Αγίου Ισαάκ, Ευεργετινός Β', εκδόσεις «Τό Περιβόλι τής Παναγίας» Θεσσαλονίκη, σελ. 26:
«Φρόντισε να καταφρονηθείς, και θα γεμίσεις από την τιμή τού Θεού. Μίσησε την τιμή, για να τιμηθείς. Άν κάποιος τρέχει πίσω από την τιμή, αυτή φεύγει από μπροστά του. Ενώ όταν την αποφεύγει, η τιμή τον κυνηγά και διαλαλεί σε όλους τούς ανθρώπους την ταπείνωση του».
Μηνύματα Αγίων
Συντονιστής: Συντονιστές
Αγίου Μαξίμου του Ομολογητή «Κεφάλαια περί Αγάπης
Νους δε καθαρός είναι εκείνος που έδιωξε από πάνω του την άγνοια (σχετικά με το Θεό), καί τώρα φωτίζεται απά το θείο φως.
Το πάθος είναι κάτι τι αξιοκατάκριτο, είναι μια αφύσικη κίνησις της ψυχής.
Ο Προφήτης, ο θείος Ιερεμίας, λέγει: μη πείτε πως είσαστε ναάς του Κυρίου. (Ιερ. στ', 4). Και συ λοιπόν μη πεις ότι σκέτη η πίστις στον Κύριο υμών Ιησού Χριστό, μπορεί τάχα να με σώση. Γιατί αυτό είναι ανεδαφικό, αν δεν κατορθώσης με τα έργα ν' αποκτήσης και την προς τον Κύριο αγάπη. Γιατί, μη ξεχνάς, πως η χωρίς έργα πίστις δεν ωφελεί, αφού και τα δαιμόνια, κι' αυτά πιστεύουν και φρίττουν.
Νους δε καθαρός είναι εκείνος που έδιωξε από πάνω του την άγνοια (σχετικά με το Θεό), καί τώρα φωτίζεται απά το θείο φως.
Το πάθος είναι κάτι τι αξιοκατάκριτο, είναι μια αφύσικη κίνησις της ψυχής.
Ο Προφήτης, ο θείος Ιερεμίας, λέγει: μη πείτε πως είσαστε ναάς του Κυρίου. (Ιερ. στ', 4). Και συ λοιπόν μη πεις ότι σκέτη η πίστις στον Κύριο υμών Ιησού Χριστό, μπορεί τάχα να με σώση. Γιατί αυτό είναι ανεδαφικό, αν δεν κατορθώσης με τα έργα ν' αποκτήσης και την προς τον Κύριο αγάπη. Γιατί, μη ξεχνάς, πως η χωρίς έργα πίστις δεν ωφελεί, αφού και τα δαιμόνια, κι' αυτά πιστεύουν και φρίττουν.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
ΑΒΒΑΣ ΣΙΣΩΗΣ
ΕΙΝΑΙ συγκινητικά όσα διαβάζομε για το μακάριο τέλος τών άγιων ψυχών πού σάν φωτεινά μετέωρα πέρασαν από τό γήινο κόσμο, γιά νʼ αφήσουν σ' αυτόν τήν λάμψη τού είναι τους, καί νά πέσουν ύστερα ορμητικά στην απεραντοσύνη τής αιωνιότητος.
Σάν έμαθαν οι πολυάριθμοι ασκηταί στό βουνό του Μεγάλου Αντωνίου πως ο Αββάς Σισώης ήταν στά τελευταία του, μαζεύτηκαν στην καλύβα τουνα πάρουν την ευχή του. Η εκτίμησή τους γι αυτόν δεν είχε όρια. Τον έλεγαν «διαμάντι τής ερήμου» και πολύ δίκαια. Όλη του η μακρόχρονη ζωή ήταν ένας αγώνας γιά την αγιότητα καί τώρα στό θάνατο του έλαμψε σ' όλη της τήν πληρότητα.
