Θέλω την άποψή σας, τους προβληματισμούς σας ...

[theodosis79]

Θα συμφωνήσω με τους προλαλίσαντες αλλά θα προσθέσω κάτι όσον αφορά την Θεία Λειτουργία της εορτής του Πάσχα! Είναι η πιο πανυγηρική, η πιο χαρούμενη και πιο χαρμόσυνη ακολουθία της Εκκλησίας μας! Οταν ΟΛΗ κτίση πανυγηρίζει, οι άγγελοι και οι άγιοι υμνούν ολόψυχα γιατί η δουλεία και η καταδίκη του ανθρώπου εξαφανίζεται και η Βασιλεία των Ουρανών ανοίγει διάπλατα τις πόρτες Της! Ο άδης καθαιρήται και θρηνεί και ο διάβολος συντρίβεται!!! Ο άνθρωπος ξανακερδίζει το καθομοίωσην! Η αμαρτία εξαφανίζεται!! Ολα αυτά σε μια λειτουργία με την καθαρότητα και την σγιότητα που την έζησαν ένας Ιωάννης Χρυσόστομος, ένας Μέγας Βασίλειος ή ένας Ιωάννης Δαμασκηνός, εμείς επιτρέπεται να πούμε "αντε παιδιά συντομεύετε, μας περιμένει και μια μαγειρίτσα στο σπίτι"?

[pilotos]

Για να βοηθήσω τη κουβέντα, θα τοποθετηθώ σε μερικά σημεία , εκφράζοντας και τη προσωπική μου άποψη ( η οποία δεν έχει ακόμα διατυπωθεί ολοκληρωμένη ).

1) Η πρώτη σκέψη που κάνω είναι ότι σήμερα οι ενορίες μας είναι απρόσωπες.Ελάχιστοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας, ενώ πολλοί εκκλησιάζονται σε άλλες ενορίες από τις δικές τους. Το βασικό πρόβλημα είναι η έλλειψη ζεστασιάς, επικοινωνίας, γνωριμίας στις μεγάλες ενορίες, όπως οι δικές μας στις πόλεις.

2)Θεωρώ ότι είναι λανθασμένο να μεταφραστεί ο Ακάθιστος Ύμνος, γιατί θα χάσει όλη τη γοητεία του, την έλξη του, αφού δεν μπορούν να αποδοθούν τα θεολογικά νοήματα του. Αλλά και πρέπει να σκεφτούμε μια λύση, για τα νέα παιδιά που δεν μπορούν να καταλάβουν καλά αρχαία ελληνικά. Πως συμβιβάζονται αυτά ;
α)Μια λύση είναι να μοιράζονται σε όλους τους εισερχόμενους στο ναό ΒΙΒΛΙΑΡΑΚΙΑ με τον Ακάθιστο Ύμνο σε παράλληλη μετάφραση, τα οποία να επιστρέφονται στην έξοδο, σε όσους δεν έχουν ή δεν θέλουν να αγοράσουν.

β)Να αφήνουν οι ψάλτες το εκκλησίασμα να συμμετέχει στους γνωστούς ύμνους. Ο λαός ΠΡΕΠΕΙ να ψέλνει, για να μαθαίνει τους ύμνους. Τουλάχιστον, προσωπικά, έτσι έμαθα τους ύμνους, όταν ήμουν μικρός ( πριν μάθω αρχαία ελληνικά ). Γιατί το "Υπερμάχω" και άλλοι ύμνοι να λέγονται "σιγά, αργά" και να μην μπορεί να συμμετέχει ο λαός ; Μήπως αυτό θα ήταν μια μέση λύση ; Άκουσα σε DVD ορθόδοξη λειτουργία από την Ινδονησία που ΕΨΑΛΛΕ μαζί με τους ψάλτες, όλο το εκκλησίασμα ... Σϊγουρα υπάρχει το πρόβλημα του συντονισμού και της καλλιφωνίας, αλλά ας βρεθεί η λύση της συμμετοχής του εκκλησιάσματος σε κάποιους ύμνους.

Και οι νέοι, ΣΗΜΕΡΑ, το βλέπω ως εκπαιδευτικός, θέλουν να συμμετέχουν, όχι να είναι παθητικοί δέκτες. Και αυτό τη "δράση" τη βρίσκουν στις άλλες δραστηριότητες τους. Φωνάζουν στα γήπεδα, τραγουδούν στα νυχτερινά κέντρα, αλλά στην εκκλησία πρέπει να μένουν παθητικοί, σιωπηλοί, άφωνοι, για πολύ ώρα... Ας σκεφτούμε πως μπορεί να βρεθεί η χρυσή τομή. Θα έλεγα ότι πρέπει οι ενορίες να ενθαρρύνουν τη δημιουργία βυζαντινών χορωδιών νέων και μεγάλων, χωρίς εξεζητημένη διδασκαλία, όπου σε κάποια μαθήματα, να μπορούν όλοι να συμμετέχουν ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΥΜΝΟΥΣ ...

Να σημειώσω ότι οι διαφορετικές απόψεις σε θέματα ΜΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΑ είναι καλό να υπάρχουν και είναι όλες σεβαστές, γιατί ΟΛΟΙ ΜΑΣ μετέχουμε στο ΚΟΙΝΟ ΠΟΤΗΡΙ και είμαστε εν Χριστώ αδελφοί. Άρα δεν τίθεται θέμα ο ένας να στεναχωρέσει τον άλλον, εκφράζοντας τις προσωπικές του απόψεις. Κι αυτό είναι η ευλογία στην Ορθόδοξη Εκκλησία, η πολυφωνία ( αλλά η ΚΟΙΝΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ ), η πολυχρωμία, η διαφωνία. Δεν μαθαίνουμε "ποιηματάκια" και "κατεβατά", όπως κάνουν στις δυτικόφορτες αιρέσεις ...

Νομίζω, γενικά, ότι μπορούμε να έχουμε στο μυαλό μας αυτό που λέει ο Απόστολος Παύλος : "τοις πάσι γέγονα τα πάντα, ίνα Χριστόν κερδήσω". Σκοπός της Εκκλησίας είναι να μεταφέρει, με κάθε ηθικό τρόπο και μέσο, το μήνυμα του Ευαγγελίου και να μιλήσει στη γλώσσα κάθε έθνους, κάθε ανθρώπου, κάθε εποχής. Αφού, λοιπόν, απορρίπτουμε ( και σωστά ) τη Μετάφραση του Ακαθίστου Ύμνου, πρέπει να βρούμε άλλες λύσεις , τις οποίες ΑΜΕΣΑ πρέπει να εφαρμόζουμε σε κάθε ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ( πλην του όρθρου και του Εσπερινού, που πολλά αλλάζουν ). Εϊναι οι δύο προτάσεις που είπα :

1) Βιβλιαράκια με μεταφράση ( γύρω στα 200 κομμάτια ) που θα μοιράζονται και θα ξαναμαζεύονται
2) Συμμετοχή του λαού σε αρκετούς ύμνους των διαφόρων Ακολουθιών ( και αυτό είναι εφικτό , ρεαλιστικό, με τη συνεργασία των ψαλτών μας ).

Για το θέμα της Ακολουθίας Ανάστασης, περιμένω και άλλες τοποθετήσεις για να πω και πάλι πως το βιώνω τα τελευταία χρόνια κι εγώ, ώστε να σας καταστήσω κοινωνούς προβλημάτων, που -ισως -δεν έχετε αντιμετωπίσει ή δεν έχει σκεφτεί ότι υπάρχουν ... Ξεκινάμε όλοι από την ίδια αφετηρία, ότι δηλαδή πονάμε, αγαπάμε την Εκκλησία του Χριστού και θέλουμε όσο το δυνατόν περισσότερους συνανθρώπους μας κοντά σε Αυτήν και κοντά στο Κύριο μας. Με αυτή τη λογική ας κινηθούμε, χωρίς εκπτώσεις δογματικές ή ηθικές ή ήσσονος προσπάθειας, αλλά σίγουρα με λογική αλληλοκατανόησης.

Καλή συνέχεια, αδέλφια μας. Ας δυναμώσουμε τις προσευχές μας ... Καλή Μεγάλη Βδομάδα, Καλή Ανάσταση ...

[panosgreece]

η τοποθετηση του κουκ

με καλυψε πληρως

[pilotos]

Για το θέμα της αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας ( να μην παρεξηγηθώ) , τονίζω ότι δεν είναι θέμα φαγητού ή διασκέδασης, αλλά θέμα δυνατότητας αντοχής των μικρών παιδιών και των γερόντων με προβλήματα υγείας. Ούτε έθεσα το ζήτημα σε αυτή τη βάση.

Όταν ήμουν φοιτητής, σχεδόν πάντα πήγαινα από τον όρθρο , την Κυριακή στην Εκκλησία. Τώρα, με μικρά παιδιά, φτάνουμε πολλές φορές ( ανάλογα με τον ιερέα του ναού ) είτε πριν τη Θεία Κοινωνία, είτε πριν από τη μεγάλη είσοδο.

Απλά η λύπη μου είναι μεγάλη, όταν βλέπω συγγενείς να φεύγουν από την Ανάσταση, γιατί ξέρουν ότι θα τελειώσει 2 ή 2.30 ώρα τα ξημερώματα. Και θλίβομαι, όταν πολλές οικογένειες, με μικρά παιδιά, αναγκάζονται να φεύγουν, γιατί αυτά κλαίνε ή γκρινιάζουν.

Το ερώτημα, λοιπόν, που έθεσα, ο προβληματισμός μου, είναι απλός, δεν ξέρω, όμως, αν είναι και λογικός.
Αυτή τη μεγάλη βραδιά γιατί να μην την χαίρονται και άλλοι, όσοι δεν έχουν τις σωματικές δυνάμεις, δηλαδή γέροντες, μεσήλικες με προβλήματα υγείας και μικρά παιδιά ; Τι κερδίζουμε στην απόλαυση της Αναστάσιμης βραδιάς, αν το "Χριστός Ανέστη" το ακούσουμε 10 φορές, αντί για 50-60 που ακούγεται ( αν τηρηθεί κατά γράμμα το τυπικό ) ; Τι κερδίζουμε σε πνευματική ανάταση, αν ακούσουμε κάποια τροπάρια 2 ή 3 φορές αντί για ΜΙΑ, κάνοντας πιο εύκολη την παραμονή στη Θεία Λειτουργία αδελφών μας, που έχουν τα προβλήματα που προανέφερα ;

Όπως, καταλαβαίνετε δεν μιλάω για περικοπή τροπαρίων ή ύμνων που είναι μοναδική απόλαυση, που σε ανεβάζει στα Ουράνια, αλλά για περικοπή της επανάληψής τους. Επίσης, μίλησα και για την αργή εκφώνηση ύμνων, ευχών από ιερείς και ψάλτες, σε ένα αραιό εκκλησίασμα.

Εάν μας ικανοποιεί αυτή η εικόνα 30-40 ατόμων σε ένα ναό, μετά τις 12 η ώρα ,( και μιλάω τώρα για χωριό ), προσωπικά είναι κάτι που με θλίβει και με στεναχωρεί και με προβληματίζει. Δεν ξέρω τι γίνεται στις μεγάλες πόλεις ( τα τελευταία χρόνια ) και γι'αυτό ζητώ τους δικούς σας προβληματισμούς.

Μια σκόρπια σκέψη που έκανα ήταν και η ακόλουθη, χωρίς να την έχω επεξεργαστεί αρκετά και μπορεί να φαίνεται κωμική. Δηλαδή, να αρχίζει νωρίτερα ο Όρθρος ( περί τις 10 ) και η έξοδος για την Ανάσταση να γίνεται στη αρχή της Θείας Λειτουργίας, στο Ευαγγέλιο της Θείας Λειτουργίας.

Συμφωνώ, απόλυτα, με τους αδελφούς που είπαν ότι εκείνοι που νοιάζονται για γο φαγητό ή τη βραδινή διασκέδαση δεν θα καθίσουν ότι και να γίνει, αν δεν αλλάξει η ορθόδοξη επανακατήχηση του ελληνικού λαού. Αυτό είναι άλλο ζήτημα.

