Οσίου Ιωάννη του Σιναϊτη … ΚΛΙΜΑΞ- Περί Κενοδοξίας
Ό κενόδοξος δείχνει ότι είναι πιστός, ενώ είναι ειδωλολάτρης. Φαινομενικά μέν σέβεται τον Θεόν, αλλά στην πραγματικότητα επιζητεί να αρέση στους ανθρώπους καί όχι στον Θεόν. Κενόδοξος είναι κάθε επιδεικτικός άνθρωπος. Του κενοδόξου η νηστεία είναι χωρίς μισθό και η προσευχή άκαιρη καί άστοχη. Διότι καί τά δύο τά κάνει γιά τόν ανθρώπινο έπαινο. Ο κενόδοξος ασκητής είναι διπλά αδικημένος, αφού καί τό σώμα του το τυραννεί, καί μισθό δέν παίρνει.
Ποιος δέν θα γελάη με τόν εργάτη της κενοδοξίας πού παρίσταται στην ψαλμωδία και επηρεαζόμενος από αυτήν, άλλοτε γελά καί άλλοτε
κλαίει ενώπιον όλων;
Αποκρύπτει πολλές φορές ο Θεός από τα μάτια μας καί τα καλά πού έχομε αποκτήσει. Ήλθε όμως αυτός πού συνηθίζει να επαινή, ή μάλλον να πλανά, καί μέ τους επαίνους μάς άνοιξε τα μάτια. Καί μόλις αυτά άνοιξαν, εξαφανίσθηκε από μέσα μας ο πνευματικός πλούτος.
Μηνύματα Αγίων
Συντονιστής: Συντονιστές
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου «Θεία Πρόνοια»
Δια τούτο και ο Θεός άφησε τους πονηρούς αναμεμιγμένους με τους αγαθούς, και δεν έδωσε άλλη γη στους πονηρούς και άλλη στους αγαθούς. Οι αγαθοί γίνονται πιο δόκιμοι με το να τους εμποδίζουν οι πονηροί να ζήσουν με αρετή. Άφησε λοιπόν τους πονηρούς να είναι ανάμεσά τους για να λάμπουν περισσότερο με τα καλά τους έργα. Το κέρδος βέβαια δεν οφείλεται στους πονηρούς αλλά στην ανδρεία των αγαθών…Είναι όπως τα δένδρα που τα χτυπούν δυνατοί άνεμοι και γίνονται πιο ανθεκτικά από αυτό. Υπάρχει κέρδος όμως και στους πονηρούς, διότι ντρέπονται για τα κακά τους έργα, ώστε και αν δεν πάψουν να τα κάνουν, τα κάνουν κρυφά. Δεν είναι μικρό πράγμα το να μη γίνεται με παρρησία η παρανομία. Η ζωή των άλλων είναι κατήγορος στις πράξεις αυτών. Δεν είναι δε ασήμαντη αρχή διόρθωσης το να δαγκώνεται αυτός όταν κάνει το πονηρό από την παρουσία του δικαίου. Ξυπνάει έτσι και η συνείδησή του και γίνεται ένα πρόσθετο κώλυμα προς το κακό.
Δια τούτο και ο Θεός άφησε τους πονηρούς αναμεμιγμένους με τους αγαθούς, και δεν έδωσε άλλη γη στους πονηρούς και άλλη στους αγαθούς. Οι αγαθοί γίνονται πιο δόκιμοι με το να τους εμποδίζουν οι πονηροί να ζήσουν με αρετή. Άφησε λοιπόν τους πονηρούς να είναι ανάμεσά τους για να λάμπουν περισσότερο με τα καλά τους έργα. Το κέρδος βέβαια δεν οφείλεται στους πονηρούς αλλά στην ανδρεία των αγαθών…Είναι όπως τα δένδρα που τα χτυπούν δυνατοί άνεμοι και γίνονται πιο ανθεκτικά από αυτό. Υπάρχει κέρδος όμως και στους πονηρούς, διότι ντρέπονται για τα κακά τους έργα, ώστε και αν δεν πάψουν να τα κάνουν, τα κάνουν κρυφά. Δεν είναι μικρό πράγμα το να μη γίνεται με παρρησία η παρανομία. Η ζωή των άλλων είναι κατήγορος στις πράξεις αυτών. Δεν είναι δε ασήμαντη αρχή διόρθωσης το να δαγκώνεται αυτός όταν κάνει το πονηρό από την παρουσία του δικαίου. Ξυπνάει έτσι και η συνείδησή του και γίνεται ένα πρόσθετο κώλυμα προς το κακό.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου «Η Θεία Πρόνοια»
Άλλη φορά πάλι χρειάστηκα χίλιες δραχμές. Εγώ χρήματα δεν είχα. Καθώς λοιπόν συμμάζευα έξω στην αυλή τα ποτήρια και τα πλαστικά δοχεία με τα λουκούμια, που είχα κεράσει κάποιους επισκέπτες, πήγε το μάτι μου στις τρύπες ενός τούβλου, που το είχα βάλει κάτω από μια σανίδα για να κάθονται οι επισκέπτες. Είδα, λοιπόν, ότι μέσα σε μια τρύπα υπήρχε ένα διπλωμένο χαρτί, το οποίο μ’ ένα ξύλο, προσπάθησα και το έβγαλα, ήταν ένα χαρτί με κάτι ονόματα και ένα χιλιάρικο.
Τότε συγκινήθηκα και θαύμασα πρώτον, για την πρόνοια του Θεού, η οποία είχε ενεργήσει πολύ νωρίτερα- πριν εγώ χρειαστώ αυτά τα χρήματα- και δεύτερον, για την πίστη του ανθρώπου που έβαλε εκεί μέσα τα χρήματα και πίστεψε ότι θα τα βρώ, (Θα γνώριζε φαίνεται ότι δεν παίρνω χρήματα και βρήκε αυτόν τον τρόπο, για να τα αφήσει)
Άλλη φορά πάλι χρειάστηκα χίλιες δραχμές. Εγώ χρήματα δεν είχα. Καθώς λοιπόν συμμάζευα έξω στην αυλή τα ποτήρια και τα πλαστικά δοχεία με τα λουκούμια, που είχα κεράσει κάποιους επισκέπτες, πήγε το μάτι μου στις τρύπες ενός τούβλου, που το είχα βάλει κάτω από μια σανίδα για να κάθονται οι επισκέπτες. Είδα, λοιπόν, ότι μέσα σε μια τρύπα υπήρχε ένα διπλωμένο χαρτί, το οποίο μ’ ένα ξύλο, προσπάθησα και το έβγαλα, ήταν ένα χαρτί με κάτι ονόματα και ένα χιλιάρικο.
Τότε συγκινήθηκα και θαύμασα πρώτον, για την πρόνοια του Θεού, η οποία είχε ενεργήσει πολύ νωρίτερα- πριν εγώ χρειαστώ αυτά τα χρήματα- και δεύτερον, για την πίστη του ανθρώπου που έβαλε εκεί μέσα τα χρήματα και πίστεψε ότι θα τα βρώ, (Θα γνώριζε φαίνεται ότι δεν παίρνω χρήματα και βρήκε αυτόν τον τρόπο, για να τα αφήσει)
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Άγιος Μάρκος ο Ασκητής «Περί Πνευματικού Νόμου»
Εκείνος που έχει κάποιο πνευματικό χάρισμα και συμπαθεί εκείνους που δεν έχουν, με τη συμπάθεια φυλάγει το χάρισμα. Ο αλαζόνας και υπερήφανος θα το χάσει από τους αλαζονικούς λογισμούς του.
Το στόμα του ταπεινόφρονα λέει την αλήθεια. Εκείνος που αντιλέγει στην αλήθεια είναι όμοιος με τον υπηρέτη εκείνον που ράπισε τον Κύριο στο πρόσωπο.
Μη γίνεις μαθητής εκείνου που επαινεί τον εαυτό του, για να μη μάθεις υπερηφάνεια αντί ταπείνωση.
Εκείνος που έχει κάποιο πνευματικό χάρισμα και συμπαθεί εκείνους που δεν έχουν, με τη συμπάθεια φυλάγει το χάρισμα. Ο αλαζόνας και υπερήφανος θα το χάσει από τους αλαζονικούς λογισμούς του.
Το στόμα του ταπεινόφρονα λέει την αλήθεια. Εκείνος που αντιλέγει στην αλήθεια είναι όμοιος με τον υπηρέτη εκείνον που ράπισε τον Κύριο στο πρόσωπο.