Στήν σεβάσμια μορφή του είχε χαραχτή μιά έκφραση ήρεμης ευτυχίας. Σάν ένοιωσε γύρω του τους συνασκητάς του, τους αδελφούς του, τους συντρόφους του στον «καλόν αγώνα», πού τώρα αυτός νικητής άγγιζε στό τέρμα του, τά χείλη του αργοσάλεψαν, κάτι θέλησε να ειπή. Εκείνοι, Γέροντες καί νεώτεροι, σεβάσμιοι Πατέρες κιʼ αρχάριοι υποτακτικοί, όλοι τους δακρυσμένοι από βαθειά συγκίνηση, στέκονταν μ' ευλάβεια μπροστά σ' αυτή τή μυσταγωγία. Απόλυτη σιγή είχε απλωθή γύρω. Περίμεναν νʼ ακούσουν τά τελευταία λόγια ενός μεγάλου Αγίου, να τα φυλάξουν σάν παρακαταθήκη ιερή. Μά εκείνος είχε μεταρσιωθή, δέν έβλεπε πιά παρά μόνο τά ουράνια.
-Έρχεται ο Αββάς μου, τον άκουσαν νά ψιθυρίζη.
Ρίγος πέρασε άπό τά λιπόσαρκα σώματα τών ασκητών.
Είδαν γιά μιά στιγμή, μέ τα μάτια τής ψυχής τους, τή μεγάλη μορφή του «Καθηγητού τών Μοναστών», τόν Όσιο Αντώνιο ν' απλώνη τό ευλογημένο χέρι του για να πάρη κοντά του τόν πιό εκλεκτό από τους μαθητάς του, εκείνον πού αντέγραψε και τίς πιό μικρές λεπτομέρειες τής παράδοξης ζωής του.
- Να ο χορός των Αποστόλων καί τών προφητών!
Τό πρόσωπο του ετοιμοθάνατου έλαμψε από φως ουράνιο, καθώς σιγοψιθύριζε αυτά τά λόγια. Τά χείλη του αργοσάλευαν ακόμη, λές καί κουβέντιαζε μέ όντα πού μόνο εκείνος έβλεπε.
- Μέ ποιόν συνομιλείς, Πάτερ; Ρώτησαν οι γεροντότεροι από τους συνασκητάς του.
- Οι Άγιοι Άγγελοι θέλουν να με πάρουν καί τους παρακαλώ νά με αφήσουν ακόμη νά μετανοήσω, είπε μέ κόπο καί δυό δάκρυα κύλισαν πίσω άπό τά πεσμένα βλέφαρα του.
- Δέν έχεις πιά ανάγκη από μετάνοια, μακάριε Σισώη. Συ μετανοούσες σʼ όλη σου τη ζωή, του αποκρίθηκαν οι Πατέρες θαυμάζοντας την ταπεινοφροσύνη του.
- Δέν ξεύρω. Αδελφοί μου, να έχω βάλει ακόμη αρχή.
Καθώς έλεγε αυτά, άστραψε ξαφνικά το πρόσωπο του, λές κιʼ έβλεπε σ' αυτό τόν ίδιο τόν ήλιο. Οί γύρω έμειναν εκστατικοί από θαυμασμό μαζί καί φόβο.
- Ό Κύριος μου καί ο Θεός μου! Δόξα σοι!
Ήταν τά τελευταία του λόγια. Μʼ αυτά πέταξε η ψυχή του στά ουράνια. Είχε ιδεί τόν Ιησού που λάτρευε από τα βάθη της καρδιάς του; Κανείς δέν μπορούσε νά ειπή, μα όλα τό εβεβαίωναν. Τό παράδοξο φως πού έβλεπαν στην μορφή του, ή υπερκόσμια γαλήνη πού είχε χυθή στην ταπεινή καλύβα, η άρρητη ευωδιά, όλα μαρτυρούσαν την επίσκεψι του Ουρανίου Βασιλέως στον εκλεκτό φίλο Του.
[/b]
ΕΙΝΑΙ συγκινητικά όσα διαβάζομε για το μακάριο τέλος τών άγιων ψυχών πού σάν φωτεινά μετέωρα πέρασαν από τό γήινο κόσμο, γιά νʼ αφήσουν σ' αυτόν τήν λάμψη τού είναι τους, καί νά πέσουν ύστερα ορμητικά στην απεραντοσύνη τής αιωνιότητος.
