Ο μουσικός και τα φαντάσματα

[123]

"TA NEA" Παρασκευή 13 Απριλίου 2007
Αρ. Φύλλου 18811
ΤΖΟΣΟΥΑ ΜΠΕΛ
Πρόσωπα
Ο μουσικός και τα φαντάσματα
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ



Ένας από τους καλύτερους βιολιστές στον κόσμο παίζει εξαίσια μουσική παριστάνοντας τον πλανόδιο μουσικό την ώρα της πρωινής αιχμής σε σταθμό του μετρό της Ουάσιγκτον. Άραγε πόσοι θα σταματήσουν για να τον ακούσουν;



Ο διεθνούς φήμης βιρτουόζος του βιολιού Τζόσουα Μπελ

Το πείραμα έκανε η «Ουάσιγκτον Ποστ». Ο βιολιστής ήταν ο 39χρονος Τζόσουα Μπελ, διεθνούς φήμης βιρτουόζος που τρεις μέρες νωρίτερα είχε γεμίσει τη μεγαλοπρεπή Αίθουσα Συμφωνικής Μουσικής της Βοστώνης. Το βιολί του, ένα πολύτιμο Στραντιβάριους. Στις 7.51 π.μ. της Παρασκευής 12 Ιανουαρίου, την ώρα της πρωινής αιχμής, σ' έναν σταθμό που εξυπηρετεί κυρίως εργαζομένους σε κυβερνητικά γραφεία, ο Μπελ, ντυμένος με τζιν, μπλουζάκι και καπέλο του μπέιζμπολ, εκτέλεσε μέσα σε 43 λεπτά της ώρας έξι αριστουργήματα της κλασικής μουσικής - ξεκίνησε με το «Chaconne» από την παρτίτα Αρ. 2 του Μπαχ. Μπροστά του είχε ανοιχτή τη θήκη του βιολιού, με μερικά δολάρια για «μαγιά».

Τρία λεπτά πέρασαν χωρίς να συμβεί το παραμικρό. Εξήντα τρεις άνθρωποι είχαν ήδη περάσει όταν ένας μεσήλικας κοντοστάθηκε για κλάσμα του δευτερολέπτου και έστρεψε το κεφάλι προς τον μουσικό. Μισό λεπτό αργότερα, μια γυναίκα έριξε ένα δολάριο στη θήκη και απομακρύνθηκε. Χρειάστηκε να περάσουν έξι λεπτά για να σταματήσει κάποιος, να ακουμπήσει στον τοίχο και να ακούσει.

Στα τρία τέταρτα που έπαιξε ο Μπελ πέρασαν από μπροστά του 1.097 άνθρωποι. Επτά σταμάτησαν τουλάχιστον ένα λεπτό για να απολαύσουν τη μουσική. Είκοσι επτά έδωσαν χρήματα, οι περισσότεροι χωρίς να επιβραδύνουν - συγκεντρώθηκαν 32 δολάρια και κάτι ψιλά. Απομένουν 1.070 άνθρωποι που πέρασαν χωρίς να καταλάβουν τίποτε, πολλοί μόλις ένα μέτρο μακριά από τον βιρτουόζο, οι περισσότεροι χωρίς καν να γυρίσουν το κεφάλι. Και στις τρεις ομάδες υπήρχαν λευκοί, μαύροι και ασιάτες, νέοι και ηλικιωμένοι, άνδρες και γυναίκες. Μία μόνο δημογραφική ομάδα είχε απολύτως συνεπή συμπεριφορά. Κάθε φορά που περνούσε ένα παιδί, προσπαθούσε να σταματήσει για να δει και να ακούσει. Και κάθε φορά ένας γονιός το έσπρωχνε μακριά.

