Ποσα παιδια να κάνεις;

[cool]

Δύσκολο θεμα.

Μονο οποιος εχει ηδη παιδια μπορει να καταλαβει και τις χαρές, αλλα και τι γολγοθας ειναι να μεγαλωνεις παιδια.


Και τιθεται το ερωτημα?

Ποσα παιδια να κανω?


Απο θρησκευτικης αποψεως να το δεις το θεμα, παραγνωριζοντας οτιδηποτε αλλο?
Οικονομικες, κοινωνικες, προσωπικες, ψυχολογικες συνθηκες κλπ?


Δεν ειναι απλα τα πραγματα. Γνωμη μου παντα.
Για να μην πω οτι τυχον αγαμοι, οτι κι αν πουν, μικρη σχεση θα εχει με την πραγματικοτητα.


Πχ. εγω αλλιως την περιμενα τη ζωη μου με τα παιδια, κι αλλιως μου βγηκε.
Ενταξει, ειχα αποφασισει, θα εκανα οικογενεια, ουτε ποτε μετανιωσα γι αυτο.
Ειναι δωρο θεου, και η οικογενεια, και τα παιδια.


Αλλα ο ανθρωπινος παραγων που υπεισερχεται? Το αν θες ή δεν θες άλλα παιδια, δεν ειναι και προσωπικο θεμα?
Κοινως, 'δεν μας πεφτει λογος' εμας?


Δυσκολες ερωτησεις, δυσκολες απαντησεις.


Απαντησεις του στυλ 'εμπιστεψου τον εαυτο σου στον θεο και ολα θα γινουν', συγνωμη, δεν τις δεχομαι.
Δηλαδη οι γυφτοι αυτο εφαρμοζουν και γενοβολουν συνεχεια?
Εξαλλου, τετοιου ειδους απαντησεις, δεν ειναι λιγο γενικολογες?


Αξιος συγχαρητηριων και ευεργετης του εθνους οποιος ειναι πολυτεκνος. Τωρα ομως, αφορισμοι του τυπου 'ολοι πρεπει να γινουν πολυτεκνοι', βρεξει χιονισει θα ελεγα εγω, μαλλον κατι δεν μου παει καλα.


Κι επειτα, δεν ειναι δυσκολο να κρινουμε εξ ιδιων τα αλλοτρια? Επειδη ο χ εχει ψ παιδια, πρεπει να κανουν ολοι το ιδιο?



Αυτα ηθελα να θεσω προς προβληματισμο, και περιμενω την καταθεση των αποψεων σας.

[Evi_J]

Εγώ μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον που με έκανε να αντιληφθώ ότι τα παιδιά δεν είναι για μένα. Πολύ συχνά αναρωτιέμαι "τι στο καλό περιμένουν οι άνθρωποι από την ζωή τους όταν κάνουν παιδιά;" Ναι οκ, τα παιδιά είναι ευλογία -προφανώς δηλ.... εγώ δεν το ένιωσα ποτέ αυτό- αλλά ποτέ δεν ήθελα να κάνω. Δεν βρίσκω λόγο ύπαρξης της δημιουργίας τους.

Αντιθέτως υπάρχουν άλλοι που θέλουν σαν τρελοί. Ο αδελφός μου για παράδειγμα! 8O Θέλει να κάνει και πολλά και καλά παιδιά. Δεν ξέρω γιατί του έχει μπει η ιδέα. Υποθέτω το βρίσκει λογικό. Αμφιβάλλω όμως ότι θα καθήσει να τα φροντίζει με την έννοια της ψυχικής φροντίδας. Έχει μπει και αυτός στο λούκι της δουλειάς και του ανταγωνισμού. Τα λεφτά πρωτεύουν. Κυρίως όταν βγαίνουν με μια δουλειά που επιβάλλει την επιστήμη μιας και ο αδελφός μου είναι επιστήμονας.

Συμπέρασμα; Οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. (Ναι το ξέρω ότι είναι γνωστό αυτό! :D )

Στην προκειμένη περίπτωση των παιδιών.... Παιδιά; Αλήθεια τι ακριβώς σημαίνει "να έχω παιδιά"; Κατά μερικούς "τα παιδιά είναι ευλογία"! Προσωπικά δεν θα ήθελα να κάνω παιδιά μόνο και μόνο επειδή ο κόσμος λέει ότι είναι ευλογία. Δεν έχουμε δικαίωμα να τα φέρνουμε στην ζωή μόνο και μόνο για να λέμε ότι "κάτι κάναμε" και από ανατροφή μηδέν. Όντας χριστιανή υιοθετώ την ορθόδοξη άποψη που λέει ότι επιτρέποντας ο Θεός την γέννηση των ανθρώπων, σημαίνει ότι δίνει στους ανθρώπους την ευκαιρία να του αποδείξουν -ΑΝ θέλουν ("όστις θέλει πίσων μου ελθείν")- το πόσο πολύ τον αγαπάνε γι' αυτά που έκανε γι' αυτούς, δηλ που σταυρώθηκε για μας. Πιστεύεις ότι αγαπάς τόσο πολύ τον Θεό ώστε να μεταδώσεις στο παιδί σου αυτήν την αγάπη; Πρώτα από όλα εσύ το εκτιμάς αυτό που έκανε Αυτός για μας; Αν ναι τότε θα μπορέσεις να το μεταδώσεις στο παιδί σου. Αν όχι τότε γιατί να κάνεις παιδιά; Για να τα δεις να αμαρτάνουν και να τα καταδικάσεις; Έχεις δικαίωμα να το κάνεις αυτό επειδή "τα παιδιά είναι ευλογία";

Θα πρέπει να αποφασίσεις.... ΤΙ είναι σημαντικό για σένα που να θες να το μεταδώσεις στο παιδί σου; Η γνώση; Τα πλούτη; Η δόξα; Η επιστήμη; Έλεγε ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: "τίποτα δεν έχει τόση σημασία όσο το να είμαστε ευσεβείς χριστιανοί". Σύμφωνώ σε αυτό. "Χριστιανός" μέσα σε όλα σημαίνει ότι βοηθάμε και τους συνανθρώπους μας (όπως λέει και η υπογραφή μου: Όπως η ψυχή χωρίς το σώμα ή το σώμα χωρίς την ψυχή δεν λέγεται άνθρωπος, έτσι και η αγάπη προς το Θεό, αν δεν έχει ως συνέπεια και την αγάπη προς τον πλησίον, δεν είναι αγάπη). Πως θα τους βοηθήσει όμως κάποιος αν δεν ξέρει τα λόγια του Ευαγγελίου; Τι δίδαξε ο Χριστός; Άρα είμαστε "ευσεβείς χριστιανοί";

Υπάρχουν πολλά τέτοια ερωτήματα που μπορούμε να σου πούμε ελπίζοντας ότι με τις ερωτήσεις μας θα αναρωτηθείς και εσύ για κάποια πράγματα. Να θυμάσαι όμως ότι δεν μπορούμε ούτε εμείς ούτε εσύ να είσαι/είμαστε υπευθυνοι για τις πράξεις του άλλου. Η απόφαση θα είναι πρέπει να είναι δική σου. Τα παιδιά δικά σου, ο αγώνας δικός σου.

Ελπίζω να μην σε απογοήτευσα....

[cool]

Evi_J πρεπει να ακουγονται ολες οι αποψεις, αυτο ειναι το ζητουμενο, οποτε σημαντικο που αναρτηθηκε και η δικη σου τοποθετηση για το θεμα.

[nkope]

Ας ακούσουμε τι λένε για το θέμα αυτό οι μακαριστοί Γέροντες Παΐσιος και Ιάκωβος Τσαλίκης:

Η ανθρώπινη λογική στο θέλημα του Θεού για την τεκνογονία.

Πολλές φορές ανδρόγυνα μου εκφράζουν την ανησυχία τους για το θέμα της τεκνοποιίας και ζητούν την γνώμη μου. Άλλα σκέφτονται να κάνουν ένα-δύο παιδιά και άλλα θέλουν να αποκτήσουν πολλά παιδιά. Αυτό όμως που τους συμφέρει είναι να αφήνουν το θέμα της τεκνοποιίας στον Θεό. Να εμπιστεύονται την ζωή τους στην θεία Πρόνοια και να μη βάζουν δικά τους προγράμματα. Πρέπει να πιστεύουν ότι ό Θεός, που φροντίζει για τα πετεινά του ουρανού, πολύ περισσότερο θα φροντίσει για τα δικά τους παιδιά...
Μερικοί προσπαθούν πρώτα να τακτοποιήσουν όλα τα άλλα και υστέρα να σκεφθούν για παιδιά. Δεν λαμβάνουν υπ' όψιν τους καθόλου τον Θεό. Άλλοι πάλι λένε: «σήμερα είναι δύσκολη ή ζωή, ένα παιδί φθάνει, γιατί και αυτό με δυσκολία το μεγαλώνεις», και δεν κάνουν άλλα παιδιά. Δεν καταλαβαίνουν πόσο αμαρτάνουν μ' αυτήν την τοποθέτηση, γιατί δεν αφήνονται με εμπιστοσύνη στον Θεό. Ο Θεός έχει σπλάγχνα. Μόλις δη ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν, δεν Του είναι δύσκολο να μην τους δώσει άλλα παιδιά.
Ξεκινούν πολλοί να παντρευτούν, χωρίς να σκεφθούν ότι πρέπει να έχουν και ως σκοπό να κάνουν παιδιά και να τα αναθρέψουν χριστιανικά. Δεν θέλουν πολλά παιδιά, για να μην έχουν σκοτούρες, και έχουν στα διαμερίσματα σκυλιά, γατιά... Στην Αυστραλία έχουν γηροκομείο για σκύλους, για γάτες..., ακόμη και νεκροταφείο για τα ζώα! Οί άνθρωποι, έτσι όπως πάνε, θα μεγαλώνουν ποντίκια και θα τα κάνουν κονσέρβες, για να ταΐζουν τα γατιά, θα μεγαλώνουν λαγούς και κουνέλια και θα τα κάνουν κονσέρβες, για να ταΐζουν τα σκυλιά, και άλλοι άνθρωποι θα πεθαίνουν από την πείνα! Και βλέπεις, άμα σκοτώσει κανείς ένα σκυλί, μπορεί να πλήρωση περισσότερα απ' όσα αν σκότωνε έναν άνθρωπο. Εξαρτάται φυσικά και από το τίνος θα είναι το σκυλί... Που φθάσαμε!... Ό άνθρωπος στην εποχή μας αξίζει λιγότερο και από ένα σκυλί!

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΛΟΓΟΙ Δ'
"ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ"


Όταν η σύζυγος μου έμεινε έγκυος στο πρώτο μας παιδί είχαμε πολύ σοβαρά προβλήματα και πήγαμε να συμβουλευτούμε το Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη στη Μονή Οσίου Δαυίδ. "Μη στενοχωριέστε παιδιά μου", μας είπε, "όταν ο Θεός δίνει ένα παιδί δίνει και τα προικιά του. Όλα θα διορθωθούν." Και πράγματι μέχρι να γεννηθεί η κόρη μας όλα είχαν διορθωθεί και σήμερα η κόρη μας είναι 22 χρονών.

Τα παιδιά είναι συνδημιουργία Θεού και ανθρώπου και κατά τούτο είναι μεγάλη ευλογία. Όταν το ζευγάρι αφήνει στα χέρια του Θεού με εμπιστοσύνη το θέμα της τεκνοποιίας, τότε ο Θεός κανονίζει να τους δώσε όσα παιδιά αντέχουν, αλλά τα περιβάλει και με μεγάλη ευλογία και προκόβουν στη ζωή τους. Δέστε πόσο προκομμένα είναι τα περισσότερα παιδιά των Χριστιανικών πολύτεκνων οικογενειών.

Και μη μου πείτε πως θα τα ζήσουμε και πως θα τα σπουδάσουμε. Αυτά είναι δικαιολογίες που βασίζονται στην ανθρώπινη λογική και στην άρνηση του εγωισμού μας ν΄αφεθούμε στο θέλημα του Θεού. Αυτό που για μας φαντάζει δύσκολο και ακατόρθωτο, με τη Χάρι του Θεού είναι εύκολο κι ευλογημένο.

