panagiotisspy έγραψε:Δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω την άποψή μου, ότι για το πρόβλημα μεγάλου αριθμού μεταναστών, το οποίο αντιμετωπίζει η Πατρίδα μας, ευθύνεται κυρίως η ίδια.
Με την μη ύπαρξη μεταναστευτικής πολιτικής.
Με την μη φύλαξη των συνόρων μας, χερσαίων και θαλασσίων.
Με την μη εξασφάλιση των απαραίτητων συνδρομών των διεθνών οργανισμών, για το συγκεκριμένο θέμα.
Με την μη συνεννόηση με τις γειτονικές χώρες, για εισαγωγή αυστηρού πλαισίου στις διασυνοριακές μετακινήσεις.
Με την ανυπαρξία σαφούς και αυστηρής νομοθεσίας, προς επίλυση του ζητήματος.
Αφού λοιπόν, καλώς ή κακώς, "πλημμυρίσαμε" από μετανάστες, πρέπει με κάποιο τρόπο, να ρυθμιστεί το καθεστώς παραμονής τους ή μη. Δεν είναι δυνατόν να τους απελάσουμε όλους.
Αλλά ας το δούμε και λιγάκι αλλιώς το θέμα.
Ολοι μας μετανάστες είμαστε, σε κάποια φάση της ζωής μας.
Κι' εγώ μετανάστης βρέθηκα σε αυτό το φόρουμ, ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν τους ήξερα.
Αλλά με την αγάπη σας και την αδελφικότητά σας, αυτός ο διαδικτυακός χώρος, έγινε η "πατρίδα" μου. "Πολιτογραφήθηκα" φορουμίστας.Ευχαριστώ αδέρφια.
Οι Ελληνες δεν είμαστε μισαλλόδοξοι άλλωστε. Κάλλιο να ανοίγουμε την αγκαλιά μας, παρά να κλείνουμε την πόρτα της αγάπης και της βοήθειας.
Σαν τον μετανάστη
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Zulfi Livaneli
Σαν τον μετανάστη στη δική σου γη
μέρα νύχτα λύνεις δένεις την πληγή
κι όλα γύρω ξένα κι όλα πετρωμένα
και δεν ξημερώνει να 'ρθει χαραυγή
Στράγγισε η ζωή σου που αιμορραγεί
κάθε ώρα τρόμος πόνος και κραυγή
και σ' ακούν οι ξένοι κι ο αδερφός σωπαίνει
αχ δεν είναι άλλη πιο βαθιά πληγή
Σύρμα κι άλλο σύρμα και χοντρό γυαλί
μάτωσε ο ήλιος την ανατολή
κλαις κι αναστενάζεις αχ ξενιτιά φωνάζεις
μα η ελπίδα μαύρο κι άπιαστο πουλί
http://www.youtube.com/watch?v=NebUmxIAguU
Ψάχνω για να διαφωνήσω μαζί σου ,Παναγιώτη , αλλά δε γίνεται.
Γιατί να με καλύπτεις πάντα;
