"Αδελφοί Επίσκοποι" ΚΑΙ "Αδελφές εκκλησίες"

[justin]

Σε σιμωνιακό; αν είναι Ορθόδοξος βάση της δογματικής ισύει η χειροτονία. Κι αυτό γίνεται για χάρη του εκκλησιαστιθκού πληρώματος! Διαφορετικά, το 'χω ξαναπει, Άλλο αν ο ίδιος διαπράττει αμάρτημα. Τα μυστήριά του ΑΝ ανήκει στο Ορθόδοξο δόγμα ισχύουν. Δεν μπορώ να ξέρω εγώ με ποιες προϋποθέσεις γίνεται κάποιος επίσκοπος ούτε και με ενδιαφέρει να μάθω. Πάντως ενεργούνται τα μυστήρια κατ' οικονομίαν.

http://romanity.org ,"η θρησκεία είναι νευροβιολογική νόσος..." π. Ιωάννης Ρωμανίδης, ιδιαίτερα το " προφήται και φραγκολατίνοι πάπαι".

[justin]

oι Ι.Κανόνες λέγουν:"αφοριζέσθω " και "καθαιρείσθω".

δλδ ορίζουν "ΝΑ αφοριζεται" ή "ΝΑ καθαιρείται" ο πταίσας ιερέας από τα αρμόδια εκκλησιαστικά όργανα.

οπως είπε ο Πάροικος παραπάνω μεχρι να οριστικοποιηθεί η ποινή,ο ιερευς συνεχίζει να τελεί κανονικά μυστήρια κατ οικονομία,για την ωφέλεια του λαού.

δυοίν θάτερον, διαζευκτικόν ή συμπλεκτικόν!

[justin]