Μη γίνεις μαθητής εκείνου που επαινεί τον εαυτό του, για να μη μάθεις υπερηφάνεια αντί ταπείνωση.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Αββά Ιcaακ του Σύρου «Περί πίστεως και ταπεινοφροσύνης»
ΑΝΘΡΩΠΕ ταπεινέ, θέλεις να εύρης τήν αιώνιον ζωήν; κράτησον τήν πίστιν και τήν ταπείνωσιν είς εαυτόν διότι διά τούτων ευρίσκεις το έλεος και τήν βοήθειαν τού Θεού, και λόγους τινάς, λαλουμένους παρά Θεού εις την καρδίαν σου, και τόν φύλακα σου άγγελον, παραμένοντα κρυπτώς και φανερώς παρά σοί. θέλεις ν' άποκτήσης ταύτα, τά οποία είναι ομιλίαι της αιωνίου ζωής, περιπάτει μεθ' απλότητος τήν οδόν της ζωής σου, και μή γίνου σοφός ενώπιον του Θεού- καθότι εις μεν τήν απλότητα ακολουθεί η πίστις, είς δέ τήν λεπτότητα της γνώσεως, και είς τήν αναστροφήν των λογισμών σου ακολουθεί η υψηλοφροσύνη, διά της οποίας ευρίσκεσαι μακράν τοϋ Θεού.
Πιστεύεις, οτι υπάρχει κρυπτή τις πρόνοια, υπο τής οποίας τό τρυφερον σώμα, το έτοιμον είς πάσαν βλάβην διά τήν τρυφερότητα και ακακίαν αυτού, φυλάττεται εν μέσω τών εναντίων, και δεν καταπονείται υπ' αυτών; διότι λέγει, ο Κύριος, φυλάσσει τά νήπια• και οχι μόνον αυτά τά μικρά και τρυφερά κατά το σώμα νήπια φυλάσσει, αλλά και τους εις τον κόσμον ευρισκομένους σοφούς κατά τήν γνώσιν, οίτινες καταλείπουσι τήν ιδίαν αυτών γνώσιν, και επιστηρίζονται εις εκείνην τήν αόρατον σοφίαν, και γίνονται ως νήπια μικρά θεληματικώς, και μανθάνουσιν εχείνην τήν σοφίας, ήτις δέν διδάσκεται διά τής γυμνασίας και τής μαθήσεως υπο διδασκάλων και καλώς είπεν ο σοφός και θείος απόστολος Παύλος, οτι όστις θέλει νά είναι σοφός εις τούτον τον κόσμον, ας γίνη μωρός, ίνα γένηται σοφός.
ΑΝΘΡΩΠΕ ταπεινέ, θέλεις να εύρης τήν αιώνιον ζωήν; κράτησον τήν πίστιν και τήν ταπείνωσιν είς εαυτόν διότι διά τούτων ευρίσκεις το έλεος και τήν βοήθειαν τού Θεού, και λόγους τινάς, λαλουμένους παρά Θεού εις την καρδίαν σου, και τόν φύλακα σου άγγελον, παραμένοντα κρυπτώς και φανερώς παρά σοί. θέλεις ν' άποκτήσης ταύτα, τά οποία είναι ομιλίαι της αιωνίου ζωής, περιπάτει μεθ' απλότητος τήν οδόν της ζωής σου, και μή γίνου σοφός ενώπιον του Θεού- καθότι εις μεν τήν απλότητα ακολουθεί η πίστις, είς δέ τήν λεπτότητα της γνώσεως, και είς τήν αναστροφήν των λογισμών σου ακολουθεί η υψηλοφροσύνη, διά της οποίας ευρίσκεσαι μακράν τοϋ Θεού.
Πιστεύεις, οτι υπάρχει κρυπτή τις πρόνοια, υπο τής οποίας τό τρυφερον σώμα, το έτοιμον είς πάσαν βλάβην διά τήν τρυφερότητα και ακακίαν αυτού, φυλάττεται εν μέσω τών εναντίων, και δεν καταπονείται υπ' αυτών; διότι λέγει, ο Κύριος, φυλάσσει τά νήπια• και οχι μόνον αυτά τά μικρά και τρυφερά κατά το σώμα νήπια φυλάσσει, αλλά και τους εις τον κόσμον ευρισκομένους σοφούς κατά τήν γνώσιν, οίτινες καταλείπουσι τήν ιδίαν αυτών γνώσιν, και επιστηρίζονται εις εκείνην τήν αόρατον σοφίαν, και γίνονται ως νήπια μικρά θεληματικώς, και μανθάνουσιν εχείνην τήν σοφίας, ήτις δέν διδάσκεται διά τής γυμνασίας και τής μαθήσεως υπο διδασκάλων και καλώς είπεν ο σοφός και θείος απόστολος Παύλος, οτι όστις θέλει νά είναι σοφός εις τούτον τον κόσμον, ας γίνη μωρός, ίνα γένηται σοφός.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Αγίου Ιωάννου τού Χρυσοστόμου, Περί Άννης, ομιλ. Ε', Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, 8Α, 118:
«Η δύναμη τών θείων νοημάτων τής Αγίας Γραφής είναι πηγή που αναβλύζει διαρκώς, που δεν στερεύει ποτέ, ούτε εξαντλείται».
Ευεργετινός Α', εκδόσεις «Τό Περιβόλι τής Παναγίας» Θεσσαλονίκη, σελ. 457:
«Όταν ο Κύριος δεί μιά ψυχή που διψά να σωθεί και καλλιεργεί, ή προσπαθεί να καλλιεργεί, λογισμούς καλούς και δείχνει αξιέπαινη προαίρεση, δίνει σε αυτήν και τη δική Του χάρη, με την οποία η ψυχή σύντομα ανεβαίνει σε πολύ μεγάλη προκοπή. Διότι όπως λέει και η Γραφή, όσους θέλουν το καλό, τούς βοηθά και ο Θεός στο καλό».
«Η δύναμη τών θείων νοημάτων τής Αγίας Γραφής είναι πηγή που αναβλύζει διαρκώς, που δεν στερεύει ποτέ, ούτε εξαντλείται».
Ευεργετινός Α', εκδόσεις «Τό Περιβόλι τής Παναγίας» Θεσσαλονίκη, σελ. 457:
«Όταν ο Κύριος δεί μιά ψυχή που διψά να σωθεί και καλλιεργεί, ή προσπαθεί να καλλιεργεί, λογισμούς καλούς και δείχνει αξιέπαινη προαίρεση, δίνει σε αυτήν και τη δική Του χάρη, με την οποία η ψυχή σύντομα ανεβαίνει σε πολύ μεγάλη προκοπή. Διότι όπως λέει και η Γραφή, όσους θέλουν το καλό, τούς βοηθά και ο Θεός στο καλό».
Τέλειος Θεός, και τέλειος και ΑΠΟΛΥΤΑ αναμάρτητος άνθρωπος, και ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ Σωτήρας τού κόσμου, Ιησούς Χριστός: «Εγώ θα είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες, έως την συντέλεια τού κόσμου».
Αγίου Μαξίμου τού Ομολογητού, Ευεργετινός Α', εκδόσεις «Τό Περιβόλι τής Παναγίας» Θεσσαλονίκη, σελ. 388:
«Σού συνέβη πειρασμός από τον αδελφό σου και η λύπη σε έκανε να τον μισήσεις; Μη νικιέσαι από το μίσος, αλλά νίκα το μίσος με την αγάπη. Και θα νικήσεις με τον εξής τρόπο: να προσεύχεσαι γι' αυτόν ειλικρινά στο Θεό και να δέχεσαι την απολογία του ή και ο ίδιος να τον καταπραΰνεις με τη δική σου απολογία, θεωρώντας τον εαυτό σου αίτιο τού πειρασμού και κάνοντας υπομονή μέχρι να περάσει το σύννεφο».
Μεγάλου Βασιλείου, Περί νηστείας, Patrologia Graeca Migne, 31, 181Β:
«Αλλοίμονο σ' αυτούς που μεθούν όχι από κρασί. Ο θυμός είναι μέθη τής ψυχής, που την κάνει έξω φρενών, όπως και το κρασί».
Αγίου Μακαρίου τού Αιγυπτίου, Ομιλίες Πνευματικές, Ομιλία ΚΗ', Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας - Φιλοκαλία τών νηπτικών καί ασκητικών», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, 7, 467:
«Οι απόγονοι τών Ισραηλιτών ενώ μελετούσαν πάντα τις Γραφές δήθεν για τον Κύριο, την ίδια την αλήθεια όμως δεν τη δέχθηκαν, και γι' αυτό έδωσαν τελικά την κληρονομία τους αυτή σ' άλλους. Έτσι και εκείνοι που διδάσκουν τούς λόγους τού Αγίου Πνεύματος, άν οι ίδιοι δεν κατέχουν το λόγο με τη δύναμη τού Αγίου Πνεύματος, δίνουν σ' άλλους την ιερή κληρονομία».
Αγίου Μαξίμου τού Ομολογητού, Ευεργετινός Α', εκδόσεις «Τό Περιβόλι τής Παναγίας» Θεσσαλονίκη, 346:
«Αυτός που με την υπακοή τήρησε εντολή, και την αρετή κατάφερε να αποκτήσει και διατήρησε αδιάσπαστη, με την αγάπη, την ένωση με Εκείνον που έδωσε την εντολή. Ενώ αυτός που με την παρακοή παρέβη εντολή, και την αμαρτία έκανε, και τον εαυτό του χώρισε από την ένωση μέσω τής αγάπης με Εκείνον που έδωσε την εντολή».
Αγίου Μακαρίου τού Αιγυπτίου, Ομιλίες Πνευματικές, Ομιλία ΚΖ', Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας - Φιλοκαλία τών νηπτικών καί ασκητικών», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, 7, 439:
«Γνωρίζει ο Κύριος την αδυναμία τού ανθρώπου, ότι δηλαδή γρήγορα υπερηφανεύεται. Γι' αυτό υποχωρεί και επιτρέπει τη δοκιμασία και τη θλίψη στον άνθρωπο. Διότι, άν, δεχόμενος λίγη πνευματική τροφή δε σε κρατάει κανένας, αλλ' οδηγείσαι στον εγωισμό, πολύ περισσότερο, άν μονομιάς σού έδινε κάποιος όλη την πνευματική τροφή για να χορτάσεις, δε θα σε ανεχόταν κανένας. Αλλ', επειδή γνωρίζει ο Θεός την αδυναμία σου, επιτρέπει να δοκιμασθείς με θλίψεις, για να ταπεινωθείς και να επιζητείς με περισσότερη επιμονή το Θεό».
Αγίου Εφραίμ τού Σύρου, Ευεργετινός Α', εκδόσεις «Τό Περιβόλι τής Παναγίας» Θεσσαλονίκη, σελ. 342:
«Κάποιος αδελφός ρώτησε έναν γέροντα: "Ο αββάς μού ανέθεσε να πηγαίνω στο αρτοποιείο και να κάνω τα ψωμιά τών αδελφών. Οι εργάτες όμως, που είναι κοσμικοί, λένε πράγματα άπρεπα και εγώ δεν ωφελούμαι που τα ακούω. Τι να κάνω λοιπόν;" Εκείνος τού αποκρίθηκε: "Δεν έχεις δεί παιδιά, πολλά μαζί, να μαθαίνουν γράμματα; Το καθένα από αυτά μελετά το δικό του μάθημα και όχι τού άλλου, επειδή ξέρει ότι εκείνο θα πεί στον δάσκαλο του, και όχι το μάθημα τού άλλου. Και εσύ λοιπόν πρόσεχε τον εαυτό σου και τη μελέτη τής καρδιάς σου. Άν όμως σε νικούν τα πάθη, πες το στον αββά σου, και κάνε ό,τι σού πεί. Διότι αυτός ξέρει καλύτερα από σένα τι σε συμφέρει"».
Αγίου Ιωάννου τού Χρυσοστόμου, Εις Ε' Ψαλμόν, Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, 5, 224:
«Πρώτα να προσφέρει κανείς ύμνους στο Θεό και να Τον ευχαριστεί για όσες ευεργεσίες δέχτηκε. Και τότε να λέει εκείνα που θέλει να ζητήσει. Και να ευχαριστεί και πάλι, για εκείνα που ήθελε να λάβει».
Αγίου Μακαρίου τού Αιγυπτίου, Ομιλίες Πνευματικές, Ομιλία ΚΖ', Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας - Φιλοκαλία τών νηπτικών καί ασκητικών», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, 7, 441:
«Όχι πώς σβήνει ή εξασθενεί η χάρη ( τού Θεού ), αλλά για να δοκιμασθεί η βούληση και η ελευθερία σου, προς τα πού κλίνει, επιτρέπει ( ο Θεός ) την παρουσία τής κακίας. Και πάλι εσύ, προσεγγίζοντας με τη θέληση σου τον Κύριο, μπορείς να παρακαλείς τον Κύριο να σε επισκεφθεί η χάρη Του».
«Σού συνέβη πειρασμός από τον αδελφό σου και η λύπη σε έκανε να τον μισήσεις; Μη νικιέσαι από το μίσος, αλλά νίκα το μίσος με την αγάπη. Και θα νικήσεις με τον εξής τρόπο: να προσεύχεσαι γι' αυτόν ειλικρινά στο Θεό και να δέχεσαι την απολογία του ή και ο ίδιος να τον καταπραΰνεις με τη δική σου απολογία, θεωρώντας τον εαυτό σου αίτιο τού πειρασμού και κάνοντας υπομονή μέχρι να περάσει το σύννεφο».
Μεγάλου Βασιλείου, Περί νηστείας, Patrologia Graeca Migne, 31, 181Β:
«Αλλοίμονο σ' αυτούς που μεθούν όχι από κρασί. Ο θυμός είναι μέθη τής ψυχής, που την κάνει έξω φρενών, όπως και το κρασί».
Αγίου Μακαρίου τού Αιγυπτίου, Ομιλίες Πνευματικές, Ομιλία ΚΗ', Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας - Φιλοκαλία τών νηπτικών καί ασκητικών», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, 7, 467:
«Οι απόγονοι τών Ισραηλιτών ενώ μελετούσαν πάντα τις Γραφές δήθεν για τον Κύριο, την ίδια την αλήθεια όμως δεν τη δέχθηκαν, και γι' αυτό έδωσαν τελικά την κληρονομία τους αυτή σ' άλλους. Έτσι και εκείνοι που διδάσκουν τούς λόγους τού Αγίου Πνεύματος, άν οι ίδιοι δεν κατέχουν το λόγο με τη δύναμη τού Αγίου Πνεύματος, δίνουν σ' άλλους την ιερή κληρονομία».
Αγίου Μαξίμου τού Ομολογητού, Ευεργετινός Α', εκδόσεις «Τό Περιβόλι τής Παναγίας» Θεσσαλονίκη, 346:
«Αυτός που με την υπακοή τήρησε εντολή, και την αρετή κατάφερε να αποκτήσει και διατήρησε αδιάσπαστη, με την αγάπη, την ένωση με Εκείνον που έδωσε την εντολή. Ενώ αυτός που με την παρακοή παρέβη εντολή, και την αμαρτία έκανε, και τον εαυτό του χώρισε από την ένωση μέσω τής αγάπης με Εκείνον που έδωσε την εντολή».
Αγίου Μακαρίου τού Αιγυπτίου, Ομιλίες Πνευματικές, Ομιλία ΚΖ', Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας - Φιλοκαλία τών νηπτικών καί ασκητικών», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, 7, 439:
«Γνωρίζει ο Κύριος την αδυναμία τού ανθρώπου, ότι δηλαδή γρήγορα υπερηφανεύεται. Γι' αυτό υποχωρεί και επιτρέπει τη δοκιμασία και τη θλίψη στον άνθρωπο. Διότι, άν, δεχόμενος λίγη πνευματική τροφή δε σε κρατάει κανένας, αλλ' οδηγείσαι στον εγωισμό, πολύ περισσότερο, άν μονομιάς σού έδινε κάποιος όλη την πνευματική τροφή για να χορτάσεις, δε θα σε ανεχόταν κανένας. Αλλ', επειδή γνωρίζει ο Θεός την αδυναμία σου, επιτρέπει να δοκιμασθείς με θλίψεις, για να ταπεινωθείς και να επιζητείς με περισσότερη επιμονή το Θεό».
Αγίου Εφραίμ τού Σύρου, Ευεργετινός Α', εκδόσεις «Τό Περιβόλι τής Παναγίας» Θεσσαλονίκη, σελ. 342:
«Κάποιος αδελφός ρώτησε έναν γέροντα: "Ο αββάς μού ανέθεσε να πηγαίνω στο αρτοποιείο και να κάνω τα ψωμιά τών αδελφών. Οι εργάτες όμως, που είναι κοσμικοί, λένε πράγματα άπρεπα και εγώ δεν ωφελούμαι που τα ακούω. Τι να κάνω λοιπόν;" Εκείνος τού αποκρίθηκε: "Δεν έχεις δεί παιδιά, πολλά μαζί, να μαθαίνουν γράμματα; Το καθένα από αυτά μελετά το δικό του μάθημα και όχι τού άλλου, επειδή ξέρει ότι εκείνο θα πεί στον δάσκαλο του, και όχι το μάθημα τού άλλου. Και εσύ λοιπόν πρόσεχε τον εαυτό σου και τη μελέτη τής καρδιάς σου. Άν όμως σε νικούν τα πάθη, πες το στον αββά σου, και κάνε ό,τι σού πεί. Διότι αυτός ξέρει καλύτερα από σένα τι σε συμφέρει"».
Αγίου Ιωάννου τού Χρυσοστόμου, Εις Ε' Ψαλμόν, Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, 5, 224:
«Πρώτα να προσφέρει κανείς ύμνους στο Θεό και να Τον ευχαριστεί για όσες ευεργεσίες δέχτηκε. Και τότε να λέει εκείνα που θέλει να ζητήσει. Και να ευχαριστεί και πάλι, για εκείνα που ήθελε να λάβει».
Αγίου Μακαρίου τού Αιγυπτίου, Ομιλίες Πνευματικές, Ομιλία ΚΖ', Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας - Φιλοκαλία τών νηπτικών καί ασκητικών», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, 7, 441:
«Όχι πώς σβήνει ή εξασθενεί η χάρη ( τού Θεού ), αλλά για να δοκιμασθεί η βούληση και η ελευθερία σου, προς τα πού κλίνει, επιτρέπει ( ο Θεός ) την παρουσία τής κακίας. Και πάλι εσύ, προσεγγίζοντας με τη θέληση σου τον Κύριο, μπορείς να παρακαλείς τον Κύριο να σε επισκεφθεί η χάρη Του».
Τέλειος Θεός, και τέλειος και ΑΠΟΛΥΤΑ αναμάρτητος άνθρωπος, και ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ Σωτήρας τού κόσμου, Ιησούς Χριστός: «Εγώ θα είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες, έως την συντέλεια τού κόσμου».
Οσίου Ιωάννη του Σιναϊτη … ΚΛΙΜΑΞ- Περί Αγνείας
Αγνός δεν θεωρείται εκείνος που εφύλαξε αρρύπωτο το πήλινο σώμα του, αλλʼ εκείνος που υπέταξε τα σωματικά μέλη στην ψυχή είναι ο τελείως αγνός.
Μέγας είναι εκείνος ο οποίος στην αφή παρέμεινε απαθής. Ανώτερος όμως είναι εκείνος που έμεινε άτρωτος από τη θέα, και ενίκησε την θέα του σαρκικού πυρός με τη σκέψη του ουράνιου κάλλους.
Αγνός δεν θεωρείται εκείνος που εφύλαξε αρρύπωτο το πήλινο σώμα του, αλλʼ εκείνος που υπέταξε τα σωματικά μέλη στην ψυχή είναι ο τελείως αγνός.
Μέγας είναι εκείνος ο οποίος στην αφή παρέμεινε απαθής. Ανώτερος όμως είναι εκείνος που έμεινε άτρωτος από τη θέα, και ενίκησε την θέα του σαρκικού πυρός με τη σκέψη του ουράνιου κάλλους.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Αγίου Ιωάννου τού Χρυσοστόμου, Εις Η' Ψαλμόν, Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, 428 - 430:
«Γι' αυτό και το σώμα μας έχει κατασκευασθεί με αυτό τον τρόπο, φιλάσθενο, υποκείμενο στα πάθη, πολιορκούμενο από αμέτρητα κακά, και η γη με κόπους δίνει τα αγαθά της, και η ζωή ολόκληρη είναι γεμάτη από ιδρώτες. Επειδή η παρούσα ζωή είναι παιδευτήριο και η άνεση και η αργία καταστρέφουν τούς περισσότερους ανθρώπους, γι' αυτό ανέμιξε τη ζωή μας ο Θεός με απασχόληση και με κόπο, για να συγκρατείται σαν με κάποια χαλινάρια, το επαναστατικό και υπερήφανο φρόνημα τής σκέψεως μας».
«Γι' αυτό και το σώμα μας έχει κατασκευασθεί με αυτό τον τρόπο, φιλάσθενο, υποκείμενο στα πάθη, πολιορκούμενο από αμέτρητα κακά, και η γη με κόπους δίνει τα αγαθά της, και η ζωή ολόκληρη είναι γεμάτη από ιδρώτες. Επειδή η παρούσα ζωή είναι παιδευτήριο και η άνεση και η αργία καταστρέφουν τούς περισσότερους ανθρώπους, γι' αυτό ανέμιξε τη ζωή μας ο Θεός με απασχόληση και με κόπο, για να συγκρατείται σαν με κάποια χαλινάρια, το επαναστατικό και υπερήφανο φρόνημα τής σκέψεως μας».
Τέλειος Θεός, και τέλειος και ΑΠΟΛΥΤΑ αναμάρτητος άνθρωπος, και ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ Σωτήρας τού κόσμου, Ιησούς Χριστός: «Εγώ θα είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες, έως την συντέλεια τού κόσμου».
Άγιος Βαρσανούφιος, Ευεργετινός Α', εκδόσεις «Τό Περιβόλι τής Παναγίας» Θεσσαλονίκη, σελ. 468:
«Ρώτησε ένας μοναχός τον άγιο Βαρσανούφιο: "Αν κάποιος μού δίνει ένα πράγμα που το χρειάζομαι, βλέπω όμως την καρδιά μου ότι με κάποιο πάθος θέλει να το πάρει, τι να κάνω; Να το πάρω, επειδή το χρειάζομαι, ή να το αφήσω, επειδή τού έχω αδυναμία;" Ο γέροντας αποκρίθηκε: "Αυτό να το αντιμετωπίζεις όπως την τροφή. Ξέρεις ότι καθημερινά χρειαζόμαστε τροφή, δεν μάς επιτρέπεται όμως να τρώμε απολαυστικά. Αλλά άν φάμε ευχαριστώντας τον Θεό που μάς έδωσε την τροφή και καταδικάζοντας τούς εαυτούς μας ως ανάξιους, ο Θεός κάνει την τροφή αγιασμό και ευλογία για εμάς. Ώστε λοιπόν, όταν χρειάζεσαι κάποιο πράγμα και ο Θεός οικονομήσει να το αποκτήσεις, ευχαρίστησε Τον που τακτοποίησε το θέμα και καταδίκασε τον εαυτό σου ως ανάξιο, και τότε ο Θεός θα διώξει από εσένα την αδυναμία γι' αυτό, γιατί ο Θεός όλα τα μπορεί. Άν όμως δεν το χρειάζεσαι, μην το παίρνεις, γιατί είναι πλεονεξία"».
«Ρώτησε ένας μοναχός τον άγιο Βαρσανούφιο: "Αν κάποιος μού δίνει ένα πράγμα που το χρειάζομαι, βλέπω όμως την καρδιά μου ότι με κάποιο πάθος θέλει να το πάρει, τι να κάνω; Να το πάρω, επειδή το χρειάζομαι, ή να το αφήσω, επειδή τού έχω αδυναμία;" Ο γέροντας αποκρίθηκε: "Αυτό να το αντιμετωπίζεις όπως την τροφή. Ξέρεις ότι καθημερινά χρειαζόμαστε τροφή, δεν μάς επιτρέπεται όμως να τρώμε απολαυστικά. Αλλά άν φάμε ευχαριστώντας τον Θεό που μάς έδωσε την τροφή και καταδικάζοντας τούς εαυτούς μας ως ανάξιους, ο Θεός κάνει την τροφή αγιασμό και ευλογία για εμάς. Ώστε λοιπόν, όταν χρειάζεσαι κάποιο πράγμα και ο Θεός οικονομήσει να το αποκτήσεις, ευχαρίστησε Τον που τακτοποίησε το θέμα και καταδίκασε τον εαυτό σου ως ανάξιο, και τότε ο Θεός θα διώξει από εσένα την αδυναμία γι' αυτό, γιατί ο Θεός όλα τα μπορεί. Άν όμως δεν το χρειάζεσαι, μην το παίρνεις, γιατί είναι πλεονεξία"».
Τέλειος Θεός, και τέλειος και ΑΠΟΛΥΤΑ αναμάρτητος άνθρωπος, και ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ Σωτήρας τού κόσμου, Ιησούς Χριστός: «Εγώ θα είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες, έως την συντέλεια τού κόσμου».