Θέτω, λοιπόν, το θέμα ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΟΥΣ, που δεν έχουν αρνητική σκέψη για την Εκκλησία, αλλά φεύγουν λόγω διάρκειας ή λόγω προβλημάτων με μικρά παιδιά και υγείας . Εξάλλου, η εικόνα αυτή είναι και στη Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία. Το 80% του εκκλησιάσματος συμμετέχει μόνο στη Θεία Λειτουργία ( δεν έρχεται στον όρθρο ) και μάλιστα στη μισή.

Φυσικά, για όσους δεν έχουν σχέση άμεση με την εκκλησία, για διάφορους λόγους, και 5 λεπτά να ήταν όλα, πάλι έξω από το ναό θα στέκονταν, όπως συμβαίνει και τώρα με πολλούς. Δεν αναφέρομαι σε αυτούς. Το ερώτημα τίθεται για τους τακτικώς εκκλησιαζόμενους, που και αυτοί απουσιάζουν από την Αναστάσιμη Λειτουργία.

Κι αν είναι θέμα παιδείας, κατήχησης, αγάπης κτλ, κάτι ΠΡΕΠΕΙ να κάνουμε, κάποια ΛΥΣΗ ή λύσεις πρέπει να βρούμε. Είναι κρίμα να έχουμε Ανάσταση, το κορυφαίο γεγονός και ο ναός να είναι άδειος κατά τα 2/3 .

Αν, λοιπόν, δεν αλλάξουμε τίποτα, στη διάρκεια ή στο ρυθμό της Αναστάσιμης Θειας Λειτουργίας , πρέπει να βρούμε άλλες λύσεις.Αυτό, λοιπόν, ας διευρενήσουμε. Τι πρέπει να κάνει κάθε ενορία, ώστε να μη φεύγουν οι άνθρωποι που εκκλησιάζονται τακτικά ή ώστε να μένουν και όσοι δεν έχουν τακτικό εκκλησιασμό ;

[Teri]

Η Αναστάσιμη Λειτουργία είναι από τις αγαπημένες μου! Δεν μπορώ να τη φανταστώ αλλαγμένη. Ύστερα από τη Μ. Τεσσαρακοστή, μετά από την κατάνυξη και το πένθος της Μεγάλης Εβδομάδας, η ΧΑΡΑ που βιώνουμε στην Αναστάσιμη Λειτουργία είναι το κάτι άλλο!!! Και χίλιες φορές να πούμε το "Χριστός Ανέστη" λίγο μου φαίνεται...
Με τον piloto θα συμφωνήσω σε όλο το πρακτικό μέρος της προσέγγισης των νέων! Θυμάμαι όταν πήγαινα στο Γυμνάσιο μας είχαν μοιράσει βιβλιαράκια με τον Ακάθιστο Ύμνο. Ακόμα το έχω και με μεγάλη χαρά το "κληροδότησα" στο γιο μου κι ας έχει πάνω του όλη την ταλαιπωρία των τόσων ετών. Κοντά στα 30 για την ακρίβεια.
Όσο για το θέμα του εκκλησιάσματος κατά την Αναστάσιμη Λειτουργία, τι να σας πω. Δεν ξέρω τι γίνεται στα χωριά ούτε σε εκκλησίες άλλες. Σ' αυτήν όμως που πηγαίνουμε εμείς την τελευταία δεκαετία πρόσεξα το εξής: όταν το Πάσχα πέφτει αργά ο ναός το βράδυ της Ανάστασης έχει πληρότητα και κάποιες κενές θέσεις. Όταν το Πάσχα είναι νωρίς έχει απόλυτη πληρότητα.[προφανώς η καλοκαιρία τραβάει κόσμο στα χωριά και στα εξοχικά] Πέρυσι είχε και όρθιους!!!

Εν τέλει νομίζω ότι εμείς πρέπει να προσαρμοστούμε με την Εκκλησία κι όχι η Εκκλησία μ' εμάς.

[fotios]

Για το θέμα της αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας ( να μην παρεξηγηθώ) , τονίζω ότι δεν είναι θέμα φαγητού ή διασκέδασης, αλλά θέμα δυνατότητας αντοχής των μικρών παιδιών και των γερόντων με προβλήματα υγείας. Ούτε έθεσα το ζήτημα σε αυτή τη βάση.