Πάπας και Παπισμός
...Κατά το έτος 1870 η Ρωμαιοκαθολική «Εκκλησία» αναγνώρισε το αλάθητο του «Πρωθιεράρχου» της Ρώμης ως δόγμα. Ιδού το σχετικό κείμενο 1:
«Ο Πάπας (της Ρώμης) είναι θείος άνθρωπος και ανθρώπινος Θεός. Γι’ αυτό κανείς δεν μπορεί να τον δικάσει ή να τον κρίνει. Ο Πάπας κέκτηται θεία εξουσία, η δε εξουσία του είναι απεριόριστη (απόλυτη). Για τον Πάπα είναι δυνατά πάνω στη γη τα ίδια ακριβώς που είναι δυνατά για τον Θεό στους ουρανούς. Ό, τι έχει κάνει ο Πάπας είναι το ίδιο σαν να το έκανε ο Θεός. Τις εντολές του πρέπει να τις εκτελούμε σαν εντολές του Θεού. Ο Πάπας μέσα στον κόσμο είναι το ίδιο πράγμα που είναι ο Θεός μέσα στον κόσμο ή η ψυχή μέσα στο σώμα. Η εξουσία του Πάπα είναι υψηλότερη από κάθε δημιουργημένη εξουσία, γιατί η εξουσία του κατά κάποιο τρόπο εκτείνεται στα ουράνια, τα γήινα και τα καταχθόνια (πράγματα), για να δικαιωθούνε σ’ αυτόν οι λόγοι της Γραφής: “ Πάντα υπέταξας υπό τους πόδας Του” (πρβλ. Α’ Κορ. ιε’, 27. Εφ. α’, 22).
Στην εξουσία του Πάπα και στο θέλημά του έχουν παραδοθεί τα πάντα και κανείς και τίποτε δεν μπορεί να του αντισταθεί ή εναντιωθεί. Αν ο Πάπας παρέσυρε μαζί του μέσα στην κόλαση εκατομμύρια ανθρώπων, τότε κανείς τους δεν θάχε το δικαίωμα να τον ρωτήσει: “ Άγιε πάτερ, γιατί το κάνεις αυτό;” Ο ΠΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΑΘΗΤΟΣ ΟΠΩΣ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΘΕΤΙ ΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΝΕΙ.
Η βουλή (το θέλημα) του Θεού, κατά συνέπεια δε και του Πάπα, ο οποίος είναι ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, έχει την ανώτατη εξουσία παντού. Ο Πάπας φέρει δύο ξίφη στη ζώνη, εξουσιάζει δηλαδή τα πνευματικά και τα εγκόσμια, τους Πατριάρχες και τους Επισκόπους, τους αυτοκράτορες και τους βασιλιάδες. Όλοι οι άνθρωποι στον κόσμο είναι υπήκοοί του. Εκείνος είναι τα πάντα, είναι πιο ψηλά από κάθετι και έχει μέσα του τα πάντα. Ό, τι εκείνος (ο Πάπας) επαινεί ή αποδοκιμάζει, όλοι πρέπει να το επαινούν ή να το αποδοκιμάζουν.
Ο Πάπας δύναται ΝΑ ΜΕΤΑΒΑΛΕΙ ΤΗ ΦΥΣΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΕΚ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ. ΕΧΕΙ (ο Πάπας) ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΔΥΝΑΤΑΙ (ενεργώντας – σ.μ.) ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΔΙΧΩΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ (στο πείσμα της αλήθειας – σ.μ.) Να ΠΡΑΞΕΙ ΚΑΘΕΤΙ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΕΣΤΟ. ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΠΟΥ ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΜΕΤΕΔΩΣΑΝ. ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΝΕΙ ΚΑΘΕΤΙ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΕΩΡΕΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ, ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ, ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΒΑΛΕΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΟΡΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΘΕΣΠΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ. ΕΧΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΣΕ ΑΓΙΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟΘΑΝΟΝΤΕΣ ΘΕΛΗΣΕΙ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ Σ’ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΞΩΘΕΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΡΔΙΝΑΛΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ, ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΕΝΟΟΥΝΤΟ ΝΑ ΕΝΑΝΤΙΩΘΟΥΝ Σ’ ΑΥΤΟ.
Ο Πάπας έχει εξουσία πάνω στο Καθαρτήριο (πύρ) και την κόλαση. Είναι ο Δεσπότης της Οικουμένης. Με την απεριόριστο εξουσία του ενεργεί τα πάντα μόνο ΚΑΤΑ ΤΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΠΡΑΤΤΕΙ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΤΩΝ ΟΣΩΝ ΕΜΕΙΣ Η ΕΚΕΙΝΟΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ. Το να αμφιβάλλει κανείς για την δύναμη του αποτελεί ιεροσυλία. Η δύναμη και εξουσία του είναι ανώτερη και ευρύτερη από την δύναμη και εξουσία όλων των αγίων και των αγγέλων. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα, έστω και με τη σκέψη, να διαμαρτυρηθεί ενάντια σε απόφαση η κρίση του
Η εξουσία του Πάπα δεν έχει μέτρο ούτε όρια. Όποιος αρνείται την ανώτατη εξουσία και ηγεμονία του Πάπα αμαρτάνει ενάντια στο Πνεύμα το Άγιο, διαιρεί τον Χριστό και είναι αιρετικός. Μονάχα στον Πάπα δόθηκε η εξουσία να αφαιρεί οτιδήποτε από οποιονδήποτε και να το δίνει σε άλλον. Ο Πάπας έχει εξουσία να αφαιρεί και να διαμοιράζει αυτοκρατορίες, βασίλεια, πριγκηπάτα και, κάθε λογής περιουσία. Την εξουσία του ο Πάπας τη λαμβάνει απευθείας από τον Θεό, οι δε αυτοκράτορες και οι βασιλιάδες από τον Πάπα.
Ο ΠΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, όποιος δε αρνείται αυτό το πράγμα είναι ψεύτης. Ο Πάπας είναι αντικαταστάτης του Θεού πάνω στους καλούς και τους κακούς αγγέλους, ότι τελείται μα την εξουσία του Πάπα, τελείται μα την εξουσία του Θεού.
Όποιος δεν υπακούει και δεν υποτάσσεται στον Πάπα, δεν υπακούει και δεν υποτάσσεται στον Θεό. Κάθετι που κάνει ο Πάπας είναι αρεστό στο Θεό.
Τον Πάπα δεν μπορεί να τον κρίνει κανείς, επειδή έχει λεχθεί ότι: “ Ο πνευματικός ανακρίνει μεν πάντα, αυτός δε υπ’ ουδενός ανακρίνεται”. Η δύναμη και η εξουσία του εκτείνεται ίσαμε τα πνευματικά, τα γήινα και τα καταχθόνια.
Ο ΠΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, στο σώμα του δε, ζει το Άγιο Πνεύμα.Ο Πάπας είναι κύριος πάντων, βασιλιάς και αιτία πάσης αιτίας. Ο Πάπας είναι νυμφίος και κεφαλή της Οικουμενικής Εκκλησίας. Ο Πάπας δεν μπορεί να πλανάται η να κάνει λάθος, είναι παντοδύναμος και μέσα του ενυπάρχει όλο το πλήρωμα της δυνάμεως και εξουσίας. Είναι ο Πάπας πιο ψηλά από τον Απόστολο Παύλο, γιατί σύμφωνα με την κλήση του στέκει στο ίδιο επίπεδο με τον Απόστολο Πέτρο. Γι’ αυτό τον λόγο μπορεί να διαφωνεί με τις επιστολές του Αποστόλου Παύλου και να δίνει εντολές αντίθετες με τις επιστολές εκείνου.
Το να κατηγορεί ή να καταγγέλλει κάποιος τον Πάπα είναι το ίδιο όπως το ν’ αμαρτάνει ενάντια στο Πνεύμα το Άγιο, είναι δε κάτι που δεν συγχωρείται ούτε σ’ αυτόν ούτε στον μέλλοντα αιώνα.
Τό τριπλό στέμμα (η τιάρα- σ.μ.) του Πάπα σημαίνει το τρισσό της εξουσίας του: Πάνω στους αγγέλους στους ουρανούς, πάνω στους ανθρώπους στη γη και πάνω στους δαίμονες στην κόλαση. Ο Θεός παραχώρησε στην εξουσία του Πάπα όλους τους νόμους, αλλά Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΠΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΨΗΛΑ ΑΠ’ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ.

ΑΝ Ο ΠΑΠΑΣ ΑΠΕΦΘΕΓΓΕΤΟ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΤΟΤΕ Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΒΛΗΘΕΙ. Ο Πάπας είναι ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΑΥΓΕΙΑ ΤΗΣ. Ο ΠΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ ΕΠΙ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΥΝΑΤΑΙ...».
Τέτοια είναι κατά γράμμα η απόφαση της Πρώτης Βατικανής Συνόδου, που λήφθηκε επί Πάπα Ρώμης Πίου Θ’ κατά το έτος 1870! Όχι σ’ οποιουδήποτε απομακρυσμένους μεσαιωνικούς χρόνους, αλλά όλο κι όλο μόλις τον περασμένο αιώνα – πρίν εκατόν περίπου χρόνια!
Είναι ενήμεροι μήπως για μια τέτοια απόφαση όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί; Γνωρίζουνε μήπως το πλήρες κείμενό της ακόμα κι αυτοί οι ίδιοι οι Ρωμαιοκαθολικοί;

Είναι αμφίβολο αν γνωρίζουν! Γιατί η συνείδηση και το υγιές ηθικό αισθητήριο του τίμιου ανθρώπου δεν μπορούν να συμβιβαστούν με τέτοιο ιερόσυλο και βλάσφημο «δόγμα», το οποίο αποδίδει σε άνθρωπο θνητό, όσο κι αν αυτός στέκει ψηλά πάνω στην κλίμακα της εκκλησιαστικής ιεραρχίας, ιδιότητες που μπορούν να ανήκουν μόνο και μόνο στον Θεό!

Αν όμως τη γνωρίζουν, τότε αποδεικνύουν μ’ αυτό την ασέβειά τους και την έλλειψή τους σε αρχές, με το να αναγνωρίζουν μια τέτοια «Εκκλησία» - που επέτρεψε τη διακήρυξη τέτοιου «δόγματος»- ως τη χαριτωμένη (την πλήρη Χάριτος – σ.μ.) Εκκλησία του Χριστού, στους κόλπους της οποίας είναι δυνατό να λάβει κανείς τη σωτηρία.

Η ιερόσυλη και βλάσφημη αυτή απόφαση παραμένει σε ισχύν μέχρι και σήμερα, γιατί δεν έχει κηρυχτεί με καμμιά άλλη πράξη ως εστερημένη ισχύος και νοήματος, μολονότι πρόσφατα, το 1962 συνήλθε η πληρεξούσια γι’ αυτό Δευτέρα Βατικανή Σύνοδος.

Κι αυτό είναι κατανοητό, γιατί η ανάκληση και ακύρωση μιάς τέτοιας απόφασης θα σήμαινε πέρα για πέρα υπόσκαψη του γοήτρου και του κύρους του ανακαλούντος στα μάτια ολοκλήρου του κόσμου και καταστροφή του παμπάλαιου πνευματικού θεμελίου, πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε η Λατινική αυτή «Εκκλησία». Η Λατινική «Εκκλησία» αποχωρίστηκε από την αγία Ορθοδοξία το έτος 1054 ακριβώς σαν συνέπεια της ήδη τότε εδραιωθείσης ψευδούς και λανθασμένης διδασκαλίας περί ηγεμονίας και αλαθήτου του Πάπα Ρώμης ως του υποθετικού «τοποτηρητή του Χριστού».

Η απόφαση της Α’ Βατικάνειας Συνόδου του 1870 ορίζει ιδιαίτερα «ότι, όταν ο Επίσκοπος της Ρώμης ομιλεί από καθέδρας, δηλαδή όταν – εκπληρώνοντας τη διακονία του ως ποιμένος και δ
ιδασκάλου όλων των Χριστιανών- καθορίζει τη διδασκαλία περί πίστεως ή ηθικής , την οποία η όλη Εκκλησία οφείλει να κρατεί και συντηρεί, έχει (ο Πάπας – σ.μ.) – μέσω της Θείας βοήθειας, για την οποία του δόθηκε υπόσχεση στο πρόσωπο του μακαρίου Πέτρου- εκείνο το αλάθητο, με το οποίο ο Θείος Σωτήρας ευδόκησε να προικίσει την Εκκλησία Του...».
..
1 [«Ο ελεύθερος Λόγος της Καρπαθιανής Ρωσσίας», Αρ. 209-210, 1976].
2 [Πρωθ. Μητροφάνους Ζνόσκο-Μπρόβσκυ: « Ορθοδοξία, Ρωμαιοκαθολικισμός, Προτεσταντισμός και Παραθρησκεία. Συγκριτική Θεολογία», εκδ. Ιεράς Λάυρας Αγ. Τριάδος και Αγ. Σεργίου, Τμήμα Μόσχας της Παρρωσικής Εταιρείας Διατηρήσεως Ιστορικών και Πολιτιστικών Μνημείων, 1992].
Εκ του βιβλίου: ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ;
Παπισμός
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
http://www.impantokratoros.gr/root.el.aspx

[justin]

[justin]

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ...

[silver]

NAOΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΜΩΑΜΕΘ;

Πατριάρχης Αλεξανδρείας κ. Παρθένιος.

Οι Μουσουλμάνοι δεν μπορούν βέβαια να δεχθούν ότι ο Ιησούς είναι Θεός. Αλλά για μας—για μένα—ο Μωάμεθ είναι απόστολος. Για μένα. Τώρα μιλάω όλως προσωπικά, εννοώ ότι όσα λέω δεν θα βρουν απόλυτα την συγκατάθεση όλων των ορθοδόξων. Εγώ όμως, μπορώ να δεχθώ ότι ο Προφήτης Μωάμεθ όπως τον λένε οι Μουσουλμάνοι, είναι απόστολος. Είναι άνθρωπος του Θεού, ο οποίος εργάστηκε για την βασιλεία του Θεού και δημιούργησε το Ισλάμ, μία θρησκεία στην οποία ανήκουν ένα δις ανθρώπων και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να το δεχθούμε και να πούμε ότι δεν δημιούργησε ζώα αλλά ανθρώπους που αγαπάνε και εργάζονται. Αυτό είναι κάτι που το δέχεται ο Θεός και εγώ πρέπει επίσης να το δεχθώ.

===========
Σίλβερ μην είσαι αγιομάχος. Τάχεις βάλει τώρα με τον αγιώτατο Πατριάρχη Παρθένιο. Ο Γιάννης σου είπε δεν θα σε φτάνουν δέκα Επίσκοποι για να προσεύχονται στο τυμπανιαίο σώμα σου.

[konstantinoupolitis]

Επι του όλου θέματος η άποψή μου είναι η εξής ειρήσθω εν παρόδω:

Αποστολική διαδοχή είναι η συνεχής παρουσία και λειτουργία της Ιεροσύνης απο σήμερα έως και την Πεντηκοστή. Δεν πρέπει να συγχέεται σκοπίμως ή ελαφρά τη καρδία απλα με την επίθεση των χειρών, γιατί με τον τρόπο που χρησιμοποιείται και ερμηνεύεται απο πολλούς και ειδικά κάποιους επισκόπους και φιλενωτικούς αλλά και Γ.Ο.Χ., ιεροσύνη τέτοια έχουν και οι Παπικοί και οι Προτεστάντες και οι Γ.Ο.Χ. και ενδεχομένως και άλλες αιρέσεις. Δηλαδή εάν "γενεαλογικά" δεις την αλληλουχία θα φθάσεις στους Αποστόλους. Όμως το πράγμα δεν είναι τόσο απλό.

Τώρα το αν σε κάθε αλληλουχία χειροτονιών συνεχίζει αδιάκοπη η Ιεροσύνη, αυτό έχει να κάνει κυρίως με το εάν οι συμμετέχοντες και συνχειροτονούντες επίσκοποι αλλά και οι χειροτονούμενοι, είναι εντός της Εκκλησίας, κινούνται έστω και τυπικά κατα την γραπτή και προφορική Παράδοση αλλά και ακολουθούν την πραγματική Πατρολογία που αποτελεί εφαρμογή της Παραδόσεως και φυσικά εαν χειροτονούντες και χειροτονούμενοι δεν εμπίπτουν σε Κανονικά κωλύμματα. Χειροτονία που έγινε παρότι υπήρχαν κωλύμματα, κατα τους Κανόνες και αν γίνει είναι άκυρη.

Η παράθεση αμαρτωλών "βιογραφικών" με βρίσκει απέναντι. Δεν συμφωνώ, έστω και αν αντιλαμβάνομαι το νόημα που προσπαθεί να υποστηρίξει ο συντάκτης. Όπως και η γενική παράθεση των δοξασιών των Παπικών. Δεν νομίζω πως πέρα απο μετρημένες εξαιρέσεις, διαφωνεί κανένας για το τί είναι οι Παπικοί. Συνεπώς εμείς τα λέμε γενικώς εμείς τα ακούμε.

Προτείνω να δημιουργήσουμε ένα λήμμα με όνομα "Παπισμός" και κάποιος να παραθέσει όλες τις διαφορές μας με τους Παπικούς και έκαστος εάν το επιθυμεί και όπως μπορεί, να παραθέτει στοιχεία που αναλύουν με ευανάγνωστό τρόπο, τις δοξασίες αυτές και τα επιμέρους ιστορικά στοιχεία. Τέτοιες παραθέσεις βοηθούν όλους, είτε πρόσκεινται στη μια άποψη είτε στην άλλη και μπορούν να χρησιμοποιηθούν και στη σύνταξη κάποιας μελέτης, ενός άρθρού.

Περι του Παρθενίου Αλεξανδρείας θα διαφωνήσω απόλυτα. Όταν Άγιοι είδαν κολασμένο τον Μωάμεθ, ενώ πέραν των άλλων λόγων το Κοράνι καταδικάζει σαφώς την Πίστη στην Ανάστασή του Χριστού, που είναι κριτήριο Ομολογίας και Σωτηρίας, ούτε ως ειρηνική και φιλική δήλωση δεν θα μπορούσα να την δεχθώ. Αν κατηγορήθηκε ο silver γιατί έθιξε αυτή τη δήλωση, πολύ άσχημα έκαναν κάποιοι και τον κατηγόρησαν. Πολύ σωστά έκανε ο silver και την αναφέρει.

Υ.Γ.: Η πρόταση που έκανα παραπάνω για δημιουργία λήμματος ως μονίμου στον athos.edo φυσικά ισχύει και νομίζω ότι θα είναι κάτι καλό και μια μόνιμη πηγή που θα βοηθήσει κόσμο.

[justin]

NAOΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΜΩΑΜΕΘ;

.

Silver, να βοηθήσω λίγο;


http://users.sisqtel.net/williams/signs.html

10. THE TEMPLE IN JERUSALEM

Then there is the sign of the abomination of desolation and all that relates to the Temple in Jerusalem. For the first time in history, this has now become a possibility. The rebuilding of the Temple was tried only once before, in the fourth century. Knowing about this is a very good example of how reading Church history enlightens one. We can find several sources about it from the fourth century: St. Cyril mentions it, as do several of the Church historians at that time. Julian the Apostate, because he had such a passion to overthrow Christianity, decided that, since Christ had prophesied that not one stone of the Temple would be left on the other, if he rebuilt the Temple, he would prove that Christ was an impostor, and therefore paganism could be restored. So he deliberately invited the Jews back to Jerusalem, and they began building the Temple with the blessing of Julian the Apostate. They would build a little in the daytime, and the next morning they would come and all the stones would be on the ground. They tried again and balls of fire began to come out of the earth. All the historians agree on this. In fact, modern rationalist historians, because they see that they cannot deny the texts and that something did actually happen, begin to say things like, "They must have struck oil," or "There were underground gas flues." It was obviously a miracle of God to keep the Temple from being built, because it was not the time—the Temple is to be built only at the very end of the world. Anyway, they finally failed in their attempt and gave up the operation. Of the few stones that remained, not one was left on the other. So the prophecy was fulfilled in the time of Julian the Apostate.
But now, since 1967, the site where the Temple was before is now in the hands of the Jews. Therefore for the first time, it becomes quite possible that the Temple could be built. The only thing interfering is the great mosque which the Moslems have there. If that's destroyed, there will probably be a war.
Only since 1948 has there been a separate state of Jews in the Holy Land. It is to the unbelieving Jews that the Antichrist will come. He will come first to the Jews and then to the whole world through the Jews; and only as this is happening will the faithful remnant of Jews finally be converted to Christianity in the very last times.
So this sign of the Temple is a very big one. When we see the Temple being built, then we know that the time is at hand, because that is definitely one of the signs of the very end. So far, of course, it's not being built, but there are all kinds of rumors that plans have been laid, that stones are being gathered, etc. It's obvious that the Jews are thinking about it.