"Πρώτος μεταξύ ίσων ο Πάπας"
Συντονιστής: Συντονιστές
inaapp έγραψε
Για να γίνει αυτό θα πρέπει να βάλουμε όλους τους Αγίους της Εκκλησίας μας (Στρατευόμενης και Θριαμβέυουσας ), τα μέσα δηλαδή, να
πείσουν το Χριστό να ξανασκεφτεί τα περί Δευτέρας Παρουσίας (νομίζω απίθανο).
inaapp ξαναγράφει:
Για να μην κατηγορηθώ για καταστροφολογία και συντελειολογία ξεκαθαρίζω ότι δεν εννοώ πως η Δευτέρα Παρουσία είναι προ των πυλών (δεν ασπάζομαι τις απόψεις του π. Μαξίμου), άρα δεν προλαβαίνουμε, αλλά θα ήταν ευχής έργο αντί για Δεύτερη Παρουσία να ξαναγίνει άλλη μια σαν τη Πρώτη.
Για να γίνει αυτό θα πρέπει να βάλουμε όλους τους Αγίους της Εκκλησίας μας (Στρατευόμενης και Θριαμβέυουσας ), τα μέσα δηλαδή, να
πείσουν το Χριστό να ξανασκεφτεί τα περί Δευτέρας Παρουσίας (νομίζω απίθανο).
inaapp ξαναγράφει:
Για να μην κατηγορηθώ για καταστροφολογία και συντελειολογία ξεκαθαρίζω ότι δεν εννοώ πως η Δευτέρα Παρουσία είναι προ των πυλών (δεν ασπάζομαι τις απόψεις του π. Μαξίμου), άρα δεν προλαβαίνουμε, αλλά θα ήταν ευχής έργο αντί για Δεύτερη Παρουσία να ξαναγίνει άλλη μια σαν τη Πρώτη.
-
konstantinoupolitis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 1080
- Εγγραφή: Τετ Ιαν 17, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: Μακεδονία
Η Εκκλησία είναι μία αγία καθολική και αποστολική. Πολλές φορές στην ιστορία των ανθρώπων, εκκλησιαστικοί παράγοντες υπηρέτησαν συμφέροντα και στις δυο πλευρές. Βέβαια η παπική μεριά (όχι εκκλησία) αντιμετώπιζε τα προβλήματα συμφεροντολογικά. Ποιο πνευματικό ίδρυμα στον κόσμο έχει τράπεζα και πολλά άλλα........που μόνο πνευματικότητα δεν προσδίδουν.
Χρειάζεται περίσσια προσοχή στις μέρες μας και απο τους ορθόδοξους ιεράρχες-κληρικούς ...... & εν γένει όλους μας, γιατί οι καιροί είναι πονηροί.
Τέρματισμός στην εκμετάλευση!!!!!
Α!! Κάτο άλλο. Ας ψάξουμε λίγο το περί στρατευομένης και θριαμβεύουσας γιατί νομίζω πως δεν ισχύει.
Χρειάζεται περίσσια προσοχή στις μέρες μας και απο τους ορθόδοξους ιεράρχες-κληρικούς ...... & εν γένει όλους μας, γιατί οι καιροί είναι πονηροί.
Τέρματισμός στην εκμετάλευση!!!!!
Α!! Κάτο άλλο. Ας ψάξουμε λίγο το περί στρατευομένης και θριαμβεύουσας γιατί νομίζω πως δεν ισχύει.
....................
Εφόσον δεν αναγνωρίζουμε ρόλο αιτίου στον Υιό, οποιοσδήποτε άλλος ρόλος του Υιού στην εκπόρευση του Πνεύματος, θα έλεγε κανείς, ότι είναι επιτρεπτός.
Το Filioque συμπερασματικά είναι αποδεκτό, υπό τον όρο ότι δεν αποτελεί ο Υιός αίτιο του Πνεύματος, αλλά παραμένει ένα το Αίτιο, ο Πατήρ. Εκεί εστήριξαν και ο Μάξιμος ο Ομολογητής και ο Μέγας Φώτιος αργότερα, όλη την επιχειρηματολογία τους κατά του Filioque. Διότι οι Δυτικοί κατʼ αυτούς, έδιδαν και στον Υιό ρόλο αιτίου.
