TV
Συντονιστής: Συντονιστές
Ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας Αναστάσιος (Γιαννουλάτος) γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1929 στον Πειραιά
Έργο στην Αφρική
Παράλληλα με τις θεολογικές του σπουδές αναμείχθηκε με οργανώσεις ορθόδοξης νεολαίας. Το 1962 χειροτονήθηκε και αναχώρησε για ιεραποστολή στην Ουγκάντα. Εκεί έμαθε τις τοπικές διαλέκτους, αναγκάστηκε όμως να αποχωρήσει όταν προσβλήθηκε από μαλάρια.
Το 1972 έγινε καθηγητής Ιστορίας των Θρησκευμάτων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Διευθυντής του Τομέα Θρησκειολογίας και Κοινωνιολογίας και Κοσμήτωρ της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η προσφορά του αναγνωρίστηκε σύντομα με τη χειροτονία του σε επίσκοπο Ανδρούσης. Έγινε επίσης γενικός διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Το 1981, μετά την πλήρη αποκατάσταση της υγείας του, αναχώρησε και πάλι για την Αφρική, αυτή τη φορά ως Μητροπολίτης Ανατολικής Αφρικής. Η δικαιοδοσία του εκεί περιλάμβανε την Κένυα, την Ουγκάντα και την Τανζανία, όπου πραγματοποίησε τεράστιο έργο αναφορικά με τη λειτουργία της εκεί εκκλησίας. Μετά από 10 χρόνια επέστρεψε στην Αθήνα.
Ο νέος μεγαλοπρεπής καθεδρικός ναός στο Μπεράτι
Ο νέος μεγαλοπρεπής καθεδρικός ναός στο Μπεράτι
[Επεξεργασία] Έργο στην Αλβανία
Τον Ιούλιο του 1991 επιλέχθηκε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και εστάλη ως Έξαρχος στην Αλβανία, με σκοπό την αναζήτηση στελεχών για την επανασύσταση της τοπικής εκκλησίας, μετά την κατάρρευση του Κομμουνιστικού Καθεστώτος που είχε θεμελιώσει ο Εμβέρ Χότζα. Εκεί βρήκε μόνο κάποιους γηραιούς, βιαίως αποσχηματισθέντες ιερείς, στους οποίους ήταν αδύνατο να βασιστεί η τοπική εκκλησία. Έτσι, αργότερα την ίδια χρονιά, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος επέλεξε τον ίδιο για Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας. Στις 4 Ιουλίου 1992 ενθρονίστηκε ως νέος Αρχιεπίσκοπος της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας.
Το έργο που ξεκίνησε έκτοτε, μπορεί να χαρακτηριστεί ιστορικό. Παρέλαβε μια εκκλησία εντελώς κατεστραμμένη και την ανέστησε εκ βάθρων. Εν μέσω τεραστίων δυσκολιών, το έργο του μπόρεσε γρήγορα να ανατρέψει τη δυσπιστία προς το πρόσωπό του, που οφειλόταν εν πολλοίς στην ελληνική του καταγωγή, και να αποδείξει ότι δεν προωθεί ελληνικά, καλώς ή κακώς εννοούμενα, συμφέροντα, αλλά σκοπός του είναι η προσφορά προς τον άνθρωπο, ανεξαρτήτως θρησκεύματος.
Ανασυνέστησε ορθόδοξες ενορίες στις περισσότερες πόλεις και κωμοπόλεις με ορθόδοξο πληθυσμό και σε εκατοντάδες χωριά. Για το σκοπό αυτό χειροτόνησε πάνω από 120 νέους κληρικούς και αναστήλωσε πάνω από 300 ναούς (90 εκ θεμελίων). Φρόντισε για τη μετάφραση και την έκδοση στα αλβανικά 50 λειτουργικών και άλλων θρησκευτικών βιβλίων, φέρνοντας έτσι τη θρησκεία πιο κοντά στο λαό, μέσω της γλώσσας του. Οργάνωσε Σύνδεσμους Γυναικών, Νεολαίας και Διανοουμένων. 'Ίδρυσε την Ορθόδοξη Θεολογική Ακαδημία «Ανάστασις» στο Δυρράχιο το 1992 και το εκκλησιαστικό Λύκειο «Τίμιος Σταυρός» στο Αργυρόκαστρο το 1998. Συνέστησε Τεχνική Υπηρεσία της Εκκλησίας, η οποία ασχολήθηκε, εκτός από την αναστήλωση των ναών, με το κτίσιμο πολλών εκκλησιαστικών κέντρων, μεταξύ των οποίων το κτίριο της αρχιεπισκοπής και μητροπόλεων, σχολεία, κλινικές, ξενώνες, κατασκηνώσεις νεολαίας, αλλά και δρόμοι, υδραγωγεία, ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, γέφυρες, κ.ά.
Μερίμνησε για την δημιουργία εργαστηρίων στην εκκλησία. Μεταξύ αυτών τυπογραφείο, ξυλουργείο, εργαστήρι αγιογραφίας και συντήρησης εικόνων. Ανέπτυξε τεράστιο φιλανθρωπικό έργο, με διανομή εκατοντάδων τόνων τροφίμων, ιματισμού και φαρμάκων. Ίδρυσε την πρώτη ορθόδοξη αλβανική εφημερίδα Ngjallja, το παιδικό περιοδικό Gezohu, το δελτίο News from Orthodoxy in Albania, καθώς και Ραδιοφωνικό σταθμό.
[Επεξεργασία] Συμμετοχές
Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος είναι αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Πρόεδρος της Συνέλευσης Παγκοσμίου Ιεραποστολής του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, Πρόεδρος της Επιτροπής Συμπαραστάσεως Κυπριακού Αγώνα, Πρόεδρος της Επιτροπής Πρόνοιας της Πνευματικής Κληρονομιάς της Κύπρου, Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Μεσογειακών και Αραβικών Σπουδών. Είναι Επίτιμο μέλος του Kuratorium του ρωμαιοκαθολικού Ιδρύματος Pro Oriente (Βιέννη, 1989). Από το 1998 είναι Επίτιμο μέλος της Θεολογικής Ακαδημίας Μόσχας. Το έτος 2003 του απονεμήθηκε το «Δίπλωμα π. Δημητρίου Στανιλοάε», η ανώτερη θεολογική διάκριση που θεσπίσθηκε πρόσφατα στη Ρουμανία. Το έτος 2004 εξελέγη Αντιπρόεδρος της Συνελεύσεως των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών. Είναι επίτιμος διδάκτωρ Θεολογίας και Φιλοσοφίας 15 Πανεπιστημιακών Σχολών ή Τμημάτων. Το 2006 εξελέγη Πρόεδρος (για την Ευρώπη) του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών.
[Επεξεργασία] Συγγραφικό έργο
Το συγγραφικό του έργο είναι τεράστιο και έχει δημοσιευτεί - πρωτότυπο ή σε μετάφραση - σε διάφορα περιοδικά του εξωτερικού και σε διάφορες γλώσσες. Μερικά από αυτά είναι:
«Τα πνεύματα Μμπάντουα και τα πλαίσια της λατρείας των. Θρησκειολογική διερεύνησις πλευρών της αφρικανικής θρησκείας εν Δυτική Ουγκάντα»
«Ισλάμ, Θρησκειολογική Επισκόπησις»
«Προς παγκόσμιον κοινότητα. Δυνατότητες και ευθύναι»
«'Ιχνη από την αναζήτηση του Υπερβατικού»
«Συλλογή Θρησκειολογικών μελετημάτων (Θρησκεία, Ινδουϊσμός, Ισλάμ. Αφρικανικά Θρησκεύματα, Μυστικισμός κ.ά.)»
«Παγκοσμιότητα και Ορθοδοξία».
Aπο το http://el.wikipedia.org
Έργο στην Αφρική
Παράλληλα με τις θεολογικές του σπουδές αναμείχθηκε με οργανώσεις ορθόδοξης νεολαίας. Το 1962 χειροτονήθηκε και αναχώρησε για ιεραποστολή στην Ουγκάντα. Εκεί έμαθε τις τοπικές διαλέκτους, αναγκάστηκε όμως να αποχωρήσει όταν προσβλήθηκε από μαλάρια.
Το 1972 έγινε καθηγητής Ιστορίας των Θρησκευμάτων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Διευθυντής του Τομέα Θρησκειολογίας και Κοινωνιολογίας και Κοσμήτωρ της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η προσφορά του αναγνωρίστηκε σύντομα με τη χειροτονία του σε επίσκοπο Ανδρούσης. Έγινε επίσης γενικός διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Το 1981, μετά την πλήρη αποκατάσταση της υγείας του, αναχώρησε και πάλι για την Αφρική, αυτή τη φορά ως Μητροπολίτης Ανατολικής Αφρικής. Η δικαιοδοσία του εκεί περιλάμβανε την Κένυα, την Ουγκάντα και την Τανζανία, όπου πραγματοποίησε τεράστιο έργο αναφορικά με τη λειτουργία της εκεί εκκλησίας. Μετά από 10 χρόνια επέστρεψε στην Αθήνα.
Ο νέος μεγαλοπρεπής καθεδρικός ναός στο Μπεράτι
Ο νέος μεγαλοπρεπής καθεδρικός ναός στο Μπεράτι
[Επεξεργασία] Έργο στην Αλβανία
Τον Ιούλιο του 1991 επιλέχθηκε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και εστάλη ως Έξαρχος στην Αλβανία, με σκοπό την αναζήτηση στελεχών για την επανασύσταση της τοπικής εκκλησίας, μετά την κατάρρευση του Κομμουνιστικού Καθεστώτος που είχε θεμελιώσει ο Εμβέρ Χότζα. Εκεί βρήκε μόνο κάποιους γηραιούς, βιαίως αποσχηματισθέντες ιερείς, στους οποίους ήταν αδύνατο να βασιστεί η τοπική εκκλησία. Έτσι, αργότερα την ίδια χρονιά, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος επέλεξε τον ίδιο για Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας. Στις 4 Ιουλίου 1992 ενθρονίστηκε ως νέος Αρχιεπίσκοπος της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Αλβανίας.
Το έργο που ξεκίνησε έκτοτε, μπορεί να χαρακτηριστεί ιστορικό. Παρέλαβε μια εκκλησία εντελώς κατεστραμμένη και την ανέστησε εκ βάθρων. Εν μέσω τεραστίων δυσκολιών, το έργο του μπόρεσε γρήγορα να ανατρέψει τη δυσπιστία προς το πρόσωπό του, που οφειλόταν εν πολλοίς στην ελληνική του καταγωγή, και να αποδείξει ότι δεν προωθεί ελληνικά, καλώς ή κακώς εννοούμενα, συμφέροντα, αλλά σκοπός του είναι η προσφορά προς τον άνθρωπο, ανεξαρτήτως θρησκεύματος.
Ανασυνέστησε ορθόδοξες ενορίες στις περισσότερες πόλεις και κωμοπόλεις με ορθόδοξο πληθυσμό και σε εκατοντάδες χωριά. Για το σκοπό αυτό χειροτόνησε πάνω από 120 νέους κληρικούς και αναστήλωσε πάνω από 300 ναούς (90 εκ θεμελίων). Φρόντισε για τη μετάφραση και την έκδοση στα αλβανικά 50 λειτουργικών και άλλων θρησκευτικών βιβλίων, φέρνοντας έτσι τη θρησκεία πιο κοντά στο λαό, μέσω της γλώσσας του. Οργάνωσε Σύνδεσμους Γυναικών, Νεολαίας και Διανοουμένων. 'Ίδρυσε την Ορθόδοξη Θεολογική Ακαδημία «Ανάστασις» στο Δυρράχιο το 1992 και το εκκλησιαστικό Λύκειο «Τίμιος Σταυρός» στο Αργυρόκαστρο το 1998. Συνέστησε Τεχνική Υπηρεσία της Εκκλησίας, η οποία ασχολήθηκε, εκτός από την αναστήλωση των ναών, με το κτίσιμο πολλών εκκλησιαστικών κέντρων, μεταξύ των οποίων το κτίριο της αρχιεπισκοπής και μητροπόλεων, σχολεία, κλινικές, ξενώνες, κατασκηνώσεις νεολαίας, αλλά και δρόμοι, υδραγωγεία, ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, γέφυρες, κ.ά.
Μερίμνησε για την δημιουργία εργαστηρίων στην εκκλησία. Μεταξύ αυτών τυπογραφείο, ξυλουργείο, εργαστήρι αγιογραφίας και συντήρησης εικόνων. Ανέπτυξε τεράστιο φιλανθρωπικό έργο, με διανομή εκατοντάδων τόνων τροφίμων, ιματισμού και φαρμάκων. Ίδρυσε την πρώτη ορθόδοξη αλβανική εφημερίδα Ngjallja, το παιδικό περιοδικό Gezohu, το δελτίο News from Orthodoxy in Albania, καθώς και Ραδιοφωνικό σταθμό.
[Επεξεργασία] Συμμετοχές
Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος είναι αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Πρόεδρος της Συνέλευσης Παγκοσμίου Ιεραποστολής του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, Πρόεδρος της Επιτροπής Συμπαραστάσεως Κυπριακού Αγώνα, Πρόεδρος της Επιτροπής Πρόνοιας της Πνευματικής Κληρονομιάς της Κύπρου, Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Μεσογειακών και Αραβικών Σπουδών. Είναι Επίτιμο μέλος του Kuratorium του ρωμαιοκαθολικού Ιδρύματος Pro Oriente (Βιέννη, 1989). Από το 1998 είναι Επίτιμο μέλος της Θεολογικής Ακαδημίας Μόσχας. Το έτος 2003 του απονεμήθηκε το «Δίπλωμα π. Δημητρίου Στανιλοάε», η ανώτερη θεολογική διάκριση που θεσπίσθηκε πρόσφατα στη Ρουμανία. Το έτος 2004 εξελέγη Αντιπρόεδρος της Συνελεύσεως των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών. Είναι επίτιμος διδάκτωρ Θεολογίας και Φιλοσοφίας 15 Πανεπιστημιακών Σχολών ή Τμημάτων. Το 2006 εξελέγη Πρόεδρος (για την Ευρώπη) του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών.
[Επεξεργασία] Συγγραφικό έργο
Το συγγραφικό του έργο είναι τεράστιο και έχει δημοσιευτεί - πρωτότυπο ή σε μετάφραση - σε διάφορα περιοδικά του εξωτερικού και σε διάφορες γλώσσες. Μερικά από αυτά είναι:
«Τα πνεύματα Μμπάντουα και τα πλαίσια της λατρείας των. Θρησκειολογική διερεύνησις πλευρών της αφρικανικής θρησκείας εν Δυτική Ουγκάντα»
«Ισλάμ, Θρησκειολογική Επισκόπησις»
«Προς παγκόσμιον κοινότητα. Δυνατότητες και ευθύναι»
«'Ιχνη από την αναζήτηση του Υπερβατικού»
«Συλλογή Θρησκειολογικών μελετημάτων (Θρησκεία, Ινδουϊσμός, Ισλάμ. Αφρικανικά Θρησκεύματα, Μυστικισμός κ.ά.)»
«Παγκοσμιότητα και Ορθοδοξία».
Aπο το http://el.wikipedia.org
-
filtor
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 871
- Εγγραφή: Σάβ Ιαν 28, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Νομίζω ότι ήταν και σε μια σύναξη όλων των θρησκειών του κόσμου πριν 1-2 χρόνια στην Ιταλία.plou73 έγραψε:Πάντως όταν κοιμήθηκε ο πάπας Ιωάννης Παύλος πήγε με τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο και τον μητρ.Δημητριάδος κ.Ιγνάτιο στην κηδεία του και να πω την αλήθεια στεναχωρέθηκα πολύ γιατί τον είχα σε βαθύτατη εκτίμηση.Πάει και το πρωτοπαλλίκαρο,είπαν μερικοί!
Δεν θυμάμαι όμως τι ακριβώς κάνανε τότε. 8O
Πάντως πρόκειται για ιεράρχη που εκπέμπει κάτι μοναδικό και ενδιαφέρει ακόμη και όσους είναι πολύ μακριά από την εκκλησία.
Έχει φάει χώμα και δεν υπήρξε χριστιανός της θεωρίας.
Αυτά που είχε να πει τα είπε με πράξεις
και όχι άλλα λέμε στο λαό κι αλλιώς ζούμε εμείς.
Ο λόγος του έχει ουσία δεν είναι ξύλινος όπως πολλών ...άλλων.
-
profitikos
- Τακτικό Μέλος
- Δημοσιεύσεις: 31
- Εγγραφή: Παρ Νοέμ 24, 2006 6:00 am
Πράγματι, έτσι ακριβώς. Γιατί ο Χριστιανισμός είναι κατά βάσιν τρόπος ζωής και όχι τυπολατρία. Σημασία δεν έχουν τα λόγια, αλλά οι πράξεις. Η ουσία και όχι ο τύπος. Αλλά φοβάμαι πως αυτό είναι κάτι σπάνιο σήμερα. Κοιτάμε πιο πολύ με πόσα δάχτυλα κάνει κάποιος το σταυρό του και όχι πως ενεργεί. Ίσως εμείς είμαστε που "διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίομεν την κάμηλον" τελικά.filtor έγραψε:Νομίζω ότι ήταν και σε μια σύναξη όλων των θρησκειών του κόσμου πριν 1-2 χρόνια στην Ιταλία.plou73 έγραψε:Πάντως όταν κοιμήθηκε ο πάπας Ιωάννης Παύλος πήγε με τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο και τον μητρ.Δημητριάδος κ.Ιγνάτιο στην κηδεία του και να πω την αλήθεια στεναχωρέθηκα πολύ γιατί τον είχα σε βαθύτατη εκτίμηση.Πάει και το πρωτοπαλλίκαρο,είπαν μερικοί!
