Δύναμη καί ταπείνωση

[Domna]

- Ποιά εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη πρόταση γιά ἀπόκτηση παντοδυναμίας σέ προσωπικό καί συλλογικό ἐπίπεδο; Πότε εἶναι ἰσχυρή μιά οἰκογένεια ἤ μιά σχέση;

- Ποιά εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀμαρτία στήν ὁποία μποροῦμε νά ὑποπέσουμε;

- Ταπείνωση, λεβεντιά και κακομοιριά.

Ὁ π. Βαρνάβας Γιάγκου ἀπαντά σέ σχετική ἐρώτηση

http://istologio.org/?p=310

[alexandergreek]

πολύ ωραίο θέμα...

11 καὶ εἶπεν· ἐξελεύσῃ αὔριον καὶ στήσῃ ἐνώπιον Κυρίου ἐν τῷ ὄρει· ἰδοὺ παρελεύσεται Κύριος, καὶ ἰδοὺ πνεῦμα μέγα κραταιὸν διαλῦον ὄρη καὶ συντρίβον πέτρας ἐνώπιον Κυρίου, οὐκ ἐν τῷ πνεύματι Κύριος· καὶ μετὰ τὸ πνεῦμα συσσεισμός, οὐκ ἐν τῷ συσσεισμῷ Κύριος· 12 καὶ μετὰ τὸν συσσειμὸν πῦρ, οὐκ ἐν τῷ πυρὶ Κύριος· καὶ μετὰ τὸ πῦρ φωνὴ αὔρας λεπτῆς, κἀκεῖ Κύριος. [Γ' Βασ. 19, 11-12 - Π.Διαθήκη]

Ο Κύριος δεν ήταν στο τρομερό πνεύμα που μετακινούσε βουνά. Δεν ήταν στη φωτιά που έπεσε απο τον ουρανό. Δεν ήταν στο σεισμό. Όταν όμως ακούστηκε λεπτό αεράκι, εκεί ήταν ο Θεός.

Με τον παραστατικό αυτό τρόπο θέλησε ο Θεός να διδάξει τον Ηλία ότι κακώς κατέσφαξε τους ιερείς του Βααλ, διότι ο Κύριος δεν αναπαύεται στην κοσμική δύναμη, αλλά σε πνευματικούς τρόπους.

Η δύναμη του Κυρίου φανερώνεται, όχι όταν έχεις νεύρα και φωνάζεις για να διεκδικήσεις το δίκιο σου, όχι όταν κάνεις φασαρία και πολεμάς για την αδικία που σου έγινε, αλλά όταν παραμένεις ήρεμος και γλυκός, εκεί σε αυτή την ώρα που η φωνή σου είναι σαν λεπτή αύρα του ανέμου, εκεί είναι μαζί σου ο Θεός, και τότε είναι που έχεις πραγματική πυγμή, πραγματική δύναμη από τον Παντοδύναμο.

Συμπέρασμα: όταν σε όλους τους ανθρώπους, είσαι ήρεμος και συμπονετικός στους τρόπους μου, αυτή είναι η μέγιστη πυγμή. Εκεί έχεις δίπλα σου το Θεό.