"25 Διά τούτο λέγω υμίν, μη μεριμνάτε τή ψυχή υμών τι φάγητε και τι πίητε, μηδέ τώ σώματι υμών τι ενδύσησθε· ουχί η ψυχή πλείόν εστιν της τροφής και το σώμα τού ενδύματος; 26 εμβλέψατε εις τα πετεινά τού ουρανού, ότι ου σπείρουσιν ουδέ θερίζουσιν ουδέ συνάγουσιν εις αποθήκας, και ο πατήρ υμών ο ουράνιος τρέφει αυτά· ουχ υμείς μάλλον διαφέρετε αυτών; 27 τις δε εξ υμών μεριμνών δύναται προσθείναι επί την ηλικίαν αυτού πήχυν ένα; 28 και περί ενδύματος τι μεριμνάτε; καταμάθετε τα κρίνα τού αγρού πώς αυξάνει· ου κοπιά ουδέ νήθει· 29 λέγω δε υμίν ότι ουδέ Σολομών εν πάση τή δόξη αυτού περιεβάλετο ως έν τούτων." (Ματθ. κεφ. 6)

[justin]

Και τιθεται το ερωτημα?

Ποσα παιδια να κανω?

[Carlos]

να κανεις 3Χ0.3!!

[Kyrie_Elehson]

Μπορείς να κάνεις κ 17 αν το θες..... Δεν είναι θέμα....

[NIKOSZ]

Δεν θέλω άλλο παιδί, ένα φτάνει, το πολύ δύο...

Γιάννης Ναυπλιώτης – Πρόεδρος του ΜΚΟ «Θεόφιλος»
Από το Σημείωμα του Εκδότη, Τα Νέα του Θεόφιλου, τεύχος 7ο


Εχουμε σκεφτεί ποτέ τη φράση αυτή που τόσο συχνά ακούμε από νέα ζευγάρια; Από παιδιά που τώρα αρχίζουν τη ζωή τους και θα έπρεπε να ήθελαν πολλά παιδιά; Γιατί όμως σκέπτονται έτσι;

Τη σωστή απάντηση στο ερώτημα αυτό την δίνουν μόνο οι πολύτεκνες οικογένειες και εμείς εδώ στον «Θεόφιλο» έχουμε καθημερινά την ευκαιρία να την βλέπουμε.

Ελληνικές Ορθόδοξες οικογένειες που έχουν δεχτεί την ορθοδοξία και την ορθοπραξία ως μοναδικό τρόπο ζωής. Ζούνε στα σύνορα της πατρίδας μας, πάνω σε βουνά ή σε μικρά νησιά. Οικογένειες που δημιουργήθηκαν από αγάπη, ο άντρας αγάπησε τη γυναίκα του και η γυναίκα αγάπησε τον αντρα με τρόπο μοναδικό, άνθρωποι που αγάπησαν τη ζωή, αγάπησαν τα παιδιά, καί έφεραν στον κόσμο πολλά παιδιά, παιδιά που μεγαλώνουν σωστά, που μαθαίνουν να μοιράζονται τα πάντα, παιδιά που δεν θα πάρουν ποτέ ναρκωτικά, άλλωστε δεν έχουν ανάγκη, δεν τους λείπει τίποτε. Έχουν την αγάπη και τη συνεχή παρουσία της μάνας και του πατέρα, η οικογένεια τους προσφέρει τα πάντα και έχουν τα πάντα και ας είναι λίγα αυτά που έχουν.

Όλοι εμείς εδώ στο Θεόφιλο, που Δόξα τω Θεώ είμαστε πλέον πάνω από 7000 μέλη σε όλη την Ελλάδα, δεν θέλουμε να ξανακούσουμε αυτά τα λόγια από νέα ζευγάρια ή αν τα ακούσουμε να μπορούμε να τοας πούμε αμέσως γιατί; Αφού μπορείτε να κάνετε πολλά παιδιά, και ο Θεόφιλος είναι εδώ και μπορεί να σας στηρίξει!! Να δώσει περισσότερα επιδόματα για κάθε παιδί πολύτεκνης οικογένειας, να βρει περισσότερους ανάδοχους που θα προσφέρουν 100 ευρώ το μήνα σε παιδάκια πολύτεκνων οικογενειών. Να στείλει περισσότερα τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης, να δημιουργήσει «Σπίτια γιά Πολύτεκνες Οικογένειες» σε όλη την Ελλάδα, να μπορούν εκεί τα παιδιά να μαθαίνουν τις νέες βιολογικές καλλιέργειες, να καλλιεργούν τον τόπο τους βιολογικά, χωρίς επικίνδυνα φυτοφάρμακα, και να έχουν ένα καλύτερο μέλλον.

Ο Θεόφιλος χρειάζεται χρήματα και οργάνωση, βοηθώντας τον Θεόφιλο, βοηθάς την πατρίδα σου. Βοηθάς τις ελληνικές οικογένειες για ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους, χαίρεσαι πραγματικά να βλέπεις τα ματια των παιδιών γεμάτα χαρά καί ευγνωμοσύνη.

Ελάτε κοντά μας, μαζί μπορούμε να αλλάξουμε την πατρίδα μας.


http://www.theophilos.gr/

[aposal]

Το να αποφασίζει ο άνθρωπος πόσα παιδιά θα κάνει είναι σαν να παριστάνει τον Θεό και να αποφασίζει πόσες ζωές θα φέρει στον κόσμο!
Τη ζωή την δίνει μόνον ο Θεός και την παίρνει μόνον Αυτός!

Ο Γέροντας Παϊσιος τα έχει πει πάρα πολύ όμορφα! Παραθέτω κι εγώ ένα απόσπασμα από το βιβλίο "Σκεύος εκλογής" του ιερομόναχου Χριστόδουλου του Αγιορείτη :

Πάρα πολλά ζευγάρια τα απασχολούσε το πρόβλημα των παιδιών. Άλλοι είχαν κάποιο πρόβλημα και δεν έκαναν παιδιά κι είχαν λογισμό να υιοθετήσουν ένα ξένο παιδί, άλλοι σκεφτόντουσαν να κάνουν ένα, το πολύ δύο παιδιά και μετά να παίρνουν προφυλάξεις για να μην κάνουν άλλα, ενώ άλλοι έβαζαν σκοπό τους να αποκτήσουν πολλά παιδιά. Συχνά λοιπόν, οι οικογενειάρχες ζητούσαν από τον Γέροντα τη συμβουλή του και σ’ αυτό το ζήτημα.
Ο Γέροντας τους τόνιζε ότι πρέπει να έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού και να μην βάζουν ανθρώπινο πρόγραμμα, γιατί τα παιδιά τα δίνει ο Θεός. Εκείνος είναι ο μόνος που ξέρει αν θα δώσει, πότε θα δώσει και πόσα παιδιά θα δώσει. Κανένας άλλος. Μερικοί, έλεγε ο Γέροντας, προφασίζονται ότι έτσι όπως έγινε η ζωή δύσκολη, ένα παιδί με το ζόρι και με πολλές δυσκολίες το μεγαλώνουν, γι’ αυτό προφυλάσσονται, για να μην κάνουν άλλο παιδί. Αυτό όμως είναι μεγάλη αμαρτία, γιατί έτσι δείχνουν ότι οι ίδιοι κανονίζουν πιο καλά τα πράγματα απ’ ό,τι ο Θεός. Είναι υπερήφανοι και υποτιμούν την πάνσοφη πρόνοια του Θεού. Ο Θεός βλέπει και την ψυχική και την οικονομική τους κατάσταση και πολλά άλλα, τα οποία ούτε βλέπουμε ούτε γνωρίζουμε ότι υπάρχουν. Αν λοιπόν τα οικονομικά της οικογένειας είναι πενιχρά και ίσα – ίσα που φτάνουν για να συντηρήσουν ένα παιδί, η λύση δεν είναι να φοβούνται μην κάνουν άλλο και να το αποφεύγουν, κι έτσι να αντιστέκονται στο θέλημα του Θεού, αλλά να πιστεύουν ότι αν ο καλός μας Θεός θέλει να φέρει κι άλλο, ή κι άλλα παιδιά στον κόσμο, Εκείνος που «οίδε γαρ ων χρείαν έχομεν προ του ημάς αιτήσαι Αυτόν» θα φροντίσει και για την ενίσχυση των οικονομικών της.

[cool]

Διαβασα τις απαντησεις σας.
Και προφανέστατα, αν ο θεος δεν θελει, δεν γινεται τιποτε. Αυτος χαριζει τα παιδια, οταν και οσα και οπου θελει.

Για πειτε μου:
εν τελει, στο καθενα που θελει να κανει οικογενεια, δεν του 'πεφτει λογος' για το θεμα?
Ολα στην προνοια του θεου, και ο ανθρωπος παρέκει? Του πέφτει ή δεν του πέφτει λόγος για το θέμα αυτό?