Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ὅποιος ἀγαπᾶ τόν Θεό…!

Τόν ἄνθρωπο πού ἀγαπᾶμε, τόν σκεφτόμαστε συχνά!

Παρόμοια συμβαίνει καί μέ τήν ἀγάπη μας πρός τόν Θεό!

Ὅποιος Τόν ἀγαπᾶ, Τόν σκέφτεται συχνά, ἀναπαύεται κοντά Του καί στρέφεται σ’ Αὐτόν μέ θαυμασμό!

Ἅγιος Τύχων τοῦ Ζαντόνσκ

[toula]

Εκείνοι οι απλοϊκοί άνθρωποι, τις μέρες της Σαρακοστής…

Εκείνοι οι απλοικοί άνθρωποι, εκείνα τα αγράμματα γεροντάκια και οι γριούλες, που την Σαρακοστή και την Μεγάλη Βδομάδα βρίσκονται όλη μέρα στην εκκλησία, ζήσανε από τα μικρά τους χρόνια εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου και καταλάβανε αυτό το χαροποιόν πένθος, που δεν το καταλάβανε, αλοίμονο, οι σπουδασμένοι μας, που θέλουνε να τους διδάξουνε, αντί να διδαχθούνε απ’ αυτούς.

Τώρα τις μέρες της Σαρακοστής, της Μεγάλης Βδομάδας και του Πάσχα πορεύονται μαζί με τον Χριστό, ακολουθάνε ολοένα από πίσω του, αληθινά, όχι φανταστικά, ακούγοντάς Τον να λέγη: «Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα και παραδοθήσεται ο Υιός του ανθρώπου, καθώς γέγραπται περί αυτού».

Μαζί του βρίσκονται στον Μυστικό Δείπνο και δακρύζουνε από τα λόγιά Του, μαζί Του πάνε στο πραιτώριο και στον Πιλάτο, μαζί Του ραπίζονται, μαζί Του μαστιγώνονται, μαζί Του εμπαίζονται, μαζί Του σταυρώνονται, μαζί Του θάβονται, μαζί Του ανασταίνονται.

Τα μάτια τους γίνονται βρύσες και τρέχουνε, μα αυτά τα δάκρυα δεν είναι δάκρυα της απελπισίας, αλλά της ελπίδας και της βεβαιότητας πως μ’ αυτά ποτίζεται το ολόδροσο κι αμάραντο δέντρο της αληθινής χαράς, της χαράς της Αναστάσεως. Αυτό γίνεται κάθε χρόνο. Ω! Πόσο αληθινά πίστι είναι η ορθόδοξη πίστι του λαού μας…

Φώτης Κόντογλου

Από τη σελίδα: “Αγιορείτης Προσκυνητής”

https://simeiakairwn.gr/

[toula]

“Γι΄αυτό και οι ημέρες που έρχονται θα είναι δεινές για την Πατρίδα μας, την ορθόδοξη Ελλάδα μας…”

Ενώ φαίνεται η σκιά του πολέμου και της πείνας να απειλεί και την Πατρίδα μας, εμείς ή δεν μετανοούμε καθόλου ή ψευτομετανοούμε. ‘Ετσι σύντομα ξαναπέφτουμε στις ίδιες αμαρτίες που ικανοποιούν τα πάθη μας…

Πολλά μας λείπουν. Γι΄αυτό και οι ημέρες που έρχονται θα είναι δεινές για την Πατρίδα μας, την ορθόδοξη Ελλάδα μας…

Είναι πολύ κρίμα, εμείς οι νεοέλληνες ορθόδοξοι χριστιανοί, να αγνοούμε τις μεγάλες αλήθειες της Ορθοδόξου πίστεώς μας…

Είναι κρίμα να περιφρονούμε τέτοιο αιώνιο και αθάνατο θησαυρό…

Είναι κρίμα, γιατί σήμερα-αύριο έρχεται ο Θεός και υπάρχει κίνδυνος να μην προλάβουμε να πούμε ούτε ένα “Κύριε,ελέησον”. Μη γένοιτο!…

π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος +

[toula]

Τα τελευταία λόγια του Αγίου Νεκταρίου

“Θέλω να συγχωρέσω πέρα από κάθε λογική.

Πέρα από κάθε πίκρα.

Χριστέ μου, άσε με να κοινωνήσω την παράλογη Αγάπη Σου για τους ανθρώπους.

Εγώ δεν μπορώ.

Εσύ όμως μπορεις, να αρπάξεις την ψυχή μου και να την αναστήσεις.

Εις χείρας Σου παραδίδομαι.”

https://www.orthodoxtimes.gr/

[toula]

Η αξία της πηγαίας, ταπεινής και κρυφής προσφοράς

Σε ένα χωριό κτιζόταν μία εκκλησία και ο καθένας βοηθούσε όπως μπορούσε..

Όποιος είχε ζώο το διέθετε για να κουβαλάει πέτρες και όσοι ήταν γεροί δούλευαν.

Στο χωριό, ήταν και μία γιαγιά πολύ φτωχή, που δεν είχε τίποτα να δώσει για τον ναό.
Πονούσε η ψυχή της για αυτό και καθώς περνούσαν τα ζώα που κουβαλούσαν τις πέτρες, μάζευε χορταράκια και τα έριχνε να τα τρώνε, να παίρνουν δυνάμεις…

Όταν τελείωσε ο ναός, έκαναν εγκαίνια και σε μία επιγραφή έγραψαν το όνομα του Δεσπότη.

Συνέβαινε όμως το εξής: μόλις γραφόταν το όνομα του Δεσπότη και έβαζαν την επιγραφή, την άλλη μέρα έβρισκαν σβησμένο το όνομά του και γραμμένο το όνομα της γιαγιάς…

Αυτό έγινε τρεις φορές.
Απορούσαν όλοι και φώναξαν την γιαγιά.
Όταν εκείνη πήγε στο ναό, την ρώτησαν:
“Γιαγιά, τι στο καλό έκανες εσύ και γράφεται το όνομά σου στην πλάκα, ενώ εμείς έχουμε χαράξει το όνομα του Δεσπότη;”
– Καλό; Μα τι καλό να κάνω εγώ, παιδί μου, η φτωχοί;”
Εκείνη όμως επέμεναν…

Τότε σκέφτηκε η γιαγιά και τους αποκρίθηκε:
” Δεν έκανα τίποτα, παιδιά μου.
Μόνο που όταν έβλεπα τα ζώα που κουβαλούσαν τις πέτρες για τον ναό, καιγόταν η ψυχή μου γιατί δεν μπορούσα να προσφέρω τίποτα,
έτσι μάζευα χόρτα και τα έριχνα στα ζώα”.
Κι όμως, αυτά τα λίγα χόρτα της γιαγιάς έπιασαν τόσο τόπο όσο δεν έπιασε κανενός άλλου η προσφορά, γιατί ήταν πηγαία ταπεινή και κρυφή!

Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης

[toula]

Ἡ ὁδός τῆς ἀνάστασής μου…!

Στά σαράντα τέσσερά μου χρόνια ὁ Θεός μοῦ φανέρωσε αὐτό, πού θά μέ κράταγε μέχρι τέλους τῆς ζωῆς μου σταθερό στή στενή καί τεθλιμμένη ὁδό, πού εἶχα ἐπιλέξει, «τό τῆς ἀτιμίας πόμα καθάρσιον», πού λέει καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης.

Ἀπό τότε μέχρι τήν τελευταία μου ἀναπνοή οὔτε στιγμή δέ μ΄ ἄφησε ἡ συκοφαντία, ἡ προσβολή, ἡ περιφρόνηση. Δέ θέλω νά σοῦ μιλήσω οὔτε γιά περιστατικά, οὔτε γιά πρόσωπα. Μπορεῖ νά σέ σκανδαλίσω μέ λογισμούς ἀγανάκτησης καί κατάκρισης.

Δέ θά μπορέσεις ἔτσι νά καταλάβεις, ὅτι καί τή συκοφαντία καί τήν προσβολή καί τήν περιφρόνηση ἔφτασα νά τ΄ ἀγαπήσω!

Ἀπορεῖς; Κι ὅμως, ἔμαθα νά τά βλέπω σάν τά καρφιά τοῦ σταυροῦ μου! Αὐτή ἦταν ἡ ὁδός τῆς ἀνάστασής μου! Νά ΄ναι εὐλογημένα!

Μέ μάθαν ν΄ ἀγαπῶ, ἀπαλλαγμένος ἀπό τήν ἀγωνία νά ἀρέσω, νά γοητεύω, νά τιμῶμαι. Μέ μάθαν νά στρέφω τό βλέμμα στούς ταπεινούς καί καταφρονεμένους, στούς ἀπλούς, καθημερινούς καί ἀνώνυμους ἀνθρώπους, στό χρυσάφι τῆς γῆς!

Ἅγιος Νεκτάριος ὁ θαυματουργός

[toula]

“Δύσκολη εἶναι ἡ ἔξοδος ἀπό τήν πλάνη. Φρουρά στέκεται στήν πόρτα, πόρτα ἀσφαλισμένη μέ μεγάλη κλειδαριά κι ἀμπάρες, πόρτα σφραγισμένη μέ τή σφραγίδα τήν ἄσπαστη τοῦ ἅδη.

Κλειδαριά κι ἀμπάρες εἶναι ἡ ὑπερηφάνεια, πού βρίσκεται βαθιά κρυμμένη στήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου, ἡ κενοδοξία, πού ἀποτελεῖ τό κίνητρο κάθε δραστηριότητάς του, ἡ ὑποκρισία καί ἡ πονηριά, μέ τίς ὁποῖες κατορθώνει νά βάλει τή μάσκα τῶν καλῶν προθέσεων, τῆς ταπεινοφροσύνης καί τῆς ἁγιότητας, σκεπάζοντας τήν ὑπερηφάνεια καί τήν κενοδοξία του.

Σφραγίδα ἄσπαστη, πάλι, εἶναι ἡ ἀποδοχή τῶν ἐνεργειῶν τῆς πλάνης ὡς ἐνεργειῶν θείων καί εὐλογημένων.”

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

Ολόκληρο το κείμενο:
http://hristospanagia3.blogspot.gr

[toula]

https://www.orthmad.gr/logos-romaiikos- ... stodoulou/

Ο π. Θεμιστοκλής Χριστοδούλου, εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Ελευθέριου οδού – Αχαρνών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, μας εισαγάγει στην περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, εξηγεί τα τεκταίνομε της περιόδου και μας επισημαίνει τις επιδιώξεις και τους πνευματικούς στόχους που πρέπει να θέσει ο χριστιανός.

[toula]

Μοῦ γράφεις ὅτι ἐν τέλει πρέπει νά ὑπάρχει «κάτι».
Διάβασες, λές, ἕνα βιβλίο ἑνός μεγάλου ἀστρονόμου περί ἀστέρων καί ὑπέπεσε στήν ἀντίληψή σου ὁ ἰσχυρισμός αὐτοῦ τοῦ λαμπροῦ ἐπιστήμονα:
«Χωρίς τόν Θεό τίποτα στόν κόσμο δέν μπορεῖ νά κατανοηθεῖ οὔτε νά ἐξηγηθεῖ».
Ἐξ αὐτοῦ ὁδηγήθηκες στό συμπέρασμα ὅτι «κάτι» ὑπάρχει.
Ἁπλά πές ὑπάρχει Θεός καί νά εἶσαι χαρούμενος.
Ἔτσι μιλοῦν πολλοί μορφωμένοι ἄνθρωποι: Ὑπάρχει «κάτι»!
Ἀλλά ἐάν μείνεις ὡς τό τέλος τῆς ζωῆς σου σ’ αὐτήν τήν ἔκφραση, ὅλη σου ἡ ζωή θά εἶναι ἕνα τίποτα.
Γνώρισε τόν Δημιουργό σου, ἀγαπητέ ἀδελφέ. Αὐτό εἶναι πιό σημαντικό ἀπό τή γνώση τῶν δημιουργημάτων Του.
Μήν παραμένεις στήν κοινωνία ἐκείνων γιά τούς ὁποίους ὁ ἀπόστολος Παῦλος λυπᾶται λέγοντας: «Ἐσεβάσθησαν καί ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρά τόν κτίσαντα» (Ρωμ. 1,25).
Ὁ Ὕψιστος καλλιτέχνης στέκει δίπλα στά ἔργα Του.
Ἐσύ κοιτάζεις πιό πολύ τίς καλλιτεχνικές δημιουργίες Του, οἱ ὁποῖες μέχρις ἑνός σημείου ἀνοίγουν τά μάτια καί κατόπιν τυφλώνουν.
Γιατί δέν πλησιάζεις τόν Καλλιτέχνη καί δέν Τόν γνωρίζεις καί δέν Τοῦ συστήνεσαι;
Ὁ Χριστός γι’ αὐτό ἦρθε στόν κόσμο, γιά νά σοῦ ἁπλώσει τό χέρι καί νά σέ ὁδηγήσει.
Ὅποιος δέν πλησιάζει κοντά Του, δέν Τοῦ συστήνεται καί δέν ὑποκλίνεται σ’ Αὐτόν, δέν θά γίνει δεκτός οὔτε κἄν στήν αὐλή Του στούς οὐρανούς.
(Ἀπό τό βιβλίο τοῦ ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς «Δρόμος δίχως Θεό δέν ἀντέχεται», Εκδόσεις “Εν Πλω”)

[toula]

Τα παθήματα αποφέρουν τόσο μεγάλο καρπό, ώστε, αν ήμασταν λίγο πιο συνετοί, δεν θα θέλαμε να κατεβούμε από τον σταυρό.
Για ένα προσεύχομαι, να μη φοβηθείτε τα σύννεφα που ήλθαν…
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ.