Το σημείο του Σταυρού εξουδετερώνει μικροβια

[NIKOSZ]

Προσωπικα αδελφε Κωνσταντινε το σημειο του σταυρου που το κανω
οποτε περνω απο εκκλησια νοιωθω εντονα να με βοηθα
στην εργασια μου,μιας και ειμαι οδηγος και εχω σωθει η δεν χτυπησα
με καποιο αλλο αυτοκινητο η καποιον πεζο,απειρες φορες !!

Συναμα σταυρωνω με το αμαρτωλο μου χερι το αμαξι,το τιμονι,το σπιτι η οτιδηποτε νοιωθω την αναγκη να το κανω ακομα και ανθρωπο καποιες φορες και παρακαλω τον Κυριο λεγοντας του να το σταυρωσει Εκεινος καλυτερα με το δικο ευλογημενο χερι !

Δεν ξερω αν ειναι σωστο αλλα ετσι το αισθανομαι !

Επειδη δεν εχω να προσθεσω κατι αλλο...

...ευχομαι ο Κυριος να μας ελεησει καποτε

για τις αμαρτιες μας και τις δοκιμασιες που ερχονται
να τις δεχομαστε αγογγυστα !

Σωπαινω και προσευχομαι...

[silver]

Ο αδελφός NIKOSZ έγραψε :

silver έγραψε:
Αδελφέ, δεν θα το σχολιάσω, και χάνω τον χρόνο μου, αν δεν έχω την καταφατική απάντηση σου, στην ερώτησή μου :
Πιστεύεις ότι η κάθε ασθένεια προέρχεται ΜΟΝΟΝ από τον Κύριό μας, για ένα ορισμένο σκοπό;

Αυτο εννοειτε Κωστα δεν χωρα καμμια αμφιβολια !

Ολες οι αρρωστιες ερχονται προς βοηθεια
των ασθενων για να δοκιμαστουμε...

Αυτο ομως ; “Ιατρούς και φάρμακα Κύριος έδωκεν”

Αδελφέ, εκείνος που ενδιαφέτεται για ΟΛΗ την αλήθεια δεν μένει σε ένα εδάφιο σαν τους προτεστάντες, αλλά μελετά συνεχώς μέρα νύκτα την Αγία Γραφή, και την Πατερική Σοφία, που είναι η βιωμένη Ορθοδοξία, και τότε βγάζει συμπεράσματα.
Πιο κάτω από το εδάφιο που παραθέτεις υπάρχει ένα άλλο που γράφει :

Ο αμαρτάνων έναντι του ποιήσαντος αυτόν εμπέσοι εις χείρας ιατρού(!!!)
Εις την απλή ελληνική γλώσσα : Μάθε δε και τούτο, ότι εκείνος ο οποίος αμαρτάνει ενώπιον του Δημιουργού του, θα ασθενήση και θα περιέλθη εις τα χέρια του ιατρού( Σοφ. Σειρ. ΛΗ : 15).

Ο Ασά κατά το τριακοστόν ένατον έτος της βασιλείας του, ησθένησε εις τους πόδας του και υπέφερε πάρα πολύ. Κατά την ασθένειάν του αυτήν δεν εζήτησε την βοήθειαν του Κυρίου, αλλά κατέφυγεν εις τους ιατρούς(Παραλ. Β΄ ΙΣΤ ).

Ο Ιερεμίας αναφωνεί : Ίασέ με, Κύριε, και ιαθήσομαι. σώσόν με και σωθήσομαι, ότι καύχημά μου συ ει (κεφ. ΙΖ ).

Ησαϊας τα λέει όλα :
Μήπως δεν έχει πλέον την δύναμιν η παντοδύναμος δεξιά του Κυρίου, δια να σώζη; Μήπως εβάρυνεν η ακοή του, ώστε να μην ακούει πλέον; Αλλά τα αμαρτήματά σας δημιουργούν χωρισμόν και εμπόδιον ανάμεσα εις σας και τον Θεόν.

===================
….Δεν πιστεύω σε ανθρώπους. Δεν πιστεύω στις Επιστήμες, στις Τέχνες, στον Αρχαίο Πολιτισμό και γνώση. Δεν πιστεύω σε γιατρούς. Όπου μπαίνει ο γιατρός φεύγει ο Χριστός και τανάπαλιν.
(ΑΘΩΝΙΚΑ ΑΝΘΗ τόμος Α΄ σελ 8).

[Misha]

."..ο π.Πορφυριος ποτέ δεν αρνήθηκε την ιατρική βοήθεια των πολλών γιατρών-πνευµατικών του παιδιών. Μάλιστα µιά µέρα τον ερώτησα: “Γιατί πολλοί πνευµατικοί άνθρωποι, κυρίως µοναχοί, αρνούνται την ιατρική βοήθεια, πιστεύοντας ότι θα τούς βοηθήση κατʼ ευθείαν η Παναγία;”. Μού απάντησε: “Είναι εγωϊσµός -πονηρή ενέργεια- να νοµίζης ότι ο Θεός θα κάνη, κατʼ εξαίρεση από τούς πολλούς, θαυµατουργική επέµβαση για σένα. Ο Θεός κάνει θαύµατα και τώρα, αλλά εσύ δεν πρέπει να το προσδοκάς για σένα. Είναι εγωϊστική εξαίρεση. Άλλωστε και µέσω των γιατρών ο ίδιος ο Θεός ενεργεί. “Ιατρούς και φάρµακα Κύριος έδωκεν”, λέει η Αγία Γραφή”

από την επιστολή του γιατρου του π.Πορφυριου ,μακαριστου Γεωργιου Παπαζάχου,καρδιολόγου και αναπλ.καθηγητού Ιατρικης Σχολής Παν.Αθηνων.

[Melpomeni]

Ο αδελφός NIKOSZ έγραψε :

"ποτέ δεν αρνήθηκε την ιατρική βοήθεια των πολλών γιατρών-πνευματικών του παιδιών. Μάλιστα μιά μέρα τον ερώτησα: “Γιατί πολλοί πνευματικοί άνθρωποι, κυρίως μοναχοί, αρνούνται την ιατρική βοήθεια, πιστεύοντας ότι θα τούς βοηθήση κατʼ ευθείαν η Παναγία;”. Μού απάντησε: “Είναι εγωϊσμός -πονηρή ενέργεια- να νομίζης ότι ο Θεός θα κάνη, κατʼ εξαίρεση από τούς πολλούς, θαυματουργική επέμβαση για σένα. Ο Θεός κάνει θαύματα και τώρα, αλλά εσύ δεν πρέπει να το προσδοκάς για σένα. Είναι εγωϊστική εξαίρεση. Άλλωστε και μέσω των γιατρών ο ίδιος ο Θεός ενεργεί. “Ιατρούς και φάρμακα Κύριος έδωκεν”, λέει η Αγία Γραφή”

Αυτο μπορεις να μου το σχολιασεις ;

Αδελφέ, δεν θα το σχολιάσω, και χάνω τον χρόνο μου, αν δεν έχω την καταφατική απάντηση σου, στην ερώτησή μου :
Πιστεύεις ότι η κάθε ασθένεια προέρχεται ΜΟΝΟΝ από τον Κύριό μας, για ένα ορισμένο σκοπό;

======================

Οι αρρωστειες ειναι φυσικη παρουσια στην μεταπτωτικη ζωης μας.Ειμαστε ευαλωττοι και θνητοι.
Το πως τις αντιμετωπιζουμε και τα οφελη που εχουμε απο αυτες ,εξαρταται απο εμας.
Αναγνωριζοντας τις αδυναμιες μας, στρεφουμε το βλεμμα και την ελπιδα μας στον Κυριο.Υπακουοντας στον θεραπευτη, μαθαινουμε ταπεινωση.
Ακολουθωντας θεραπευτικες αγωγες, που συχνα ειναι δυσκολες, μαθαινουμε υπομονη.Στρεφοντας το βλεμμα στα διπλανα κρεββατια του πονου, μαθαινουμε αλληλοβοηθεια και συμπαρασταση. Ετσι,σταματα για λιγο ο εαυτος μας να ειναι το κεντρο του συμπαντος.
Μερικες αρρωστειες ειναι αμεση συνεπεια τροπου ζωης μας και αποτελεσμα των πραξεων μας.
Ο Κυριος δεν δινει τιποτα το κακο σε μας. Κατα παραχωρηση Του ομως περναμε δοκιμασιες απο τις οποιες αν θελουμε, μπορουμε να εχουμε πολυτιμα πνευματικα οφελη.Μπορουμε να ερθουμε πιο κοντα Του.
Με την βοηθεια της Εκκλησιας και της Επιστημης. Η Επιστημη δεν ειναι τιποτε αλλο απο μια εκδηλωση της Θειας Προνοιας.Οι επιστημονικες γνωσεις μας ειναι δωρο Θεου.Και χρησιμοποιωντας τες συμφωνα με το Θελημα Του ,ειναι μεσα στην διδασκαλια και ζωη της Εκκλησιας απο αιωνες.

[Stefanos]

Ο γέροντας Παίσιος έλεγε ότι η εποχή μας είναι η εποχή
των ομολογητών.
Ποιοι ήταν όμως οι ομολογητές ;
Τους πρώτους εκείνους δύσκολους καιρούς, που υπερπε-
ρίσσευε το έλεος του Θεού πάνω στη γη, οι Χριστιανοί
ομολογώντας πίστη στον Ιησού Χριστό, γίνονταν ταυτό-
χρονα και μάρτυρες. Ομολογούσαν και βασανίζονταν
για τον Κύριο. Ρίχνονταν στα θηρία για τον Κύριο.
Σταυρώνονταν για τον Κύριο. Πέθαιναν για τον Κύριο,
λαμβάνοντας τον στέφανον του μαρτυρίου.
Η ομολογία, τα χρόνια εκείνα, ότι ήταν οπαδοί και πι-
στοί του Ιησού Χριστού, ήταν ταυτόσημη με τον φρικτό
θάνατο. Όμως οι χριστιανοί σε καμιά περίπτωση δεν
δείλιαζαν αλλά με θάρρος ομολογούσαν τη πίστη τους
καταδικάζοντας τους εαυτούς τους στο τρομερό τέλος,
διότι μέσα από αυτό το τέλος, έβλεπαν την αρχή της δι-
κής τους σωτηρίας. Έβλεπαν ανοικτή την αγκαλιά του
γλυκύτατου Ιησού να τους προσμένει.
Σήμερα, που το έλεος του Θεού είναι λιγότερο, γιατί και
οι καιροί μας είναι ευκολότεροι, καλούμαστε να γίνουμε
πάλι ομολογητές. Ή καλύτερα να μην ξεχνάμε ότι πάντα
θα πρέπει να είμαστε ομολογητές.
Καλούμαστε να ομολογήσουμε Χριστόν αληθινόν
Θεόν, χωρίς να φοβόμαστε ότι θα μας βασανίσουνε, ότι
θα μας ρίξουν στα λιοντάρια, ότι θα μας σταυρώσουνε,
ότι θα έχουμε ένα φρικτό τέλος.
Ομολογούμε σε ποιους ; Όχι σε ειδωλολάτρες, αλλά
στους ίδιους τους χριστιανούς. Στους ίδιους τους αδελ-
φούς μας.
Ο Θεός οικονόμησε στις μέρες μας, ακόμα και η σφρα-
γίδα της ομολογίας , να τίθεται εύκολα στον δρόμο
προς την σωτηρία.
Όμως ούτε αυτό δεν κάνουμε. Ντρεπόμαστε να κάνου-
με τον Σταυρό μας, περνώντας έξω από την Εκκλησία,
τρώγοντας στο καλό εστιατόριο, ή πίνοντας τον καφέ
μας στην καφετέρια. Ντρεπόμαστε να ομολογήσουμε
Αυτόν που δέχτηκε την μέγιστη ντροπή και ταπείνωση
για μας. Φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε τα βασανι-
στήρια των περιφρονητικών βλεμμάτων, τα θηρία των
ειρωνικών χαμόγελων, τη σταύρωση των χλευαστικών
λόγων...
Και πρώτος απ όλους εγώ…

Απόσπασμα από το περιοδικό ΕΝΔΟΝ τεύχος Σεπτεμβρίου

[aposal]

Για τη μεγάλη σημασία που έχει να κάνουμε τον σταυρό μας πριν φάμε, ή πιούμε οτιδήποτε, αλλά και για τον ρόλο των ασθενειών, παραθέτω τις απόψεις του Γέροντα Παϊσίου :

1. Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ» του Ιερομονάχου Χριστοδούλου Αγιορείτου
-Γέροντα, τώρα με το ατύχημα του Τσέρνομπιλ, λένε ότι όλα έχουν μολυνθεί. Τι πρέπει να κάνουμε;
-Αν είχε μολυνθεί μόνο κάποιο μέρος, θα λέγαμε να αποφεύγετε τα μολυσμένα. Τώρα όμως που η ραδιενεργός μόλυνση έχει πάει παντού, να κάνετε τον Σταυρό σας και να τρώτε απ’ όλα. Δεν θα πάθετε τίποτα. Έτσι κάνω κι εγώ.

2. Απόσπασμα από το βιβλίο «Σύγχρονες προφητείες και θαύματα» του Γιώργου Κορή
Αν γνωρίζαμε πόσο μας ωφελούν οι αρρώστιες δεν θα θέλαμε να γίνουμε καλά, αλλά θα επιθυμούσαμε να τις υπομείνουμε για να λάβουμε μια καλύτερη θέση στον Παράδεισο και δεν θα παρακαλούσαμε να γίνουμε καλά.

3. Απόσπασμα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Δ΄, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ»
Γιατί επιτρέπει ο Θεός τις αρρώστιες (σελ 210)
Μερικές αρρώστιες θέλουν μόνο λίγη υπομονή και τις επιτρέπει ο Θεός, για να πάρει ο άνθρωπος λίγο μισθό και να του αφαιρέσει ο Θεός μερικά κουσούρια. Γιατί η σωματική αρρώστια βοηθάει στην θεραπεία της πνευματικής αρρώστιας. Την εξουδετερώνει με την ταπείνωση που φέρνει. Ο Θεός όλα τα αξιοποιεί για το καλό! Ό,τι επιτρέπει είναι για το πνευματικό μας συμφέρον. Ξέρει τι χρειάζεται ο καθένας μας και μας δίνει κάποια αρρώστια, είτε για να ανταμειφθούμε, είτε για να εξοφλήσουμε αμαρτίες.
Σήμερα μου είπε μια νεφροπαθής που χρόνια τώρα κάνει αιμοκάθαρση : «Παππούλη, σταυρώστε με, σας παρακαλώ, το χέρι μου. Οι φλέβες μου είναι όλο πληγές και δεν μπορώ να κάνω αιμοκάθαρση». «Αυτές οι πληγές» της είπα «στην άλλη ζωή θα είναι διαμάντια μεγαλύτερης αξίας από τα διαμάντια αυτού του κόσμου. Πόσα χρόνια κάνεις αιμοκάθαρση»; «Δώδεκα». «Δηλαδή δικαιούσαι ένα εφάπαξ και μια σύνταξη μειωμένη», της είπα. Μετά μου δείχνει μια πληγή στο άλλο χέρι και μου λέει : «Παππούλη, αυτή η πληγή δεν κλείνει. Φαίνεται το κόκαλο». «Ναι, αλλά από εκεί μέσα φαίνεται ο ουρανός», της λέω. «Άντε, καλή υπομονή. Εύχομαι ο Χριστός να σου αυξάνει την αγάπη Του, για να ξεχνιέται ο πόνος σου. Φυσικά, υπάρχει και η άλλη ευχή, να εξαλειφθούν οι πόνοι, αλλά τότε εξαλείφεται και ο πολύς μισθός. Επομένως η προηγούμενη ευχή είναι καλύτερη». Παρηγορήθηκε η καημένη.