Το όνομα του είναι Κίκι... Είναι οχτώ χρονών..σχεδόν όσες και οι μέρες που ήταν θαμμένος στα συντρίμια του σπιτιού του, μαζί με τη δεκάχρονη αδερφή του.
Τα άκουσε να κλαίνε ένα συνεργείο πυροσβεστών από τη Νέα Υόρκη, οι οποίοι ξεκίνησαν...
μια χρονοβόρα και ψυχοφθόρα προσπάθεια να προσεγγύσουν τα παιδιά, όσο πιο γρήγορα γινόταν, χώρις όμως να ρισκάρουν μια απότομη κίνηση που να προκαλούσε την υποχώρηση των μπάζων κάτω από τα πόδια τους. Τρεις ώρες μετά, κατάφεραν να ανοίξουν μία τρύπα αρκετά μεγάλη ώστε να τραβήξουν το κορίτσι έξω.. Ο Κίκι όμως φοβόταν να βγει στα φώτα.. λογικό... μετά από εφτα τρομαχτικές μέρες στο απόλυτο σκοτάδι... Οι πυροσβέστες φέραν τη μητέρα του στη τρύπα και αυτή φώναζε το όνομα του... Ξαφνικά, μέσα από τη τρύπα πετάχτηκε ο Κίκι, με ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη του και με τα χέρια ορθάνοικτα, σαν αστερας της ροκ, φωνάζοντας "ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ!".. μια κίνηση αποθέωσης.. μια κίνηση ελπίδας.. μια κίνηση ευγνωμοσύνης προς όλους όσους πίστεψαν και δεν τον εγκατέλειψαν.. Η κίνηση της χρόνιας...
http://troktiko.blogspot.com/2010/01/bl ... _8429.html