"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

gkou έγραψε:Δεν ξέρω αν είναι αμαρτωλοί, αλλά είχα ακούσει και διαβάσει ότι τόσες μέρες και νύχτες εκεί κάτω, είχαν ένα ειδικό χώρο, όπου μαζεύονταν όλοι μαζί και προσεύχονταν! Και να, που οι προσευχές τους εισακούσθηκαν! Παρακολούθησα πριν σε ζωντανή μετάδοση τον απεγκλωβισμό και είναι ό,τι πιο ευχάριστα συγκλονιστικό είδα ποτέ στη ζωή μου. Δόξα Σοι, Κύριε, δόξα Σοι!Αλληλούια, αλληλούια, αλληλούια!!!

Αφου να φανταστεις μετα απο 8 μηνες ανοιξα τηλεοραση και ειτανε
οτι ποιο καλο εχω δει τα τελευταια χρονια στην τηλεοραση

Βγήκε και ο 33ος και τελευταίος, σώος.
Ολοι τους, και οι 33 αβλαβείς.
Ευλογημένο το Ονομά Του!

Τι χαρά!
Τόσον καιρό, τόσες προσευχές.
Χωρίς να έχει καμμιά σημασία, η εθνικότητα, η φυλή, το χρώμα, των εγκλωβισμένων.
Ας ήταν αλήθεια πάντα έτσι οι λογισμοί των ανθρώπων, ας ήταν πάντα ο καθένας μας στο πλευρό του κάθε "εγκλωβισμένου", του κάθε "ταλαιπωρημένου", του κάθε "αναγκεμένου", του κάθε "δυστυχούς".
Πόσο καλύτερα θα ήταν, πόσο τεράστιο κέρδος θα "εισπράτταμε" όλοι μας, πόσο μεγάλη και διαρκή χαρά σαν αυτή εδώ θα νιώθαμε!

Dimitris39 έγραψε:

gkou έγραψε:

Αφου να φανταστεις μετα απο 8 μηνες ανοιξα τηλεοραση και ειτανε
οτι ποιο καλο εχω δει τα τελευταια χρονια στην τηλεοραση

Σου εύχομαι να συνεχίσεις ...
Έχει κάτι ωραία τούρκικα σίριαλ...

Δόξα σοι ο Θεός!

Δηλαδή αν ήσαν 32 θα πέθαιναν;

paratiritis88 έγραψε:

Ήσαν 33 ψυχές, 33 μεταλωρύχοι !

Σάς λέει τίποτα αυτό;

Εμένα μού λέει ότι ήταν ένας σημαδιακός αριθμός πού έχει σχέση με τα 33 χρόνια τού "Δημιουργού τής ζωής καί τού θανάτου", τού Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού !

Χώρια τώρα καί οί προσευχές τους...

Ο τελευταίος 33ος ήταν ένας μηχανικός πού τόν φώναξαν να κατέβει κάτω για να διορθώσει ένα μηχάνημα αλλά έγινε η κατάρευση καί παγιδεύτηκε

Άσχετος με το επάγγελμα τού μεταλωρύχου, αλλά έπρεπε ( προφανώς ), να γίνει ο 33ος για να συμπληρωθεί ο αριθμός !

Τυχαίο;

Εσείς τί λέτε;

Ο 33ος και τελευταίος που ανέβηκε στην επιφάνεια ήταν ό υπεύθυνος βάρδιας και οταν τον ανέβασαν επάνω δήλωσε στον πρόεδρο της Χιλής το πέρας της βάρδιας και το ότι ΟΛΟΙ ΗΤΑΝ ΚΑΛΑ ...

ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΕ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΟΤΑΝ ΕΠΙ 69 ΗΜΕΡΕΣ ΔΕ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ;;;

Επιβιώσαμε βοηθώντας ο ένας τον άλλο, δήλωσε ο 27χρονος Ρίτσαρντ Βιγιαροέλ.

«Όλοι μας αλληλοϋποστηριζόμασταν. Όταν ο ένας αισθανόταν άσχημα, ο διπλανός του του έδινε το χέρι» είπε ο Ρ.Βιγιαροέλ, μιλώντας τηλεφωνικά στη δημόσια χιλιανή τηλεόραση TVN, από το δωμάτιό του στο νοσοκομείο του Κοπιάπο όπου έχουν μεταφερθεί για παρακολούθηση όλοι οι μεταλλωρύχοι.

Οι αποφάσεις μέσα στο ορυχείο λαμβάνονταν κατά πλειοψηφία, εξήγησε ο Βιγιαροέλ. «Όταν έχανε ο ένας, κέρδιζε η πλειοψηφία» είπε.

Τις πρώτες 17 ημέρες, όταν τα σωστικά συνεργεία προσπαθούσαν ακόμη να τους εντοπίσουν, μοίραζαν τα τρόφιμα και το νερό σε μικρές μερίδες, έτσι ώστε να φτάσουν για όλους.

Ο νεαρός μεταλλωρύχος θυμήθηκε επίσης την αγωνία που έζησαν όλοι στις 5 Αυγούστου, όταν έπεσε ένα δεύτερο κομμάτι βράχου.

«Αυτό ήταν ο μεγαλύτερος φόβος επειδή το ορυχείο αποκλείστηκε τελείως. Νόμιζα ότι δεν θα ξαναδώ τη γυναίκα μου, ότι δεν θα δω να γεννιέται ο γιος μου» είπε ο Ρ.Βιγιαροέλ, ο οποίος σύντομα θα γίνει πατέρας.

Τόνισε επίσης τον αποφασιστικό ρόλο που είχε μεταξύ τους ο 54χρονος Χοσέ Ενρίκες, στον οποίο έδωσαν το παρατσούκλι «Πάστορας». «Ήταν ο άνθρωπος κλειδί για να μας ενώνει κάθε μέρα» πρόσθεσε.

Στην τελική φάση της διάσωσής τους, όταν μπήκε στο «Φοίνικα» για να ανέβει το πηγάδι των 622 μέτρων και να ξαναβγεί στο φως, είπε ότι ήταν πολύ χαλαρός. «Ήμουν ήρεμος. Όλα είχαν προετοιμαστεί καλά: είχα ακουστικά, άκουγα μουσική κατά τη διάρκεια της ανάβασης» σημείωσε.

ΠΗΓΗ ΙΝ.GR

Υπήρξαν διάφορες "συμπτώσεις" στην ιστορία αυτή:
1. Η καταστροφή του ορυχείου συνέβη την ώρα του κολατσιού που σερβίρεται σε ειδική αίθουσα, ιδιαίτερα ενισχυμένη και γι' αυτό άντεξε.
2. Η αίθουσα αυτή είχε κάποιες προμήθειες σε τρόφιμα.
3. Μετά τον εγκλωβισμό δεν υπήρξε διαρροή βλαβερών αερίων, πράγμα σπάνιο.
4. Ο τεχνικός οχημάτων που εγκλωβίστηκε μαζί τους, ήταν ηλεκτρολόγος και τους παρείχε, από τις μπαταρίες κάποιων ηλεκτρικών οχημάτων, τεχνητό φωτισμό.

Φαντάζομαι πάντως πως οι πιο δύσκολες ημέρες ήσαν οι πρώτες 17, όταν και δεν είχαν καμία επικοινωνία με τον έξω κόσμο.