Άγιος Ησύχιος «Προς το Θεόδουλο»
Η λήθη έχει την ιδιότητα να σβήνη τη φύλαξη του νου όπως το νερό σβήνει τη φωτιά. Η αδιάκοπη ευχή του Ιησού και η αδιάσπαστη νήψη εξαφανίζει τελείως τη λήθη από την καρδιά. Γιατί η ευχή έχει ανάγκη της νήψεως όπως το λυχνάρι για να φωτίση έχει ανάγκη από το φυτίλι. Πρέπει να αγωνιζόμαστε να φυλάξουμε τα πολύτιμα. Και πολύτιμα πράγματι είναι εκείνα που μας προφυλάγουν από κάθε αισθητή και νοητή κακία κι αυτά είναι η φύλαξη του νου και η επίκληση του Ιησού Χριστού…Εκ φύσεως η καρδιά, όταν φυλάγεται αδιάκοπα και δεν της επιτρέπεται να δέχεται τις μορφές και τις εικόνες και τις φαντασίες των σκοτεινών και πονηρών πνευμάτων, γεννά από τον εαυτό της λογισμούς που φεγγοβολούν. Όπως το κάρβουνο γεννά φλόγα, έτσι πολύ περισσότερο ο Θεός, ο οποίος κατοικεί μέσα στην καρδιά με το άγιο Βάπτισμα, αν βρίσκει τον αέρα της διάνοιάς μας καθαρό από τους ανέμους της πονηρίας και φρουρούμενο από την τήρηση του νου, ανάβει τη διάνοιά μας για να δοθή σε θεωρίες, όπως η φλόγα το κερί.
Μηνύματα Αγίων
Συντονιστής: Συντονιστές
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου « Ομιλία κατά Ματθαίον ΝΑ΄»
Εσύ βέβαια, μετά την συνουσία με τη γυναίκα σου δεν τολμάς να προσευχηθής, αν και αυτό δεν είναι καθόλου αμάρτημα. Μετά όμως από λοιδορία και ύβρη, που είναι πράξεις άξιες για να στείλουν κάποιον στη γεέννα, πριν καθαρίσεις καλά τον εαυτό σου, υψώνεις τα χέρια σου για να προσευχηθής; Και πως δεν φρίττεις; Πες μου. Δεν άκουσες τον Παύλο που λέγει ότι «ο γάμος είναι άξιος τιμής από εμάς και το κρεβάτι του γάμου καθαρό από μολυσμό;» Αν λοιπόν όταν σηκώνεσαι από το αμόλυντο αυτό κρεβάτι του γάμου, δεν τολμάς να προσευχηθής, πως επικαλείσαι εκείνο το φρικτό και φοβερό όνομα του Θεού, όταν έρχεσαι από διαβολικό κρεβάτι; Διότι πράγματι, διαβολικό κρεβάτι είναι το λούσιμο μέσα στις ύβρεις και τις λοιδορίες.
Εσύ βέβαια, μετά την συνουσία με τη γυναίκα σου δεν τολμάς να προσευχηθής, αν και αυτό δεν είναι καθόλου αμάρτημα. Μετά όμως από λοιδορία και ύβρη, που είναι πράξεις άξιες για να στείλουν κάποιον στη γεέννα, πριν καθαρίσεις καλά τον εαυτό σου, υψώνεις τα χέρια σου για να προσευχηθής; Και πως δεν φρίττεις; Πες μου. Δεν άκουσες τον Παύλο που λέγει ότι «ο γάμος είναι άξιος τιμής από εμάς και το κρεβάτι του γάμου καθαρό από μολυσμό;» Αν λοιπόν όταν σηκώνεσαι από το αμόλυντο αυτό κρεβάτι του γάμου, δεν τολμάς να προσευχηθής, πως επικαλείσαι εκείνο το φρικτό και φοβερό όνομα του Θεού, όταν έρχεσαι από διαβολικό κρεβάτι; Διότι πράγματι, διαβολικό κρεβάτι είναι το λούσιμο μέσα στις ύβρεις και τις λοιδορίες.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος «Ομιλία Ιε΄ 39»
Ερ. Πως γίνονται οι Χριστιανοί ανώτεροι από τον πρώτο Αδάμ; Διότι εκείνος ήταν αθάνατος και άφθαρτος στην ψυχή και στο σώμα, ενώ οι Χριστιανοί πεθαίνουν και διαλύονται.
Απ. Ο αληθινός θάνατος βρίσκεται κρυμμένος μέσα στην καρδιά, και ο εσωτερικός άνθρωπος έχει νεκρωθεί. Αν λοιπόν κάποιος «έχει μεταβεί από το θάνατο στη ζωή» με τρόπο μυστικό, αυτός αληθινά ζει στους αιώνες και δεν πεθαίνει. Αλλ’ αν και τα σώματα αυτών διαλύονται για κάποιο χρονικό διάστημα, θα αναστηθούν πάλι δοξασμένα διότι είναι αγιασμένα. Κοίμηση και ύπνο ονομάζουμε πλέον το θάνατο των χριστιανών. Αν όμως ήταν αθάνατος ο άνθρωπος και άφθαρτος κατά το σώμα, βλέποντας όλος ο κόσμος αυτό το παράδοξο πράγμα, το ότι δηλαδή δεν φθείρονται τα σώματα των χριστιανών, θα ερχόταν προς το αγαθό κατά κάποιο τρόπο αναγκαστικά και όχι με την ελεύθερη θέλησή του.
Ερ. Πως γίνονται οι Χριστιανοί ανώτεροι από τον πρώτο Αδάμ; Διότι εκείνος ήταν αθάνατος και άφθαρτος στην ψυχή και στο σώμα, ενώ οι Χριστιανοί πεθαίνουν και διαλύονται.
Απ. Ο αληθινός θάνατος βρίσκεται κρυμμένος μέσα στην καρδιά, και ο εσωτερικός άνθρωπος έχει νεκρωθεί. Αν λοιπόν κάποιος «έχει μεταβεί από το θάνατο στη ζωή» με τρόπο μυστικό, αυτός αληθινά ζει στους αιώνες και δεν πεθαίνει. Αλλ’ αν και τα σώματα αυτών διαλύονται για κάποιο χρονικό διάστημα, θα αναστηθούν πάλι δοξασμένα διότι είναι αγιασμένα. Κοίμηση και ύπνο ονομάζουμε πλέον το θάνατο των χριστιανών. Αν όμως ήταν αθάνατος ο άνθρωπος και άφθαρτος κατά το σώμα, βλέποντας όλος ο κόσμος αυτό το παράδοξο πράγμα, το ότι δηλαδή δεν φθείρονται τα σώματα των χριστιανών, θα ερχόταν προς το αγαθό κατά κάποιο τρόπο αναγκαστικά και όχι με την ελεύθερη θέλησή του.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου Ομιλία «Εις τον Ησαϊαν Α΄»
«Όταν απλώνετε τα χέρια σας προς εμένα, εγώ θα στρέφω αλλού τα μάτια μου από σας. Και αν αυξήσετε την προσευχή σας δεν θα σας ακούσω» (Ης. Α΄15). Επομένως γίνεται φανερό ότι δεν υπάρχει καμία ωφέλεια από την προσευχή, και αν αυτή είναι μεγάλης διάρκειας, όταν αυτός που προσεύχεται επιμένη στα αμαρτήματά του. Διότι τίποτε δεν μπορεί να εξισωθή με την αρετή και με τη φωνή που βγαίνει από τα έργα.
«Όταν απλώνετε τα χέρια σας προς εμένα, εγώ θα στρέφω αλλού τα μάτια μου από σας. Και αν αυξήσετε την προσευχή σας δεν θα σας ακούσω» (Ης. Α΄15). Επομένως γίνεται φανερό ότι δεν υπάρχει καμία ωφέλεια από την προσευχή, και αν αυτή είναι μεγάλης διάρκειας, όταν αυτός που προσεύχεται επιμένη στα αμαρτήματά του. Διότι τίποτε δεν μπορεί να εξισωθή με την αρετή και με τη φωνή που βγαίνει από τα έργα.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Αγίου Iσaάk του Σύρου «Περί πονηρών λογισμών»
Που είναι η δικαιοσύνη του Θεού; Διότι ήμασταν αμαρτωλοί, και ο Χριστός απέθανε υπέρ ημών; Και εάν στην παρούσα ζωή φαίνεται ελεήμων ο Θεός, ας πιστεύσουμε ότι ο Θεός αλλοίωση δεν δέχεται.