Σάν έμαθαν οι πολυάριθμοι ασκηταί στό βουνό του Μεγάλου Αντωνίου πως ο Αββάς Σισώης ήταν στά τελευταία του, μαζεύτηκαν στην καλύβα τουνα πάρουν την ευχή του. Η εκτίμησή τους γι αυτόν δεν είχε όρια. Τον έλεγαν «διαμάντι τής ερήμου» και πολύ δίκαια. Όλη του η μακρόχρονη ζωή ήταν ένας αγώνας γιά την αγιότητα καί τώρα στό θάνατο του έλαμψε σ' όλη της τήν πληρότητα.
Στήν σεβάσμια μορφή του είχε χαραχτή μιά έκφραση ήρεμης ευτυχίας. Σάν ένοιωσε γύρω του τους συνασκητάς του, τους αδελφούς του, τους συντρόφους του στον «καλόν αγώνα», πού τώρα αυτός νικητής άγγιζε στό τέρμα του, τά χείλη του αργοσάλεψαν, κάτι θέλησε να ειπή. Εκείνοι, Γέροντες καί νεώτεροι, σεβάσμιοι Πατέρες κιʼ αρχάριοι υποτακτικοί, όλοι τους δακρυσμένοι από βαθειά συγκίνηση, στέκονταν μ' ευλάβεια μπροστά σ' αυτή τή μυσταγωγία. Απόλυτη σιγή είχε απλωθή γύρω. Περίμεναν νʼ ακούσουν τά τελευταία λόγια ενός μεγάλου Αγίου, να τα φυλάξουν σάν παρακαταθήκη ιερή. Μά εκείνος είχε μεταρσιωθή, δέν έβλεπε πιά παρά μόνο τά ουράνια.
-Έρχεται ο Αββάς μου, τον άκουσαν νά ψιθυρίζη.
Ρίγος πέρασε άπό τά λιπόσαρκα σώματα τών ασκητών.
Είδαν γιά μιά στιγμή, μέ τα μάτια τής ψυχής τους, τή μεγάλη μορφή του «Καθηγητού τών Μοναστών», τόν Όσιο Αντώνιο ν' απλώνη τό ευλογημένο χέρι του για να πάρη κοντά του τόν πιό εκλεκτό από τους μαθητάς του, εκείνον πού αντέγραψε και τίς πιό μικρές λεπτομέρειες τής παράδοξης ζωής του.
- Να ο χορός των Αποστόλων καί τών προφητών!
Τό πρόσωπο του ετοιμοθάνατου έλαμψε από φως ουράνιο, καθώς σιγοψιθύριζε αυτά τά λόγια. Τά χείλη του αργοσάλευαν ακόμη, λές καί κουβέντιαζε μέ όντα πού μόνο εκείνος έβλεπε.
- Μέ ποιόν συνομιλείς, Πάτερ; Ρώτησαν οι γεροντότεροι από τους συνασκητάς του.
- Οι Άγιοι Άγγελοι θέλουν να με πάρουν καί τους παρακαλώ νά με αφήσουν ακόμη νά μετανοήσω, είπε μέ κόπο καί δυό δάκρυα κύλισαν πίσω άπό τά πεσμένα βλέφαρα του.
- Δέν έχεις πιά ανάγκη από μετάνοια, μακάριε Σισώη. Συ μετανοούσες σʼ όλη σου τη ζωή, του αποκρίθηκαν οι Πατέρες θαυμάζοντας την ταπεινοφροσύνη του.
- Δέν ξεύρω. Αδελφοί μου, να έχω βάλει ακόμη αρχή.
Καθώς έλεγε αυτά, άστραψε ξαφνικά το πρόσωπο του, λές κιʼ έβλεπε σ' αυτό τόν ίδιο τόν ήλιο. Οί γύρω έμειναν εκστατικοί από θαυμασμό μαζί καί φόβο.
- Ό Κύριος μου καί ο Θεός μου! Δόξα σοι!
Ήταν τά τελευταία του λόγια. Μʼ αυτά πέταξε η ψυχή του στά ουράνια. Είχε ιδεί τόν Ιησού που λάτρευε από τα βάθη της καρδιάς του; Κανείς δέν μπορούσε νά ειπή, μα όλα τό εβεβαίωναν. Τό παράδοξο φως πού έβλεπαν στην μορφή του, ή υπερκόσμια γαλήνη πού είχε χυθή στην ταπεινή καλύβα, η άρρητη ευωδιά, όλα μαρτυρούσαν την επίσκεψι του Ουρανίου Βασιλέως στον εκλεκτό φίλο Του.
[/b]
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος «Ομιλία ιε΄ 20»
Διότι όσοι είναι τέκνα του φωτός και της διακονίας της Καινής Διαθήκης με την παρουσία του Αγίου Πνεύματος, αυτοί δε μαθαίνουν τίποτε από τους ανθρώπους γιατί είναι θεοδίδακτοι. Επειδή η ίδια η χάρη γράφει μέσα στις καρδιές τους τούς νόμους του Αγίου Πνεύματος. Δεν οφείλουν λοιπόν νά πληροφορούνται μόνο από τις Γραφές πού έχουν γραφεί με μελάνι, αλλά πρέπει να γνωρίζουν ότι και στις πλάκες της καρδιάς η χάρη του Θεού γράφει τους νόμους του Αγίου Πνεύματος και τα επουράνια μυστήρια. Διότι η καρδιά κυριαρχεί και βασιλεύει σ' όλο το σώμα, και όταν η χάρη του Θεού κυριαρχήσει στους χώρους της καρδιάς, βασιλεύει τότε σʼ όλα τα μέλη και τους λογισμούς· διότι εκεί βρίσκεται ο νους, και όλοι οι λογισμοί της ψυχής και οι προσδοκίες της, γι' αυτό και η χάρη του Θεού διαπερνά σʼ όλα τα μέλη του σώματος.
Διότι όσοι είναι τέκνα του φωτός και της διακονίας της Καινής Διαθήκης με την παρουσία του Αγίου Πνεύματος, αυτοί δε μαθαίνουν τίποτε από τους ανθρώπους γιατί είναι θεοδίδακτοι. Επειδή η ίδια η χάρη γράφει μέσα στις καρδιές τους τούς νόμους του Αγίου Πνεύματος. Δεν οφείλουν λοιπόν νά πληροφορούνται μόνο από τις Γραφές πού έχουν γραφεί με μελάνι, αλλά πρέπει να γνωρίζουν ότι και στις πλάκες της καρδιάς η χάρη του Θεού γράφει τους νόμους του Αγίου Πνεύματος και τα επουράνια μυστήρια. Διότι η καρδιά κυριαρχεί και βασιλεύει σ' όλο το σώμα, και όταν η χάρη του Θεού κυριαρχήσει στους χώρους της καρδιάς, βασιλεύει τότε σʼ όλα τα μέλη και τους λογισμούς· διότι εκεί βρίσκεται ο νους, και όλοι οι λογισμοί της ψυχής και οι προσδοκίες της, γι' αυτό και η χάρη του Θεού διαπερνά σʼ όλα τα μέλη του σώματος.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
[size=18]ΑΝΔΡΕΑΣ Κρήτης[/size]
Χαίρε Καρπέ Πρώιμε της δικής μας Αναγέννησης
Χαίρε, καρπέ πρώιμε της δικής μας αναγέννησης και κατάληξη των υποσχέσεων και των προρρήσεων του Θεού για μας.
Ευλογημένη συ μεταξύ των γυναικών, ω γη αληθινά αξιεπιθύμητη απ' την οποία ο κεραμοποιός, παίρνοντας τη λάσπη απ' το δικό μας αγρό, ξανάκανε το βάζο άρρηκτο.
Ευλογημένη συ μεταξύ των γυναικών, ω Βηθλεέμ πνευματική που για τη θέλησή σου και μαζί για τη φύση σου έχεις γίνει κι έχεις κληθεί οίκος της όλης πνευματικότητας. Μέσα σου, πράγματι, κατοικώντας όπως μόνο εκείνος θέλησε, και αναμειγνυόμενος χωρίς σύγχυση στη δική μας μάζα ζύμωσε μέσα του όλο τον Αδάμ, για να γίνει άρτος ζωντανός και ουράνιος.
