Mαθήματα λιτότητας και απλής ζωής από....

[helen]

Πολύ ενδιαφέρον τα κείμενα Μιχάλη!

Σχετικά με την μανία της κατανάλωσης - απόκτησης υλικών πραγμάτων και την ελπίδας της ολοκλήρωσης μέσα από αυτά νομίζω πως αυτή η κατάσταση είναι στην ουσία μια θρησκεία, μια ειδωλολατρεία νέου τύπου, πάντα υπήρχε βέβαια αλλά σήμερα βλέπουμε πολύ έντονα να μπαίνει στην θέση της πίστης μας που είναι ανενεργή και έρχεται σε αντίθεση με την νηστεία-ελεημοσύνη, την εγκράτεια, το μέτρο, θα το γράψω απλά: για να κάνουμε σπατάλες και υπερβολές σημαίνει ότι η πείνα μας είναι μεγάλη και απεγνωσμένη.

Μιας και είμαστε σε μέρες νηστείας θέλω να πω πως ο π. Αλ. Σμέμαν στην "Μ. Σαρακοστή" λέει πως το πραγματικό νόημα της νηστείας είναι να πεινάσουμε.... για να καταλάβουμε πως η πείνα μας δεν είναι για τον άρτο αυτού του κόσμου μα για τον ¨επιούσιο¨ γνωστό το "ουκ επ΄άρτω ζήσεται άνθρωπος..." και ακόμα, σκεφτείται τον μυστικό δείπνο- είναι μια μορφή ¨κατανάλωσης"... σε αντιδιαστολή με τον καρπό που έφαγε ο Αδάμ και η Εύα... Ακόμα άκουσα την ομιλία του Μητροπολίτη Χατζηνικολάου Λαυρεωτικής για τα Χριστούγεννα ο ίδιος εξηγεί πως οι παλιοί χριστιανοί ήταν που επέμεναν να γίνει η νηστεία μεγαλύτερη... από μια εβδομάδα που ήταν στην αρχή... σε σαράντα ημέρες, μαζοχιστές θα μου πείτε ήταν οι άνθρωποι ή ζηλωτές....? Τίποτα από αυτά απλά ήξεραν πως χρειάζεται ακόμα και "θυσία" γιατί να νρεπόμαστε-φοβόμαστε να το πούμε, το να θες να ζείς χωρίς θυσία και δοκιμασίες σημαίνει πως δεν παραδέχεσαι την πτώση και την εισβολή της αμαρτίας μέσα στον κόσμο άρα δεν παραδέχεσαι και τον θάνατο οπότε περιορίζεις την ζωή σου σε τούτη εδώ την ζωή. Ο άνθρωπος όμως έχει και ένα άλλο χαρακτηριστικό τον κορεσμό, ο οποίος ίσως οδηγήσει στην απογοήτευση κάποια στιγμή και στην αλλαγή τρόπου ζωής, η άλλη ελπίδα είναι η Ορθόδοξη πίστη μας με την νηστεία, την εγκράτεια και την άσκηση...

[filtor]

Πολύ ενδιαφέροντα όλα τα άρθρα!

Νά που απλοί άνθρωποι που δεν επικαλούνται τον Χριστό πιάσαν το νόημα!

Πού και να κάνουν στροφή στον Χριστό αυτοί - άγιοι θα γίνουν!

Όχι Φίλιππε δεν πιάσαν το νόημα, αλλά διέγνωσαν μόνο τα συμπτώματα της αρρώστειας του καταναλωτισμού κι όχι την αιτία της.

Αιτία του υπερκαταναλωτισμού είναι η προσπάθεια του ανθρώπου που έχει απομακρυνθεί απ΄το Θεό "να πνίξει τον πόνο του" στην υπερκατανάλωση. Και θεραπεία είναι μόνο η μετάνοια κι έναρξη της πορείας επιστροφής "του ασώτου" στον Οίκο του Πατρός του.

Δεν έχει καμιά αξία να είσαι λιτός στη ζωή σου αν το κάνεις για τον εαυτό σου, ακόμη κι αν αυτά που εξοικονομείς από τη λιτότητα τα προσφέρεις στους συνανθρώπους σου. Σημασία δεν έχει τι κάνεις, αλλά γιατί το κάνεις. Για να σωθεί ο άνθρωπος πρέπει να κάνει το σωστό για την αγάπη του Θεού κι όχι για τον εαυτό του. Βεβαίως η σωστή συμπεριφορά είναι πορεία προς τη σωστή κατεύθυνση (σε σχέση με την αντίθετη συμπεριφορά) αλλά δεν αρκεί για τη σωτηρία του ανθρώπου.

Όταν έγραψα "πιάσαν το νόημα" εννοούσα ότι παρ' όλο που δεν γνωρίζουν τον Χριστό με τον τρόπο που ζουν είναι πολύ κοντά Του - πολύ πιο κοντά από πολλούς χριστιανούς της πλάκας όπως εγώ - απλά δεν γύρισαν να τον δουν...

Ας είμαστε λίγο επιεικείς με αυτούς τους ανθρώπους που - το ξαναλέω - παρ' όλη την άγνοια του Χριστού, μας δίνουν παραδείγματα αξιόλογα.
Έχω την τιμή να έχω τέτοιους φίλους - οι περισσότεροι παλιοί συμφοιτητές μου - οι οποίοι αγαπούν πολύ και ανιδιοτελώς τους άλλους και σέβονται την φύση πολύ περισσότερο από πολλούς χριστιανούς - και μοναχούς ακόμη...
Απλά το κάνουν ...χωρίς Χριστό, όμως - πίστεψέ με! - είναι δίπλα Του.

Όσον αφορά το "γιατί το κάνουν" ας δούμε πρώτα την δική μας ιδιοτέλεια στην λατρεία μας προς τον Χριστό και μετά ας τους κρίνουμε.

[Misha]

Παγκόσμιες Προτεραιότητες:

το αποκορύφωμα του παραλογισμού


Η εικόνα του σημερινού κόσμου για έναν εξωτερικό παρατηρητή - αλλά ίσως όχι για μας που ζούμε μέσα σʼαυτόν - είναι αυτή ενός κόσμου παράνοιας και παρακμής, ξεκομμένου από τις πραγματικές του ανάγκες και προτεραιότητες.


Να ποιες ήταν οι προτεραιότητες μας παγκοσμίως σύμφωνα με την Έκθεση του 1998 The state of human development( Η κατάσταση της Ανθρώπινης Ανάπτυξης), που δημοσιεύεται κάθε χρόνο από τα Ηνωμένα Έθνη.

Παγκόσμιες Προτεραιότητες


τα ποσά είναι σε δισεκατομμύρια δολλάρια

Καλλυντικά στις ΗΠΑ 8

Παγωτό στην Ευρώπη 11

Αρώματα στις ΗΠΑ και την Ευρώπη 12

Τροφές για τα κατοικίδια σε ΗΠΑ και Ευρώπη 17

Ψυχαγωγία στα πλαίσια κλεισίματος δουλειάς στην Ιαπωνία 35

Τσιγάρα στην Ευρώπη 50

Αλκοολούχα ποτά στην Ευρώπη 105

Ναρκωτικά παγκοσμίως 400

Στρατιωτικές δαπάνες παγκοσμίως 780

Ας συγκρίνουμε τα παραπάνω με τα ποσά που απαιτούνται για να πετύχουμε γενική πρόσβαση στις βασικές κοινωνικές ανάγκες σε όλες τις αναπτυσσόμενες χώρες:

Βασική εκπαίδευση για όλους 6

Νερό και Υγιεινή για όλους 9

Αναπαραγωγική Υγεία για όλες τις γυναίκες 12

Βασική Υγεία και Θρέψη 13


Τα παραπάνω νούμερα δείχνουν πολύ εύγλωττα τη κρισιμότητα της κατάστασης μας και διαγράφουν καθαρά τη προοπτική να έρθουμε αντιμέτωποι με το τίμημα των λανθασμένων επιλογών μας.


Όπως βλέπουμε τα νούμερα για καταστροφικές δραστηριότητες είναι υπέρογκα και μάλιστα όσο πιο βλαπτική για τους ανθρώπους και το περιβάλλον είναι μια δραστηριότητα τόσο πιο γιγαντωμένη οικονομικά είναι.


Ο άκρατος και αλόγιστος καταναλωτισμός, οι βλαβερές για την υγεία συνήθειες και ο μιλιταρισμός. έχουν αναχθεί σε κύριες προτεραιότητες μας, ποδοπατώντας βάναυσα τη προτεραιότητα του σεβασμού και της διατήρησης της οικολογικής ακεραιότητας της Γης.


Το τραγικό όμως είναι ότι πίσω όλα αυτά τα δισεκατομμύρια των δολλαρίων κρύβεται ο κλεμμένος(ανήκει σε όλα τα πλάσματα) και άσκοπα σπαταλημένος πλούτος του πλανήτη.


Και ακόμη τραγικότερη είναι η αυταπάτη του να αποτιμούμε σε χαρτιά(χρήμα) την εξάντληση και καταστροφή των πολυτιμότατων και πεπερασμένων φυσικών πόρων.


Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τέτοιες προτεραιότητες είναι αδιέξοδες, για να μη πω αυτοκαταστροφικές.


Και ο μόνος λόγος που εξακολουθούν να υφίστανται είναι η ,εν γνώσει ή εν αγνοία μας, στήριξη τους μέσω των καθημερινών μας επιλογών.


Στη παρούσα φάση όμως δεν έχουμε πλέον τη πολυτέλεια να τις στηρίξουμε ούτε λεπτό παραπάνω ειδικά εμείς που φέρουμε το τιμητικό όνομα του Χριστού ο οποίος είπε "αι αλωπεκες φωλεους εχουσιν και τα πετεινα του ουρανου κατασκηνωσεις ο δε υιος του ανθρωπου ουκ εχει που την κεφαλην κλινη" δλδ τα πουλια κι οι αλεπουδες εχουν φωλιες ο δε Χριστός δεν εχει που να γυρει το κεφάλι Του.....

[deppy28]

....ΑΑαααχχχχ ...ωραία τα λόγια αυτά Μιχάλη...

Να ρωτήσω κάτι απλό,...????

Αν κάποιος με "χαλασμένο λογισμό"γράφει τέτια ωφέλημα άρθρα,

και οι άλλοι με τον "ορθο λογισμό" πράττουν τα της υπερκατανάλωσης,Καβαλημένοι,κολλημένοι με "αμερικάνικο όνειρο"...

Τότε εμεις ,ΠΟΤΕ ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΡΕΛΟΙ ??

ΟΤΑΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΤΟΥΣ "ΤΡΕΛΟΥΣ" Ή ΤΟΥΣ"ΓΝΩΣΤΙΚΟΥΣ" ???Και οι σοφοί του κόσμου,και όλοι οι επιστήμονες,που ΟΛΟ ΛΕΝΕ ΛΟΓΙΑ,ΚΑΝΟΥΝΕ ΣΥΝΕΔΡΙΑ...ΑΛΛΑ ΟΛΟΙ ΤΕΛΙΚΑ ΥΠΟΚΥΠΤΟΥΝ ΣΤΙΣ ΟΡΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ....ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΝ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΙΚΟΙ ???

Και,ο λαος που λεει,"απο μικρο και απο τρελο μαθαινεις την αληθεια" τι να εννοούσε άραγες??

Και το κορυφαιο...ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΧΩΡΙΟ ΜΕ ΤΟΥΣ-ΤΕΤΙΟΥΣ-"ΓΝΩΣΤΙΚΟΥΣ"....,ΠΙΕΖΟΜΕΝΟΣ,ΚΑΙ ΖΟΡΙΖΟΜΕΝΟΣ,ΚΑΙ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ "ΘΕΛΩ "ΤΟΥ....ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΤΡΙΨΕΙ...
ΤΟΤΕ ΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΡΕΛΟΣ ??

ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ Ο ΦΤΑΙΧΤΗΣ ??

ΚΑΙ ΠΟΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ???

[Touigi]

Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά που δημοσιεύσατε misha Σας ευχαριστώ μέσα απο την ψυχή μου. Δυστυχώς είναι η σκληρή πραγματικότητα.
Θα σας αφηγηθώ κάτι κάποτε συζητούσα με έναν ψυχίατρο, νέο και καταξιωμένο επιστήμονα, πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί μια κατάθλιψη που μπορεί να έχει κάποιος ( όχι σοβαρής μορφής ) Η απάντησή του ήταν να ασχολούμστε μόνο με τα υλικά αγαθά π.χ τι μάρκα αυτοκίνητο θα πάρω, τι θα φορέσω κ.λ.π για να ξεφεύγει το μυαλό μας
Έτσι μου απάντησε
Αυτό όσον αφορά τους γνωστικούς ανθρώπους η έστω αυτοί που θεωρούμε εμείς ως γνωστικούς.
Αν ξέρετε κανένα βιβλίο καλό Μιχάλη σχετικά με αυτά που δημοσιεύσατε σας παρακαλώ να μου το προτείνετε,
Ευχαριστώ

[Misha]

To "WALDEN " του Henry David Thoreau (Θορώ) είναι ένα ωραιο βιβλιο για την απλοποιηση της ζωης.Υπάρχει και δωρεαν στη αγγλικη σε ηλεκτρονικη μορφή.


επίσης το "Το ειναι και το εχειν" του Γκαμπριελ Μαρσελ,όπως και το "Να εχεις ή να εισαι " του Εριχ Φρομ.

εχουν γραφει και αρκετα βιβλια απο αγγλοφωνους συγγραφεις τα τελευταια χρονια με πρακτικες συμβουλες για την απλη και λιτη ζωη.

[plou73]

I went to the woods because i wished to live deliberately,

to front only the essential

facts of life

and see if i could

not learn what i had to teach and not,

when i came to die discover that i had

not lived!

Αυτό το στιχάκι το διάβασα μεταφρασμένο στην ταινία:''ο κύκλος των χαμένων ποιητών'' και είχα κατενθουσιαστεί.Συγνώμμη που δεν γράφω την μετάφραση,όποιος μπορεί ας το κάνει...είναι πολύ συγκινητικό ποιήμα και είναι του Θορώ

[Misha]

«Από την αγάπη, από το χρήμα και τη δόξα προτιμώ την αλήθεια. Κάθισα κάποτε σʼ ένα τραπέζι στο οποίο τα φαγητά και τα κρασιά έρρεαν σε αφθονία και όπου όλοι οι συνδαιτυμόνες συμπεριφέρονταν με δουλοπρέπεια, ενώ απουσίαζαν παντελώς η ειλικρίνεια και η αλήθεια. Εφυγα πεινασμένος από το αφιλόξενο εκείνο δείπνο.

Η φιλοξενία ήταν τόσο ψυχρή όσο τα παγωτά που πρόσφεραν για επιδόρπιο. Δεν χρειαζόταν πάγος για να παγώσουν.

Μου μιλούσαν για την ηλικία των κρασιών και για τη φήμη της κάθε σοδειάς, όμως εγώ είχα στο μυαλό μου ένα πιο παλιό, ή πιο νέο, και πιο καθαρό κρασί, μιας σοδειάς πολύ πιο ένδοξης, που οι οικοδεσπότες μου δεν το είχαν και ούτε μπορούσαν να το αγοράσουν.

Το ύφος, η οικία, η έκταση του οικοπέδου και η «ψυχαγωγία» δεν μου λένε τίποτα. Πέρασα να επισκεφτώ τον βασιλιά, αλλά με έβαλε και περίμενα στον προθάλαμό του και συμπεριφέρθηκε σαν να μην ήταν ικανός να προσφέρει φιλοξενία.

Υπήρχε ένας άνθρωπος στη γειτονιά μου που ζούσε μέσα στην κουφάλα ενός δέντρου. Οι τρόποι του ήταν στʼ αλήθεια αντάξιοι ενός βασιλιά.

Καλύτερα να είχα πάει να επισκεφτώ εκείνον».

David Henry Thoreau

[Touigi]

Σας ευχαριστώ Misha θα τα αναζητήσω τα βιβλία για το καλοκαίρι θα είναι ό,τι πρέπει αδημονώ να ξαναγράψετε κάτι νέο Σας ευχαριστώ

[Misha]

Eπιστροφή στην εποχή της... βραδύτητας


Mε κοινό σύνθημα τη λέξη «αργά», κινήματα σε όλο τον κόσμο διεκδικούν την ποιότητα στην καθημερινή ζωή

Tου Γιαννη Eλαφρου

Ζούμε στην εποχή της ταχύτητας και της έντασης. Tαχύτατα αυτοκίνητα, γρήγοροι υπολογιστές, πολυδύναμα κινητά τηλέφωνα και υπερηχητικά αεροπλάνα. Oλοι τρέχουμε σαν παλαβοί για να προλάβουμε. Κουρδισμένα στρατιωτάκια της παραγωγικότητας, αστείες –όσο και δραματικές– φιγούρες. Aλλά η μέρα αποδεικνύεται ολοένα και πιο μικρή, καθώς ο χρόνος αμείλικτα ξοδεύεται στο αυτοκίνητο, στην επιμήκυνση του ωραρίου ή στη δεύτερη δουλειά, στις ολοένα και περισσότερες υποχρεώσεις.

Το αστείο είναι ότι η γοητεία της ταχύτητας και των διαφόρων fast – εφαρμογών προέρχεται από την υπόσχεση ότι θα μας βγάλουν νικητές στην αδυσώπητη μάχη με τον χρόνο. Θα τα κάνουμε όλα πιο γρήγορα, ώστε να μας μένει χρόνος και για «άλλα πράγματα»· ίσως αυτά που θέλουμε περισσότερο. Κι όμως, ο εντατικός ρυθμός ζωής αφαιρεί σχεδόν κάθε περιεχόμενο πραγματικής ζωής. Σαν να περνάς με 200 χιλιόμετρα την ώρα, από τοπία που φεύγουν σαν καρτούν.

Πού χάθηκε η εμπειρία ενός αργόσυρτου γεύματος, πλούσιου σε γεύση και σε συζήτηση; Πώς ηττήθηκε η κριτική σκέψη και ο αναστοχασμός από τον όγκο των ταχύτατα διακινούμενων πληροφοριών; Γιατί «δεν υπάρχει χρόνος» για να διαβάσουμε ποίηση ή να ονειρευτούμε με τα μάτια ανοικτά; Πώς καταντήσαμε αιχμάλωτοι του ιλίγγου της ταχύτητας;

O αγώνας του θνητού ανθρώπου με τον χρόνο δεν είναι μόνο ο πιο αρχέγονος, αλλά και ο πιο διαρκής. Aλλά η σημερινή ασφυξία λόγω έλλειψης ελεύθερου χρόνου, δεν είναι απλά αποτέλεσμα λανθασμένων προσωπικών επιλογών. Eίναι κοινωνικό πρόβλημα. Eνας ολόκληρος πολιτισμός είναι θεμελιωμένος πάνω στην εκμετάλλευση του χρόνου του καθένα μας. Bασίζεται στην ελαστική εργασία και στην υπερεργασία, στη γρήγορη αγορά μιας ολόκληρης γκάμας μισοάχρηστων συσκευών, που απαξιώνονται με την ίδια σχεδόν ταχύτητα, με αυτήν που υπόσχονται. Oι συνέπειες είναι ήδη εδώ. H πρωτοφανής πολύπλευρη φθορά του ανθρώπινου οργανισμού. Η υπερκατανάλωση και η αυξημένη παραγωγή αποβλήτων. Η υπερθέρμανση του πλανήτη. Η υποβάθμιση της ζωής.

H διατροφή, καθρέφτης κάθε πολιτισμού, αντικατοπτρίζει την εποχή της ταχύτητας. Φαστφουντάδικα ταΐζουν μια πόλη που τρέχει «πανικόβλητη». Oμοιομορφία και τυποποίηση και το φαΐ στο πόδι. «Tρελά», τοξικά και μεταλλαγμένα τρόφιμα που παράγονται από τις επικίνδυνες «φάμπρικες» της εντατικής γεωργίας και κτηνοτροφίας, χωρίς το μεράκι και τον χρόνο του καλλιεργητή. Hρθε η ώρα να κατεβάσουμε ταχύτητα. Oχι για να κολλήσουμε στο σήμερα, αλλά για να ζήσουμε διαφορετικά. «Tο εγκώμιο στη βραδύτητα» εκτός από βιβλίο του Mίλαν Kούντερα γίνεται τάση. Οι εργαζόμενοι διεκδικούν λιγότερες ώρες εργασίας και όχι εντατικοποίηση. Οι οικολόγοι, να μπει φραγμός στην εντατική γεωργία. Κινήματα, όπως το Slow Food, θέτουν ξανά την πολιτιστική αξία της διατροφής και της αργής απόλαυσής της, ενώ άλλα, όπως το Slow Cities, αναδεικνύουν ένα άλλο μοντέλο πόλης φιλικό στον άνθρωπο. Tο «αργά» γίνεται συνώνυμο της ποιότητας και της αλλαγής.

απο την "Καθημερινη"