Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Οι πνευματικοί πειρασμοί των καιρό της Τεσσαρακοστής του Πάσχα, είναι ευλογία.
Ίσως να δυσκολευόμαστε να το δούμε αλλά πραγματι είναι ευλογία και Θειό δώρο.
Είναι η βοήθεια Του Θεού προς τον καθένα μας να ζήσουμε και να οδηγηθούμε με περισσότερο σθένος προς το Θείο Πάθος.
Δείτε τη ειρήνη που κατέχει και είναι φανερή, ένας διωκόμενος αλλά προς Δόξα Θεού.
Ο Χριστός οδεύοντας στον Γολγοθά και καθ' όλη την διάρκεια των μαρτυριών που υπέμεινε ήταν σε πνευματική ειρήνη εσωθεν.
Όλοι οι εκδιωχθεντες μάρτυρες, πατέρες, Άγιοι κλπ, προς δόξαν Θεού ανά τα έτη, ήταν εν ειρήνη εσωτερικά ακόμα και την ώρα του μαρτυρίου τους.
Ο π. Αντώνιος της Κιβωτού εν ειρήνη.
Ο επικοπος Τυχικος εν ειρήνη.
Βλέπετε η ένταση που προκαλεί ο διάβολος θέλει δύο πλευρές για να πολεμήσουν.
Όταν η μία πλευρά είναι εν ειρήνη, εκεί παύει η δύναμη του διαβόλου...κοπτεται η ένταση που προκαλεί και έρχεται η Θεία Χάρις να σκεπάσει την οποία σκληρόκαρδια η άσπλαχνια προκύπτει.
Τουλάχιστον στην μια από τις δύο πλευρές.
Ένα τεστ, μια δοκιμασία ώστε να έλθει ο προβιβασμος σε στρατιώτη Του Χριστού.
"Για να δω, μου μοιάζεις;" είναι το ερώτημα Του προς τον καθένα μας.
"Για να δω το φρόνημα σου;"
Εξετάσεις αδελφοί μου δίνει ο κάθε χριστιανός με το πώς αντιμετωπίζει τους πειρασμούς της ζωής του.
Η περίοδος των ημερών μέχρι το Πάσχα είναι περίοδος εξετάσεων και κάποιοι από εμάς θα βρεθουμε ελλειπείς και πνευματικά μεταξεταστεοι και κάποιοι θα περάσουμε στην "επόμενη τάξη".
Αυτογνωσία είναι το κλειδί.
Δεν έχουν σημασία τα βαρυγδουπα και φλεγόμενα κηρύγματα που ίσως ακούσουμε.
Στα λόγια είμαστε καλοί αλλά με τις πράξεις τι γίνεται;
Έχουν συνέχεια τα λόγια μας με τις πράξεις μας;
Ο Χριστιανός δηλώνει χριστιανός με τις πράξεις του και όχι με τα λόγια.
Από λόγια όλοι είμαστε χορτατοι.
Το Πάσχα δεν είναι κουνελάκια και αυγά, αγαπολογιες χωρίς αντίκρυσμα και ευχολόγια χωρίς κοπο.
Συγχώρεση και ευσπλαχνία είναι αυτά που λείπουν ώστε να οδηγηθούμε καθαρά τη καρδία, προς τον Γολγοθά.
Προσευχή για τους ανθρώπους που στεναχώρησαμε και μας στεναχώρησαν.
Εύχομαι σε όλους μας καλή ανάβαση,
μαζί με τον Χριστό μας.
π. Θεοδωρος

[toula]

Ο άγιος Πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης - Η διάκρισις ενός Αγίου!
Ο άγιος Πατέρας είχε λάβει από τον Θεό το χάρισμα της διακρίσεως! Σε κάθε περίσταση φωτιζόμενος από το Άγιο Πνεύμα του Θεού έπραττε το σωστό! Ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος ενώ είχε μαθητεύσει μόνο στις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου, είχε την κατά Θεόν σοφία και με τις πράξεις του δεν σκανδάλιζε ποτέ τους άλλους! Αντίθετα τους προφύλαγε να μην κάνουν και κακούς λογισμούς χωρίς να αφήνει πιθανότητες παρερμηνείας των λόγων και των πράξεών του! Σε μία βάπτιση που ήμουν παρών, είδα τον πατέρα του παιδιού να του δίνει, για να ευλογηθεί το παιδί του, ένα σημαντικό χρηματικό ποσό για τον ιερό ναό, ενώ ήδη είχε πληρώσει στην εκκλησία για το μυστήριο που είχε γίνει και ο νονός του παιδιού που βαφτίστηκε! Τότε ο Παππούλης τού επέστρεψε τα χρήματα και του είπε: "Αυτά παιδί μου να τα ρίξεις στο παγκάρι"!
Κάποια άλλη φορά, μόλις τελείωσε η παράκληση του αγίου Ραφαήλ, οι γυναίκες βρήκαν ένα πορτοφόλι και πήγαν να του το δώσουν. Γνωρίζοντας όμως τα τεχνάσματα του διαβόλου δεν το δέχθηκε και είπε: " Δείτε εσείς αν υπάρχουν χρήματα στο πορτοφόλι και μετρήστε τα πόσα είναι "!
Ακόμη και όταν κάποιοι συγγενείς είχαν στείλει ένα ωρολόι (επίχρυσο), από το εξωτερικό, ως δώρο για την πρεσβυτέρα, δεν της έδωσε ευλογία να το φορέσει, γιατί έμοιαζε με κόσμημα και δεν ήθελε να σκανδαλιστούν κάποιοι που θα το έβλεπαν!
Άνθρωποι απλοί και αγιασμένοι που έστυψαν τη ζωή τους για την αγάπη του Χριστού!
Την ευχή τους να έχουμε! Αμήν!
Μιλτιάδης Τσεσμετζής - εκπαιδευτικός

[toula]

https://www.youtube.com/watch?v=KnVwa8aM1kI

Ο μάγος Ελίφας Λεβί | Όψεις του αποκρυφισμού στο φως της Ορθοδοξίας

[toula]

Εἶναι τρομακτικό τό ὅτι,
προσευχόμαστε στόν Θεό νά ἀλλάξει τήν κατάσταση μας, χωρίς νά συνειδητοποιοῦμε ὅτι τήν ἔστειλε ἀκριβῶς ὅπως εἶναι γιά νά μᾶς ἀλλάξει!
Γέρων Αἰμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

[toula]

Κάθε μέρα ν’ αμαρτάνεις και κάθε μέρα να μετανιώνεις, τούτο δεν μπορείς να το πάρεις για πρόοδο, αλλά σαν ποδοβολητό στο ίδιο μέρος του βαδίσματος μπροστά.
Έως ότου η μετάνοια να υπερέχει και η αμαρτία να μειωθεί, οι μέρες μας θα είναι γεμάτες με το χτίσιμο και γκρέμισμα ενός και του ίδιου πύργου.
Πρέπει, λοιπόν, να μεριμνήσεις, ώστε μία μέρα να μπορέσεις να δείξεις κάτι από το χθεσινό χτίσιμο αγκρέμιστο.
Τούτη θα είναι η πρώτη μέρα της ζωής σου.
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

[toula]

«Tον Yιό του Θεού ούτε εκείνος που Τον εξυμνεί τον κάνει ενδοξότερο, ούτε εκείνος που βλασφημεί εναντίον Του τον βλάπτει.
H ασώματη ουσία δεν έχει ανάγκη της δικής μας εξυμνήσεως, αλλ’ όπως ακριβώς εκείνος που λέγει τον ήλιο λαμπρό, δεν προσθέτει μ’ αυτό κάτι στο φως του, ούτε εκείνος που τον λέγει σκοτεινό μειώνει την ουσία του, αλλά η διατύπωση της γνώμης του δείχνει τη δική του τυφλότητα.
Έτσι κι εκείνος που δεν ονομάζει Yιό, τον Yιό του Θεού, αλλά κτίσμα, δείχνει τη δική του μανία, ενώ εκείνος που αναγνωρίζει την ουσία Αυτού, δείχνει την ευγνωμοσύνη του.
Kι ούτε αυτός ωφελεί αυτόν, ούτε εκείνος τον βλάπτει, αλλ’ ο πρώτος απ’ αυτούς αγωνίζεται εναντίον της σωτηρίας του, ενώ ο δεύτερος υπέρ της σωτηρίας του».
[Από το υπό έκδοση έργο «Αποδείξεις ότι Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ Υπό του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου», των Εκδόσεων «ΦΩΤΟΔΟΤΕΣ»]

[toula]

Τί θα ήταν χωρίς το Σταυρό;
Κι αν ανασταινόταν μετά από έναν θάνατο φυσιολογικό χωρίς προηγουμένως να βασανιστεί φρικτά και να υποστεί σταυρικό ατιμωτικό θάνατο;
Μα τότε δεν θα είχε νικήσει η σταυρωμένη αγάπη και ο Νυμφίος δεν θα είχε για τη νύφη ανθρωπότητα θυσιαστεί,παίρνοντας πάνω του όλο τον πόνο,τον ιδρώτα και την αγωνία της Γεσθημανή.
Γιατί ο Νυμφώνας ήταν ο της άκρας ταπείνωσης Σταυρός και νυφιάτικος θάλαμος αναδείχθηκε ο τάφος από τον οποίο εξήλθε κραταιός ο αναστάς Χριστός!
Και από τότε και μετά ως ένδοξος Βασιλιάς συνεχίζει να πάσχει για όλα τα θύματα μέχρι της συντελείας των αιώνων και να γίνεται μάρτυρας του θαύματος που έγκειται στον τρόπο και την ελευθερία του Σταυρού,την οποία πάντα θα θεωρεί μωρία η χρηστική λεγόμενη ανθρώπινη σοφία.

[toula]

Όταν ακολουθείς την Αλήθεια, είσαι στο Φως, είσαι με τον Χριστό.
Εκείνος είπε: η Αλήθεια θα σε ελευθερώσει... Αλλά από ποιόν; Από τον ίδιο σου τον εαυτό! Από το πάθος. Και τότε, καμμιά εξουσία δεν θα μπορεί να σε υποδουλώσει γιατί ο Ίδιος ο Θεός θα σε βοηθά με την Δύναμή Του.
Γερόντισσα Γαβριηλία

[toula]

