Βυζαντινό δίκαιο

[Ioanath]

καλο απόγευμα και απο μένα ...

[yparxei]

προσωπικα δεν θα εδινα καμμια απολυτως βαση σε αναφορες στην wikipedia διοτι ο καθενας γραφει το μακρυ του και το κοντο του εκει μεσα...Ειδικα οι δωδεκαθειστες που λυμαινονται ολο το δικτυο το χουν κανει σκοπο της ζωης τους να λοιδωρησουν καθετι χριστιανικο διοτι θεωρουν τον χριστιανισμο(και σωστα)αιτια της ανυπαρξιας της δωδεκαθειστικης τους θρησκειας

υς:πριν λιγο καιρο ειχα διαβασει για την πυρκαγια της σμυρνης το 1922 οτι λεει την βαλαν οι ιδιοι οι ελληνες!!!
ενω στο αγγλικο wiki ειναι χαρακτηριστικο το χαος σε θεματα που απτονται ελληνοτουρκικα θεματα(την μια μερα το βλεπεις ετσι το αρθρο την αλλη αλλιως)
Καλο θα ηταν δηλαδη μανο να απευθυνθεις σε καναν ιστορικο η σε αντιστοιχα βιβλια ειδικων για να λυσεις τις αποριες σου...

[lovethink]

προσωπικα δεν θα εδινα καμμια απολυτως βαση σε αναφορες στην wikipedia διοτι ο καθενας γραφει το μακρυ του και το κοντο του εκει μεσα..Καλο θα ηταν δηλαδη μανο να απευθυνθεις σε καναν ιστορικο η σε αντιστοιχα βιβλια ειδικων για να λυσεις τις αποριες σου...

Προφανώς εννοείς να διαβάσω βιβλίο από το βιβλιοπωλείο της Αποστολικής Διακονίας
Κοίτα , από όπου και να διαβάσεις για μια ιστορική περίοδο πάντα υπάρχει και ένα μεγάλο μέρος πιθανότητας λάθους
Βλέπεις σήμερα πχ με τα σχολικά μας βιβλία τι συμβαίνει
Κάποιοι κανονίζουν πάντα τι θέλουν να θυμόμαστε και να γνωρίζουμε
Αυτό είναι το δυσάρεστο , ότι τελικά ποτέ δεν θα μάθουμε
Μακάρι να μην ισχύουν

[taje]

Καλημέρα Μάνο(και σε όλους).Διάβασα την δημοσιευσή σου σχετικά με το βυζαντινό δίκαιο.Δεν είμαι βαθύς γνώστης της ιστορίας των βυζαντινών χρόνων,ειδικότερα δε των ζητημάτων που σχετίζονται με το δίκαιο της εποχής.Δεν αποκλείεται όσα διάβασες να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.Απλά,θα ήθελα να σου επιστήσω την προσοχή στην υποκειμενικότητα κάθε ιστορικής πηγής.Θα έχεις ακούσει την ρήση "Η ιστορία γράφεται από τους νικητές",η πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς αυτή.Η ιστορία γράφεται από τους “νικητές”,αλλά αρκετές φορές και από τους “ηττημένους”.Συμβαίνει όμως να καθίσταται πιο "δημοφιλής" η εκδοχή του “νικητού”,καθώς έχοντας τα κατάλληλα μέσα την προωθεί αποτελεσματικότερα.Για παράδειγμα, ακόμα και σήμερα υπάρχει μια μειοψηφία ανθρώπων,σε όλο τον κόσμο,που επικαλούμενοι διάφορες ιστορικές πηγές και μαρτυρίες συντάσσοται στο πλευρό του ναζισμού.Στον αριστερό τώρα χώρο(καθώς το προηγούμενο παράδειγμα αφορούσε την ακροδεξιά ως επι των πλείστων) θα συναντήσεις-ελάχιστους- ανθρώπους που θα συμφωνήσουν με τις πράξεις του Στάλιν,ως απαραίτητες για την εγκαθίδρυση του πολιτεύματος που οραματιζότανε(οι λεγόμενες παράπλευρες απώλειες).Ας πάρουμε όμως και την ιδιωτική μας ζωή ως παράδειγμα για την υποκειμενικότητα μιας αφήγησης.Στις περιπτώσεις διαζυγίου,οι απόψεις των-πρώην- συζευγμένων σχετικά με τις αιτίες που οδήγησαν στο διαζύγιο,τις περισσότερες φορές διαφέρουν εντελώς.Το ίδιο συμβαίνει και με τις ιστορικές αναφορες.Ο ιστορικός είτε εκουσίως,είτε ακουσίως αποσιωπεί γεγονότα,ή παρουσιάζει ως γεγονότα θρυλούμενα ή "ποθούμενα".Το ακουσίως συνήθως σχετίζεται με τις μαρτυρίες(ιδίως τις προφορικές) που αναγκαστικά χρησιμοποιεί ως εργαλείο στην έρευνα του,αλλά οι οποίες διέπονται απο την υποκειμενικότητα του "μάρτυρα".
Πλέον η μεθοδολογία καταγραφής της ιστορίας αποτελεί έναν επιστημονικό,ακμάζοντα,κλάδο.Ακόμα και στην Ελλάδα λειτουργούν ανάλογα τμήματα στα πανεπιστήμια.
Οφείλουμε να εξετάζουμε προσεκτικά την αλήθεια κάθε γραφομένου που αφορά ιστορικές περιόδους και γεγονότα.Η καλύτερη λύση είναι η διασταύρωση συγγραμάτων που πραγματεύονται το ίδιο ζήτημα.Επειδή όμως κάτι τέτοιο απαιτεί χρόνο,αλλά και χρήμα τότε ας προτιμούμε συγγράματα που είναι αποδεκτά απο την πλειονότητα της επιστημονικής κοινότητας.Μπορείς να στείλεις email σε καθηγητές πανεπιστημίων που διδάσκουν θέματα συναφή με όσα ενδιαφέρεσαι,ώστε να σου στείλουν την ανάλογη βιβλιογραφία(το έχω δοκιμάσει και τις περισσότερες φορές είναι εξαιρετικά πρόθυμοι να βοηθήσουν).
Όσο αφορά την ιστορία του Βυζαντίου,αυθεντία θεωρούταν ο sir Steven Runciman(1903-2000) καθηγητής Βυζαντινολογίας στο πανεπιστήμιο του Κειμπριντζ.
Δεν γνωρίζω αν έχει ασχοληθεί με ζητήματα βυζαντινού δικαίου,αλλά έχει συγγράψει αρκετά βιβλία με θέμα το Βυζάντιο.
Συγνώμη αν σε(σας) κούρασα.

[lovethink]

Σε ευχαριστώ πολύ για το κόπο σου και το χρήσιμο άρθρο σου

[Ioanath]

Ο καθένας Μάνο έχει δικαίωμα να είναι τυφλός ή να παριστάνει το τυφλό! Σε προτρέπω να διαβάσεις λίγο βυζαντινή ιστορία από όποια πηγή θές και να βγάλεις το συμπέρασμά σου. Συνοπτικά θα πώ ότι η λέξη "βυζάντιο" έχει περάσει στην ιστορία σαν συνόνυμο της λέξης "διαπλοκή". Είναι απίστευτη η διαπλοκή ανάμεσα στη θρησκευτική και την πολιτική εξουσία: αυτοκράτορες που ανεβοκατεβάζουν πατριάρχες, πατριάρχες που ανεβοκατεβάζουν αυτοκάτορες, αυτοκράτορες που με αποφάσεις τους "λύνουν" θεολογικά θέματα και ό,τι άλλο θες. Για να μην πούμε για τις αμέτρητες δολοφονίες, κακοποιήσεις, ακροτηριασμούς αυτοκρατορικών συγγενών και μη με την ανοχή της Εκκλησίας ...

Αυτή είναι η μία όψη...

Την άλλη των αγίων, των μεγάλων δασκάλων, της τέχνης και του πολιτισμού τη γνωρίζουμε καλά γιατι την έχουμε διδαχτεί αναλυτικά. :)

Επίσης μπορείς να πιστεύεις ότι όλα αυτά τα κάνανε πράκτορες του Πάπα ή των -διαχρονικών- εχθρών της ορθοδοξίας και του ελληνισμού!
Η εξήγηση ότι οι άνθρωποι είναι παντού ίδιοι ανά τους αιώνες, ανά τις φυλές και τους πολιτισμούς, μάλλον απορρίπτεται.

[lovethink]

Ο καθένας Μάνο έχει δικαίωμα να είναι τυφλός ή να παριστάνει το τυφλό! Σε προτρέπω να διαβάσεις λίγο βυζαντινή ιστορία από όποια πηγή θές και να βγάλεις το συμπέρασμά σου..

Κοίτα αγαπητέ άγνωστε Ιωνάθαν
Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά
Οπου έχω διαβάσει για Βυζάντιο στο ίντερνετ έχω δει για βασανιστήρια σε κατηγορίες ανθρώπων
Λογικό είναι φυσικά αν δεις πως αν ζούσες εκείνη την εποχή θα σε βασάνιζαν και θα σε έσερναν στους δρόμους για διαπόμπευση να μη θες να την θεωρείς και την πιο όμορφη ιστορικά
Πάντα όταν διαβάζω κάτι κρατάω και μια πισινή και πάντα όταν διαβάζω γραπτά από χέρι ανθρώπου αφήνω περιθώρια ασάφειας ή παρερμηνείας να μη με επιρρεάσουν
Είναι όμως πολύ δύσκολο και πολλές φορές έχω βιώσει σχεδόν την κατάθλιψη βασισμένος σε κείμενα ιστορικά ή γραφές
Ας είναι
Ο Θεός να μας δίνει συγχώρεση δύναμη και ευλογία

[yparxei]

δεν ειχα στο μυαλο μου την αποστολικη διακονια οταν εγραφα το ποστ!η ιστορια του ελληνικου εθνους ομως(εκδοτικη αθηνων) ειναι αξιολογοτατη για τετοιες αποριες και το κατα δυναμι αντικειμενικη(αλλωστε μερικοι απο τους καλυτερους ελληνες ιστορικους,αλλα και ξενους γραφουν σε αυτην).Ακομα και ο στηβεν ρανσιμαν (που γινε και σερ εξαιτιας της προσφορας του) ο διασημοτερος βυζαντινολογος ειναι μια καλη πηγη...Η βυζαντινη αυτοκρατορια στην δυση ηταν συνωνυμο της διαπλοκης(κατι σαν την νεωτερη ρωμαικη αυτοκρατορια) και δεν δινοταν καμια σημασια περα απο αυτο.Ο ρανσιμαν τα αλλαξε ολα,ερευνησε σε βαθος τα πραγματα και καθαρισε απο την λασπη μια λαμπρη περιοδο στην παγκοσμια ιστορια...
Το μονο "κακο" ειναι οτι τα βιβλια του ειναι τουβλα(αλλα δεν απευθυνονται σε τουβλα μεχε κρυο ) και χρειαζεται υπομονη...

να καλη ωρα http://www.papasotiriou.gr/product.gboo ... 792&deid=0

http://www.papasotiriou.gr/product.gboo ... 521&deid=0

http://www.papasotiriou.gr/product.gboo ... 221&deid=0

κτλ

[taje]

Ο καθένας Μάνο έχει δικαίωμα να είναι τυφλός ή να παριστάνει το τυφλό! Σε προτρέπω να διαβάσεις λίγο βυζαντινή ιστορία από όποια πηγή θές και να βγάλεις το συμπέρασμά σου. Συνοπτικά θα πώ ότι η λέξη "βυζάντιο" έχει περάσει στην ιστορία σαν συνόνυμο της λέξης "διαπλοκή". Είναι απίστευτη η διαπλοκή ανάμεσα στη θρησκευτική και την πολιτική εξουσία: αυτοκράτορες που ανεβοκατεβάζουν πατριάρχες, πατριάρχες που ανεβοκατεβάζουν αυτοκάτορες, αυτοκράτορες που με αποφάσεις τους "λύνουν" θεολογικά θέματα και ό,τι άλλο θες. Για να μην πούμε για τις αμέτρητες δολοφονίες, κακοποιήσεις, ακροτηριασμούς αυτοκρατορικών συγγενών και μη με την ανοχή της Εκκλησίας ...

Αυτή είναι η μία όψη...

Την άλλη των αγίων, των μεγάλων δασκάλων, της τέχνης και του πολιτισμού τη γνωρίζουμε καλά γιατι την έχουμε διδαχτεί αναλυτικά. :)

Επίσης μπορείς να πιστεύεις ότι όλα αυτά τα κάνανε πράκτορες του Πάπα ή των -διαχρονικών- εχθρών της ορθοδοξίας και του ελληνισμού!
Η εξήγηση ότι οι άνθρωποι είναι παντού ίδιοι ανά τους αιώνες, ανά τις φυλές και τους πολιτισμούς, μάλλον απορρίπτεται.

(απόσπασμα από συνέντευξη του Στήβεν Ράνσιμαν στην Ετ3)

Άρα ήταν μία θρησκευτική Πολιτεία;

Ήταν ένας πολιτισμός, στον οποίο η θρησκεία αποτελούσε μέρος της ζωής.

Και στους έντεκα αυτούς αιώνες;

Νομίζω ότι ο κόσμος μιλά για το Βυζάντιο λες κι παρέμεινε το ίδιο, ένας πολιτισμός αμετάβλητος κατά την διάρκεια όλων αυτών των αιώνων. Είχε αλλάξει πολύ από την αρχή ως το τέλος του, αν και κάποια συγκεκριμένα βασικά στοιχεία κράτησαν σε όλη τη διάρκειά του όπως το θρησκευτικό αίσθημα. Μπορεί να διαφωνούσαν για θρησκευτικά ζητήματα αλλά πίστευαν όλοι, κι αυτό το αίσθημα είναι μόνιμο. Ο σεβασμός, η εκτίμηση στις τέχνες, ως εκείνες που ευχαριστούν το Θεό, κι αυτά διατηρήθηκαν. Κι έτσι, παρ' ότι οι μόδες άλλαζαν, η οικονομική κατάσταση άλλαζε, οι πολιτικές καταστάσεις άλλαζαν, υπήρχε μια ακεραιότητα, πολύ ενδιαφέρουσα μέσα στο σύνολο.

Μιλάμε για θρησκεία κι ηθική. Το Βυζάντιο πολλοί το θεωρούν μία περίοδο πολέμων, δολοφονιών, δολοπλοκιών, «βυζαντινισμών» που ουδεμία σχέση είχε με την ηθική.

Γίνονταν και τότε πολλοί φόνοι, αλλά δεν υπάρχει περίοδος της ιστορία που αυτοί να λείπουν. Κάποτε έδινα μια διάλεξη στις Η.Π.Α., και στο ακροατήριό μου ήταν κι η κόρη του προέδρου Τζόνσον, που μελετούσε το Βυζάντιο. Ήρθε στη διάλεξη με δύο σωματοφύλακες, δύο σκληρούς κυρίους που την πρόσεχαν. Μου εξήγησε ότι αγαπούν τη βυζαντινή ιστορία, γιατί είναι γεμάτη φόνους, και φαντάζει σαν σχολικό μάθημα (homework). Είχα το τακτ να μη της πω ότι, ως τότε, το ποσοστό των αμερικανών προέδρων που είχαν δολοφονηθεί ήταν πολύ μεγαλύτερο σε σχέση με τα χρόνια ύπαρξης των Η.Π.Α. από το ποσοστό των δολοφονημένων βυζαντινών αυτοκρατόρων στη διάρκεια της αυτοκρατορίας. Οι άνθρωποι συνεχίζουν να δολοφονούν.

Υπάρχει εδώ και καιρό ένας διάλογος ανοικτός στην Ελλάδα. Υπάρχουν σύγχρονοι Έλληνες διανοούμενοι που υποστηρίζουν ότι το Βυζάντιο δεν αξίζει να μελετηθεί ιδιαίτερα, ότι δε δημιούργησε τίποτε, ότι είχε σχολιαστές των γραφών κι όχι διανοούμενους. Με μια φράση «δεν ήταν και τίποτε αξιομνημόνευτο».

Νομίζω ότι αυτοί οι Έλληνες είναι πολύ άδικοι με τους βυζαντινούς τους προγόνους. Δεν ήταν μια κοινωνία χωρίς διανοούμενους αρκεί να δεις τη δουλειά και την πρόοδο της βυζαντινής ιατρικής. Μπορεί να μη συμπαθεί κάποιος τη θρησκεία, αλλά μερικοί από τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς όπως οι Καπαδόκες πατέρες, και πολλοί ακόμη, ως το Γρηγόριο τον Παλαμά, ήταν άνθρωποι μοναδικής πνευματικότητας... Υπήρχε έντονη διανόηση και πνευματική ζωή στο Βυζάντιο. Κυρίως δε, στο τέλος των βυζαντινών χρόνων, π.χ. στην Παλαιοντολόγεια περίοδο. Είναι αρκετά περίεργο πως, την ώρα που η αυτοκρατορία συρρικνώνονταν η διανόηση ήταν πιο ανθηρή από ποτέ.


Μάνο το ακόλουθο σχετίζεται με το βυζαντινό δίκαιο:

Γράφετε στο Βυζαντινό πολιτισμό ότι δεν υπήρχε θανατική ποινή στο Βυζάντιο.

Όντως, δεν σκότωναν. Και η μεγάλη διαφορά φαίνεται στους πρώτους χρόνους. Όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έγινε χριστιανική, μία από τις βασικότερες αλλαγές ήταν να σταματήσουν οι μονομαχίες, να μη πετούν πια ανθρώπους στα λιοντάρια, κι όλα τα σχετικά. Η αυτοκρατορία έγινε πολύ πιο ανθρωπιστική. Και πάντα, απέφευγαν όσο μπορούσαν τη θανατική ποινή. Κατά καιρούς, κάποιοι αυτοκράτορες κατέφευγαν σε αυτή, αλλά οι περισσότεροι χρησιμοποιούσαν ως εσχάτη τιμωρία, μια μέθοδο που σήμερα μας φαίνεται αποτρόπαια: τον ακρωτηριασμό κάποιας μορφής. Αλλά μου φαίνεται, ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θα προτιμούσαν να τους κόψουν π.χ. ένα χέρι, παρά να τους θανατώσουν.

http://www.phys.uoa.gr/~nektar/history/ ... /index.htm

[lovethink]

Αλλά μου φαίνεται, ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θα προτιμούσαν να τους κόψουν π.χ. ένα χέρι, παρά να τους θανατώσουν.

http://www.phys.uoa.gr/~nektar/history/ ... /index.htm

Το ότι είναι προτιμότερο να σου κόψουν το δάχτυλο παρά το χέρι και το χέρι παρά το λαιμό είναι δεδομένο
Αυτό όμως δεν αναιρεί τη σοβαρότητα της πράξης