Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιαν 17, 2007 8:23 am
Τον πατέρα Νεκτάριο τον έχω επισκεφτεί δύο φορές.
Την πρώτη είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με άνεση μαζί του, μου αφηγήθηκε το «θαυμαστό» περιστατικό της εύρεσης μιας αρχαίας εικόνας των Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης στο προαύλιο του ναού της Αγίας Βαρβάρας στο Αιγάλεω (όταν έμαθε ότι εκκλησιάζομαι εκεί) μετά από όνειρο στο οποίο ο Άγιος Κων/νος του υπέδειξε το τόπο που ήταν θαμμένη η εικόνα. Η εικόνα υπάρχει σε προσκυνητάρι στο ναό του Αγίου Νεκταρίου και φαίνεται αρκετά παλαιά.
Τη δεύτερη φορά επιδίωξα να πάω μια Δευτέρα (εξομολογεί κάθε Δευτέρα 2-4μμ) για εξομολόγηση. Απογοητεύτηκα γιατί όταν έφτασα στην Καμάριζα στις 1.30 βρήκα ορδές προσκυνητών να κατευθύνονται στο ναό. Πήρα τον αριθμό 50 (υπάρχουν νούμερα ναι …) και περίμενα υπομονετικά. Οι εξομολογήσεις ήταν πολύ σύντομες και έτσι όταν έφτασε η σειρά μου προσπάθησα να εκθέσω αυτά που με απασχολούσαν. Ο γέροντας φανερά ταλαιπωρημένος και καταβεβλημένος λόγω της ηλικίας του, διακοπτόταν συχνά από το προσωπικό του ναού για διάφορα θέματα. Μ’ άκουσε με προσοχή και μου είπε μόνο μια κουβέντα. Συνηθισμένος σε εξομολογήσεις άνετου χρόνου απογοητεύτηκα. Όμως η κουβέντα που μου είπε είχε πολύ νόημα και προϋπέθετε βαθιά σοφία.
Επίσης μια στενή φίλη μου τον έχει χρόνια για εξομολόγο και την έχει βοηθήσει πάρα πολύ σε σοβαρότατα προβλήματα προσωπικά και οικογενειακά θέματα που έχει αντιμετωπίσει. Τον θεωρεί άγιο άνθρωπο.
Αυτή είναι η δικιά μου μαρτυρία.
Την πρώτη είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με άνεση μαζί του, μου αφηγήθηκε το «θαυμαστό» περιστατικό της εύρεσης μιας αρχαίας εικόνας των Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης στο προαύλιο του ναού της Αγίας Βαρβάρας στο Αιγάλεω (όταν έμαθε ότι εκκλησιάζομαι εκεί) μετά από όνειρο στο οποίο ο Άγιος Κων/νος του υπέδειξε το τόπο που ήταν θαμμένη η εικόνα. Η εικόνα υπάρχει σε προσκυνητάρι στο ναό του Αγίου Νεκταρίου και φαίνεται αρκετά παλαιά.
Τη δεύτερη φορά επιδίωξα να πάω μια Δευτέρα (εξομολογεί κάθε Δευτέρα 2-4μμ) για εξομολόγηση. Απογοητεύτηκα γιατί όταν έφτασα στην Καμάριζα στις 1.30 βρήκα ορδές προσκυνητών να κατευθύνονται στο ναό. Πήρα τον αριθμό 50 (υπάρχουν νούμερα ναι …) και περίμενα υπομονετικά. Οι εξομολογήσεις ήταν πολύ σύντομες και έτσι όταν έφτασε η σειρά μου προσπάθησα να εκθέσω αυτά που με απασχολούσαν. Ο γέροντας φανερά ταλαιπωρημένος και καταβεβλημένος λόγω της ηλικίας του, διακοπτόταν συχνά από το προσωπικό του ναού για διάφορα θέματα. Μ’ άκουσε με προσοχή και μου είπε μόνο μια κουβέντα. Συνηθισμένος σε εξομολογήσεις άνετου χρόνου απογοητεύτηκα. Όμως η κουβέντα που μου είπε είχε πολύ νόημα και προϋπέθετε βαθιά σοφία.
Επίσης μια στενή φίλη μου τον έχει χρόνια για εξομολόγο και την έχει βοηθήσει πάρα πολύ σε σοβαρότατα προβλήματα προσωπικά και οικογενειακά θέματα που έχει αντιμετωπίσει. Τον θεωρεί άγιο άνθρωπο.
Αυτή είναι η δικιά μου μαρτυρία.