Να μη γίνη να σκεφθούμε ποτέ τέτοιο ατόπημα, κα να πούμε το Θεό ανελεήμονα, επειδή δεν αλλοιώνεται το ιδίωμα του Θεού όπως οι νεκροί. Και δεν αποκτάει κάτι ο Θεός το οποίο δεν έχει, ή χάνει κάτι που έχει, ή παίρνει κάτι όπως τα κτίσματα. Αλλά ότι έχει ο Θεός από την άναρχο αρχή θα το έχει πάντοτε έως το ατέλειωτο τέλος. Και έχει , όπως είπε ο μακάριος Κύριλλος στην ερμηνεία της Γενέσεως. Να φοβάσαι, λέγει, το Θεό από αγάπη, και όχι από το σκληρό όνομα της δικαιοσύνης, το οποίο εδόθη σε Αυτόν. Να αγαπάς , άνθρωπε, το Θεό όπως χρωστάς να Τον αγαπάς , και όχι για τα μελλοντικά αγαθά τα οποία πρόκειται να σου δώση, αλλά για όσα από αυτόν πήραμε.
Που είναι η δικαιοσύνη του Θεού; Διότι ήμασταν αμαρτωλοί, και ο Χριστός απέθανε υπέρ ημών; Και εάν στην παρούσα ζωή φαίνεται ελεήμων ο Θεός, ας πιστεύσουμε ότι ο Θεός αλλοίωση δεν δέχεται.
Να μη γίνη να σκεφθούμε ποτέ τέτοιο ατόπημα, κα να πούμε το Θεό ανελεήμονα, επειδή δεν αλλοιώνεται το ιδίωμα του Θεού όπως οι νεκροί. Και δεν αποκτάει κάτι ο Θεός το οποίο δεν έχει, ή χάνει κάτι που έχει, ή παίρνει κάτι όπως τα κτίσματα. Αλλά ότι έχει ο Θεός από την άναρχο αρχή θα το έχει πάντοτε έως το ατέλειωτο τέλος. Και έχει , όπως είπε ο μακάριος Κύριλλος στην ερμηνεία της Γενέσεως. Να φοβάσαι, λέγει, το Θεό από αγάπη, και όχι από το σκληρό όνομα της δικαιοσύνης, το οποίο εδόθη σε Αυτόν. Να αγαπάς , άνθρωπε, το Θεό όπως χρωστάς να Τον αγαπάς , και όχι για τα μελλοντικά αγαθά τα οποία πρόκειται να σου δώση, αλλά για όσα από αυτόν πήραμε.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Ας σκεπτόμαστε τον ακάνθινο στέφανο, το ιμάτιο Του, το κάλαμο, τα ραπίσματα,
τις πληγές, τα πτύσματα στο πρόσωπο Του, την ειρωνεία. Αυτά είναι ικανά, ερχόμενα στη
σκέψη συνεχώς να εξαλείψουν κάθε οργή. Και αν ακόμα χλευαζόμαστε, και αν ακόμα
άσχουμε κάτι άδικα, συνεχώς να λέμε: "Δεν υπάρχει δούλος ανώτερος από τον Κύριόν Του".
ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
τις πληγές, τα πτύσματα στο πρόσωπο Του, την ειρωνεία. Αυτά είναι ικανά, ερχόμενα στη
σκέψη συνεχώς να εξαλείψουν κάθε οργή. Και αν ακόμα χλευαζόμαστε, και αν ακόμα
άσχουμε κάτι άδικα, συνεχώς να λέμε: "Δεν υπάρχει δούλος ανώτερος από τον Κύριόν Του".
ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος «Ομιλία Ιβ΄ 13»
Ας ζητήσουμε λοιπόν προηγουμένως να αποκτήσουμε για τον εαυτό μας το σημάδι και τη σφραγίδα του Κυρίου. Διότι κατά τον καιρό της κρίσεως, όταν θα φανή η αυστηρότητα του Θεού και θα συγκεντρωθούν όλες οι φυλές της γης, όλων των απογόνων του Αδάμ, όταν θα συγκεντρώση ο ποιμένας το κοπάδι του, όσοι έχουν το σημάδι Του, θ’ αναγνωρίσουν το δικό τους ποιμένα…Διότι χωρίζεται ο κόσμος σε δύο μέρη, και σχηματίζεται μία ποίμνη σκοτεινή, που προχωρεί στο αιώνιο πυρ, και μία άλλη γεμάτη φως, που κατευθύνεται προς το ουράνιο τέρμα. Αυτό λοιπόν που τώρα αποκτούμε στις ψυχές μας, αυτό το ίδιο λάμπει τότε και φαίνεται και ντύνει τα σώματά μας με δόξα.
Ας ζητήσουμε λοιπόν προηγουμένως να αποκτήσουμε για τον εαυτό μας το σημάδι και τη σφραγίδα του Κυρίου. Διότι κατά τον καιρό της κρίσεως, όταν θα φανή η αυστηρότητα του Θεού και θα συγκεντρωθούν όλες οι φυλές της γης, όλων των απογόνων του Αδάμ, όταν θα συγκεντρώση ο ποιμένας το κοπάδι του, όσοι έχουν το σημάδι Του, θ’ αναγνωρίσουν το δικό τους ποιμένα…Διότι χωρίζεται ο κόσμος σε δύο μέρη, και σχηματίζεται μία ποίμνη σκοτεινή, που προχωρεί στο αιώνιο πυρ, και μία άλλη γεμάτη φως, που κατευθύνεται προς το ουράνιο τέρμα. Αυτό λοιπόν που τώρα αποκτούμε στις ψυχές μας, αυτό το ίδιο λάμπει τότε και φαίνεται και ντύνει τα σώματά μας με δόξα.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Αγίου Μάξιμου του Ομολογητή
«Πως τε και ποίω τρόπω εικών εστι και τύπος Θεού η Αγία Εκκλησία»
Διότι όπως ο Θεός τα πάντα με την άπειρη δύναμή Του δημιούργησε και τα έφερε στην ύπαρξη από την ανυπαρξία και συνεχίζει να τα συντηρεί και να τα κυβερνά….κατά αυτό τον τρόπο και η Αγία του Θεού Εκκλησία, σαν αρχέτυπος εικόνα του Θεού ενεργούσα μας δέχθηκε. Διότι βρίσκονται σε αυτήν, άπειρος αριθμός ανδρών και γυναικών και παιδιών, διάφορα γένη και είδη, και έθνη και γλώσσες, βίοι και ηλικίες, γνώμες και τέχνες, τρόποι και ήθη και επαγγέλματα, επιστήμες και αξιώματα, τύχες και χαρακτήρες και συνήθειες, που είναι διαιρεμένοι μεταξύ τους με όλα αυτά και πολύ διαφέροντες. Όλοι αυτοί σε Αυτήν (την Εκκλησία) γίνονται και αναγεννιόνται και ξαναδημιουργούνται με το Πνεύμα, ΜΙΑ για όλους εξίσου δίδοντας Θεία μορφή και ονομασία, του Χριστού να είναι και να ονομάζονται. Μία απλή σύμφωνα με την πίστη τους, αμερόληπτη και χωρίς διαιρέσεις σχέση, παρά τις πολλές διαφορές που έχουν μεταξύ τους, τις οποίες ούτε καν θέλουν να γνωρίζουν, για να συμμετέχουν στην Καθολική αναφορά (των ευχών) και συνέλευση, κατά την οποίαν κανένας δεν έχει κάτι που να μην είναι κοινό με τους άλλους, όλοι βρίσκονται ο ένας κοντά στον άλλον και μένουν εκεί με την απλή και αδιαίρετο χάρη και δύναμη της πίστης. «Ην γαρ πάντων» λέγει «η καρδία και η ψυχή μία». Όπως από διάφορα μέλη ένα σώμα να είναι και να φαίνεται και του Χριστού της αληθινής μας κεφαλής να είναι πράγματι άξιο.
«Πως τε και ποίω τρόπω εικών εστι και τύπος Θεού η Αγία Εκκλησία»
Διότι όπως ο Θεός τα πάντα με την άπειρη δύναμή Του δημιούργησε και τα έφερε στην ύπαρξη από την ανυπαρξία και συνεχίζει να τα συντηρεί και να τα κυβερνά….κατά αυτό τον τρόπο και η Αγία του Θεού Εκκλησία, σαν αρχέτυπος εικόνα του Θεού ενεργούσα μας δέχθηκε. Διότι βρίσκονται σε αυτήν, άπειρος αριθμός ανδρών και γυναικών και παιδιών, διάφορα γένη και είδη, και έθνη και γλώσσες, βίοι και ηλικίες, γνώμες και τέχνες, τρόποι και ήθη και επαγγέλματα, επιστήμες και αξιώματα, τύχες και χαρακτήρες και συνήθειες, που είναι διαιρεμένοι μεταξύ τους με όλα αυτά και πολύ διαφέροντες. Όλοι αυτοί σε Αυτήν (την Εκκλησία) γίνονται και αναγεννιόνται και ξαναδημιουργούνται με το Πνεύμα, ΜΙΑ για όλους εξίσου δίδοντας Θεία μορφή και ονομασία, του Χριστού να είναι και να ονομάζονται. Μία απλή σύμφωνα με την πίστη τους, αμερόληπτη και χωρίς διαιρέσεις σχέση, παρά τις πολλές διαφορές που έχουν μεταξύ τους, τις οποίες ούτε καν θέλουν να γνωρίζουν, για να συμμετέχουν στην Καθολική αναφορά (των ευχών) και συνέλευση, κατά την οποίαν κανένας δεν έχει κάτι που να μην είναι κοινό με τους άλλους, όλοι βρίσκονται ο ένας κοντά στον άλλον και μένουν εκεί με την απλή και αδιαίρετο χάρη και δύναμη της πίστης. «Ην γαρ πάντων» λέγει «η καρδία και η ψυχή μία». Όπως από διάφορα μέλη ένα σώμα να είναι και να φαίνεται και του Χριστού της αληθινής μας κεφαλής να είναι πράγματι άξιο.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Άγιος Μάρκος ο Ασκητής «Προς το μονάζοντα Νικόλαο»
Αν λοιπόν θέλεις να νικήσης τα πάθη …με την προσευχή και τη βοήθεια του Θεού και αφού βυθιστείς στα βάθη της καρδιάς σου, ξετρύπωσε τους τρείς αυτούς δυνατούς γίγαντες του διαβόλου, τη λησμοσύνη, τη ραθυμία και την άγνοια, που είναι υποστυλώματα των δαιμόνων, μέσω των οποίων επιστρέφουν τα λοιπά πάθη της κακίας και ενεργούν και ζουν και δυναμώνουν μέσα στις ψυχές των αμαθών και φιληδόνων. Και με πολλή προσοχή και επιμέλεια του νου και με θεία βοήθεια…πολέμησέ τις με τα όπλα της δικαιοσύνης που είναι αντίθετα σ’ αυτές. Τη λησμοσύνη πολέμησέ την με την αγαθή μνήμη που είναι η αιτία όλων των καλώνΧ την άγνοια πολέμησέ την με τη φωτισμένη γνώση, με την οποία η ψυχή ξαναξυπνάει και διώχνει από πάνω της το σκοτάδι της άγνοιαςΧ την ραθυμία πολέμησέ την με την προθυμία που είναι όπλο άριστο να βάλη σε τάξη και να σπρώξη την ψυχή προς τη σωτηρία.
Αν λοιπόν θέλεις να νικήσης τα πάθη …με την προσευχή και τη βοήθεια του Θεού και αφού βυθιστείς στα βάθη της καρδιάς σου, ξετρύπωσε τους τρείς αυτούς δυνατούς γίγαντες του διαβόλου, τη λησμοσύνη, τη ραθυμία και την άγνοια, που είναι υποστυλώματα των δαιμόνων, μέσω των οποίων επιστρέφουν τα λοιπά πάθη της κακίας και ενεργούν και ζουν και δυναμώνουν μέσα στις ψυχές των αμαθών και φιληδόνων. Και με πολλή προσοχή και επιμέλεια του νου και με θεία βοήθεια…πολέμησέ τις με τα όπλα της δικαιοσύνης που είναι αντίθετα σ’ αυτές. Τη λησμοσύνη πολέμησέ την με την αγαθή μνήμη που είναι η αιτία όλων των καλώνΧ την άγνοια πολέμησέ την με τη φωτισμένη γνώση, με την οποία η ψυχή ξαναξυπνάει και διώχνει από πάνω της το σκοτάδι της άγνοιαςΧ την ραθυμία πολέμησέ την με την προθυμία που είναι όπλο άριστο να βάλη σε τάξη και να σπρώξη την ψυχή προς τη σωτηρία.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας «Εις την Υπεραγία Δέσποινα ημών Θεοτόκο»
Αλλά η πανάμωμη Παρθένος, χωρίς να έχη για πόλη της τον ουρανό, χωρίς να έχη γεννηθή από τα ουράνια σώματα, αλλά από τη γη -από αυτό το ξεπεσμένο γένος, που ξέχασε την ίδια του τη φύση- και κατά τον ίδιο με όλους τρόπο, μόνη αυτή από όλους τους ανθρώπους όλων των εποχών αντιστάθηκε από την αρχή ως το τέλος σε κάθε κακία. Απέδωκε έτσι στο Θεό αμόλυντη την ωραιότητα που χάρισε στή φύση μας και χρησιμοποίησε, αυτή μόνη, όλα τα όπλα και όλη τη δύναμη που έβαλε μέσα μας. Με τον έρωτα που είχε για τον Θεό, με τη ρωμαλεότητα της σκέψεώς της, την ευθύτητα της θελήσεως και τη μεγαλειώδη σωφροσύνη της έτρεψε σε φυγή κάθε αμαρτία κι έστησε τρόπαιο νίκης τέτοιο, που δεν μπορεί με τίποτε να συγκριθή. Με όλα αυτά φανέρωσε τον άνθρωπο τέτοιον που αληθινά δημιουργήθηκε, φανέρωσε δε και το Θεό, την άφατη σοφία και την απέραντη φιλανθρωπία του. Έτσι αυτόν που παρουσίασε έπειτα, αφού τον περιέβαλε με ανθρώπινο σώμα, αισθητά στα μάτια όλων, τον αποτύπωσε και τον εικόνισε προηγουμένως με τα έργα της επάνω στον εαυτό της. Και ήταν δυνατόν από όλα τα κτίσματα διά μέσου αυτής μόνης "νά γνωρίσουμε αληθινά το Δημιουργό". Ούτε o νόμος αποδείχθηκε ικανός να φανερώση τη θεία χρηστότητα και σοφία ούτε οι γλώσσες των προφητών ούτε η τέχνη του Δημιουργού που αποκαλύπτει η ορατή δημιουργία ούτε ο ουρανός που διηγείται κατά τον ψαλμωδό "δόξαν Θεού" ούτε ακόμη η φροντίδα και η πρόνοια των Αγγέλων για το ανθρώπινο γένος ούτε τέλος κανένα άλλο από τα δημιουργήματα. Γιατί μόνος ο άνθρωπος, που φέρει μέσα του την εικόνα του Θεού, όταν φανερωθή αυθεντικά τέτοιος που είναι, χωρίς να έχη επάνω του τίποτε το νόθο, θα μπορούσε να αποκαλύψη αληθινά τον ίδιο το Θεό. Αλλά ανάμεσα στους ανθρώπους που υπήρξαν ή πρόκειται να υπάρξουν εκείνη η οποία τα επραγματοποίησε όλα αυτά και διεφύλαξε κατά τρόπο λαμπρό την ανθρώπινη φύση ανόθευτη από κάθετι ξένο είναι η μακαρία Παρθένος. Γιατί κανένας από τους άλλους δεν ήταν "καθαρός από ρύπου", όπως λέγει ο προφήτης. Και αυτό ακριβώς είναι εκείνο που βρίσκεται πέρα από κάθε θαύμα και προξενεί έκπληξη όχι μόνο στους ανθρώπους, αλλά και σ' αυτούς τους Αγγέλους και ξεπερνάει κάθε ρητορική υπερβολή: το πώς, ενώ η Παρθένος ήταν μόνο άνθρωπος και δεν είχε τίποτε περισσότερο από τους άλλους ανθρώπους, μπόρεσε να διαφύγη, μόνη αυτή, την κοινή αρρώστια.
Αλλά η πανάμωμη Παρθένος, χωρίς να έχη για πόλη της τον ουρανό, χωρίς να έχη γεννηθή από τα ουράνια σώματα, αλλά από τη γη -από αυτό το ξεπεσμένο γένος, που ξέχασε την ίδια του τη φύση- και κατά τον ίδιο με όλους τρόπο, μόνη αυτή από όλους τους ανθρώπους όλων των εποχών αντιστάθηκε από την αρχή ως το τέλος σε κάθε κακία. Απέδωκε έτσι στο Θεό αμόλυντη την ωραιότητα που χάρισε στή φύση μας και χρησιμοποίησε, αυτή μόνη, όλα τα όπλα και όλη τη δύναμη που έβαλε μέσα μας. Με τον έρωτα που είχε για τον Θεό, με τη ρωμαλεότητα της σκέψεώς της, την ευθύτητα της θελήσεως και τη μεγαλειώδη σωφροσύνη της έτρεψε σε φυγή κάθε αμαρτία κι έστησε τρόπαιο νίκης τέτοιο, που δεν μπορεί με τίποτε να συγκριθή. Με όλα αυτά φανέρωσε τον άνθρωπο τέτοιον που αληθινά δημιουργήθηκε, φανέρωσε δε και το Θεό, την άφατη σοφία και την απέραντη φιλανθρωπία του. Έτσι αυτόν που παρουσίασε έπειτα, αφού τον περιέβαλε με ανθρώπινο σώμα, αισθητά στα μάτια όλων, τον αποτύπωσε και τον εικόνισε προηγουμένως με τα έργα της επάνω στον εαυτό της. Και ήταν δυνατόν από όλα τα κτίσματα διά μέσου αυτής μόνης "νά γνωρίσουμε αληθινά το Δημιουργό". Ούτε o νόμος αποδείχθηκε ικανός να φανερώση τη θεία χρηστότητα και σοφία ούτε οι γλώσσες των προφητών ούτε η τέχνη του Δημιουργού που αποκαλύπτει η ορατή δημιουργία ούτε ο ουρανός που διηγείται κατά τον ψαλμωδό "δόξαν Θεού" ούτε ακόμη η φροντίδα και η πρόνοια των Αγγέλων για το ανθρώπινο γένος ούτε τέλος κανένα άλλο από τα δημιουργήματα. Γιατί μόνος ο άνθρωπος, που φέρει μέσα του την εικόνα του Θεού, όταν φανερωθή αυθεντικά τέτοιος που είναι, χωρίς να έχη επάνω του τίποτε το νόθο, θα μπορούσε να αποκαλύψη αληθινά τον ίδιο το Θεό. Αλλά ανάμεσα στους ανθρώπους που υπήρξαν ή πρόκειται να υπάρξουν εκείνη η οποία τα επραγματοποίησε όλα αυτά και διεφύλαξε κατά τρόπο λαμπρό την ανθρώπινη φύση ανόθευτη από κάθετι ξένο είναι η μακαρία Παρθένος. Γιατί κανένας από τους άλλους δεν ήταν "καθαρός από ρύπου", όπως λέγει ο προφήτης. Και αυτό ακριβώς είναι εκείνο που βρίσκεται πέρα από κάθε θαύμα και προξενεί έκπληξη όχι μόνο στους ανθρώπους, αλλά και σ' αυτούς τους Αγγέλους και ξεπερνάει κάθε ρητορική υπερβολή: το πώς, ενώ η Παρθένος ήταν μόνο άνθρωπος και δεν είχε τίποτε περισσότερο από τους άλλους ανθρώπους, μπόρεσε να διαφύγη, μόνη αυτή, την κοινή αρρώστια.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς