Re: Τελικώς, ο Μωυσής «διαίρεσε» την Ερυθρά Θάλασσα
Δημοσιεύτηκε: Παρ Σεπ 24, 2010 9:07 am
Kανονικα, εαν θελουμε, ολοι μας, να λεγομαστε Χριστιανοι Ορθοδοξοι, και παιδια του Χριστου,
που προσπαθουμε να του μοιασουμε λογω, και εργω,
πρεπει αυτοι οι δυσκολεμενοι ανθρωποι, ειτε επιστημονες λεγονται, ειτε αγραμματοι,
να ειναι για εμας αντικειμενο προσευχης, να φωτισθουν και να πιστεψουν.
Αλλα κατι η ανθρωπινη αδυναμια μας, κατι η ατελεια μας, κατι η αυταρκεια μας,
αλλα και ακομα ακομα, το δικαιο που μας πνιγει,
οταν, τοσο ξεδιαντροπα, και φθηνα, και επιπολαια,
προσβαλουν την Πιστη και τον Θεο Πατερα μας,
δεν μας αφηνουν να το κανουμε αυτο με την καρδια μας.
Πρεπει ομως να προσπαθησουμε, και τοτε ισως κατι αλλαξει, γιατι αλλιως,
δεν ξερω για εμας, ουτε για εμενα τον ιδιο, που θα καταληξουμε,
αλλα τους περισσοτερους απο δαυτους, ειναι πραγματικα για να τους κλαινε οι ρεγγες..
Ομως ας μην θλιβομαστε ουτε να ανησυχουμε.
Θα πιστεψουν μια και καλη, εν τη εσχατη ημερα, οταν ερθει παλι ο Κυριος, μετα πασης δοξης και δυναμεως,
αλλα θα ειναι αργα τοτε,
και δεν θα υπαρχει εκει χρονος για.. πειραματα, μελετες, επαληθευση,
και εκδοση της επιστημονικης ερευνας-εργασιας, τους,
αλλα ουτε και χρονος μετανοιας,
τον οποιον τοσο αχαριστα και ανοητα,
κατασπαταλουν εδω,
ενω τους εχει δοθει ακριβως γιαυτον τον σκοπο.
Ο καθενας οπως εστρωσε, και οπου εστρωσε εκει και θα κοιμηθει.
Αλλοι στην αυλη και στην αγκαλια του Θεου, της Παναγιας, και των αγιων,
και αλλοι στο καταξερο και πυρωμενο χωραφι και την ερημο της αβυσσαλεας μοναξιας του πονηρου.
Αυτο η "επιστημη", τους, ακομα δεν το εχει κατανοησει.
Δεν ειναι δικο μας προβλημα αυτο ομως..
που προσπαθουμε να του μοιασουμε λογω, και εργω,
πρεπει αυτοι οι δυσκολεμενοι ανθρωποι, ειτε επιστημονες λεγονται, ειτε αγραμματοι,
να ειναι για εμας αντικειμενο προσευχης, να φωτισθουν και να πιστεψουν.
Αλλα κατι η ανθρωπινη αδυναμια μας, κατι η ατελεια μας, κατι η αυταρκεια μας,
αλλα και ακομα ακομα, το δικαιο που μας πνιγει,
οταν, τοσο ξεδιαντροπα, και φθηνα, και επιπολαια,
προσβαλουν την Πιστη και τον Θεο Πατερα μας,
δεν μας αφηνουν να το κανουμε αυτο με την καρδια μας.
Πρεπει ομως να προσπαθησουμε, και τοτε ισως κατι αλλαξει, γιατι αλλιως,
δεν ξερω για εμας, ουτε για εμενα τον ιδιο, που θα καταληξουμε,
αλλα τους περισσοτερους απο δαυτους, ειναι πραγματικα για να τους κλαινε οι ρεγγες..
Ομως ας μην θλιβομαστε ουτε να ανησυχουμε.
Θα πιστεψουν μια και καλη, εν τη εσχατη ημερα, οταν ερθει παλι ο Κυριος, μετα πασης δοξης και δυναμεως,
αλλα θα ειναι αργα τοτε,
και δεν θα υπαρχει εκει χρονος για.. πειραματα, μελετες, επαληθευση,
και εκδοση της επιστημονικης ερευνας-εργασιας, τους,
αλλα ουτε και χρονος μετανοιας,
τον οποιον τοσο αχαριστα και ανοητα,
κατασπαταλουν εδω,
ενω τους εχει δοθει ακριβως γιαυτον τον σκοπο.
Ο καθενας οπως εστρωσε, και οπου εστρωσε εκει και θα κοιμηθει.
Αλλοι στην αυλη και στην αγκαλια του Θεου, της Παναγιας, και των αγιων,
και αλλοι στο καταξερο και πυρωμενο χωραφι και την ερημο της αβυσσαλεας μοναξιας του πονηρου.
Αυτο η "επιστημη", τους, ακομα δεν το εχει κατανοησει.
Δεν ειναι δικο μας προβλημα αυτο ομως..