Με αφορμή μια προσευχή

[lovethink]

Από πού ν’ αρχίσω να θρηνώ τις πράξεις της άθλιας ζωής μου. Έχασα το πρωτόκτιστο κάλλος και την ευπρέπειά μου. Ο νους μου τραυματίστηκε, το σώμα ασθένησε, νοσεί το πνεύμα, ο λόγος έχασε τη δύναμή του, ο βίος νεκρώθηκε. Προσπίπτω σ’ Εσένα και αντί για λόγια σου προσφέρω τα δάκρυά μου, αμάρτησα όπως κανείς άλλος πάνω στη γη. Παρασυρμένος από τις ηδονές, μολύνθηκα από τα πάθη , αλίμονο! Από εραστής της σοφίας κατάντησα εραστής πορνών γυναικών, και ξένος από Εσένα το Θεό. Ελέησέ με Κύριε, Θεέ και Σωτήρα μου, χάρισέ μου πνευματική εγρήγορση, ώστε να επιστρέψω σ’ Εσένα με μετάνοια και να φωνάξω με δάκρυα. Αμάρτησα Κύριε, δεν ακολούθησα τις εντολές Σου, μην απαιτήσεις από μένα άξιους καρπούς μετανοίας διότι μ’ εγκατέλειψε η δύναμή μου. Χάρισέ μου τη συντριβή της καρδιάς και ταπείνωσε τη σκέψη μου γιατί μόνο αυτό μπορώ να Σου προσφέρω σαν θυσία πνευματική.

Τριώδιο: Ελεύθερη απόδοση στοίχων από το Μεγάλο Κανόνα


Ποιός αλήθεια μπορεί να πει αυτή τη προσευχή με τη καρδιά του
Μια φορά μόνο στη ζωή . ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ να μπορούσαμε να το νιώθαμε αυτό εξολοκλήρου
Να μπορούσαμε αυτό να το λέγαμε με τη καρδιά μας και όχι απλά να το κάναμε ανάγνωση λες και ο Θεός είναι απλός ακροατής που θέλει να του διαβάζουμε βιβλία
Μακάρι να μπορούσαμε να το ζήσουμε αυτό και ας είχαμε αμαρτήσει πριν
Τι να το κάνω που οι προσευχές μου είναι χλιαρές ;
Καλύτερα αμαρτωλός με θερμή καρδιά παρά χλιαρό μίζερο ανθρωπάκι (παίρνω τα δύο άκρα χωρίς να σημαίνει ότι προτρέπω στην αμαρτία κανέναν φυσικά )
Ο Θεός να μας θερμάνει όλους και να πυρακτωθούμε στην αγάπη Του
Οταν διαβάζουμε τέτοιες προσευχές μας φαίνετε παράλογο να πρέπει να νιώσουμε τόσο τιποτένιοι
Και τώρα που το λέω δεν μπορώ να νιώσω τιποτένιος
Τολμώ να πω ότι οκ μωρέ ........καλό παιδί είμαι
Πόσο δρόμο έχουμε για να φτάσουμε σε αυτή τη προσευχή
Θα φτάσουμε ποτέ ;