Γονείς ζητούν με επισ/λή:Όχι καρναβάλια στα σχολεία Φλωρίνης

[lovethink]

Δηλαδή τις υπόλοιπες μέρες δεν "κινδυνεύουν" τα παιδιά να φάνε τσιπς στο σχολείο ;
Οταν πάνε στο φροντιστήριο το απόγευμα δεν μπορεί να κάνουν κοπάνα αν θέλουν ;
Πάρτε το χαμπάρι ,τα παιδιά είναι ελεύθερα θέλουμε δεν θέλουμε ,αν θέλουν να κάνουν κάτι θα το κάνουν
Το σημαντικό είναι ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΥΠΝΑ ,ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ και ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΝΑΙ ,να είναι η επιλογή τους αποτέλεσμα διαλόγου και συζήτησης με τους γονείς και όχι αποτέλεσμα επιβολής με το "έτσι θέλω"

[lovethink]

Εγώ πάλι,φίλε lovethink,θα προτιμήσω το στήθος-μπούτι από τις καραμέλες!

"!

E

[aposal]

Κανείς δεν επιβάλει κάτι με το ζόρι! Αφού ο Δημιουργός ο Ίδιος μας έδωσε το αυτεξούσιο με ποιο δικαίωμα εμείς θα το καταργήσουμε; Τι είμαστε;
Οπαδοί του Καντάφι;
Θα πρέπει όμως, φρονώ, η Εκκλησία να βγάλει μια ενημερωτική ανακοίνωση όπου θα ενημερώνει τι ακριβώς πρεσβεύει ο θεσμός του καρναβαλιού και για ποιο λόγο η Εκκλησία δεν συμμετέχει. Μετά, ο καθένας είναι ελεύθερος να επιλέξει.

[lovethink]

Το καρναβάλι είναι κάτι περισσότερο από "αθώες" παρελάσεις με καραμέλες και σοκολάτες. Όποιος θέλει, μετέχει.

Βρε ποιές παρελάσεις ; μια γιορτή καρναβαλιού κάνουν τα σχολεία λόγω των ημερών
Ημαρτον πια
Αν είναι να μιλήσουμε γενικά για τα καρναβάλια ,τις ρίζες αυτών των εθίμων ,πως ήταν παλιά και πως σήμερα ,πως γιορτάζουν στις μικρές πόλεις και πως στις μεγάλες αυτό είναι άλλο θέμα
Η Εκκλησία μπορεί να βγάλει ένα καλοφτιαγμένο (σημερινό όμως) κείμενο που να εξηγεί για ποιό λόγο δεν προτρέπει τον κόσμο να συμμετάσχει στα καρναβάλια
Να κάνει μια ανάλυση του τι σημαίνει καρναβάλι ,πως ήταν ,πως ξεκίνησε ,πως διαμορφώθηκε ,τι πρέπει να γνωρίζουν τα παιδιά ,και πως πρέπει κι εμείς να σεβαστούμε την ανάγκη τους να πάνε σε μια γιορτή με τους συμμαθητές τους
Εμένα τα έθιμα μου αρέσουν και δεν θεωρώ ότι θα γίνω ειδωλολάτρης αν πχ βγω στο δρόμο της πόλης μου και από τα μεγάφωνα ακούγονται χαρούμενα τραγούδια και συναντάω φίλους και γνωστούς που μου φυσάνε σερπαντίνες και γελάμε .Θυμάμαι με πολύ χαρά αυτές τις μέρες όταν ήμουν μικρός
Δεν θα πήγαινα όμως σε μια παρέλαση με φαλούς και όλα αυτά που γίνονται σε κάποιες περιοχές και παραπέμπουν σε διονυσιακές καταστάσεις
Το θέμα είναι κατά πόσο είναι ωραίο όταν δίπλα μας σκοτώνονται τόσοι άνθρωποι ( Λιβύη ) εμείς να κάνουμε γιορτές στους δρόμους και γλέντια
Στον κόσμο υπάρχει πολύ δυστυχία στις μέρες μας

[paulina]

Πριν λίγες μέρες μιλούσα με ένα κοριτσάκι 10 ετών και μου έλεγε με παράπονο ότι θα κάνουν γιορτή στο σχολείο την τσικνοπέμπτη και η μητέρα της δεν την αφήνει να ντυθεί καρναβάλι, γιατί είναι ειδωλολατρικό έθιμο. Της λέω κι εγώ, ε δεν πειράζει, δεν έγινε και κάτι. Και μου λέει μια φορά μόνο, μόνο μία. Όλα με τη μία φορά ξεκινάνε , της λέω εγώ. Δεν κατάλαβε φυσικά τί εννοούσα...
Η αλήθεια είναι ότι το λυπήθηκα. Είναι ένα παιδί που κάθε Κυριακή έιναι στην εκκλησία και κοινωνάει, ξέρει απ' έξω πολλές προσευχές, διαβάζει βίους αγίων κλπ. Δεν λέω φυσικά για τις παρελάσεις, που γίνονται στην κυριολεξία όργια, αλλά το να φορέσει μια περούκα ένα παιδί και πετάξει και κομφετί, δε χάθηκε ο κόσμος νομίζω. Αρκεί φυσικά το παιδί να έχει ενημερωθεί για το έθιμο αυτό, από που προέρχεται, τη θέση της εκκλησίας. Μεγαλώνοντας θα καταλάβει. Στην παιδική ηλικία δεν μπορείς να αξιολογήσεις πολλά πράγματα. Αυτό που θα μείνει σ' αυτό το κοριτσάκι τώρα είναι ο "αποκλεισμός" της από μια γιορτή.

[lovethink]

paulina έγραψε:
Πριν λίγες μέρες μιλούσα με ένα κοριτσάκι 10 ετών και μου έλεγε με παράπονο ότι θα κάνουν γιορτή στο σχολείο την τσικνοπέμπτη και η μητέρα της δεν την αφήνει να ντυθεί καρναβάλι, γιατί είναι ειδωλολατρικό έθιμο. Της λέω κι εγώ, ε δεν πειράζει, δεν έγινε και κάτι. Και μου λέει μια φορά μόνο, μόνο μία. Όλα με τη μία φορά ξεκινάνε , της λέω εγώ. Δεν κατάλαβε φυσικά τί εννοούσα...
Η αλήθεια είναι ότι το λυπήθηκα. Είναι ένα παιδί που κάθε Κυριακή έιναι στην εκκλησία και κοινωνάει, ξέρει απ' έξω πολλές προσευχές, διαβάζει βίους αγίων κλπ. Δεν λέω φυσικά για τις παρελάσεις, που γίνονται στην κυριολεξία όργια, αλλά το να φορέσει μια περούκα ένα παιδί και πετάξει και κομφετί, δε χάθηκε ο κόσμος νομίζω. Αρκεί φυσικά το παιδί να έχει ενημερωθεί για το έθιμο αυτό, από που προέρχεται, τη θέση της εκκλησίας. Μεγαλώνοντας θα καταλάβει. Στην παιδική ηλικία δεν μπορείς να αξιολογήσεις πολλά πράγματα. Αυτό που θα μείνει σ' αυτό το κοριτσάκι τώρα είναι ο "αποκλεισμός" της από μια γιορτή.

Κρίμα το παιδάκι
Δεν ξέρω κατά πόσο είναι σωστό να χρησιμοποιήσω ένα κείμενο του Πατρός Πορφυρίου για το συγκεκριμένο θέμα που αφορά μια σχολική γιορτή καρναβαλιού αλλά
θα τον παραθέσω σαν γενικότερη τοποθέτηση

Η αιτία που μερικών ευσεβών γονέων τα παιδιά, όταν μεγαλώσουν, γίνονται ατίθασα κι αφήνουν και την Εκκλησία κι όλα και τρέχουν αλλού να ικανοποιηθούν είναι αυτή η καταπίεση που τους ασκούν οι «καλοί» γονείς. Οι τάχα «ευσεβείς» γονείς, που είχαν τη φροντίδα να κάνουν τα παιδιά τους «καλούς χριστιανούς», μ’ αυτή την αγάπη τους, την ανθρώπινη, τα καταπίεσαν κι έγινε το αντίθετο. Πιέζονται, δηλαδή, όταν είναι μικρά τα παιδιά κι όταν γίνουν δεκαέξι χρονών δεκαεφτά ή δεκαοχτώ, φθάνουν στο αντίθετο αποτέλεσμα. Αρχίζουν από αντίδραση να πηγαίνουν με παλιοπαρέες και να λένε παλιόλογα.
Περί της αγωγής των παιδιών
Γέρων Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

[paulina]

lovethink
αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα...
Μπερδεμένο αρκετά βέβαια, αλλά πολύ μεγάλο.

[aposal]

Δεν γνωρίζω τι ακριβώς θα περιλαμβάνει το σχολικό καρναβάλι στη Φλώρινα, αλλά και αθώο να είναι, αποτελεί ένα τρόπο να εθίζονται τα μικρά παιδιά στο καρναβάλι που μπορεί στην ηλικία των δέκα ετών να είναι αθώο, αλλά αργότερα δεν είναι καθόλου. Όπως και το απλό χαρτάκι, που παίζουμε την παραμονή πρωτοχρονιάς, "για να πάει καλά ο "χρόνος", και που στην πραγματικότητα μας εθίζει στο χαρτοπαίγνιο, είτε το καταλαβαίνουμε, είτε όχι.
Τα μικρά παιδιά πρέπει να εθίζονται στην προσευχή, στη νηστεία, στον εκκλησιασμό και τη συμμετοχή στα μυστήρια της εκκλησίας. Οτιδήποτε άλλο συμβάλλει στην απομάκρυνσή τους από την χριστιανική ζωή.

[lovethink]

aposal έγραψε:Δεν γνωρίζω τι ακριβώς θα περιλαμβάνει το σχολικό καρναβάλι στη Φλώρινα, αλλά και αθώο να είναι, αποτελεί ένα τρόπο να εθίζονται τα μικρά παιδιά στο καρναβάλι που μπορεί στην ηλικία των δέκα ετών να είναι αθώο, αλλά αργότερα δεν είναι καθόλου. Όπως και το απλό χαρτάκι, που παίζουμε την παραμονή πρωτοχρονιάς, "για να πάει καλά ο "χρόνος", και που στην πραγματικότητα μας εθίζει στο χαρτοπαίγνιο, είτε το καταλαβαίνουμε, είτε όχι.
Τα μικρά παιδιά πρέπει να εθίζονται στην προσευχή, στη νηστεία, στον εκκλησιασμό και τη συμμετοχή στα μυστήρια της εκκλησίας. Οτιδήποτε άλλο συμβάλλει στην απομάκρυνσή τους από την χριστιανική ζωή.

Αν λοιπόν τους στερείς τις γιορτές με τους συμμαθητές τους να είσαι σίγουρος ότι όταν με το καλό κλείσουν τα 18 θα δώσουν μια σπρωξιά σε όλα τα "ΜΗ" που τους επέβαλαν οι γονείς τους και θα βιαστούν να ζήσουν όσα τους απαγόρευες
Είναι ο νόμος της ζωής έτσι , τα παιδιά είναι παιδιά θέλουν να τρέξουν να γελάσουν να παίξουν να χαρούν με τους συμμαθητές τους
Δεν μπορείς σε ένα 10χρονο παιδί να μεταθέτεις τις δικές σου ανασφάλειες
Είναι υποκριτικό τουλάχιστον αν όχι απαράδεκτο να σε ενοχλεί (γενικά μιλάω στο 3ο πρόσωπο) μια γιορτή καρναβαλιού του σχολείου από το ότι τη μισή χρονιά τα σχολεία απεργούν ,τα μαθήματα στερούνται θρησκευτικής Ορθόδοξης γαλούχησης ,και τα παιδιά φορτώνονται όλο το άγχος των γονιών τους ,της κοινωνίας ,και του μέλλοντος που τα περιμένει σε μια χώρα χωρίς αισιόδοξο μέλλον ( ανεργία ,φτώχεια ,οικονομική κρίση )
Τα μικρά παιδιά δεν θεωρώ ότι πρέπει να τα εθίζουμε αλλά να τα μαθαίνουμε ,αλλά μαζί με όλα τα άλλα έχουν ανάγκη να νιώσουν πρώτα απ'όλα παιδιά
Να διασκεδάσουν με τους συμμαθητές τους να γελάσουν να ζήσουν
Οσο πιο πολύ καταπατάς αυτή τους την ανάγκη για "στιγμές ξεγνοιασιάς" τόσο πιο πολύ αυξάνει ο κίνδυνος να τους δημιουργείς την λανθασμένη αίσθηση πως "Χριστιανός σημαίνει απομόνωση ,μιζέρια ,έλειψη κεφιού και χαράς ,και τα γεμίζεις ενοχικά σύνδρομα από την τρυφερή τους ηλικία"
Και βέβαια θα το μάθεις να προσεύχεται το παιδάκι ,και όσο μπορεί από μικρό να μαθαίνει στην εγκράτεια - νηστεία (μην το κάνεις κι όλας να πάθει καμμία αδενοπάθεια) ,και να τα μαθαίνεις και στον εκκλησιασμό .Δεν είπε κανείς όχι ,ίσα ίσα που είναι δεδομένο ότι έτσι πρέπει
Αλλά όταν έρχεται το παιδί σου αφού πρώτα έχει φορτιστεί με όλη αυτή τη χαρά της προετοιμασίας στο σχολείο και σου λέει "μπαμπά μαμά να πάω κι εγώ στην γιορτή του σχολείου ; " και του λες "όχι γιατί είναι αμαρτία" ,τότε αυτή η απάντηση θα φέρει και την απομόνωση ,και την εσωτερική θλίψη στο παιδί
Και όταν το ρωτούν οι συμμαθητές του μέσα στο κέφι και την χαρά "θα έρθεις στη γιορτή Κωστάκη Γιωργάκη Βασιλάκη ; " αυτό θα απαντά "όχι γιατί είναι αμαρτία" .Ετσι απομακρύνεις όχι μόνο το δικό σου παιδί από την θρησκεία αλλά και τα παιδιά των άλλων που λόγω της μικρής τους ηλικίας δεν μπορούν να καταλάβουν έτσι απλά το πως και το γιατί και βλέπουν τον κόσμο με τα αθώα τους μάτια

Οπου και να στρέψει το βλέμμα του ένα παιδί σήμερα με την τεχνολογία και τις δυνατότητες που προσφέρει ,με όλα αυτά που ακούει και βλέπει στην τηλεόραση ,το τελευταίο που θα το βλάψει είναι μια γιορτή με τους συμμαθητές του και μια στολή μπαλαρίνας ή κάουμπόϊ

Μιλάω για μια γιορτή σχολείου δημοτικού ή το πολύ γυμνασίου .Από την ηλικία των 14-15 και μετά το παιδί πλέον μπορεί με την συζήτηση να καταλάβει και τα γιατί και τα πως νομίζω αν του εξηγηθούν με παιδαγωγικό τρόπο

[ψυχουλα]

Συμφωνω απολυτα με το Μανο.

Το θεμα του τροπου επαφης του παιδιου με το χριστιανισμο ειναι πολυ λεπτο και απαιτει και αναλογους χειρισμους. Πανω απ ολα χρειαζεται ΔΙΑΚΡΙΣΗ.

Το να βαλουμε τα παιδια μας σε ενα ιδιοτυπο ειδος γκετο οπου θα ειναι παντα τα παιδια που δε θα κανουν ή δε θα πανε σε παρτι γενεθλιων, που δε θα στολισουν χριστουγεννιατικα δεντρα, που δε θα πανε σε μασκε παρτι κτλ μονο δυο αποτελεσματα μπορει να εχει ή να καταληξει στους γοχ ή να ακουει τη λεξη εκκλησια και να βγαζει σπυρακια. Ειναι τεραστιο λαθος να συνδεσει το παιδι στο μυαλο του τη λεξη Χριστος/Εκκλησια με τη λεξη απομονωση.

Εμενα προσωπικα σα μητερα με ενδιαφερει να αγαπησουν τα παιδια την πιστη μας, την εκκλησια, το Χριστο. Και ειμαι σιγουρη οτι αυτο δε γινεται ουτε με το να τα εθισω με συνηθειες ουτε να τους το επιβαλλω. Σε μενα παντως δεν επιασε

Προχτες μου ηρθε ο μικρος, τριων ετων, με μια μασκα σκυλου απο χαρτονι που του εδωσαν οι δασκαλες στον παιδικο. Δεν εχω προβλημα με τις στολες, να ντυθει πχ ιπποτης ή καποιο επαγγελμα ομως οι μασκες ανεκαθεν με ανατριχιαζαν ασχετως πιστης και ακομη και σαν παιδι δε μου καθονταν καλα. Και δικαιως αφου οι μασκες χρησιμοποιουνταν ανεκαθεν σε διαφορες τελετες μαγειας δηλ. σατανιστικες, απο την αρχαιοτητα. Φετος λοιπον θα του παρω μια στολη αλλα τον απετρεψα να βαλει μασκα οποιουδηποτε ζωου κανοντας σχολια του τυπου "σιγα τωρα που θες να εισαι και σκυλος" ωστε απο μονος του να την πεταξει. Αν ομως επεμεινε φυσικα δε του το επεβαλα με το ζορι μεσα σε κλαματα και φασαρια! τι θα πετυχαινα με αυτο;;;;

Η παιδαγωγικη ξερω οτι λεει πως οταν αποτρεπεις απο κατι το παιδι πρεπει να του αντιπροτεινεις κατι αλλο. Δε βρισκω τιποτα παγανιστικο ή κρυφοσατανικο ή ειδωλολατρικο στη στολη οποτε αυτη ειναι και η αντιπροταση μου. Και δε βρισκω τιποτα κακο στα παιδικα παρτι γιατι κι εγω δεν επαθα τιποτα σε αυτα. Επισης το παιδι μου δεν ξερει τιποτα περι ειδωλολατριας, σατανισμου, ασωτειας στα καρναβαλια και δε σκοπευω να του λερωσω την ψυχη σωνει και καλα να δει με αλλο ματι αυτα που εχει για αθωα και που αλλωστε καλλιστα μπορουν να παραμεινουν αθωα με τους σωστους και προσεκτικους χειρισμους. Γιατι να το μυήσω στη βρωμια των ενηλικων; αν το πονηρεψω θα φταινε μετα τα καρναβαλια για τη σκοτεινια της γνωσης που θα παρει ή εγώ;;;