Η περίοδος της Χάριτος

[Byzantine_Spirit]

Απορία...
Ίσως πολλοί να έχουμε αισθανθεί αυτό που περιγράφετε.
Ίσως κι εγω ενδεχομένως...
Αλλά ποιός μπορεί να πεί με βεβαιότητα για τον εαυτό του, ότι έχει λάβει τη Θεία Χάρη έστω και για μία ορισμένη περίοδο;

[nikolaos-9]

Απορία...
Ίσως πολλοί να έχουμε αισθανθεί αυτό που περιγράφετε.
Ίσως κι εγω ενδεχομένως...
Αλλά ποιός μπορεί να πεί με βεβαιότητα για τον εαυτό του, ότι έχει λάβει τη Θεία Χάρη έστω και για μία ορισμένη περίοδο;

Ας μη γνωρίζουμε ότι έχουμε λάβει Χάρη. Αφού το γνωρίζει ο Κύριος, μας φτάνει! Εμείς να κάνουμε τον καθημερινό μας αγώνα, στα μέτρα που μπορεί ο καθένας, να είμαστε προσεκτικοί στον πόλεμο του πονηρού και δεν είμαστε μόνοι.

[aposal]

Συμφωνώ με τον Νίκο!
Ακόμη και αν ο Θεός μας δίνει κάποια στιγμή λίγη (ελάχιστη) από τη Χάρη Του, πρέπει να μην το παραδεχόμαστε, αλλά να λέμε "είναι δυνατόν ο Κύριος να το κάνει αυτό σ' εμένα τον ανάξιο";
Για να μην κινδυνεύουμε να παρασυρθούμε από "παιχνίδια" του πονηρού.

[filotas]

Παναγιώτη βιάζεσαι πολύ και ενθουσιάζεσαι. Ο πνευματικός αγώνας είναι αγώνας αντοχής κι όχι κατοστάρι.

Ακόμη κι αν τα πάθη μας αφήνουν για ένα διάστημα, σύντομα επανέρχονται δριμύτερα.

Δεν σχολιάζεις καθόλου το θέμα του Πνευματικού. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχεις;

Χωρίς προπονητή ποτέ δεν θα γίνεις πρωταθλητής.

[smarti]

Πως μπορουμε να ξεχωρησουμε αν ειναι θεια χαρις η αν ειναι το ταγκαλακι για να μας δημιουργησει υπερηφανους λογισμους:

[aposal]

Νομίζω πως αν κάποιος πιστεύει πως, λόγω του σοβαρού πνευματικού αγώνα που κάνει, έχει - ως αντάλλαγμα - κερδίσει λίγη από τη Χάρη του Θεού, τότε μάλλον είναι σε πλάνη.
Αν πιστεύει ότι είναι πολύ αμαρτωλός (ο χειρότερος όλων) και ανάξιος να λέγεται Χριστιανός, τότε βρίσκεται σε καλό δρόμο!

[filotas]

Όσον αφορά τα πάθη είμαστε πάντα σε επιφυλακή και δε χαλαρώνουμε ούτε βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα, ότι απαλλαχτήκαμε απ' αυτά επειδή δεν είχαμε για ένα διάστημα επιθέσεις. Το πιθανότερο είναι απλά να πρόκειται για κίνηση τακτικής του αντίπαλου για να επανέλθει δριμύτερος, όταν χαλαρώσουμε την επαγρύπνηση.

Ο μεγαλύτερος όμως κίνδυνος προέρχεται από την υπερηφάνεια. Αν ο πονηρός καταφέρει να μας ρίξει στον υπερήφανο λογισμό, ότι αγιάσαμε ξαφνικά, τότε αποσύρει όλες του τις επιθέσεις, γιατί είναι περιττές, ήδη το παιχνίδι το έχουμε χαμένο. Παράδειγμα αυτής της κατάστασης είναι οι λεγόμενες "καθαρές" αιρέσεις, όπως οι Χιλιαστές.

[srev]

Συμφωνώ με τον Φιλότα και επαυξάνω. Ο εκ των δεξιών πειρασμός είναι ύπουλος, αδυσώπητα αποτελεσματικός και ολέθριος: "Είσαι ο καλύτερος, είσαι μάγος τσίφτης και λεμονοστίφτης, είσαι ικανός να κοροϊδέψεις το Θεό, είσαι μάστορας σε αυτό, είσαι παθών και ΜΑΘΩΝ, είσαι αδικημένος, είσαι δικαιολογημένος, είσαι το καλύτερο όν για τους άλλους, είσαι ξεχωριστός, βρε μπας κι είσαι εσύ ο Μεσσίας;"

Παθών ομιλεί...

Σπύρος.

[filotas]

Πως μπορουμε να ξεχωρησουμε αν ειναι θεια χαρις η αν ειναι το ταγκαλακι για να μας δημιουργησει υπερηφανους λογισμους:

Η Θεία Χάρις σ΄οδηγεί να κάνεις το θέλημα του Θεού κι ύστερα να δοξάζεις το Θεό γιατί σ΄αξίωσε να γίνεις όργανο της θελήσεώς Του. Το "ταγκαλάκι" ακόμη κι αν για παραπλάνηση σε σπρώχνει να κάνεις το θέλημα του Θεού, ύστερα σε σπρώχνει στην υπερηφάνεια. Να πεις δηλαδή: "Είδες τι έκανα; Τι καλός που είμαι; Μου αξίζει μεγάλη αμοιβή γι αυτό".

Όταν κάνεις το θέλημα του Θεού κι ύστερα το αποδίδεις στο Θεό: "τα σα εκ των σων Σοι προσφέρομεν...", τότε μη σε νοιάζει ποιος σ΄εσπρωξε να το κάνεις, το αποτέλεσμα σ' οδηγεί στο σωστό δρόμο.

[panagiotis2008]

Όλες οι αρετές και η μετάνοια και τα χαρίσματα,ΟΛΑείναι δώρο του Θεού.
Δεν είμαστε οι κάτοχοι αλλά οι ενοικιαστές όλων αυτών κι όσο πιο καλά τα διαχειριζόμαστε τόσο πιο μεγάλο χρονικό διάστημα μας τα παραχωρεί ο Θεός και όσο προοδεύουμε μας δίνει κι άλλα,όταν εμείς ως ενοικιαστές παύουμε την καλή διαχείριση και αρχίζουμε τις ατασθαλίες ο ιδιοκτήτης (ο Θεός) έρχεται και μας τα παίρνει πίσω και μας αφήνει γυμνούς με άδεια χέρια,τα δίνει σε άλλους αξιότερους και μας αφήνει γυμνούς με άδεια χέρια ,μέχρι να σωφρονισθούμε και να διορθωθούμε,οπότε μπορεί πάλι να μας τα χορηγήσει. :violent1: :violent1: :violent1: :violent1: :violent1: :violent1: :violent1: :violent1: :violent1: