Το πιό ύπουλο σε αυτή την ιστορία του Χαρυ Ποττερ, και των σχετικών βιβλιων είναι, ότι εισάγουν πονηρά και με το μαλακό, το παιδί στον κόσμο της μαγείας, πόσα άραγε απο τα εκατομμύρια παιδία που διάβασαν τα βιβλία της Ρόουλινγκ θα θελήσουν να γίνουν ΄΄μεγάλοι μάγοι΄΄ ψάχνοντας άλλες ΄΄πηγές΄΄; Ενδεχομένως τα δικά μου ή τα δικάσας τα παιδιά έχουν αυξημένες ΄΄άμυνες΄΄, συμβαίνει όμως το ίδιο με τα παιδιά των άλλων και μάλιστα απο χώρες που δεν υπάρχει ίχνος χριστιανικής ζωής; Δεν εμπόδισα ποτέ τον μεγάλο μου γιό ( τελειόφοιτος φοιτητής) να διαβάσει όποιο βιβλίο ήθελε -διατηρεί ολόκληρη βιβλιοθήκη με μυθιστορήματα φανταστικών περιπετειών και ηρώων, μη φανταστείτε πολύ διαφορετικά απο της Ρόουλινγκ- αλλά του έχω εμπιστοσύνη, έχει αντισώματα. Ο μικρός είναι ροκάς-χεβυμεταλάς (όπως παλιά παλιά ο μπαμπάς του) μακρύ μαλί και ηλεκτρική κιθάρα, συγκροτήματα και συναβλίες, όντως η ροκ μουσική απο πολύ παλιά είχε τα σατανικά της. Μια μέρα του λέει η καθηγήτρια στο σχολείο μπροστά σε όλα τα παιδιά, εσείς οι ροκάδες είστε σατανιστές. Της λέει, έτσι λέτε;
Δεν σας είδα ούτε εσάς ούτε κανέναν απο εδώ μέσα, τις Κυριακές στην εκκλησία.
Και τους έστειλε αδιάβαστους.
Μήπως το παρακάνουμε με κάποια πράγματα;...
Συντονιστής: Συντονιστές
Re: ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ;...
Αληθές είναι το πραγματικό, και η αλήθεια ο ίδιος ο Κύριος, μόνο Αυτός μπορεί να μας ελευθερώσει.
-
aposal
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 26226
- Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)
Re: ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ;...
Μπράβο, πολύ σωστά της απάντησε ο γιος σου Σπάρτακε!
Κι εγώ ως φοιτητής άκουγα κατά 90% ροκ μουσική. Μάλιστα είχα και το, απογορευμένο στην Ελλάδα, άλμπουμ των δικών μας "Aphrodite's child" με τίλο : 666. Και δεν ήμουν και ενεργό μέλος της εκκλησίας, ούτε εγώ ούτε κανένας άλλος από την οικογένειά μου! Βέβαια δεν έδινα σημασία τόσο στον στίχο, όσο στην μουσική. Και - το κυριότερο - δεν ήμουν μικρό παιδί.
Δόξα τω Θεώ, κάποια στιγμή άλλαξα ρότα και συνειδητοποίησα ότι η ευτυχία κρύβεται στο δικό Του δρόμο.
Ως προς τα άλλα συμφωνούμε απόλυτα.
Κι εγώ ως φοιτητής άκουγα κατά 90% ροκ μουσική. Μάλιστα είχα και το, απογορευμένο στην Ελλάδα, άλμπουμ των δικών μας "Aphrodite's child" με τίλο : 666. Και δεν ήμουν και ενεργό μέλος της εκκλησίας, ούτε εγώ ούτε κανένας άλλος από την οικογένειά μου! Βέβαια δεν έδινα σημασία τόσο στον στίχο, όσο στην μουσική. Και - το κυριότερο - δεν ήμουν μικρό παιδί.
Δόξα τω Θεώ, κάποια στιγμή άλλαξα ρότα και συνειδητοποίησα ότι η ευτυχία κρύβεται στο δικό Του δρόμο.
Ως προς τα άλλα συμφωνούμε απόλυτα.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Re: ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ;...
Παρομοίως, και επι τα αυτά. Δεν ήταν δυνατόν φιλόμουσοι όπως εμείς, να μας ρίξει στον κάλαθο των αχρήστων ο Κύριος, θεώρησε καλό να μας ανοίξει τα μάτια, και στην δική του αρμονία.... 
Αληθές είναι το πραγματικό, και η αλήθεια ο ίδιος ο Κύριος, μόνο Αυτός μπορεί να μας ελευθερώσει.
- theodora
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1482
- Εγγραφή: Παρ Μαρ 03, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: https://theomezcrochet.blogspot.com/
- Επικοινωνία:
Re: ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ;...
Σπάρτακος έγραψε: Μια μέρα του λέει η καθηγήτρια στο σχολείο μπροστά σε όλα τα παιδιά, εσείς οι ροκάδες είστε σατανιστές. Της λέει, έτσι λέτε;
Δεν σας είδα ούτε εσάς ούτε κανέναν απο εδώ μέσα, τις Κυριακές στην εκκλησία.
Να τον χαίρεσαι τον λεβέντη σου και να τον δεις όπως θέλει ο Θεός! Μπράβο του για την απάντηση. Φαντάζομαι ακόμα θα ψάχνονται αρκετοί από΄κει μέσα!!!
Τον μόνον που μπορεί ν΄αγαπήσεις είναι ο Θεός.
Τους ανθρώπους τους αγαπάς γιά να τους πας ή για να σε πάνε στο Θεό.
Τους ανθρώπους τους αγαπάς γιά να τους πας ή για να σε πάνε στο Θεό.
Re: ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ;...
Μηπως θυμαστε το παιδικο που ηταν παιδια με στολες σαν αστροναυτες ανεβαινε ο ενας στην πλατη του αλλου ανα διαδες στριφογυριζαν αλλα δεν θυμαμαι τη γινοτανε (αυτοι)