Ο λόγος για τον οποίο είναι τόσο σημαντικό το να μη δώσουμε ρόλο αιτίου στον Υιό, είναι γιατί με τον τρόπο αυτό διαφυλάττουμε την μονοθεΐα, τη μοναρχία.
Επειδή τέθηκε το ερώτημα στα νεότερα χρόνια και επειδή ήδη είχε τεθεί και κατά τον 15ο αιώνα στη σύνοδο της Φλωρεντίας αν το Filioque είναι θεολογούμενο ή είναι αίρεση, η απάντηση είναι ότι εξαρτάται από αυτό και μόνο: εάν με το Filioque κάνουμε τον Υιό οντολογικά συναίτιο της υπάρξεως του Πνεύματος μαζί με τον Πατέρα. Εάν ερμηνεύσουμε το Filioque με ένα τρόπο που δεν κάνει τον Υιό αίτιο, αλλά διατηρεί αποκλειστικά τον ρόλο του Αιτίου ο Πατέρας, τότε το Filioque μπορεί να θεωρηθεί θεολογούμενο και να γίνει δεκτό.
{Από ΟΟΔΟΕ "Δογματική Ιώννη Ζιζιούλα}
Μεταφέρω το παραπάνω κείμενο γιατί ο μητροπολίτης Παργάμου κυρός Ιωάννης Ζιζιούλας είναι πρωτεργάτης στην προσέγγιση και προσπαθεί φοβάμαι να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα.........
Εφόσον δεν αναγνωρίζουμε ρόλο αιτίου στον Υιό, οποιοσδήποτε άλλος ρόλος του Υιού στην εκπόρευση του Πνεύματος, θα έλεγε κανείς, ότι είναι επιτρεπτός.
Το Filioque συμπερασματικά είναι αποδεκτό, υπό τον όρο ότι δεν αποτελεί ο Υιός αίτιο του Πνεύματος, αλλά παραμένει ένα το Αίτιο, ο Πατήρ. Εκεί εστήριξαν και ο Μάξιμος ο Ομολογητής και ο Μέγας Φώτιος αργότερα, όλη την επιχειρηματολογία τους κατά του Filioque. Διότι οι Δυτικοί κατʼ αυτούς, έδιδαν και στον Υιό ρόλο αιτίου.
Ο λόγος για τον οποίο είναι τόσο σημαντικό το να μη δώσουμε ρόλο αιτίου στον Υιό, είναι γιατί με τον τρόπο αυτό διαφυλάττουμε την μονοθεΐα, τη μοναρχία.
Επειδή τέθηκε το ερώτημα στα νεότερα χρόνια και επειδή ήδη είχε τεθεί και κατά τον 15ο αιώνα στη σύνοδο της Φλωρεντίας αν το Filioque είναι θεολογούμενο ή είναι αίρεση, η απάντηση είναι ότι εξαρτάται από αυτό και μόνο: εάν με το Filioque κάνουμε τον Υιό οντολογικά συναίτιο της υπάρξεως του Πνεύματος μαζί με τον Πατέρα. Εάν ερμηνεύσουμε το Filioque με ένα τρόπο που δεν κάνει τον Υιό αίτιο, αλλά διατηρεί αποκλειστικά τον ρόλο του Αιτίου ο Πατέρας, τότε το Filioque μπορεί να θεωρηθεί θεολογούμενο και να γίνει δεκτό.
{Από ΟΟΔΟΕ "Δογματική Ιώννη Ζιζιούλα}
Μεταφέρω το παραπάνω κείμενο γιατί ο μητροπολίτης Παργάμου κυρός Ιωάννης Ζιζιούλας είναι πρωτεργάτης στην προσέγγιση και προσπαθεί φοβάμαι να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα.........
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς


