Η νηστεία της Τετάρτης και της Παρασκεύης

[Domna]

Ό μοναχός Γαλακτίων Ίλλίε, κοινοβιάτης στη Μονή Συχαστρία της Ρουμανίας από το 1918, τηρούσε με ακρίβεια τή νηστεία. Αν δεν
τελείωνε τον μοναχικό τον κανόνα, δέν έτρωγα τίποτα. Την Τετάρτη
και την Παρασκευή νήστευε μέχρι τό βράδυ, την ώρα πού έβγαιναν
τ' αστερία. Τότε έκανε το σταυρό του, ζητούσε συγχώρηση άπ' όλους, έπαιρνε αντίδωρο καί ύστερα έτρωγε. ^
— Γέροντα, του είπε ό μαθητής του, η ημέρα είναι μεγάλη, κι εσύ ηλικιωμένος καί αδύνατος. Δέν είναι καλύτερα να τρως το φαγητό σου νωρίτερα;
— Κάποτε, αποκρίθηκε εκείνος, ένας άγιος είδε να πηγαίνουν κάποιο νεκρό στον τάφο. Μπροστά και πίσω τον συνόδευαν δύο ωραίοι Αγγελοι. «Ποιοί είστε εσείς;» ρώτησε ο μοναχός Γαλακτίων.
«Έγώ ονομάζομαι Τετάρτη κι' εγώ Παρασκευή!» απάντησαν οι Αγγελοι.
«Ήρθαμε εδώ, με εντολή του Κυρίου, να βοηθήσουμε αυτή την ψυχή, γιατί σε όλη της τη ζωή νήστευε την Τετάρτη και την Παρασκευή για να τιμήσει τά Πάθη του Κυρίου». |
«Από τότε, -συμπλήρωσε ό π. Γαλακτίων—, δεν έφαγα ποτέ πια αυτές τις
μέρες, για να με βοηθήσουν κι' εμένα η Τετάρτη και η Παρασκευή την ώρα
του θανάτου μου».

(Άπό τό: «Εμφανίσεις καί θαύματα των Αγγέλων» έκδ. Ί. Μ. Παρακλήτου)

[pappous]

Ευλόγησον !!!

:)