Όταν ήμουν φοιτητής, σχεδόν πάντα πήγαινα από τον όρθρο , την Κυριακή στην Εκκλησία. Τώρα, με μικρά παιδιά, φτάνουμε πολλές φορές ( ανάλογα με τον ιερέα του ναού ) είτε πριν τη Θεία Κοινωνία, είτε πριν από τη μεγάλη είσοδο.

Απλά η λύπη μου είναι μεγάλη, όταν βλέπω συγγενείς να φεύγουν από την Ανάσταση, γιατί ξέρουν ότι θα τελειώσει 2 ή 2.30 ώρα τα ξημερώματα. Και θλίβομαι, όταν πολλές οικογένειες, με μικρά παιδιά, αναγκάζονται να φεύγουν, γιατί αυτά κλαίνε ή γκρινιάζουν.

Το ερώτημα, λοιπόν, που έθεσα, ο προβληματισμός μου, είναι απλός, δεν ξέρω, όμως, αν είναι και λογικός.
Αυτή τη μεγάλη βραδιά γιατί να μην την χαίρονται και άλλοι, όσοι δεν έχουν τις σωματικές δυνάμεις, δηλαδή γέροντες, μεσήλικες με προβλήματα υγείας και μικρά παιδιά ; Τι κερδίζουμε στην απόλαυση της Αναστάσιμης βραδιάς, αν το "Χριστός Ανέστη" το ακούσουμε 10 φορές, αντί για 50-60 που ακούγεται ( αν τηρηθεί κατά γράμμα το τυπικό ) ; Τι κερδίζουμε σε πνευματική ανάταση, αν ακούσουμε κάποια τροπάρια 2 ή 3 φορές αντί για ΜΙΑ, κάνοντας πιο εύκολη την παραμονή στη Θεία Λειτουργία αδελφών μας, που έχουν τα προβλήματα που προανέφερα ;

Όπως, καταλαβαίνετε δεν μιλάω για περικοπή τροπαρίων ή ύμνων που είναι μοναδική απόλαυση, που σε ανεβάζει στα Ουράνια, αλλά για περικοπή της επανάληψής τους. Επίσης, μίλησα και για την αργή εκφώνηση ύμνων, ευχών από ιερείς και ψάλτες, σε ένα αραιό εκκλησίασμα.

Εάν μας ικανοποιεί αυτή η εικόνα 30-40 ατόμων σε ένα ναό, μετά τις 12 η ώρα ,( και μιλάω τώρα για χωριό ), προσωπικά είναι κάτι που με θλίβει και με στεναχωρεί και με προβληματίζει. Δεν ξέρω τι γίνεται στις μεγάλες πόλεις ( τα τελευταία χρόνια ) και γι'αυτό ζητώ τους δικούς σας προβληματισμούς.

Μια σκόρπια σκέψη που έκανα ήταν και η ακόλουθη, χωρίς να την έχω επεξεργαστεί αρκετά και μπορεί να φαίνεται κωμική. Δηλαδή, να αρχίζει νωρίτερα ο Όρθρος ( περί τις 10 ) και η έξοδος για την Ανάσταση να γίνεται στη αρχή της Θείας Λειτουργίας, στο Ευαγγέλιο της Θείας Λειτουργίας.

Συμφωνώ, απόλυτα, με τους αδελφούς που είπαν ότι εκείνοι που νοιάζονται για γο φαγητό ή τη βραδινή διασκέδαση δεν θα καθίσουν ότι και να γίνει, αν δεν αλλάξει η ορθόδοξη επανακατήχηση του ελληνικού λαού. Αυτό είναι άλλο ζήτημα.

Θέτω, λοιπόν, το θέμα ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΟΥΣ, που δεν έχουν αρνητική σκέψη για την Εκκλησία, αλλά φεύγουν λόγω διάρκειας ή λόγω προβλημάτων με μικρά παιδιά και υγείας . Εξάλλου, η εικόνα αυτή είναι και στη Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία. Το 80% του εκκλησιάσματος συμμετέχει μόνο στη Θεία Λειτουργία ( δεν έρχεται στον όρθρο ) και μάλιστα στη μισή.

