Για τον Αγιο Σπυρίδωνα
Συντονιστής: Συντονιστές
-
lookfor
- Βασικός Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 109
- Εγγραφή: Δευ Μάιος 15, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: ΠΕΙΡΑΙΑΣ@Kaiti
Για τον Αγιο Σπυρίδωνα
Αγαπητοί μου φίλοι θέλω να σας ενημερώσω ότι στις 8/10/07 και στίς 10:30 το πρωί έρχεται στον ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στον Πειραιά το χέρι του Αγίου Σπυρίδωνα για προσκύνημα και θα παραμείνει έως τις 15/10/07.
Re: Για τον Αγιο Σπυρίδωνα
Η ζωή του
Γεννήθηκε το 270 μΧ. και έμεινε στην Τριμυθούντα της Κύπρου. Βοσκός ο ίδιος παντρεύτηκε κι απέκτησε μια κόρη την Ειρήνη. Σύντομα όμως, μετά το θάνατο της γυναίκας του και της κόρης του, έγινε κληρικός κι έφτασε στο βαθμό του Αρχιεπισκόπου Τριμυθούντας κυρίως για τον εκπληκτικό Θείο του λόγο, παρά το γεγονός ότι ήταν αμόρφωτος. Η ζωή του ήταν απλή και φτωχή γιατί μοιράζονταν τα υπάρχοντά του στους φτωχούς. Ο Άγιος Σπυρίδωνας πέθανε σε ηλικία 88 χρονών το 358 μΧ. τις 11 Δεκεμβρίου και κηδεύτηκε στην Τριμυθούντα.
Η παρουσία του στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο:
Στην Α’ Οικουμενική σύνοδο το 314 μΧ. με αφορμή την αίρεση του Αρείου σχετικά με την τρισυπόστατη φύση του Θεού, συμμετέχει και καταπλήσσει όλους, καταρρίπτοντας τους ισχυρισμούς του Αρείου με το γνωστό Θαύμα με το κεραμίδι:
Ο Άρειος ένας πολυμαθής Πατέρας της εκκλησίας από την Αλεξάνδρεια κήρυττε ότι ο Χριστός είναι κτίσμα του θεού και δεν είναι ο υιός του. Τότε ο Μέγας Κωνσταντίνος κάλεσε την οικουμενική σύνοδο το 328 μΧ. για να εξακριβώσει την αλήθεια. Εκεί ο Άγιος Σπυρίδωνας αν και δεν είχε τις γνώσεις για να αντικρούσει τον Άρειο κατάφερε να αποδείξει την αλήθεια.
Είπε ο Άγιος:
«Η Αγια τριάδα είναι ομοούσιος. Ο Ιησούς Χριστός είναι υιός του Θεού και το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας τριάδας. Μαζί με το άγιο πνεύμα αποτελούν την ομοούσιο και αληθινή Αγια τριάδα, δηλαδή έναν θεό σε τρία πρόσωπα.»
Τότε σήκωσε ένα κομμάτι κεραμίδι που κρατούσε και είπε:
«Όπως αυτό το κεραμίδι αποτελείται από φωτιά, νερό χώμα, όλα μαζί ενωμένα, έτσι και η Αγια τριάδα είναι ενωμένη και αδιαίρετη» Κατόπι κρατώντας το κεραμίδι στο χέρι του είπε:
«Eις το όνομα του πατρός», αμέσως από το κεραμίδι βγήκε φωτιά η οποία πήγε ψηλά, «και του Υιού», τότε από το κεραμίδι βγήκε νερό το οποίο έπεσε στο έδαφος,
«και του αγίου πνεύματος» τότε στο χέρι έμεινε χώμα. Κι είπε πως έτσι κι ο Θεός είναι: Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα ενωμένα.
Ύστερα από αυτό το θαύμα ο Αρείος ζήτησε συγνώμη.
Η μεταφορά του ιερού λειψάνου στην Κέρκυρα:
Όταν η Κύπρος κινδύνευσε να καταληφθεί από τους Τούρκους η σωρός του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου έμεινε εκεί μέχρι το 1456. Ένας, Κερκυραϊκής καταγωγής, ο πατήρ Γεώργιος Καλοχαιρέτης πήρε τις σωρούς του Αγίου Σπυρίδωνος και της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστας και, κρύβοντάς τα σε δύο καλάθια σκεπασμένα με χόρτο και πάνω σε ένα γαϊδουράκι τα μετέφερε στην Κέρκυρα. Αργότερα δωρίθηκε, από την οικογένεια Βούλγαρη, στην μητρόπολη Κέρκυρας και Παξών (τώρα βρίσκεται στην ομώνυμη εκκλησία). Μυστήριο ήταν επί αιώνες η τύχη του χεριού (δεξιού Βραχίονα) του Αγίου Σπυρίδωνος. Μόλις το 1936 ο Κερκυραίος φοιτητής της ιατρικής στο Μιλάνο της lταλίας ο Νικόλαος Βασιλάς, ανακάλυψε το χέρι σε Ναό αφιερωμένο στη μνήμη του Αγίου Σπυρίδωνα στην ιταλική αυτή πόλη και έτσι επέστρεψε (το 1984) στην Κέρκυρα.
Τα θαύματα του Αγίου
Ο Άγιος Σπυρίδων έχει συνδεθεί με την Κέρκυρα με πολλά μικρά και μεγάλα θαύματα.
Ένα από τα γνωστά θαύματα που έκανε ήταν να διώξει την πανούκλα από το νησί μας.
Ένα άλλο γνωστό ήταν με το πλοίο που μετέφερε σιτάρι, (εκείνη την εποχή στην Κέρκυρα υπήρχε λοιμός). Το πλοίο δεν ερχόταν στην Κέρκυρα και το βράδυ όταν ο καπετάνιος πήγε να κοιμηθεί είδε στον ύπνο του τον Άγιο και του είπε να πάει στην Κέρκυρα. Το πρωί ο καπετάνιος ξύπνησε και είπε να αλλάξουν πορεία προς την Κέρκυρα. Και η Κέρκυρα σώθηκε από το λοιμό.
Βέβαια από τα πιο σπουδαία θαύματα θεωρείται από τους Κερκυραίους και η σωτηρία του νησιού την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή από τους Τούρκους πολιορκητές. Αναφέρεται το ξέσπασμα τρομερής καλοκαιρινής καταιγίδας, (που έστειλε ο Άγιος) σαν ο κύριος λόγος της αποτυχίας της δεύτερης εκστρατείας των Τούρκων στο νησί (βλέπε περισσότερα στο κεφάλαιο με το νέο φρούριο).
Γεννήθηκε το 270 μΧ. και έμεινε στην Τριμυθούντα της Κύπρου. Βοσκός ο ίδιος παντρεύτηκε κι απέκτησε μια κόρη την Ειρήνη. Σύντομα όμως, μετά το θάνατο της γυναίκας του και της κόρης του, έγινε κληρικός κι έφτασε στο βαθμό του Αρχιεπισκόπου Τριμυθούντας κυρίως για τον εκπληκτικό Θείο του λόγο, παρά το γεγονός ότι ήταν αμόρφωτος. Η ζωή του ήταν απλή και φτωχή γιατί μοιράζονταν τα υπάρχοντά του στους φτωχούς. Ο Άγιος Σπυρίδωνας πέθανε σε ηλικία 88 χρονών το 358 μΧ. τις 11 Δεκεμβρίου και κηδεύτηκε στην Τριμυθούντα.
Η παρουσία του στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο:
Στην Α’ Οικουμενική σύνοδο το 314 μΧ. με αφορμή την αίρεση του Αρείου σχετικά με την τρισυπόστατη φύση του Θεού, συμμετέχει και καταπλήσσει όλους, καταρρίπτοντας τους ισχυρισμούς του Αρείου με το γνωστό Θαύμα με το κεραμίδι:
Ο Άρειος ένας πολυμαθής Πατέρας της εκκλησίας από την Αλεξάνδρεια κήρυττε ότι ο Χριστός είναι κτίσμα του θεού και δεν είναι ο υιός του. Τότε ο Μέγας Κωνσταντίνος κάλεσε την οικουμενική σύνοδο το 328 μΧ. για να εξακριβώσει την αλήθεια. Εκεί ο Άγιος Σπυρίδωνας αν και δεν είχε τις γνώσεις για να αντικρούσει τον Άρειο κατάφερε να αποδείξει την αλήθεια.
Είπε ο Άγιος:
«Η Αγια τριάδα είναι ομοούσιος. Ο Ιησούς Χριστός είναι υιός του Θεού και το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας τριάδας. Μαζί με το άγιο πνεύμα αποτελούν την ομοούσιο και αληθινή Αγια τριάδα, δηλαδή έναν θεό σε τρία πρόσωπα.»
Τότε σήκωσε ένα κομμάτι κεραμίδι που κρατούσε και είπε:
«Όπως αυτό το κεραμίδι αποτελείται από φωτιά, νερό χώμα, όλα μαζί ενωμένα, έτσι και η Αγια τριάδα είναι ενωμένη και αδιαίρετη» Κατόπι κρατώντας το κεραμίδι στο χέρι του είπε:
«Eις το όνομα του πατρός», αμέσως από το κεραμίδι βγήκε φωτιά η οποία πήγε ψηλά, «και του Υιού», τότε από το κεραμίδι βγήκε νερό το οποίο έπεσε στο έδαφος,
«και του αγίου πνεύματος» τότε στο χέρι έμεινε χώμα. Κι είπε πως έτσι κι ο Θεός είναι: Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα ενωμένα.
Ύστερα από αυτό το θαύμα ο Αρείος ζήτησε συγνώμη.
Η μεταφορά του ιερού λειψάνου στην Κέρκυρα:
Όταν η Κύπρος κινδύνευσε να καταληφθεί από τους Τούρκους η σωρός του μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου έμεινε εκεί μέχρι το 1456. Ένας, Κερκυραϊκής καταγωγής, ο πατήρ Γεώργιος Καλοχαιρέτης πήρε τις σωρούς του Αγίου Σπυρίδωνος και της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστας και, κρύβοντάς τα σε δύο καλάθια σκεπασμένα με χόρτο και πάνω σε ένα γαϊδουράκι τα μετέφερε στην Κέρκυρα. Αργότερα δωρίθηκε, από την οικογένεια Βούλγαρη, στην μητρόπολη Κέρκυρας και Παξών (τώρα βρίσκεται στην ομώνυμη εκκλησία). Μυστήριο ήταν επί αιώνες η τύχη του χεριού (δεξιού Βραχίονα) του Αγίου Σπυρίδωνος. Μόλις το 1936 ο Κερκυραίος φοιτητής της ιατρικής στο Μιλάνο της lταλίας ο Νικόλαος Βασιλάς, ανακάλυψε το χέρι σε Ναό αφιερωμένο στη μνήμη του Αγίου Σπυρίδωνα στην ιταλική αυτή πόλη και έτσι επέστρεψε (το 1984) στην Κέρκυρα.
Τα θαύματα του Αγίου
Ο Άγιος Σπυρίδων έχει συνδεθεί με την Κέρκυρα με πολλά μικρά και μεγάλα θαύματα.
Ένα από τα γνωστά θαύματα που έκανε ήταν να διώξει την πανούκλα από το νησί μας.
Ένα άλλο γνωστό ήταν με το πλοίο που μετέφερε σιτάρι, (εκείνη την εποχή στην Κέρκυρα υπήρχε λοιμός). Το πλοίο δεν ερχόταν στην Κέρκυρα και το βράδυ όταν ο καπετάνιος πήγε να κοιμηθεί είδε στον ύπνο του τον Άγιο και του είπε να πάει στην Κέρκυρα. Το πρωί ο καπετάνιος ξύπνησε και είπε να αλλάξουν πορεία προς την Κέρκυρα. Και η Κέρκυρα σώθηκε από το λοιμό.
Βέβαια από τα πιο σπουδαία θαύματα θεωρείται από τους Κερκυραίους και η σωτηρία του νησιού την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή από τους Τούρκους πολιορκητές. Αναφέρεται το ξέσπασμα τρομερής καλοκαιρινής καταιγίδας, (που έστειλε ο Άγιος) σαν ο κύριος λόγος της αποτυχίας της δεύτερης εκστρατείας των Τούρκων στο νησί (βλέπε περισσότερα στο κεφάλαιο με το νέο φρούριο).
Καλή Σαρακοστή
-Ο Λόγος του Θεού, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είναι ομοούσιος με τον Πατέρα, Σύνθρονος, Ομότιμος και Ομόδοξος. Ένας είναι ο Θεός• Τρία Πρόσωπα όμως, τρεις Υποστάσεις, Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Τα τρία αυτά Πρόσωπα, ο ένας Θεός, η μία Ουσία είναι για τον νου του ανθρώπου κάτι το άρρητο και ακατάληπτο. Όπως είναι αδύνατο να βάλει κανείς όλα τα νερά της θάλασσας σ' ένα ποτήρι, έτσι είναι αδύνατο και το πεπερασμένο μυαλό του ανθρώπου να χωρέσει και να κατανοήσει το άπειρο της Θεότητος. Για να δώσω όμως μια εξήγηση των λόγων μου, ας με συγχωρήσει ο Πανάγαθος που θα χρησιμοποιήσω αυτό το χειροπιαστό παράδειγμα.
Τότε ο άγιος έβαλε το αριστερό χέρι στην τσέπη του κι έβγαλε ένα κεραμίδι και δείχνοντας το, έκαμε με το δεξί του το σημείο του σταυρού κι είπε:
— «Εις το όνομα του Πατρός».
Κι έσφιξε το κεραμίδι. Οι πατέρες που παρακολουθούν τη σκηνή, συγκλονίζονται κυριολεκτικά. Γιατί με τις λέξεις του αγίου, η φωτιά με την οποία ψήθηκε το κεραμίδι ανέβηκε πάνω.
- «Και του Υιού»,
Πρόσθεσε. Τότε το νερό με το οποίο ζυμώθηκε το ξερό κεραμίδι, έτρεξε κάτω.
— «Και του Αγίου Πνεύματος».
Συμπλήρωσε ο πρακτικός και θεοφώτιστος διδάσκαλος. Το χώμα έμεινε στο χέρι του.
- Αδελφοί και πατέρες μου, συνέχισε ο θαυματουργός• όπως το κεραμίδι αποτελεί ένα πράγμα μιας ουσίας και μιας φύσεως, αλλά είναι τρισύνθετο - φωτιά, νερό, χώμα — έτσι κι ο Άγιος Θεός. Αν και δεν πρέπει να παρομοιάσουμε την Άκτιστο και Υπερούσια αυτή Φύση με κτιστό και φθαρτό δημιούργημα, εν τούτοις για να κάνουμε τα ακατάληπτα καταληπτά, - ας μας συγχωρήσει το άπειρο έλεος Του - λέμε και τονίζουμε:
- Ο Θεός είναι ένας κατά την ουσία και τη φύση. Αλλά κατά τα πρόσωπα ή τις υποστάσεις είναι Τριαδικός: Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα.
Τα λόγια του αγίου κατέπληξαν τους παριστάμενους. Η αίθουσα αντήχησε από τις δοξολογίες προς τον Θεό και τις επευφημίες των Πατέρων. «Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών. Σύ ει ο Θεός ο ποιών θαυμάσια μόνος». (Ψαλμ. ος', 14-15). Ψάλλουν και δοξολογούν τον Κύριο. Ο Άρειος κι οι οπαδοί του καταντροπιάστηκαν πραγματικά. Ο φιλόσοφος ταπεινωμένος αναγνωρίζει κι ομολογεί φανερά την ήττα του:
-Τα λόγια σου με έπεισαν, άγιε γέροντα, και το θαύμα με εβεβαίωσε, ότι έχεις δίκαιο. Πιστεύω τώρα. Πιστεύω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Υιός του Θεού, Θεός αληθινός κι Αυτός, ομοούσιος με τον Πατέρα.
Δάκρυα χαράς έτρεξαν από τα μάτια όλων και πρώτα-πρωτα από τα μάτια του φιλοσόφου, που έσπευσε να δεχθεί το βάπτισμα και να γίνει χριστιανός.
Η αλήθεια για μια ακόμη φορά θριάμβευσε. Και επεβλήθη «ουκ εν πειθοίς ανθρωπίνης σοφίας λόγοις, αλλ' εν αποδείξει Πνεύματος και δυνάμεως» (Α' Κορ. 6', 4). Δηλαδή όχι με συναρπαστικά λόγια ανθρώπινης σοφίας, αλλά με απόδειξη θείας δυνάμεως, που με το θαύμα που έγινε επιβεβαίωσε τη διδασκαλία. Να ποιος ήταν ο άγιος μας. Φλογερός, ζηλωτής στην πίστη, θεοφώτιστος.
Τότε ο άγιος έβαλε το αριστερό χέρι στην τσέπη του κι έβγαλε ένα κεραμίδι και δείχνοντας το, έκαμε με το δεξί του το σημείο του σταυρού κι είπε:
— «Εις το όνομα του Πατρός».
Κι έσφιξε το κεραμίδι. Οι πατέρες που παρακολουθούν τη σκηνή, συγκλονίζονται κυριολεκτικά. Γιατί με τις λέξεις του αγίου, η φωτιά με την οποία ψήθηκε το κεραμίδι ανέβηκε πάνω.
- «Και του Υιού»,
Πρόσθεσε. Τότε το νερό με το οποίο ζυμώθηκε το ξερό κεραμίδι, έτρεξε κάτω.
— «Και του Αγίου Πνεύματος».
Συμπλήρωσε ο πρακτικός και θεοφώτιστος διδάσκαλος. Το χώμα έμεινε στο χέρι του.
- Αδελφοί και πατέρες μου, συνέχισε ο θαυματουργός• όπως το κεραμίδι αποτελεί ένα πράγμα μιας ουσίας και μιας φύσεως, αλλά είναι τρισύνθετο - φωτιά, νερό, χώμα — έτσι κι ο Άγιος Θεός. Αν και δεν πρέπει να παρομοιάσουμε την Άκτιστο και Υπερούσια αυτή Φύση με κτιστό και φθαρτό δημιούργημα, εν τούτοις για να κάνουμε τα ακατάληπτα καταληπτά, - ας μας συγχωρήσει το άπειρο έλεος Του - λέμε και τονίζουμε:
- Ο Θεός είναι ένας κατά την ουσία και τη φύση. Αλλά κατά τα πρόσωπα ή τις υποστάσεις είναι Τριαδικός: Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα.
Τα λόγια του αγίου κατέπληξαν τους παριστάμενους. Η αίθουσα αντήχησε από τις δοξολογίες προς τον Θεό και τις επευφημίες των Πατέρων. «Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών. Σύ ει ο Θεός ο ποιών θαυμάσια μόνος». (Ψαλμ. ος', 14-15). Ψάλλουν και δοξολογούν τον Κύριο. Ο Άρειος κι οι οπαδοί του καταντροπιάστηκαν πραγματικά. Ο φιλόσοφος ταπεινωμένος αναγνωρίζει κι ομολογεί φανερά την ήττα του:
-Τα λόγια σου με έπεισαν, άγιε γέροντα, και το θαύμα με εβεβαίωσε, ότι έχεις δίκαιο. Πιστεύω τώρα. Πιστεύω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Υιός του Θεού, Θεός αληθινός κι Αυτός, ομοούσιος με τον Πατέρα.
Δάκρυα χαράς έτρεξαν από τα μάτια όλων και πρώτα-πρωτα από τα μάτια του φιλοσόφου, που έσπευσε να δεχθεί το βάπτισμα και να γίνει χριστιανός.
Η αλήθεια για μια ακόμη φορά θριάμβευσε. Και επεβλήθη «ουκ εν πειθοίς ανθρωπίνης σοφίας λόγοις, αλλ' εν αποδείξει Πνεύματος και δυνάμεως» (Α' Κορ. 6', 4). Δηλαδή όχι με συναρπαστικά λόγια ανθρώπινης σοφίας, αλλά με απόδειξη θείας δυνάμεως, που με το θαύμα που έγινε επιβεβαίωσε τη διδασκαλία. Να ποιος ήταν ο άγιος μας. Φλογερός, ζηλωτής στην πίστη, θεοφώτιστος.
Καλή Σαρακοστή
Το λείψανο του αγίου στην Κέρκυρα
Τα Επτάνησα την εποχή αυτή βρισκόντουσαν κάτω από την εξουσία των Ενετών. Γι' αυτό κι ο Πολύευκτος κατέφυγε σ' ένα από αυτά, την Κέρκυρα, γιατί πίστευε, πώς εδώ ο θησαυρός που μετέφερε θα ήταν ασφαλισμένος. Και πραγματικά τα τίμια λείψανα υπήρξαν εδώ ασφαλισμένα. Στην Κέρκυρα ο ιερέας Γρηγόριος Πολύευκτος Βρήκε ένα πρόσφυγα, τον ιερέα Γεώργιο Καλοχαιρέτη άλλοτε συμπολίτη του και του κληροδότησε το ιερό λείψανο. Από αυτό λείπει το δεξί χέρι. Τούτο βρισκόταν στη Ρώμη στον ναό του τάγματος του Φ. Νέρι (Ορατοριανών) μέχρι τον Νοέμβριο του 1984. Κατά το έτος αυτό, παραμονές της εορτής του Αγίου, μετά από έντονες ενέργειες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας και Παξών κ. Τιμοθέου, η Εκκλησία της Ρώμης δέχτηκε και πρόσφερε στην Εκκλησία της Κερκύρας το ως άνω ιερό λείψανο. Τούτο πήγε και παρέλαβε ο ίδιος ο Σεβασμιώτατος Κερκύρας και το μετέφερε αεροπορικώς στην ευλογημένη νήσο. Έτσι το Ιερό οστούν του δεξιού χεριού του αγίου, που για αιώνες φυλασσόταν στη Ρώμη από τότε βρίσκεται στην προνομιούχο νήσο και κάθε φορά λιτανεύεται μαζί με το Ιερό σκήνωμα του αγίου. Το αριστερό διατηρείται ακέραιο μαζί με το άγιο λείψανο. Επίσης και τα μάτια του αγίου κατά παραχώρηση του Θεού, διατηρήθηκαν αλώβητα μέσα στον τάφο. Της αγίας Θεοδώρας το λείψανο φυλάσσεται στον Μητροπολιτικό Ναό της Θεοτόκου της Σπηλαιώτισσας. Είναι ακέφαλο και εορτάζεται η μνήμη της στις 11 Φεβρουαρίου. Η αγία Θεοδώρα είναι αυτή που αναστήλωσε μαζί με τον Πατριάρχη Μεθόδιο τις αγίες εικόνες την πρώτη Κυριακή των Νηστειών του 843. Την αναστήλωση έκαμε μετά τον θάνατο του συζύγου της Θεοφίλου. Ο κόσμος του νησιού με βαθύτατο σεβασμό υποδέχθηκε τον ανεκτίμητο Θησαυρό. Χιλιάδες πιστοί κάθε χρόνο απ' όλα τα μέρη του κόσμου επισκέπτονται τον περίπυστο ναό του αγίου, που η ευλάβεια του Κερκυραϊκού λαού ανήγειρε προς τιμή του. Το άγιο λείψανο φυλάσσεται εδώ σε πολυτελή λάρνακα και διατηρείται άφθαρτο και ακέραιο ενάντια στους αμετάθετους της φύσεως όρους. Άφθαρτο και ακέραιο μένει, για να διακηρύττει στους αιώνες το λόγιο, το προφητικό. «Τοις αγίοις τοις εν τη γη αυτού εθαυμάστωσεν ο Κύριος» (Ψαλμ. ιέ', 3).
Πολλά θαύματα έγιναν κι εδώ στην Κέρκυρα και γίνονται κάθε χρόνο σε όσους με πραγματική πίστη καταφεύγουν στη χάρη του και με συντριβή καρδιάς και ταπείνωση εκζητούν τίς πρεσβείες του, γιατί «ο θαυματουργός καν τέθνηκε Σπυρίδων, του θαυματουργείν ουκ εληξεν εισέ τι». Δηλαδή, ο θαυματουργός Σπυρίδων κι αν απέθανε, δεν έπαψε όμως κι από του να θαυματουργεί. Στόν άγιο αυτό επαναλήφθηκε πραγματικά ο λόγος του Αποστόλου Παύλου. «Ζω δε ούκέτι εγώ, ζή δε εν εμοί Χριστός». (Γαλ. 6', 20).
Μεγαλυνάριο
Χαίροις των θαυμάτων ο ποταμός•
Χαίροις ασθενούντων, και πασχόντων ο ιατρός•
Χαίροις των λογίων του Πνεύματος ο σπόρος,
Σπυρίδων Τριμυθούντος, ποιμήν τρισόλβιε.
Χαίροις Τριμυθούντος η καλλονή,
Χαίροις ασθενούντων, και πασχόντων ο ιατρός,
Χαίροις των Πατέρων, ωράϊσμα και κλέος,
Τρισόλβιε Σπυρίδων, σε μεγαλύνομεν.
ΠΗΓΗ για τα παραπάνω
http://www.pigizois.net/kiprioi_agioi/s ... ourgos.htm
Τα Επτάνησα την εποχή αυτή βρισκόντουσαν κάτω από την εξουσία των Ενετών. Γι' αυτό κι ο Πολύευκτος κατέφυγε σ' ένα από αυτά, την Κέρκυρα, γιατί πίστευε, πώς εδώ ο θησαυρός που μετέφερε θα ήταν ασφαλισμένος. Και πραγματικά τα τίμια λείψανα υπήρξαν εδώ ασφαλισμένα. Στην Κέρκυρα ο ιερέας Γρηγόριος Πολύευκτος Βρήκε ένα πρόσφυγα, τον ιερέα Γεώργιο Καλοχαιρέτη άλλοτε συμπολίτη του και του κληροδότησε το ιερό λείψανο. Από αυτό λείπει το δεξί χέρι. Τούτο βρισκόταν στη Ρώμη στον ναό του τάγματος του Φ. Νέρι (Ορατοριανών) μέχρι τον Νοέμβριο του 1984. Κατά το έτος αυτό, παραμονές της εορτής του Αγίου, μετά από έντονες ενέργειες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας και Παξών κ. Τιμοθέου, η Εκκλησία της Ρώμης δέχτηκε και πρόσφερε στην Εκκλησία της Κερκύρας το ως άνω ιερό λείψανο. Τούτο πήγε και παρέλαβε ο ίδιος ο Σεβασμιώτατος Κερκύρας και το μετέφερε αεροπορικώς στην ευλογημένη νήσο. Έτσι το Ιερό οστούν του δεξιού χεριού του αγίου, που για αιώνες φυλασσόταν στη Ρώμη από τότε βρίσκεται στην προνομιούχο νήσο και κάθε φορά λιτανεύεται μαζί με το Ιερό σκήνωμα του αγίου. Το αριστερό διατηρείται ακέραιο μαζί με το άγιο λείψανο. Επίσης και τα μάτια του αγίου κατά παραχώρηση του Θεού, διατηρήθηκαν αλώβητα μέσα στον τάφο. Της αγίας Θεοδώρας το λείψανο φυλάσσεται στον Μητροπολιτικό Ναό της Θεοτόκου της Σπηλαιώτισσας. Είναι ακέφαλο και εορτάζεται η μνήμη της στις 11 Φεβρουαρίου. Η αγία Θεοδώρα είναι αυτή που αναστήλωσε μαζί με τον Πατριάρχη Μεθόδιο τις αγίες εικόνες την πρώτη Κυριακή των Νηστειών του 843. Την αναστήλωση έκαμε μετά τον θάνατο του συζύγου της Θεοφίλου. Ο κόσμος του νησιού με βαθύτατο σεβασμό υποδέχθηκε τον ανεκτίμητο Θησαυρό. Χιλιάδες πιστοί κάθε χρόνο απ' όλα τα μέρη του κόσμου επισκέπτονται τον περίπυστο ναό του αγίου, που η ευλάβεια του Κερκυραϊκού λαού ανήγειρε προς τιμή του. Το άγιο λείψανο φυλάσσεται εδώ σε πολυτελή λάρνακα και διατηρείται άφθαρτο και ακέραιο ενάντια στους αμετάθετους της φύσεως όρους. Άφθαρτο και ακέραιο μένει, για να διακηρύττει στους αιώνες το λόγιο, το προφητικό. «Τοις αγίοις τοις εν τη γη αυτού εθαυμάστωσεν ο Κύριος» (Ψαλμ. ιέ', 3).
Πολλά θαύματα έγιναν κι εδώ στην Κέρκυρα και γίνονται κάθε χρόνο σε όσους με πραγματική πίστη καταφεύγουν στη χάρη του και με συντριβή καρδιάς και ταπείνωση εκζητούν τίς πρεσβείες του, γιατί «ο θαυματουργός καν τέθνηκε Σπυρίδων, του θαυματουργείν ουκ εληξεν εισέ τι». Δηλαδή, ο θαυματουργός Σπυρίδων κι αν απέθανε, δεν έπαψε όμως κι από του να θαυματουργεί. Στόν άγιο αυτό επαναλήφθηκε πραγματικά ο λόγος του Αποστόλου Παύλου. «Ζω δε ούκέτι εγώ, ζή δε εν εμοί Χριστός». (Γαλ. 6', 20).
Μεγαλυνάριο
Χαίροις των θαυμάτων ο ποταμός•
Χαίροις ασθενούντων, και πασχόντων ο ιατρός•
Χαίροις των λογίων του Πνεύματος ο σπόρος,
Σπυρίδων Τριμυθούντος, ποιμήν τρισόλβιε.
Χαίροις Τριμυθούντος η καλλονή,
Χαίροις ασθενούντων, και πασχόντων ο ιατρός,
Χαίροις των Πατέρων, ωράϊσμα και κλέος,
Τρισόλβιε Σπυρίδων, σε μεγαλύνομεν.
ΠΗΓΗ για τα παραπάνω
http://www.pigizois.net/kiprioi_agioi/s ... ourgos.htm
Καλή Σαρακοστή
-
lookfor
- Βασικός Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 109
- Εγγραφή: Δευ Μάιος 15, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: ΠΕΙΡΑΙΑΣ@Kaiti
Αγαπητοί μου συνοδοιπόροι καλημέρα σε όλους σας.
Θέλω να σας υπενθυμίσω το προσκύνημα στον Αγιο Σπυρίδωνα Πειραιά όπου βρίσκεται το δεξί χέρι του Αγίου.
Πήγα εχθές και δίπλα στο προσκύνημα ήταν και ένας ιερέας που μοιραζε και ενα κομματάκι υφασμα από τον Αγιο, δεν ξέρω ομως τι ακριβώς ήταν.
Μάνο τι ξέρεις γι αυτό?
Θέλω να σας υπενθυμίσω το προσκύνημα στον Αγιο Σπυρίδωνα Πειραιά όπου βρίσκεται το δεξί χέρι του Αγίου.
Πήγα εχθές και δίπλα στο προσκύνημα ήταν και ένας ιερέας που μοιραζε και ενα κομματάκι υφασμα από τον Αγιο, δεν ξέρω ομως τι ακριβώς ήταν.
Μάνο τι ξέρεις γι αυτό?