Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 15, 2007 9:11 am
Αυτά που έγραψε ο santo και ο Xrnstos πρέπει να μας προβληματίζουν. Προσωπικά, τα προσυπογράφω ανεπιφύλακτα.
Είναι γνωστό ότι ήταν δύσκολο για άραβα-παλαιστίνιο κληρικό να γίνει επίσκοπος στα Ιεροσόλυμα. Μήπως αυτή η τακτική δηλώνει παθογένεια;
Οσο γι' αυτά τα περί περιουσίου λαού, συμφωνώ για τον βασικό ρόλο της ελληνικής γλώσσας και της ελληνικής φιλοσοφίας στην διατύπωση και μετάδοση του χριστιανικού κηρύγματος. Είμαστε όμως περιούσιος λαός; Η, έστω, εξακολουθούμε να είμαστε; Προσωπικά αυτή η αντίληψη με βρίσκει αντίθετο. Κάθε λαός έχει έναν ρόλο να παίξει. Οντως, η ελληνόφωνη Ορθοδοξία έχει ένα δυναμισμό, λόγω και του γεγονότος ότι δεν περάσαμε από κομμουνιστικό ζυγό. Οντως, η ελληνόφωνη Ορθοδοξία έχει τον ιστορικό κλήρο για τον ευαγγελισμό της Αφρικής.
Όμως, να μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος ο Χριστός είπε στους Ιουδαίους ότι ο Θεός και από λιθάρια μπορεί να αναστήσει τέκνα του Αβραάμ.
Και να μην ξεχνάμε ότι η εμμονή των Ελλήνων στα του περιουσίου λαού στοίχησε, π.χ., την μόνιμη καχυποψία των Αλβανών απέναντι στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ακόμη και αν αυτή τη στιγμή η μισή Ιερά Σύνοδος της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας είναι Αλβανοί (3 Αλβανοί + 1 Έλληνας Αρβανίτης, έναντι 2 Ελλήνων). Το λέω αυτό γιατί η Αλβανία έγινε κράτος ανεξάρτητο, με τις όποιες δικαιολογημένες ενστάσεις της Ελλάδας, από το 1914 και η αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της αναγνωρίστηκε μόλις το 1937 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο! Όλα αυτά τα χρόνια, το Οικουμενικό Πατριαρχείο επέτρεπε να υπάρχει μία εκκλησιαστική αναρχία μέσα στη χώρα αυτή, να αρχίζει να αναπτύσσεται η Ουνία, και όλα αυτά για να μην αποσπαστεί η εκκλησία της Αλβανίας από την ελληνόφωνη Ορθοδοξία (άλλο που στην πράξη ήταν αποσπασμένη και αντικανονικά αυτοδιοικούμενη).
Να μην ξεχνούμε ακόμα ότι στα τέλη του 18ου αιώνα οι Τούρκοι, για δικούς τους λόγους, κατήργησαν το αυτοκέφαλο της Αρχιεπισκοπής Ιπεκίου (δηλ. του μετέπειτα Σερβικού Πατριαρχείου) και της Αρχιεπισκοπής Αχρίδας, τα οποία υφίσταντο αντίστοιχα από τον 13ο και τον 11ο αιώνα (!), και υπήγαγαν τις εκκλησίες αυτές στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Για να τις ελέγχουν καλύτερα φυσικά. Και όλα αυτά μόλις στο τέλος του 18ου αιώνα. Νωρίτερα ήδη είχε καταργηθεί το αυτοκέφαλο του Βουλγαρικού Πατριαρχείου Τυρνόβου. Αυτά για όσους "πατριαρχολάτρες" κόπτονται και οδύρονται για τα αυτοκέφαλα των Εκκλησιών των Βαλκανίων, λες και δεν θα έπρεπε οι Εκκλησίες αυτές να γίνουν αυτοκέφαλες, εφ' όσον στο μεταξύ δημιουργήθηκαν αντίστοιχα ανεξάρτητα κράτη, και λες και δεν υπήρχαν τα αυτοκέφαλα ήδη στους Βυζαντινούς χρόνους.
Μάλιστα, το αυτοκέφαλο δόθηκε στην Αρχιεπισκοπή Αχρίδας (που περιελάμβανε και την Καστοριά και την περιοχή της Φλώρινας) από τον Βασίλειο Β΄(τον Βουλγαροκτόνο), λίγο μετά την καταστολή της εξέγερσης του Σαμουήλ, το 1014, και ενόσω η περιοχή αυτή ήταν τμήμα του Βυζαντινού κράτους! Δηλαδή, η περιοχή της Αυτοκέφαλης Αρχιεπισκοπής Αχρίδας πολιτικά ΔΕΝ ήταν ανεξάρτητη από την Κωνσταντινούπολη, αλλά εκκλησιαστικά ήταν!
Εδώ διάβασα σε επίσημο εκκλησιαστικό περιοδικό πόσο κρίμα είναι που η (αχανής) Ρωσική Εκκλησία είναι αυτοκέφαλη και δεν υπάγεται ακόμα στην Κωνσταντινούπολη! Και να σκεφτείτε ότι η συγκεκριμένη Εκκλησία είναι αυτοκέφαλη ήδη από τον 15ο αιώνα! Δηλαδή, φανταστείτε τη Ρωσική Εκκλησία να διοικείται από μία σύνοδο Φαναριωτών επισκόπων άνευ ποιμνίου! Το άκρον άωτον του παραλογισμού και της ηθελημένης άγνοιας της ορθόδοξης κανονικής παράδοσης!
Η άγνοια όμως σώζει (αυτούς που έχουν ηθελημένη άγνοια)....
Αγαπητέ nkope, ο μεγαλύτερος εχθρός αυτή τη στιγμή της ελληνόφωνης Ορθοδοξίας είναι ο κακός εαυτός της, όχι οι Ρώσοι ή οι Άραβες.
Είναι γνωστό ότι ήταν δύσκολο για άραβα-παλαιστίνιο κληρικό να γίνει επίσκοπος στα Ιεροσόλυμα. Μήπως αυτή η τακτική δηλώνει παθογένεια;
Οσο γι' αυτά τα περί περιουσίου λαού, συμφωνώ για τον βασικό ρόλο της ελληνικής γλώσσας και της ελληνικής φιλοσοφίας στην διατύπωση και μετάδοση του χριστιανικού κηρύγματος. Είμαστε όμως περιούσιος λαός; Η, έστω, εξακολουθούμε να είμαστε; Προσωπικά αυτή η αντίληψη με βρίσκει αντίθετο. Κάθε λαός έχει έναν ρόλο να παίξει. Οντως, η ελληνόφωνη Ορθοδοξία έχει ένα δυναμισμό, λόγω και του γεγονότος ότι δεν περάσαμε από κομμουνιστικό ζυγό. Οντως, η ελληνόφωνη Ορθοδοξία έχει τον ιστορικό κλήρο για τον ευαγγελισμό της Αφρικής.
Όμως, να μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος ο Χριστός είπε στους Ιουδαίους ότι ο Θεός και από λιθάρια μπορεί να αναστήσει τέκνα του Αβραάμ.
Και να μην ξεχνάμε ότι η εμμονή των Ελλήνων στα του περιουσίου λαού στοίχησε, π.χ., την μόνιμη καχυποψία των Αλβανών απέναντι στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ακόμη και αν αυτή τη στιγμή η μισή Ιερά Σύνοδος της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας είναι Αλβανοί (3 Αλβανοί + 1 Έλληνας Αρβανίτης, έναντι 2 Ελλήνων). Το λέω αυτό γιατί η Αλβανία έγινε κράτος ανεξάρτητο, με τις όποιες δικαιολογημένες ενστάσεις της Ελλάδας, από το 1914 και η αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της αναγνωρίστηκε μόλις το 1937 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο! Όλα αυτά τα χρόνια, το Οικουμενικό Πατριαρχείο επέτρεπε να υπάρχει μία εκκλησιαστική αναρχία μέσα στη χώρα αυτή, να αρχίζει να αναπτύσσεται η Ουνία, και όλα αυτά για να μην αποσπαστεί η εκκλησία της Αλβανίας από την ελληνόφωνη Ορθοδοξία (άλλο που στην πράξη ήταν αποσπασμένη και αντικανονικά αυτοδιοικούμενη).
Να μην ξεχνούμε ακόμα ότι στα τέλη του 18ου αιώνα οι Τούρκοι, για δικούς τους λόγους, κατήργησαν το αυτοκέφαλο της Αρχιεπισκοπής Ιπεκίου (δηλ. του μετέπειτα Σερβικού Πατριαρχείου) και της Αρχιεπισκοπής Αχρίδας, τα οποία υφίσταντο αντίστοιχα από τον 13ο και τον 11ο αιώνα (!), και υπήγαγαν τις εκκλησίες αυτές στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Για να τις ελέγχουν καλύτερα φυσικά. Και όλα αυτά μόλις στο τέλος του 18ου αιώνα. Νωρίτερα ήδη είχε καταργηθεί το αυτοκέφαλο του Βουλγαρικού Πατριαρχείου Τυρνόβου. Αυτά για όσους "πατριαρχολάτρες" κόπτονται και οδύρονται για τα αυτοκέφαλα των Εκκλησιών των Βαλκανίων, λες και δεν θα έπρεπε οι Εκκλησίες αυτές να γίνουν αυτοκέφαλες, εφ' όσον στο μεταξύ δημιουργήθηκαν αντίστοιχα ανεξάρτητα κράτη, και λες και δεν υπήρχαν τα αυτοκέφαλα ήδη στους Βυζαντινούς χρόνους.
Μάλιστα, το αυτοκέφαλο δόθηκε στην Αρχιεπισκοπή Αχρίδας (που περιελάμβανε και την Καστοριά και την περιοχή της Φλώρινας) από τον Βασίλειο Β΄(τον Βουλγαροκτόνο), λίγο μετά την καταστολή της εξέγερσης του Σαμουήλ, το 1014, και ενόσω η περιοχή αυτή ήταν τμήμα του Βυζαντινού κράτους! Δηλαδή, η περιοχή της Αυτοκέφαλης Αρχιεπισκοπής Αχρίδας πολιτικά ΔΕΝ ήταν ανεξάρτητη από την Κωνσταντινούπολη, αλλά εκκλησιαστικά ήταν!
Εδώ διάβασα σε επίσημο εκκλησιαστικό περιοδικό πόσο κρίμα είναι που η (αχανής) Ρωσική Εκκλησία είναι αυτοκέφαλη και δεν υπάγεται ακόμα στην Κωνσταντινούπολη! Και να σκεφτείτε ότι η συγκεκριμένη Εκκλησία είναι αυτοκέφαλη ήδη από τον 15ο αιώνα! Δηλαδή, φανταστείτε τη Ρωσική Εκκλησία να διοικείται από μία σύνοδο Φαναριωτών επισκόπων άνευ ποιμνίου! Το άκρον άωτον του παραλογισμού και της ηθελημένης άγνοιας της ορθόδοξης κανονικής παράδοσης!
Η άγνοια όμως σώζει (αυτούς που έχουν ηθελημένη άγνοια)....
Αγαπητέ nkope, ο μεγαλύτερος εχθρός αυτή τη στιγμή της ελληνόφωνης Ορθοδοξίας είναι ο κακός εαυτός της, όχι οι Ρώσοι ή οι Άραβες.
