μαρτύρησαν για την Θεού την πίστη την αγία ....

[Domna]

Οι δυο μοναχές της Μονής Αρτοκωστά τα ξημερώματα της 24ης Απριλίου έφυγαν απο τον άδικο αυτό κόσμο. Όσοι τις γνώριζαν έχουν να πουν τη δική τους ιστορία.
Ήταν πολύ πνευματικές ψυχές και η καθημερινότητα δεν το είχε φθείρει αυτό. "Για ότι θέλετε να μας παίρνετε τηλέφωνο.." έλεγε η αδερφή Μακαρία. Όταν κάποιος τους έλεγε ότι είχε κάποια ανάγκη αμέσως ζητούσαν το όνομά του για να το διαβάσουν στην Αγία Πρόθεση..
Και διάβαζαν όλα τα ονόματα, πάντα.
Έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν. Αλλά το ήθελαν. Πραγματικά το ήθελαν. Αγαπούσαν και συμπονούσαν τον κόσμο. Το έκαναν με αγάπη και προθυμία όση κούραση κι αν είχαν. Και ο κόσμος το ένιωθε αυτό, γι'αυτό τις αγαπούσε.
Οι μοναχοί είναι το φως των ανθρώπων. Το μοναστήρι της Αρτοκωστά ήταν καταφύγιο για πολλές ψυχές. Και ήταν τόση η ζεστασιά του.. "Εμείς γι'αυτό είμαστε εδώ" έλεγαν.
Η αγία βιωτή φέρνει πάντοτε τέλος μαρτυρικό. Οι φιλότιμες αγωνίστριες και οι φιλότιμοι αγωνιστές, αυτά τα πραγματικά παιδιά του Θεού, δεν μπορούν να "φύγουν" από τον μάταιο αυτό κόσμο με τρόπο κοινότυπο ως φαίνεται. Η έξοδός τους πρέπει να είναι ηρωϊκή, άρα και μαρτυρική. Την ευχή τους νά 'χουμε κι ο καλός Θεός να αναπαύσει τις ψυχές τους. Η γερόντισσα αρνείτο να βάλει έκθεση εργοχείρων,βιβλίων κλπ στο μοναστηρι .Κι
αυτό γιατί δεν ήθελε να έχουν λογισμόυς οι επισκέπτες αλλά και για να διαφυλάξει τον ασκητικοησυχαστικό χαρακτηρα της Μονής.Όποιος έδινε εικονίτσες ή κομποσχοίνια στη γερόντισσα, δεν τα πουλούσε, τα χάριζε! Η Μονή ζούσε απο την αγάπη των προσκυνητών που αναγνώριζαν τον αγώνα των δυο μοναχών και βοηθούσαν ο καθένας όπως μπορούσε.
Όντως ήταν δυο σπάνιες ψυχές. Πολύ αξιαγάπητες. Σε κέρδιζαν απο την πρώτη στιγμή. Η γερόντισσα είχε ένα χαμόγελο μικρού παιδιού. Η αδερφή Μακαρία; Μια φορά να είχες πάει σε θυμόταν! Κανέναν δεν ξεχνούσαν, ούτε στις προσευχές τους, ούτε στην Αγία Πρόθεση..
Έδιναν πολλή αγάπη σε όποια ψυχή πήγαινε χωρίς να ρωτήσουν το παραμικρό..
Έδιναν την ψυχή τους..ακούραστα..

Θά προσεύχομαι πάντοτε γιά τήν ανάπαυση των ψυχών της πολυσέβαστης καί πολυαγαπητής μας Γερόντισσας Μακρίνας καί της συμπαθεστάτης καί ευλαβους Μοναχής Μακαρίας.

Ας προσευχηθούμε όλοι ώστε μή ξανασυμβούν τέτοια φρικτά περιστατικά στόν εκκλησιαστικό-Μοναχικό χώρο αλλά καί γενικώτερα.
Ο Κύριος νά δώσει μετάνοια στούς φονείς των Μοναχών «ίνα μή κατακαούσι είς τό πυρ της κολάσεως».

Η γεροντισσα μεσα στις πολλες της συμβουλες ελεγε και το εξης: Αν ο αντρας σου εορταζει στις 28 οκτωβριου για παραδειγμα, για να εισαι καλη συζυγος και για να πας στο παραδεισο, πρεπει καθε χρονο στον αντρα σου να κανεις γιορτη και τραπεζι. Γιατι αμα δεν ενδιαφερεσαι και ο αντρας σου σε αγαπαει και δε του κανεις την εορτη του, ειναι σα να περιφρονεις μαζι και τον Αγιο του, οποτε μετα δεν αγαπας τον αντρα σου, ουτε τον Αγιο του, και τοτε ο Αγιος δε μπορει να ερθει στο σπιτι σας για να το ευλογησει.