Δεν θυμάμαι όμως τι ακριβώς κάνανε τότε. 8O
Πάντως πρόκειται για ιεράρχη που εκπέμπει κάτι μοναδικό και ενδιαφέρει ακόμη και όσους είναι πολύ μακριά από την εκκλησία.
Έχει φάει χώμα και δεν υπήρξε χριστιανός της θεωρίας.
Αυτά που είχε να πει τα είπε με πράξεις
και όχι άλλα λέμε στο λαό κι αλλιώς ζούμε εμείς.
Ο λόγος του έχει ουσία δεν είναι ξύλινος όπως πολλών ...άλλων.
ο Θεός κριτής δίκαιος καί ισχυρός και μακρόθυμος και μη οργήν επάγων καθ' εκάστην ημέραν.
-
Misha
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 3872
- Εγγραφή: Δευ Δεκ 26, 2005 6:00 am
- Τοποθεσία: http://clubs.pathfinder.gr/seraphim
- Επικοινωνία:
ο π.Αναστάσιος ειναι μια σπάνια φυσιογνωμία..εχει δώσει πολλή και ταπεινη αγάπη στις επαρχίες οπου διακονησε.τα τελευταια χρόνια ομως μας εχει πικράνει λίγο όσους τον αγαπούμε...και τις τελευταιες εβδομαδες ακομη περισσότερο με καποιες δηλωσεις του περι "αδελφών Εκκλησιών"...profitikos έγραψε: Πράγματι, έτσι ακριβώς. Γιατί ο Χριστιανισμός είναι κατά βάσιν τρόπος ζωής και όχι τυπολατρία. Σημασία δεν έχουν τα λόγια, αλλά οι πράξεις. Η ουσία και όχι ο τύπος. Αλλά φοβάμαι πως αυτό είναι κάτι σπάνιο σήμερα. Κοιτάμε πιο πολύ με πόσα δάχτυλα κάνει κάποιος το σταυρό του και όχι πως ενεργεί. Ίσως εμείς είμαστε που "διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίομεν την κάμηλον" τελικά.
παραθετω ένα τμημα από τον βίο του γεροντος Εφραιμ του Κατουνακιώτη
"Μπορούν άραγε όσοι πηγαίνουν σε διάλογους με τον Πάπα ή σε συνέδρια οίκουμενιστικά να μιλήσουν με το πρακτικό παράδειγμα της αγιότητας και όχι με ορθολογιστικά επιχειρήματα;
Ό παπα-Εφραίμ αισθάνονταν τις αμαρτίες σαν δυσοσμία. Κάποιος επίσκοπος μέσω τρίτου ρώτησε τον μακαριστό άγιο Γέροντα για τον οικουμενισμό. Ό Γέροντας έκανε προσευχή, για να τον πληροφορήσει ό Θεός και τότε ξεχύθηκε μία δυσωδία με γεύση ξινή, αλμυρή και πικρή, πού τον γέμισε με αποτροπιασμό.
Άραγε, μπορούν να αναρωτηθούν όσοι λαμβάνουν μέρος σε οίκουμενιστικά συνέδρια τι θα ένοιωθε αν ήταν παρών ό μακαριστός Γέροντας; "
οσο για το σημειο του Σταυρου παραπέμπω στον μεγαλο άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ ο οποιος διέβλεπε με το χάρισμα τους σχισματικους παλαιοπιστους που τον επισκεπτονταν και τους διορθωνε τον τροπο με τον οποίο έκαναν το σημείο του σταυρου...
δεν ειναι τυπος το σημειο του Σταυρου,ειναι η βασικη δογματική και ησυχαστική θεολογία της Εκκλησιας μας συμπυκνωμένη στην ευλογημένη αυτη αρχαιότατη συνηθεια!!!
<div><img width="158" height="171" border="0" src="whiteangelap0.jpg" /></div><br />