Έχω γράψει σε παλιότερα μηνύματά μου για την τραγική εκκοσμίκευση του Ρ/καθολικιμού την οποία γνωρίζω από πρώτο χέρι.
Αλλά δεν συγκινούνται πολλοί.
Ο Ρωμαιοκαθολικισμός έχει μεταξύ ημών των Ορθοδόξων καλούς φίλους και συνεργάτες, στο πλαίσιο της δρομολογημένης πορείας προς την Πανθρησκεία.
Ας πούμε μερικά από τα ονόματα των εκλεκτών αυτών συνοδοιπόρων του παπισμού και αρχι-οικουμενιστών ιεραρχών (με σταυρό όσοι έχουν απέλθει προς Κύριον):
Κωνσταντινουπόλεως Αθηναγόρας (+)
Θυατείρων Αθηναγόρας Κοκκινάκης (+), συντάκτης της αιρετικής "Ομολογίας των Θυατείρων"
Λένινγκραντ Νικόδημος (+), ο και πράκτορας της ΚGB. Πέθανε αιφνιδίως μέσα στο Βατικανό.
Χαλκηδόνος Μελίτων Χατζής (+)
Αλεξανδρείας Παρθένιος (+)
πρώην Αμερικής Ιάκωβος Κουκούζης (+). Συμπτωματικά (?) και οπωσδήποτε συμβολικά

κηδεύτηκε με την κεφαλή στραμμένη προς δυσμάς, αντίθετα από την καθιερωμένη από τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους τάξη.
Εφέσου Χρυσόστομος Κωνσταντινίδης (+)
Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος
Αντιοχείας Ιγνάτιος
Αθηνών Χριστόδουλος
Γαλλίας Εμμανουήλ
Σύρου Δωρόθεος
επίσκοπος Θερμοπυλών Ιωάννης
επίσκοπος Αχαϊας Αθανάσιος
Και ο κατάλογος μπορεί να μακρύνει και άλλο. Απλώς επιφυλάσσομαι...