Όλα βιντεοσκοπήθηκαν με μια κρυφή κάμερα. Στην ταινία βλέπεις ανθρώπους να περνούν κατά κύματα, με χάρτινα ποτήρια καφέ στο χέρι και κινητά στο αυτί, σ' έναν θλιβερό χορό αδιαφορίας, αδράνειας και βιασύνης. Ο βιολιστής μοιάζει αποκομμένος από το κοινό του, που δεν τον βλέπει και δεν τον ακούει - ένα φάντασμα. Όμως είναι ο μοναδικός που βρίσκεται πραγματικά εκεί - τα φαντάσματα είναι οι άλλοι. Αν δεν μπορούμε να βρούμε λίγο χρόνο στη ζωή μας για να ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς στον κόσμο να παίζει μερικά από τα καλύτερα μουσικά κομμάτια που έχουν γραφτεί ποτέ, σχολιάζει η «Ποστ», αν η πίεση της σύγχρονης ζωής μάς κατακυριεύει σε σημείο να γινόμαστε κωφοί και τυφλοί σε κάτι τέτοιο, τότε τι άλλα πράγματα μπορεί να χάνουμε χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε;

ΤΑ ΝΕΑ , 13/04/2007 , Σελ.: N52
Κωδικός άρθρου: A18811N521


Αυτό το κείμενο εκτυπώθηκε από "ΤΑ ΝΕΑ", στη διεύθυνση
http://ta-nea.dolnet.gr/print_article.p ... m=N52&aa=1

[Petros_Germ]

Καταπληκτικό άρθρο και πείραμα

[NIKOSZ]

Τα λογια περιττευουν...!!!

Τα ζουμε καθημερινα και στο κεντρο της Αθηνας οπου κοσμος τρεχει γεματος αγχος για τις προσωπικες του ο καθενας ασχολιες μη κοιτωντας πολλες φορες τον συνανθρωπο του τριγυρω !

Υπεροχο αρθρο !

[paroikos]

Φοβερό το άρθρο που μας γνωστοποίησες Ευθαλία και σε ευχαριστομε! Τελικά τα κριτήριά μας είναι επιφανριακά, έχουμε προκαταλήψεις. Επειδή είναι πλανώδιος, άρα δεν ξέρει μουσικη. Δεν αξίζει. Φοράει φράκο και παίζει σε πολυτελή σάλα; Εστώ κι αν είναι μια χρυσή μετριότητα θα τον ακούσουμε προσεχτικά!

[relis]

Νομίζω ότι η κλασσική μουσική
είναι πολύ σαρκική μουσική,
χαιδεύει τα αυτιά γλυκά, ηδονιστικά.
Αν έπαιζε βυζαντινή μουσική μπορεί να
σταματούσε περισσότερος κόσμος,
διότι
οι βυζαντινές κλίμακες
οι αρχαίες κλίμακες και
η Ελληνική γλώσσα
είναι γλώσσες ανώτερης μορφής που από όλες τις
υπάρχουσες, προσεγγίζουν περισσότερο τις
Αγγελικές γλώσσες.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

[Petros_Germ]

Νομίζω ότι η κλασσική μουσική
είναι πολύ σαρκική μουσική,

E exume kai sarka
Den eimaste asomatoi

[ilaros]

Με έχει απασχολήσει πολλές φορές αυτό το θέμα. Το ότι, δηλαδή, τα προβλήματά μου με κάνουν πολύ εσωστρεφή και δεν μου αφήνουν πολλά περιθώρια να δω τι ανάγκη έχει ο άλλος ή τι μπορεί να μου δώσει. Συνεχώς προσπαθώ να σκεφτώ κάποια λύση για τα προβλήματά μου. Χιλιάδες θέματα στριφογυρίζουν μέσα στο μυαλό μου, προσωπικά, οικογενειακά, εργασιακά. Και δεν είμαι ανάλγητος στο πρόβλημα του άλλου, τουναντίον φιλοτιμούμαι πολύ εύκολα. Μόνο που τις περισσότερες φορές δεν παίρνω χαμπάρι τι συμβαίνει γύρω μου, σαν αυτούς τους περαστικούς του σταθμού που δεν συνειδητοποίησαν τι συμβαίνει δίπλα τους.

Θυμάμαι όμως και τον γέροντα Παΐσιο που άρρωστος ων, στο νοσοκομείο, κοίταζε πως να αναπαύσει τον διπλανό του. Πίστευε μάλιστα πως η καλύτερη ξεκούραση από τα προβλήματά μας είναι η προσπάθεια να βοηθήσεις τον άλλο στα δικά του προβλήματα, ή έστω να ακούσεις τι έχει να σου πει. Έστω και αργά, αρχίζω να συνειδητοποιώ ότι μέσα στη σωτηρία του διπλανού μου υπάρχει και δική μου.