Ερευνούσε ο Θεός τη σκόνη του Αδάμ. Επιτέλους εκείνη η σκόνη στην οποία βρήκε εκείνο που έψαχνε, ήταν μια γη όμοια με το σώμα μας και κείτονταν σ' ένα στήθος πανάγιο και παρθενικό. Το δικό μας ζωοποιό Στάχυ (ο Χριστός) βρήκε αυτό τον αγρό στον όποιο χωρίς σπόρο, χωρίς καλλιέργεια, με τρόπο θαυμαστό εκείνος ξεφύτρωσε. Αυτή, η σκόνη• αυτό το στάχυ• αυτός ο χώρος εκείνης της γης, στην οποία με τρόπο νέο και σύμφορο ξαναπλασθήκαμε και λόγω της οποίας η ξαναπλασμένη μας σκόνη έλαβε ως δώρο την αρχαία αξία!
Ω ταπείνωση ανείπωτη! Ω καλοσύνη! Όταν ο Θεός πάνω από κάθε φύση και χάρη, μας παραχώρησε τέτοια πράγματα μέσω μιας γυναίκας της ίδιας φυλής και της ίδιας της δικής μας γενιάς, μέσω μιας γυναίκας —λέω— της οποίας το ψυχικό μεγαλείο αυξήθηκε τόσο δυσανάλογα που ο Χριστός ο ίδιος, το Ατέλειωτο Μεγαλείο, επιθύμησε το μεγαλείο της και θέλησε να έχει από Εκείνη χωρίς πατέρα γήινο μια δεύτερη γέννηση.
Χαίρε Καρπέ Πρώιμε της δικής μας Αναγέννησης
Χαίρε, καρπέ πρώιμε της δικής μας αναγέννησης και κατάληξη των υποσχέσεων και των προρρήσεων του Θεού για μας.
Ευλογημένη συ μεταξύ των γυναικών, ω γη αληθινά αξιεπιθύμητη απ' την οποία ο κεραμοποιός, παίρνοντας τη λάσπη απ' το δικό μας αγρό, ξανάκανε το βάζο άρρηκτο.
Ευλογημένη συ μεταξύ των γυναικών, ω Βηθλεέμ πνευματική που για τη θέλησή σου και μαζί για τη φύση σου έχεις γίνει κι έχεις κληθεί οίκος της όλης πνευματικότητας. Μέσα σου, πράγματι, κατοικώντας όπως μόνο εκείνος θέλησε, και αναμειγνυόμενος χωρίς σύγχυση στη δική μας μάζα ζύμωσε μέσα του όλο τον Αδάμ, για να γίνει άρτος ζωντανός και ουράνιος.
Ερευνούσε ο Θεός τη σκόνη του Αδάμ. Επιτέλους εκείνη η σκόνη στην οποία βρήκε εκείνο που έψαχνε, ήταν μια γη όμοια με το σώμα μας και κείτονταν σ' ένα στήθος πανάγιο και παρθενικό. Το δικό μας ζωοποιό Στάχυ (ο Χριστός) βρήκε αυτό τον αγρό στον όποιο χωρίς σπόρο, χωρίς καλλιέργεια, με τρόπο θαυμαστό εκείνος ξεφύτρωσε. Αυτή, η σκόνη• αυτό το στάχυ• αυτός ο χώρος εκείνης της γης, στην οποία με τρόπο νέο και σύμφορο ξαναπλασθήκαμε και λόγω της οποίας η ξαναπλασμένη μας σκόνη έλαβε ως δώρο την αρχαία αξία!
Ω ταπείνωση ανείπωτη! Ω καλοσύνη! Όταν ο Θεός πάνω από κάθε φύση και χάρη, μας παραχώρησε τέτοια πράγματα μέσω μιας γυναίκας της ίδιας φυλής και της ίδιας της δικής μας γενιάς, μέσω μιας γυναίκας —λέω— της οποίας το ψυχικό μεγαλείο αυξήθηκε τόσο δυσανάλογα που ο Χριστός ο ίδιος, το Ατέλειωτο Μεγαλείο, επιθύμησε το μεγαλείο της και θέλησε να έχει από Εκείνη χωρίς πατέρα γήινο μια δεύτερη γέννηση.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος «Τα 100 παρηγορητικά κεφάλαια»
Πρώτα ο Πέτρος παίρνει στα χέρια τα κλειδιά τής βασιλείας των ουρανών, και κατόπιν παραχωρείται νά πέσει στην άρνηση, για νά ταπεινωθεί με την πτώση το φρόνημα του. Και συ λοιπόν, αν δεχτείς το κλειδί τής θείας γνώσεως και εντούτοις πέσεις σε ποικίλους λογισμούς, μην παραξενεύεσαι. Δόξαζε το μόνο σοφό Κύριό μας, ο οποίος με διάφορες περιστάσεις βάζει χαλινάρι στην οίηση πού έρχεται όταν προοδεύομε στη γνώση του Θεού. Γιατί οι πειρασμοί είναι χαλινάρι στην ανθρώπινη οίηση και αποστέλλονται από την πρόνοια του Θεού.
Πρώτα ο Πέτρος παίρνει στα χέρια τα κλειδιά τής βασιλείας των ουρανών, και κατόπιν παραχωρείται νά πέσει στην άρνηση, για νά ταπεινωθεί με την πτώση το φρόνημα του. Και συ λοιπόν, αν δεχτείς το κλειδί τής θείας γνώσεως και εντούτοις πέσεις σε ποικίλους λογισμούς, μην παραξενεύεσαι. Δόξαζε το μόνο σοφό Κύριό μας, ο οποίος με διάφορες περιστάσεις βάζει χαλινάρι στην οίηση πού έρχεται όταν προοδεύομε στη γνώση του Θεού. Γιατί οι πειρασμοί είναι χαλινάρι στην ανθρώπινη οίηση και αποστέλλονται από την πρόνοια του Θεού.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Άγιος Μάρκος ο Ασκητής «Τα 226 κεφάλαια»
Εκείνος που με φόβο Θεού συμβουλεύει ή τιμωρεί όποιον αμαρτάνει, προξενεί στον εαυτό του την αντίθετη από το σφάλμα αρετή. Εκείνος όμως που μνησικακεί και από κακία επιπλήττει και υβρίζει, περιπίπτει στο ίδιο πάθος σύμφωνα με τον πνευματικό νόμο.
Εκείνος που με φόβο Θεού συμβουλεύει ή τιμωρεί όποιον αμαρτάνει, προξενεί στον εαυτό του την αντίθετη από το σφάλμα αρετή. Εκείνος όμως που μνησικακεί και από κακία επιπλήττει και υβρίζει, περιπίπτει στο ίδιο πάθος σύμφωνα με τον πνευματικό νόμο.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου « Κατά Ιωάννην οθ΄ »
Αλήθεια αλήθεια σας λέγω ότι όσα ζητήσετε από τον Πατέρα στο όνομά μου, θα σας τα δώσει». (Ιωάν Ιστ΄23).Δείχνει τη δύναμη του ονόματος Του, εφόσον βέβαια χωρίς να παρακαλείται και χωρίς να φαίνεται, αλλά μόνο αναφερόμενο το όνομά Του κάνει τους ανθρώπους θαυμαστούς μπροστά στον Πατέρα. Που έγινε αυτό; Εκεί που λέγουν: « Και τώρα Κύριε κοίταξε τις απειλές τους και δώσε στους δούλους Σου να κηρύττουν το λόγο Σου με όλο το θάρρος και να κάμνουν θαύματα στο όνομά Σου…Και σείσθηκε ο τόπος όπου ήσαν συγκεντρωμένοι» (Πραξ. Δ΄29).
Αλήθεια αλήθεια σας λέγω ότι όσα ζητήσετε από τον Πατέρα στο όνομά μου, θα σας τα δώσει». (Ιωάν Ιστ΄23).Δείχνει τη δύναμη του ονόματος Του, εφόσον βέβαια χωρίς να παρακαλείται και χωρίς να φαίνεται, αλλά μόνο αναφερόμενο το όνομά Του κάνει τους ανθρώπους θαυμαστούς μπροστά στον Πατέρα. Που έγινε αυτό; Εκεί που λέγουν: « Και τώρα Κύριε κοίταξε τις απειλές τους και δώσε στους δούλους Σου να κηρύττουν το λόγο Σου με όλο το θάρρος και να κάμνουν θαύματα στο όνομά Σου…Και σείσθηκε ο τόπος όπου ήσαν συγκεντρωμένοι» (Πραξ. Δ΄29).
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου «Στη του Χριστού Θεία Γέννηση»
Έμελλες η Παναγία Παρθένος να γεννήσεις και ήταν κάτι το απίστευτο. Γιατί πως παρθένος θα γεννήσει κόντρα στο νόμο της φύσης; Διότι Αυτό που γεννήθηκε δεν ακολούθησε τη φύση. Ποιος ανά τους αιώνες είδε παρθένο να γεννά; Για να μην απιστήσουν οι Ιουδαίοι, προλαμβάνει και σκιαγραφεί στη Σάρρα την αλήθεια, ώστε όταν απορήσουν πως η Παρθένος εγέννησε; θυμηθούν και ερωτήσουν πως η Σάρρα εγέννησε;… μην περιεργάζεσθε όταν ο Θεός εργάζεται. Μην ρωτάς για τα φυσικά , όταν ο Δημιουργός της φύσεως εργάζεται. Μην τα ψάχνεις. Λέγε μόνο: «Βλαστησάτω η γη» και αμέσως μπήκε ο Λόγος στις λαγόνες της γης, και διέγειρε τις ωδίνες, και η παρθένος εγέννα…Λόγος είναι αυτός που εργάζεται, και η γη απολάμβανε τη δική της ευπρέπεια.
Έμελλες η Παναγία Παρθένος να γεννήσεις και ήταν κάτι το απίστευτο. Γιατί πως παρθένος θα γεννήσει κόντρα στο νόμο της φύσης; Διότι Αυτό που γεννήθηκε δεν ακολούθησε τη φύση. Ποιος ανά τους αιώνες είδε παρθένο να γεννά; Για να μην απιστήσουν οι Ιουδαίοι, προλαμβάνει και σκιαγραφεί στη Σάρρα την αλήθεια, ώστε όταν απορήσουν πως η Παρθένος εγέννησε; θυμηθούν και ερωτήσουν πως η Σάρρα εγέννησε;… μην περιεργάζεσθε όταν ο Θεός εργάζεται. Μην ρωτάς για τα φυσικά , όταν ο Δημιουργός της φύσεως εργάζεται. Μην τα ψάχνεις. Λέγε μόνο: «Βλαστησάτω η γη» και αμέσως μπήκε ο Λόγος στις λαγόνες της γης, και διέγειρε τις ωδίνες, και η παρθένος εγέννα…Λόγος είναι αυτός που εργάζεται, και η γη απολάμβανε τη δική της ευπρέπεια.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου «Σήμερον ….εκ Παρθένου τίκτεται»
Όπως ο Αδάμ χωρίς γυναίκα γυναίκα έφερε, έτσι και σήμερα η Παρθένος χωρίς άνδρα άνδρα έτεκε…Όμως και άνθρωπος όταν έγινε, δεν τίκτεται σαν άνθρωπος αλλά σαν Θεός γεννιέται. Εάν από γάμο προερχόταν, όπως εγώ, θα φαινόταν ψέμα στους πολλούς. Τώρα γι αυτό από Παρθένο γεννιέται, και την μήτραν αναλλοίωτη διατηρεί και την παρθενία διαφυλάττει, ώστε ο παράδοξος αυτός τρόπος γέννησης γίνει πρόξενος μεγάλης Πίστης.
Όπως ο Αδάμ χωρίς γυναίκα γυναίκα έφερε, έτσι και σήμερα η Παρθένος χωρίς άνδρα άνδρα έτεκε…Όμως και άνθρωπος όταν έγινε, δεν τίκτεται σαν άνθρωπος αλλά σαν Θεός γεννιέται. Εάν από γάμο προερχόταν, όπως εγώ, θα φαινόταν ψέμα στους πολλούς. Τώρα γι αυτό από Παρθένο γεννιέται, και την μήτραν αναλλοίωτη διατηρεί και την παρθενία διαφυλάττει, ώστε ο παράδοξος αυτός τρόπος γέννησης γίνει πρόξενος μεγάλης Πίστης.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς