Πάει το "Θρησκευμάτων" , το "Μακεδονίας -Θράκης"και αιρέσεων
Συντονιστής: Συντονιστές
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Πάει το "Θρησκευμάτων" , το "Μακεδονίας -Θράκης"και αιρέσεων
Διάβασα επίσης να μιλάει ο lovethink, εμμέσως πλην σαφώς, για αποχώρησή του από το forum.
Αδελφέ είναι δικιά σου μια τέτοια απόφαση, εξάλλου είσαι και πολύ παλιός εδώ.
Η γνώμη μου πάντως είναι, πως ο χώρος θα φτωχύνει αν φύγεις.
Αδελφέ είναι δικιά σου μια τέτοια απόφαση, εξάλλου είσαι και πολύ παλιός εδώ.
Η γνώμη μου πάντως είναι, πως ο χώρος θα φτωχύνει αν φύγεις.
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
-
aposal
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 26179
- Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)
Re: Πάει το "Θρησκευμάτων" , το "Μακεδονίας -Θράκης"και αιρέσεων
Ο Μάνος έχω την άποψη ότι είναι πάντοτε υπέρ του δέοντος ευαίσθητος στις αντίθετες απόψεις των άλλων αδελφών του. Θεωρώ όμως ΟΛΕΣ οι απόψεις πρέπει να ακούγονται, γιατί κανείς δεν μας εγγυάται πως αυτές που επικρατούν τελικά είναι και οι σωστές.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Re: Πάει το "Θρησκευμάτων" , το "Μακεδονίας -Θράκης"και αιρέσεων
Για να τελειώνουμε , δεν με ενοχλεί η διαφορετική γνώμη.Αν είναι δυνατόνaposal έγραψε:Ο Μάνος έχω την άποψη ότι είναι πάντοτε υπέρ του δέοντος ευαίσθητος στις αντίθετες απόψεις των άλλων αδελφών του. Θεωρώ όμως ΟΛΕΣ οι απόψεις πρέπει να ακούγονται, γιατί κανείς δεν μας εγγυάται πως αυτές που επικρατούν τελικά είναι και οι σωστές.
Με ξενερώνει σε ένα "χώρο" που υποτίθεται είμαστε όλοι Χριστιανοί και αν μη τι άλλο ελπίζουμε στην σωτηρία μας να πετάγεται αυθαίρετα κάποιος ( στην προκειμένη περίπτωση η Evi ) και να διαστρεβλώνει λόγια ,να βγάζει αυθαίρετα συμπεράσματα και να μου καταλογίζει
Οτι ζητάω να αρνηθεί Τον Χριστό
Οτι δεν συμφωνώ με τους Αγίους που μαρτύρησαν
Oτι υπηρετώ άλλο Κύριο
ότι πιστεύω πως γνωρίζω καλύτερα από Τον Θεό ( βλασφημία και μόνο να το σκεφτεί άνθρωπος )
Εφόσον λοιπόν βλέπω ότι δεν περνάω καλά σε μια "Ψηφιακή παρέα" ποιός ο λόγος να κάθομαι να γράφω και να συζητώ
Απλούστατο
Panagiotisspy ευχαριστώ αλλά δεν νομίζω ότι θα φτωχύνει ο χώρος αν δεν γράφω :)
Ασε που έχω φύγει κι άλλες φορές στο παρελθόν :p άλλες πιο πολύ άλλες πιο λίγο
Καλή Σαρακοστή
-
Andreasmas
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 963
- Εγγραφή: Σάβ Ιαν 31, 2009 1:23 pm
- Τοποθεσία: Κορινθία
Re: Πάει το "Θρησκευμάτων" , το "Μακεδονίας -Θράκης"και αιρέσεων
Mου αρεσει το γελιο σου ,εκει, προς το τελος.lovethink έγραψε:Για να τελειώνουμε , δεν με ενοχλεί η διαφορετική γνώμη.Αν είναι δυνατόνaposal έγραψε:Ο Μάνος έχω την άποψη ότι είναι πάντοτε υπέρ του δέοντος ευαίσθητος στις αντίθετες απόψεις των άλλων αδελφών του. Θεωρώ όμως ΟΛΕΣ οι απόψεις πρέπει να ακούγονται, γιατί κανείς δεν μας εγγυάται πως αυτές που επικρατούν τελικά είναι και οι σωστές.
Με ξενερώνει σε ένα "χώρο" που υποτίθεται είμαστε όλοι Χριστιανοί και αν μη τι άλλο ελπίζουμε στην σωτηρία μας να πετάγεται αυθαίρετα κάποιος ( στην προκειμένη περίπτωση η Evi ) και να διαστρεβλώνει λόγια ,να βγάζει αυθαίρετα συμπεράσματα και να μου καταλογίζει
Οτι ζητάω να αρνηθεί Τον Χριστό
Οτι δεν συμφωνώ με τους Αγίους που μαρτύρησαν
Oτι υπηρετώ άλλο Κύριο
ότι πιστεύω πως γνωρίζω καλύτερα από Τον Θεό ( βλασφημία και μόνο να το σκεφτεί άνθρωπος )
Εφόσον λοιπόν βλέπω ότι δεν περνάω καλά σε μια "Ψηφιακή παρέα" ποιός ο λόγος να κάθομαι να γράφω και να συζητώ
Απλούστατο
Panagiotisspy ευχαριστώ αλλά δεν νομίζω ότι θα φτωχύνει ο χώρος αν δεν γράφω :)
Ασε που έχω φύγει κι άλλες φορές στο παρελθόν :p άλλες πιο πολύ άλλες πιο λίγο
Ευχομαι ομως να μην ειναι και το τελος της παρεας σου.Το γελιο σου αλλωστε ,αυτο δεν υποδηλει;
Λογίζομαι γάρ ότι ουκ άξια τά παθήματα του νυν καιρού πρός τήν μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς
- panagiotisspy
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 7181
- Εγγραφή: Πέμ Ιουν 04, 2009 4:57 am
- Τοποθεσία: ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Re: Πάει το "Θρησκευμάτων" , το "Μακεδονίας -Θράκης"και αιρέσεων
Ok κατανοητό, λογικό.lovethink έγραψε:Εφόσον λοιπόν βλέπω ότι δεν περνάω καλά σε μια "Ψηφιακή παρέα" ποιός ο λόγος να κάθομαι να γράφω και να συζητώ
Απλούστατο
Καλή αντάμωση λοιπόν! (το συντομότερο).
Με εκτίμηση
Γειά!
Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,Αγάπην δε μη έχω,γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και έχω πάσαν την πίστιν,ώστε όρη μεθιστάνειν,Αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
Re: Πάει το "Θρησκευμάτων" , το "Μακεδονίας -Θράκης"και αιρέσεων
Διαβασα,διαβασα,διαβασα...ας πω και γω τη γνωμη μου...
Εχω παψει λοιπον να πιστευω στους πολιτικους μιας και θεωρω οτι εξυπηρετουν
συμφεροντα των μεγαλοκαρχαριων που ειναι αντιθετα με αυτα του απλου λαου ειτε το θελουμε ειτε οχι.
Αλλα παραλληλα και ο απλος λαος δεν ειναι αμετοχος...
Οταν μεσα στην κοινωνια πολλοι επιχειρουν να κλεψουν ο ενας τον αλλο
μην περιμενουμε προκοπη απο τους πολιτικους.
Απο μικρο παιδι θυμαμαι τις "συμβουλες" απο μεγαλυτερους δηθεν χριστιανους
να λενε "αν δεν κλεψεις δεν πας μπροστα".
Επισης δεν ειδα καποιον να απανταει σε αυτα που ειχα πει καποτε στον φιλοτα
Μπορει καποιος να λεγεται Χριστιανος και να μην λεει την αληθεια ?
Να κρυβει σκανδαλα μιζες και διαπλοκη επειδη φοβαται την διαγραφη και την κονομα ?
Θυμαμαι τον Χριστο να λεει "Ο εχων 2 να δινει το ενα".Που το βλεπουμε αυτο σημερα ?
Εδω εχουν 50 ακινητα και θελουν να τα κανουν 100...τι να λεμε.
Και πως μπορει να νοιαζεσαι για το φτωχο οταν μενεις στην Εκαλη ?
Πως μπορεις να σκεφτεις πως τα βγαζει περα οταν δεν σου λειπει τιποτα ?
Πως μπορεις εσυ με 10000 ευρω μισθο ( χωρια τα "τυχερα" ) να καταλαβεις τον αλλο
που μεγαλωνει οικογενεια με 600 ευρω βασικο μισθο ?
Παρτακηδες ειναι οι περισσοτεροι.
Το χρημα εχει διαβρωσει τον ανθρωπο σε τετοιο βαθμο που οσα κακα και ναρθουν θα μας αξιζουν.
Εχω παψει λοιπον να πιστευω στους πολιτικους μιας και θεωρω οτι εξυπηρετουν
συμφεροντα των μεγαλοκαρχαριων που ειναι αντιθετα με αυτα του απλου λαου ειτε το θελουμε ειτε οχι.
Αλλα παραλληλα και ο απλος λαος δεν ειναι αμετοχος...
Οταν μεσα στην κοινωνια πολλοι επιχειρουν να κλεψουν ο ενας τον αλλο
μην περιμενουμε προκοπη απο τους πολιτικους.
Απο μικρο παιδι θυμαμαι τις "συμβουλες" απο μεγαλυτερους δηθεν χριστιανους
να λενε "αν δεν κλεψεις δεν πας μπροστα".
Επισης δεν ειδα καποιον να απανταει σε αυτα που ειχα πει καποτε στον φιλοτα
Ειναι ετσι η οχι ?NIKOSZ έγραψε:Καλυτερα να λεει καποιος αυτα που πιστευει και να κρινεται παρα να το παιζει ορθοδοξος και απο πισωfilotas έγραψε:Νικόλαε, δεν κρίνουμε ποιος είναι περισσότερο ή λιγότερο Χριστιανός, άλλωστε δεν έχουμε αυτό το δικαίωμα, αυτό που λέμε είναι, ποιος μέχρι χτες δήλωνε Χριστιανός, και ξαφνικά βρέθηκε τελείως απέναντι στην Εκκλησία να ζητά τη δήμευση της περιουσίας της, που δεν το έκανε ούτε το ΚΚΕ.
Πιστεύω ότι σε κάποια από τ' άλλα κόμματα μπορούμε να βρούμε πρόσωπα, που να αξίζει τον κόπο να τα ψηφίσουμε, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν έχει νόημα να λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί και να ψηφίσουμε τους εχθρούς της Εκκλησίας
να καλυπτει μιζαδορους και διαπλεκομενα...γιατι οταν καποιος γινει βουλευτης παει με τα συμφεροντα
και την γραμμη του κοματος του...ετσι οταν παρουσιαστει ενα σκανδαλο στο κομμα του δεν το φανερωνει...υπαρχει και η διαγραφη...
Ειναι σαν να μπαινεις σε ενα οπωροπωλείο που ειναι σαπια τα προιοντα του και να με
βαζεις να διαλεξω το λιγοτερο σαπιο...
Απο αυτα που εχουν δει τα ματακια μας τοσα χρονια τα λεω αυτα...
Μπορει καποιος να λεγεται Χριστιανος και να μην λεει την αληθεια ?
Να κρυβει σκανδαλα μιζες και διαπλοκη επειδη φοβαται την διαγραφη και την κονομα ?
Θυμαμαι τον Χριστο να λεει "Ο εχων 2 να δινει το ενα".Που το βλεπουμε αυτο σημερα ?
Εδω εχουν 50 ακινητα και θελουν να τα κανουν 100...τι να λεμε.
Και πως μπορει να νοιαζεσαι για το φτωχο οταν μενεις στην Εκαλη ?
Πως μπορεις να σκεφτεις πως τα βγαζει περα οταν δεν σου λειπει τιποτα ?
Πως μπορεις εσυ με 10000 ευρω μισθο ( χωρια τα "τυχερα" ) να καταλαβεις τον αλλο
που μεγαλωνει οικογενεια με 600 ευρω βασικο μισθο ?
Παρτακηδες ειναι οι περισσοτεροι.
Το χρημα εχει διαβρωσει τον ανθρωπο σε τετοιο βαθμο που οσα κακα και ναρθουν θα μας αξιζουν.
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Re: Πάει το "Θρησκευμάτων" , το "Μακεδονίας -Θράκης"και αιρέσεων
Μάνο... επειδή βλέπω οτι θες να κλείσεις την συζήτηση, θα σου πω κάτι τελευταίο. Θέλω να σου γράψω λιγάκι το πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα από την δική μου πλευρά. Όχι για να με νιώσεις (συναισθηματικά εννοώ... αλλά αν τα καταφέρεις μπράβο, μιας και αυτό είναι ουσιαστικά το ζητούμενο... το γνωστό και ως "αγάπη") αλλά για να καταλάβεις που μπορεί να οδηγήσει μια συζήτηση. Θα σου στείλω και ένα π.μ το οποίο θέλω να το διαβάσεις (για καλύτερο συνειρμό) αφού διαβάσεις το όλο παρακάτω κείμενο. Μέσω του π.μ πιστεύω θα καταλάβεις αυτό το "που μπορεί να οδηγήσει μια συζήτηση". (Και το ωραίο είναι ξέρεις ότι αποφεύγω να κάνω συζητήσεις σε γενικές γραμμές
). Ναι, το ξέρω ότι είναι τεράστιο το κείμενο (θα το κόψω σε 2-3 ποστ για καλύτερη ανάγνωση) αλλά νομίζω ότι όσο μεγαλυτερο είναι, τόσο ποιο πολλές λεπτομέρειες θα δωθούν άρα περισσότερες δυνατότητες επεξήγησης.
Ξεκινάω λοιπόν, λέγοντας σου ότι έχω την εξής συνήθεια: αφού περάσουν λίγες μέρες από την τελευταία μου συζήτηση με κάποιον, να πηγαίνω να ξαναδιαβάζω τι έγραψα σε εκείνη την συζήτηση. Αυτό το κάνω σε όλων των ειδών τις συζητήσεις. Και τις προσωπικές (αυτές που με αφορούν και σε ποιο προσωπικό στυλ όπως τώρα η δική μας) αλλά και τις γενικότερες (π.χ επιστημονικές). Για τις γενικότερες-επιστημονικές το κάνω, για να δω αν μου ξέφυγε κάτι. Να δω και να μάθω κάποιες λεπτομέρειες που μπορεί να μου ξέφυγαν. Η επανάληψη είναι η μήτηρ της μαθήσεως, σωστά;
Για τις προσωπικές συζητήσεις όμως, το κάνω για τελείως διαφορετικό λόγο. Για πολύ καιρό το έκανα γιατί ήθελα να δικαιώσω τον εαυτό μου ότι μίλησα σωστά. Μάλιστα κάνω και έναν ελέγχο και από την άποψη της γλωσσικής - συντακτικής θεωρίας, δηλαδή να βεβαιωθώ ότι αυτά που έγραψα το έγραψα με σωστό συντακτικό ώστε να μην μπορεί να θεωρηθεί διαφορετικό το νόημα (π.χ προσβλητικό). Έτσι λοιπόν έκανα και τώρα... (συνεχίζεται)
Ξεκινάω λοιπόν, λέγοντας σου ότι έχω την εξής συνήθεια: αφού περάσουν λίγες μέρες από την τελευταία μου συζήτηση με κάποιον, να πηγαίνω να ξαναδιαβάζω τι έγραψα σε εκείνη την συζήτηση. Αυτό το κάνω σε όλων των ειδών τις συζητήσεις. Και τις προσωπικές (αυτές που με αφορούν και σε ποιο προσωπικό στυλ όπως τώρα η δική μας) αλλά και τις γενικότερες (π.χ επιστημονικές). Για τις γενικότερες-επιστημονικές το κάνω, για να δω αν μου ξέφυγε κάτι. Να δω και να μάθω κάποιες λεπτομέρειες που μπορεί να μου ξέφυγαν. Η επανάληψη είναι η μήτηρ της μαθήσεως, σωστά;
Για τις προσωπικές συζητήσεις όμως, το κάνω για τελείως διαφορετικό λόγο. Για πολύ καιρό το έκανα γιατί ήθελα να δικαιώσω τον εαυτό μου ότι μίλησα σωστά. Μάλιστα κάνω και έναν ελέγχο και από την άποψη της γλωσσικής - συντακτικής θεωρίας, δηλαδή να βεβαιωθώ ότι αυτά που έγραψα το έγραψα με σωστό συντακτικό ώστε να μην μπορεί να θεωρηθεί διαφορετικό το νόημα (π.χ προσβλητικό). Έτσι λοιπόν έκανα και τώρα... (συνεχίζεται)
Re: Πάει το "Θρησκευμάτων" , το "Μακεδονίας -Θράκης"και αιρέσεων
Άφού άφησα να περάσουν πολλές ώρες, σχεδόν ένα 24ωρο, πήγα να ξαναδιαβάσω τι έγραψα. Αυτήν την φορά όμως το έκανα και για έναν τρίτο, τελείως διαφορετικό λόγο. Θαρρώ πως είναι η πρώτη φορά που δεν πήγα αποκλειστικά για να δικαιωθώ ή για να δω το συντακτικό. Αυτήν την φορά με έκαιγε κάτι άλλο. Μετά από καμμιά δεκαριά ποστ, δηλ μετά από καμμιά δεκαριά προσπάθειες μου να σου δώσω να καταλάβεις το νόημα ότι "θεωρούσα τόσο σημαντικό αυτό που σου έλεγα (το θέμα της ταυτότητας) για τον εαυτό μου, όσο άλλο τόσο θεωρούσες εσύ σημαντικό το νόημα της αρνήσεως για τον εαυτό σου", κατάλαβα ότι με μια απλή λέξη, την λέξη "άρνηση" κατάλαβες επιτέλους το πως με έκανες να νιώθω. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο πολύ χάρηκα όταν επιτέλους κατάλαβες. (Δηλ, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους: όταν πληγώθηκες). Τόσα ποστ προσπαθούσα να σε κάνω να καταλάβεις και τελικά έπρεπε να χτυπηθείς "κάτω από την ζώνη" για να καταλάβεις.
Το ωραίο της όλης υπόθεσης είναι ότι αν και χάρηκα που επιτέλους κατάλαβες, εγώ αυτό δεν το έκανα επίτηδες. Ήθελα αλλού να οδηγήσω την συζήτηση για να καταλάβεις και εσύ το πήρες στραβά. Όταν προσπάθησα να σου ξαναεξηγήσω το πήρες ακόμα ποιο στραβά. Αυτή η άρνηση δεν ήταν ποτέ μέσα στο σχέδιο. Άρχισα λοιπόν να στεναχωριέμαι και να σκέφτομαι τι να κάνω για να διορθώσω αυτό, που ακόμα και εγώ που καυγάδιζα μαζί σου, το έβρισκα βαρύ.
Πάνω που έλεγα "να κάνω ακόμα μια προσπάθεια να του εξηγήσω" πέφτει το μάτι μου σε κάνω σχόλιο, κάποιου τρίτου (gkou). Όταν κάποιος τρίτος δίνει την υποστήριξη του σε κάποιον από τους δύο διαφωνούντες το βρίσκω άδικο για τον άλλο διαφωνούντα. Παρόλα αυτά, μου πέρασε η σκέψη από το μυαλό, ότι αν και αυτό ακούγεται δίκαιο (και είναι) το συγκεκριμένο συναίσθημα θα μπορούσε να θεωρηθεί από τρίτους άκρως εγωιστικό αν τους το έλεγα, μιας και τύχαινε η υποστήριξη να μην ήταν για το πρόσωπο μου. Έτσι άφησα στην άκρη αυτό το σχόλιο. Όταν όμως ένας άλλος (vasilisalt) έκανε και αυτός ένα σχόλιο, το σχόλιο του "μπαλώματος", τότε διαπίστωσα ορισμένα πράγματα.
Το ωραίο της όλης υπόθεσης είναι ότι αν και χάρηκα που επιτέλους κατάλαβες, εγώ αυτό δεν το έκανα επίτηδες. Ήθελα αλλού να οδηγήσω την συζήτηση για να καταλάβεις και εσύ το πήρες στραβά. Όταν προσπάθησα να σου ξαναεξηγήσω το πήρες ακόμα ποιο στραβά. Αυτή η άρνηση δεν ήταν ποτέ μέσα στο σχέδιο. Άρχισα λοιπόν να στεναχωριέμαι και να σκέφτομαι τι να κάνω για να διορθώσω αυτό, που ακόμα και εγώ που καυγάδιζα μαζί σου, το έβρισκα βαρύ.
Πάνω που έλεγα "να κάνω ακόμα μια προσπάθεια να του εξηγήσω" πέφτει το μάτι μου σε κάνω σχόλιο, κάποιου τρίτου (gkou). Όταν κάποιος τρίτος δίνει την υποστήριξη του σε κάποιον από τους δύο διαφωνούντες το βρίσκω άδικο για τον άλλο διαφωνούντα. Παρόλα αυτά, μου πέρασε η σκέψη από το μυαλό, ότι αν και αυτό ακούγεται δίκαιο (και είναι) το συγκεκριμένο συναίσθημα θα μπορούσε να θεωρηθεί από τρίτους άκρως εγωιστικό αν τους το έλεγα, μιας και τύχαινε η υποστήριξη να μην ήταν για το πρόσωπο μου. Έτσι άφησα στην άκρη αυτό το σχόλιο. Όταν όμως ένας άλλος (vasilisalt) έκανε και αυτός ένα σχόλιο, το σχόλιο του "μπαλώματος", τότε διαπίστωσα ορισμένα πράγματα.
Re: Πάει το "Θρησκευμάτων" , το "Μακεδονίας -Θράκης"και αιρέσεων
Πρώτον και καλύτερον διαπίστωσα ότι πάνω στα κουμπιά του πληκτρολογίου μου, και για την ακρίβεια στα γράμματα που σχημάτιζαν τις προτάσεις "δεν το πιστεύω αυτό", ότι είναι "βαρύ και άδικο" κ.τ.λ.... είχε πέσει "άζαξ-ασπριστέξ-ξασπριστέξ", που από ότι φαίνεται "κάνει τα πάντα αόρατα", δηλ με δυο λόγια είχε πέσει αόρατη μελάνη, μιας και μόνο έτσι εξηγείται το γιατί ο Βασίλης αγνόησε παντελώς αυτό που είχα γράψει. Δεύτερον έμαθα ότι είχα "σκίσει"κάτι. Και τρίτον ότι πήγα και να το "μπαλώσω". Δεν φτάνει που δεν το είχα κάνει επίτηδες, να βρίσκω και τον μπελά μου δηλαδη...
Αγαπητέ Βασίλη... λένε ότι καλό είναι να μην φυτρώνεις εκεί που δεν σε σπέρνουν... πριν όμως θυμώσεις μαζί μου θέλω να διευκρινήσω ότι το λέω για άλλο λόγο... συνέχισε να διαβάζεις για να καταλάβεις... Με δυο λόγια, με έκανες να σκεφτώ το ακριβώς αντίθετο από αυτό που ήθελες να με κάνεις να σκεφτώ. Ενώ δηλ -πιστεύω- ήθελες να γαληνέψεις τα πνεύματα, βρήκα τελείως άδικη την μονόπλευρη υποστήριξη σου. Είχες πει ήδη από πριν στον Μάνο ότι "δεν είναι σωστό να τον στιγκλάς τον άλλον" εννοώντας τον pilotos. Το ότι ο Μάνος αγνοούσε και κοροϊδευε για πολύ-πολύ-πολύ περισσότερα ποστ εμένα, δεν είπες τίποτα. Πόσο δίκαιο είναι αυτό; Να σου υπενθυμήσω εδώ ότι είχα ήδη πει ότι "κοροϊδία" δεν θεωρώ τις όποιες γελοίες λέξεις (που ο Μάνος δεν είπε ποτέ) αλλά το φτύσιμο που κάνουμε στον άλλο. Άρα ουσιαστικά δεν υπήρχε δικαιολογία. Άρα για να είσαι αντικειμενικός έπρεπε -έστω για τυπικούς λόγους βρε αδελφέ- να είσαι υποστηρικτής ή και των δύο ή κανενός. Ένιωσα να με αδικείς. Άσε δε που αυτό είναι και ειρωνία στην ιδέα ότι προσπάθησες να γαληνέψεις τα πνεύματα όπως είπα και πριν ότι πιστεύω...
Αυτή σου η στάση έφερε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Οποιαδήποτε αδικία με είχε κάνει ο Μάνος να νιώσω με όλα αυτά του τα ποστ, επανήλθηκε αυτομάτως στην μνήμη μου. Και το αποτέλεσμα; "Ε, όχι κύριε... αν ζητήσω εγώ συγνώμη από τον Μάνο να με φτύσεις" ήταν το συμπέρασμα των σκέψεων μου τα αμέσως επόμενα δευτερόλεπτα. Μάλιστα ο θυμός μου ήταν τόσος ώστε έβαλα στην άκρη ακόμα και την σκέψη ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν έφταιγε ο Μάνος για το ποστ που έκανες εσύ.
(συνεχίζεται)
Αγαπητέ Βασίλη... λένε ότι καλό είναι να μην φυτρώνεις εκεί που δεν σε σπέρνουν... πριν όμως θυμώσεις μαζί μου θέλω να διευκρινήσω ότι το λέω για άλλο λόγο... συνέχισε να διαβάζεις για να καταλάβεις... Με δυο λόγια, με έκανες να σκεφτώ το ακριβώς αντίθετο από αυτό που ήθελες να με κάνεις να σκεφτώ. Ενώ δηλ -πιστεύω- ήθελες να γαληνέψεις τα πνεύματα, βρήκα τελείως άδικη την μονόπλευρη υποστήριξη σου. Είχες πει ήδη από πριν στον Μάνο ότι "δεν είναι σωστό να τον στιγκλάς τον άλλον" εννοώντας τον pilotos. Το ότι ο Μάνος αγνοούσε και κοροϊδευε για πολύ-πολύ-πολύ περισσότερα ποστ εμένα, δεν είπες τίποτα. Πόσο δίκαιο είναι αυτό; Να σου υπενθυμήσω εδώ ότι είχα ήδη πει ότι "κοροϊδία" δεν θεωρώ τις όποιες γελοίες λέξεις (που ο Μάνος δεν είπε ποτέ) αλλά το φτύσιμο που κάνουμε στον άλλο. Άρα ουσιαστικά δεν υπήρχε δικαιολογία. Άρα για να είσαι αντικειμενικός έπρεπε -έστω για τυπικούς λόγους βρε αδελφέ- να είσαι υποστηρικτής ή και των δύο ή κανενός. Ένιωσα να με αδικείς. Άσε δε που αυτό είναι και ειρωνία στην ιδέα ότι προσπάθησες να γαληνέψεις τα πνεύματα όπως είπα και πριν ότι πιστεύω...
Αυτή σου η στάση έφερε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Οποιαδήποτε αδικία με είχε κάνει ο Μάνος να νιώσω με όλα αυτά του τα ποστ, επανήλθηκε αυτομάτως στην μνήμη μου. Και το αποτέλεσμα; "Ε, όχι κύριε... αν ζητήσω εγώ συγνώμη από τον Μάνο να με φτύσεις" ήταν το συμπέρασμα των σκέψεων μου τα αμέσως επόμενα δευτερόλεπτα. Μάλιστα ο θυμός μου ήταν τόσος ώστε έβαλα στην άκρη ακόμα και την σκέψη ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν έφταιγε ο Μάνος για το ποστ που έκανες εσύ.
(συνεχίζεται)
Re: Πάει το "Θρησκευμάτων" , το "Μακεδονίας -Θράκης"και αιρέσεων
Παρακάτω είναι μια περιγραφή κάποιων γεγονότων που εσείς δεν ξέρετε. Θυμωμένη αυτήν την φορά παρά στεναχωρημένη, σηκώθηκα από το pc και πήγα στην τηλεόραση. Πριν προλάβω να την ανάψω ήρθε η μάνα μου και πιάσαμε την κουβέντα για σχεδόν 1:15 λεπτά. Μετά άναψα τελικά την τηλεόραση και είδα κάποια εκπομπή περίπου 50 λεπτών, που σε γενικές γραμμές θα μπορούσε να θεωρηθεί καλή αλλά που εγώ εκείνη την στιγμή την έβλεπα τελείως ασήμαντη μιας και σκεφτόμουν άλλα.
Και αφού είχαν περάσει σχεδόν δυο ώρες αλλά εγώ ακόμα να ξεθυμώσω (πάντα οτιδήποτε συναισθηματικό το βρίσκω πολύ βαρύ) έτυχε να πέσει το μάτι μου σε ένα έργο που αποδείχτηκε τελικά ότι ήταν ταινία. Η ταινία αυτή (Le temps qui reste - Time to leave) μίλαγε για έναν άντρα. Έναν νεαρό μόλις 31 ετών, διάσημο, που είχε τα πάντα στην ζωή του, που ήταν ήδη πετυχημένος και διάσημος, που, που, που..... αλλά που δυστυχώς είχε και κάτι που δεν ήθελε: καρκίνο.... Η ταινία περιέγραφε όλες τις φάσεις της ζωή του από τη ημέρα που έμαθε τα άσχημα νέα και μετά. Πως από ένα κυνικό και εγωιστή νεαρό που είχε τσακωθεί με όλους γιατί πίστευε ότι ήταν σπουδαίος, μέγας και τρανός, μεταβλήθηκε σιγά-σιγά σε άνθρωπο συναισθηματικό και συμπονετικό. Πως συμβιβάστηκε με την ιδέα του θανάτου και κατάλαβε τα λάθη του.
Δεν συγκράτησα πόση ώρα κράτησε η ταινία... όση ώρα όμως την έβλεπα τόσο ένιωθα ενοχές. Ή μάλλον όχι ακριβώς ενοχές... Απλά συνειδητοποίησα.... φαίνεται πως η ταινία έτυχε την κατάλληλη στιγμή. Σκέφτηκα ότι αν εγώ ήμουν στην θέση του νεαρού θα πήγαινα να ζητήσω συγνώμη από αυτούς που είχα στεναχωρήσει; Και βέβαια ο πρώτος στεναχωρημένος που σκέφτηκα ήταν ο Μάνος.
Για άλλη μια φορά κάθησα στο Pc. Σκεφτόμουν τι να γράψω. Είναι αλήθεια ότι ένιωθα αδικημένη. Όμως τον είχα στεναχωρήσει και αυτόν επίσης. Έτσι κάθησα σήμερα (γιατί την Κυριακή δεν ήθελα να την χαλάσω με καυγάδες) και έγραψα όλα αυτά που διαβάσατε. (Το γιατί το κάνω τώρα ποστ, ενώ το έγραψα από το πρωί είναι λόγοι άσχετοι με την υπόθεση)
Έτσι ήρθε η ώρα των συγνώμη. ΔΕΝ ζητάω συγνώμη από τον Μάνο που του πήγα κόντρα. Αυτό δα έλειπε να του ζητήσω την γνώμη για το τι πρέπει να πιστεύω για τον εαυτό μου. Του ζητάω συγνώμη για την μαυρίλα που του έδωσα. Αν έκανα μια σωματική παρομοίωση έχω την εντύπωση ότι είναι σαν να με μαχαίρωσε με αποτέλεσμα να με γρατζουνήσει, ενώ εγώ τον μαχαίρωσα και τον έσφαξα. Με είχε στεναχωρήσει σε πολύ-πολύ περισσότερα σημεία, αλλά όχι τόσο βαριά όσο αυτό που είπα εγώ. (Ή μάλλον γι' αυτό που νόμιζε γιατί εγώ άλλο εννοούσα... αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Ήταν βαρύ όντως). Έτσι Μάνο περιμένω να λάβεις υπόψην σου ότι κατάλαβα την στεναχώρια σου. Επειδή σου ξαναλέω ότι όσο σοβαρό θεώρησες εσύ την άρνηση, άλλο τόσο σοβαρό θεώρησα και εγώ αυτό που λες για την ταυτότητα. Πιστεύω λοιπόν ότι θα καταλάβεις.
Αυτά λοιπόν... Για μένα η άσχημη αυτή υπόθεση τελείωσε εδώ. Περίμενε το π.μ (όχι μην φοβάσαι... δεν θα είναι τόσο μεγάλο
)
(Τέλος)
Και αφού είχαν περάσει σχεδόν δυο ώρες αλλά εγώ ακόμα να ξεθυμώσω (πάντα οτιδήποτε συναισθηματικό το βρίσκω πολύ βαρύ) έτυχε να πέσει το μάτι μου σε ένα έργο που αποδείχτηκε τελικά ότι ήταν ταινία. Η ταινία αυτή (Le temps qui reste - Time to leave) μίλαγε για έναν άντρα. Έναν νεαρό μόλις 31 ετών, διάσημο, που είχε τα πάντα στην ζωή του, που ήταν ήδη πετυχημένος και διάσημος, που, που, που..... αλλά που δυστυχώς είχε και κάτι που δεν ήθελε: καρκίνο.... Η ταινία περιέγραφε όλες τις φάσεις της ζωή του από τη ημέρα που έμαθε τα άσχημα νέα και μετά. Πως από ένα κυνικό και εγωιστή νεαρό που είχε τσακωθεί με όλους γιατί πίστευε ότι ήταν σπουδαίος, μέγας και τρανός, μεταβλήθηκε σιγά-σιγά σε άνθρωπο συναισθηματικό και συμπονετικό. Πως συμβιβάστηκε με την ιδέα του θανάτου και κατάλαβε τα λάθη του.
Δεν συγκράτησα πόση ώρα κράτησε η ταινία... όση ώρα όμως την έβλεπα τόσο ένιωθα ενοχές. Ή μάλλον όχι ακριβώς ενοχές... Απλά συνειδητοποίησα.... φαίνεται πως η ταινία έτυχε την κατάλληλη στιγμή. Σκέφτηκα ότι αν εγώ ήμουν στην θέση του νεαρού θα πήγαινα να ζητήσω συγνώμη από αυτούς που είχα στεναχωρήσει; Και βέβαια ο πρώτος στεναχωρημένος που σκέφτηκα ήταν ο Μάνος.
Για άλλη μια φορά κάθησα στο Pc. Σκεφτόμουν τι να γράψω. Είναι αλήθεια ότι ένιωθα αδικημένη. Όμως τον είχα στεναχωρήσει και αυτόν επίσης. Έτσι κάθησα σήμερα (γιατί την Κυριακή δεν ήθελα να την χαλάσω με καυγάδες) και έγραψα όλα αυτά που διαβάσατε. (Το γιατί το κάνω τώρα ποστ, ενώ το έγραψα από το πρωί είναι λόγοι άσχετοι με την υπόθεση)
Έτσι ήρθε η ώρα των συγνώμη. ΔΕΝ ζητάω συγνώμη από τον Μάνο που του πήγα κόντρα. Αυτό δα έλειπε να του ζητήσω την γνώμη για το τι πρέπει να πιστεύω για τον εαυτό μου. Του ζητάω συγνώμη για την μαυρίλα που του έδωσα. Αν έκανα μια σωματική παρομοίωση έχω την εντύπωση ότι είναι σαν να με μαχαίρωσε με αποτέλεσμα να με γρατζουνήσει, ενώ εγώ τον μαχαίρωσα και τον έσφαξα. Με είχε στεναχωρήσει σε πολύ-πολύ περισσότερα σημεία, αλλά όχι τόσο βαριά όσο αυτό που είπα εγώ. (Ή μάλλον γι' αυτό που νόμιζε γιατί εγώ άλλο εννοούσα... αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Ήταν βαρύ όντως). Έτσι Μάνο περιμένω να λάβεις υπόψην σου ότι κατάλαβα την στεναχώρια σου. Επειδή σου ξαναλέω ότι όσο σοβαρό θεώρησες εσύ την άρνηση, άλλο τόσο σοβαρό θεώρησα και εγώ αυτό που λες για την ταυτότητα. Πιστεύω λοιπόν ότι θα καταλάβεις.
Αυτά λοιπόν... Για μένα η άσχημη αυτή υπόθεση τελείωσε εδώ. Περίμενε το π.μ (όχι μην φοβάσαι... δεν θα είναι τόσο μεγάλο
(Τέλος)