Κάθε γλώσσα, εὐγνώμονου ἀνθρώπου, ὅπως εἶναι φυσικό, τιμᾶ τήν Παρθένο καί Θεοτόκο, καί μιμεῖται ὅσο τοῦ ἐπιτρέπουν οἱ δυνάμεις του τόν ἄρχοντα τῶν ἀγγέλων Γαβριήλ.
Ἄλλος Τῆς ἀπευθύνει τό «χαῖρε», ἐξαιτίας τοῦ Κυρίου πού γεννήθηκε ἀπό Αὐτήν καί ἐμφανίσθηκε στό ἀνθρώπινο γένος ὡς ἄνθρωπος.
Ἄλλος Τῆς ἀπευθύνει τό λόγο καί λέει: «ὁ Κύριος προέρχεται ἀπό Σένα» (Λουκ. 1, 28).
Ὁ ἕνας Τήν ἐπονομάζει Μητέρα τοῦ φωτός, ὁ ἄλλος Ἀστέρι τῆς ζωῆς. Ἄλλος Τήν ἀποκαλεῖ Θρόνο τοῦ Θεοῦ, ἄλλος Ναό πλατύτερο ἀπό τόν οὐρανό καί ἄλλος Καθέδρα ὄχι κατώτερη ἀπό τήν καθέδρα ἐκείνη τῶν Χερουβείμ.
Ἄλλος πάλι Τήν ὀνομάζει Κῆπο ἄσπαρτο, εὔφορο, ἀκαλλιέργητο· ἀμπέλι μέ ἄφθονα σταφύλια, ἀκμαῖο, ἀνέγγιχτο· τρυγόνα καθαρή, περιστέρα ἁγνή· σύννεφο πού συλλαμβάνει τίς βροχές χωρίς φθορά· σάκκο πού κρύβει μαργαριτάρι λαμπρότερο ἀπό τόν ἥλιο· μεταλλεῖο ἀπό τό ὁποῖο προέρχεται ὁ λίθος πού καλύπτει ὅλη τή γῆ, χωρίς κανένας νά τόν λατομεῖ (Δαν. 2,45)· πλοῖο γεμάτο ἀπό φορτίο καί πού δέν ἔχει ἀνάγκη ἀπό κυβερνήτη· θησαυροφυλάκιο πού φέρνει πλοῦτο.
Ἄλλοι πάλι Τήν ὀνομάζουν λυχνάρι χωρίς φιτίλι, πού ἀνάβει ἀπό μόνο του· Κιβωτό πιό πλατειά, πιό ἐπιμήκη καί πιό ἔνδοξη ἀπό ἐκείνη τοῦ Νῶε. Ἐκείνη ἦταν κιβωτός ζώων, ἐνῶ Αὐτή εἶναι ἡ Κιβωτός ζωῆς.
Ἐκείνη ἦταν κιβωτός φθαρτῶν ζώων, Αὐτή εἶναι ἡ Κιβωτός τῆς ἄφθαρτης ζωῆς. Ἐκείνη κράτησε τόν Νῶε, ἐνῶ Αὐτή τόν Δημιουργό τοῦ Νῶε.
Ἐκείνη εἶχε δύο καί τρεῖς ὀρόφους, ἐνῶ Αὐτή ὅλο τό πλήρωμα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Γιατί καί τό Πνεῦμα ἦταν παρόν, καί ὁ Πατέρας Τήν ἐπισκίασε, καί ὁ Υἱός κατασκήνωσε μέσα Της, ὡς βρέφος κυοφορούμενος.
Λέει ἡ Ἁγία Γραφή: «Πνεῦμα Ἅγιο θά ἔρθει ἐπάνω σου καί θά σέ ἐπισκιάσει ἡ δύναμη τοῦ Ὑψίστου. Γι᾽ αὐτό καί τό ἅγιο πού θά γεννηθεῖ, θά ὀνομασθεῖ Υἱός τοῦ Θεοῦ» (Λουκ. 1,35).
Βλέπεις πόσο μεγάλο εἶναι τό ἀξίωμα τῆς Θεοτόκου Παρθένου; Γιατί ὁ Μονογενής Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Δημιουργός τοῦ κόσμου, κρατήθηκε ἀπό Αὐτήν ὡς βρέφος, καί ξαναέπλασε τόν Ἀδάμ, καί ἁγίασε τήν Εὔα, καί κατάργησε τό δράκοντα, καί ἄνοιξε τόν παράδεισο, καί ἄφησε ἄφθαρτη τή σφραγίδα τῆς παρθενικῆς μήτρας. Πολύ φυσικά καί σύμφωνα μέ τή λογική καί τά δύο. Ἄνοιξε τόν παράδεισο, ἐπειδή ἐπρόκειτο νά φέρει καί νά ὁδηγήσει ὁ Ἴδιος μέσα τό Ληστή καί ὅλους τούς κληρονόμους τῆς Βασιλείας. Ἀσφάλισε τή σφραγίδα τῆς παρθενικῆς μήτρας, ἐπειδή Αὐτός πού ἔπαιρνε σάρκα ἦταν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ, καί δέν εἶχε ἀνάγκη ἀπό καμμιά θύρα γιά τήν εἴσοδο ἤ ἔξοδο Του.
Σέ Σένα λοιπόν, Παρθένε, οἱ Προφῆτες ἀπονέμουν τούς ἐπαίνους, καί ὁ καθένας ἐξυμνεῖ Σέ τήν Θεοφόρο ἀνάλογα μέ τό πῶς καί πόσο, τοῦ ἔχουν ἀποκαλυφθεῖ τά μυστήρια αὐτά.
Καί ἄλλος Σέ ἀποκαλεῖ ράβδο τοῦ Ἰεσσαί δείχνοντας ἔτσι τό ἄτρωτο καί ἀκέραιο τῆς παρθενίας Σου.
Ἄλλος Σέ παρουσιάζει ὡς βάτο πού φλέγεται ἀλλά δέν καίγεται, γιά νά ὑπαινιχθεῖ μ᾽ αὐτό καί τόν Μονογενή πού προσέλαβε σάρκα καί παράλληλα τήν Παρθενία τῆς Θεοτόκου.
Γιατί ἡ Παρθένος φλεγόταν, ἀλλά δέν καιγόταν, ἐπειδή γέννησε χωρίς νά φθαρεῖ ἡ μήτρα Της. Συνέλαβε καί παρέμεινε σφραγισμένη ἡ μήτρα. Θήλασε καί διαφύλαξε τούς μαστούς Της ἀνέγγιχτους. Κράτησε στά χέρια Της παιδί, καί τόν πατέρα Του δέν γνώρισε. Ἔγινε μητέρα, καί χωρίς νά ἔχει γίνει νύφη. Τρεφόταν Υἱός, καί ὁ Πατέρας δέν παραβρισκόταν.
Τό χωράφι καρποφοροῦσε, καί ὁ καρπός δέν ἀνῆκε σέ κανένα γεωργό. Ἀπέδωσε καρπό τόν καιρό τοῦ θερισμοῦ, χωρίς νά ἔχει δεχθεῖ σπόρο. Ποτάμι ἔτρεχε καί ἡ πηγή ἀπό παντοῦ ἦταν κλεισμένη, γιά νά ἀποδειχθεῖ ἔτσι Παρθένε, ὅτι καί μητέρα ἔγινες, καί δέν ὑπέφερες ὅσα περνᾶνε οἱ μητέρες. Γέννησες σάν γυναίκα καί δέν δέχθηκες φθορά ὡς γυναίκα. Κυοφοροῦσες σύμφωνα μέ τόν νόμο τῆς φύσεως, ἀφοῦ περίμενες τόν καιρό τόν πόνων τοῦ τοκετοῦ, ἀλλ᾽ ὅμως συνέλαβες ἔξω ἀπό τόν νόμο τῆς φύσεως.
Ἄλλος Σέ ἀποκάλεσε Πύλη κλεισμένη πού εἶσαι στραμμένη πρός τήν ἀνατολή, καί πού εἰσάγει τόν Βασιλιά ἐνῶ οἱ πόρτες εἶναι κλειστές (Ἰεζ. 44,2). Κατά τόν ἴδιο τρόπο
Σέ ὀνόμασε καί πύλη πού ὁδηγεῖς πρός τά ἔξω, ἐπειδή ἔγινες πόρτα πού ὁδήγησε στήν ἐπίγεια ζωή τόν Μονογενή. Καί Σέ ὀνόμασε Πύλη πού βρίσκεται στραμμένη πρός τήν ἀνατολή, ἐπειδή τό φῶς τό ἀληθινό, πού φωτίζει κάθε ἄνθρωπο πού ἔρχεται στόν κόσμο, προέρχεται ἀπό τήν κοιλιά Σου, σάν ἀπό κάποιο βασιλικό θάλαμο. Ἐσύ ἔβαλες μέσα Σου τόν Βασιλιά, ἐνῶ οἱ πόρτες ἦταν κλειστές, καί πάλι ἔτσι Τόν πέρασες ἔξω. Γιατί ὁ Βασιλιάς τῆς δόξας δέν ἄνοιξε τίς πόρτες τῆς μήτρας Σου, οὔτε χαλάρωσε τό φραγμό τῆς παρθενίας Σου, οὔτε ὅταν συλλαμβανόταν, ἀλλά καί οὔτε ὅταν γεννιόταν. Ἐσένα ὀνόμασε Κῆπο κλεισμένο καί Πηγή σφραγισμένη ὁ Νυμφίος πού προῆλθε ἀπό Σένα, καί προφήτευσε στά Ἄσματα (Ἆσμ, Ἀσ. 4,12).
Στην Αγία Μαρία Θεοτόκο ( Ησυχίου πρεσβ. Ιεροσολύμων)-απόσπασμα.

[toula]

«H μετάνοια συνήθως θεωρείται ως θλίψη για την αμαρτία,
ένα αίσθημα ενοχής, μια αίσθηση στενοχώριας και τρόμου για τις πληγές που προκαλέσαμε στους άλλους και στον εαυτό μας. Μια τέτοια άποψη όμως είναι επικίνδυνα ατελής. Η στενοχώρια και ο τρόμος υπάρχουν πράγματι συχνά στην βίωση της μετάνοιας, αλλά δεν είναι ολόκληρη η μετάνοια, δεν αποτελούν καν το σπουδαιότερο τμήμα της.
Όμως, μετάνοια σημαίνει «αλλαγή του νου»· όχι απλώς λύπη για το παρελθόν, αλλά μια θεμελιώδης μεταμόρφωση της όρασής μας, ένας νέος τρόπος να βλέπουμε τον εαυτό μας, τούς άλλους και τον Θεό.
Η μετάνοια δεν είναι ένας παροξυσμός τύψεων και αυτολύπησης, αλλά μεταστροφή, επανατοποθέτηση του κέντρου της ζωής μας στην Αγία Τριάδα».
Επίσκοπος Κάλλιστος Ware