Φυσικά, για όσους δεν έχουν σχέση άμεση με την εκκλησία, για διάφορους λόγους, και 5 λεπτά να ήταν όλα, πάλι έξω από το ναό θα στέκονταν, όπως συμβαίνει και τώρα με πολλούς. Δεν αναφέρομαι σε αυτούς. Το ερώτημα τίθεται για τους τακτικώς εκκλησιαζόμενους, που και αυτοί απουσιάζουν από την Αναστάσιμη Λειτουργία.

Κι αν είναι θέμα παιδείας, κατήχησης, αγάπης κτλ, κάτι ΠΡΕΠΕΙ να κάνουμε, κάποια ΛΥΣΗ ή λύσεις πρέπει να βρούμε. Είναι κρίμα να έχουμε Ανάσταση, το κορυφαίο γεγονός και ο ναός να είναι άδειος κατά τα 2/3 .

Αν, λοιπόν, δεν αλλάξουμε τίποτα, στη διάρκεια ή στο ρυθμό της Αναστάσιμης Θειας Λειτουργίας , πρέπει να βρούμε άλλες λύσεις.Αυτό, λοιπόν, ας διευρενήσουμε. Τι πρέπει να κάνει κάθε ενορία, ώστε να μη φεύγουν οι άνθρωποι που εκκλησιάζονται τακτικά ή ώστε να μένουν και όσοι δεν έχουν τακτικό εκκλησιασμό ;

Αγαπητέ μου Πιλότε, θεωρώ πως κάνεις αρκετές λάθος σκέψεις.
Μερικά από αυτά που επισήμανα στα γρήγορα είναι:
1)Το ότι φτάνεται με τα παιδιά πριν τη Θεία κοινωνία(όπως πολλοί γονείς) δεν φταίνε τα παιδιά συνήθως, αλλά εσείς. Πολλοί γνωστοί μου μέχρι και με 7 παιδάκια έρχονται στην αρχή της Θείας Λειτουργίας (στο "Ευλογημένη...") Το ίδιο επιδιώκω για την οικογένειά μου. Λίγο τάξη και προγραμματισμό χρειάζεται. Βέβαια είναι και μερικά έκτακτα περιστατικά (πχ κάνει εμετό ένα μωράκι ή κάτι άλλο απρόβεπτο...)
2) Μην λυπάσαι που οι συγγενείς σου φεύγουν με το "Χριστός Ανέστη" και δεν περιμένουν έως τις 2, διότι και 1 ή 12:30 να τελείωνε η Θεία Λειτουργία, πάλι στην μαγειρίτσα θα έτρεχαν...

3) Η επανάληψη των τροπαρίων είναι εξαιρετικά ωφέλιμη. Είναι μεγάλο ατόπημα να λέμε πως πρέπει να κόψουμε τις επαναλήψεις, με την ίδια λογική γιατί να κάνεις ένα εκατοστάρι κομποσχοίνι, απλά πες μια
φορά "Κύριε Ιησού..." και είσαι καλυμμένος έως την Δευτέρα Παρουσία...

Δεν θα πω άλλα για να μην μακρυγορήσω και κουράσω.
Χαίρεται και πάλι όπως νομίζεται.

[fotios]

Πρώτον θέλω να ζητήσω συγνώμη αν σου μίλησα λίγο απότομα, το έκανα με απλότητα.
Ακόμη θέλω να σου πω το εξής "μη φοβού το μικρό ποίμνιον", "πολλοί οι κλητοί όλίγοι οι εκλεκτοί"(και που να τους βρεις ;-) ), δηλαδή μη κάθεσαι και στενοχωριέσαι πόσοι μπήκαν ή βγήκαν μέσα από την Εκκλησία, εξάλλου όλος ο κόσμος όλη η Κτίση είναι στα χέρια του Ιερουργού. Το κύριο πρόβλημα στα χωριά είναι πως οι άνθρωποι είναι ακατήχητοι, με απλά λόγια αμόρφωτοι, άσχετοι από τον Χριστιανισμό. Αν όμως υπάρχει ένας δραστήριος Ιερέας τότε μεταμορφώνεται όλο το χωριό, όπως γνωρίζω εμπειρικά.
Χρειάζεται πολύ προσευχή, ιδίως αυτές τις μέρες, που ο πονηρός κάνει "θαύματα"...

[lazarr]

1)Το ότι φτάνεται με τα παιδιά πριν τη Θεία κοινωνία(όπως πολλοί γονείς) δεν φταίνε τα παιδιά συνήθως, αλλά εσείς. Πολλοί γνωστοί μου μέχρι και με 7 παιδάκια έρχονται στην αρχή της Θείας Λειτουργίας (στο "Ευλογημένη...") Το ίδιο επιδιώκω για την οικογένειά μου. Λίγο τάξη και προγραμματισμό χρειάζεται. Βέβαια είναι και μερικά έκτακτα περιστατικά (πχ κάνει εμετό ένα μωράκι ή κάτι άλλο απρόβεπτο...)

Συμφωνώ κατά βάση με όσα είπες Φώτιε, αλλά (πολλές φορές αυτό τα αλλά μας τα χαλά)
δεν είναι όλα τα παιδιά το ίδιο..είσαι από τους λίγους ίσως που έχουν αυτή την ευλογία να έχουν παιδιά- αγγελούδια και από μικρή ηλικία συγκροτημένα.Στην πλειοψηφία τους τα παιδιά,(αν εξαιρέσουμε τη βρεφική και νηπιακή ηλικία που τα παίρνεις παραμάσχαλα και δεν τα ρωτάς) κουράζονται εύκολα και αντιδρούν ποικιλότροπα.Απλά νομίζω ότι χρειάζεται μια σταδιακή προσαρμογή και ολοένα πιο συνεπή συμμετοχή, για να μη λειτουργήσει το πράγμα ανάποδα.Μην τους δημιουργήσουμε αρνητικά απωθημένα και "κλοτσήσουν" όπως λέμε.Κατά τα άλλα συμφωνούμε απόλυτα.

[pilotos]

Ακούω προσεκτικά όλες τις ενστάσεις και τις σέβομαι.

Πράγματι, τα παιδιά όταν είναι μικρά τα κουβαλάς μαζί σου, ξυπνάνε κτλ. Όταν είσαι, όμως, μέσα στην Εκκλησία και έρχονται και διαρκώς παραπονιούνται ( κουραστήκαμε κτλ ), τότε τι κάνεις ; Ούτε αυτά προσεύχονται, ούτε εσένα σε αφήνουν να συγκεντρωθείς ...

Έπειτα, ξέρω πάρα πολλά παιδιά θρησκευόμενων οικογενειών, που όταν φτάνουν στο Λύκειο και πάνω, είτε δεν εκκλησιάζονται καθόλου, είτε εκκλησιάζονται σπάνια, παρότι στη μικρή ηλικία ακολουθούσαν τον οικογενειακό εκκλησιασμό. Αυτό σημαίνει ότι οι ισορροπίες είναι λεπτές και το κάθε παιδί έχει τη δική του προσωπικότητα, ακόμα και μέσα στην ίδια οικογένεια. Αυτός, ίσως, είναι και ο φόβος για το μέλλον : όταν το παιδί βλέπει λίγους συμμαθητές του στην εκκλησία, και πολλούς να κάνουν εκείνη την ώρα άλλες δραστηριότητες, τι νοιώθει ; Πως αντιδρά μέσα του ; Και τι επιπτώσεις έχει αυτό στη σχέση του με τον Χριστό και την Εκκλησία , σε βάθος χρόνου ;

Οι ανησυχίες μου και οι προβληματισμοί μου παραμένουν.

Θεωρώ εγωιστικό να πω : "δεν με νοιάζουν οι άλλοι, αυτοί φταίνε που δεν έρχονται, ας είμαστε εμείς οι λίγοι που μένουμε στην Ανάσταση" . Δεν ξέρω, μπορεί να κάνω λάθος. Προσωπικά, θα στεναχωριόμουν αν ήξερα ότι και ένας δεν έρχεται στην Εκκλησία, όχι τώρα που χιλιάδες που έρχονται και φεύγουν ( μέσα σε μισή ώρα ) και οι χιλιάδες άλλοι που έρχονται μόνο για κοινωνικές σχέσεις, κροτίδες και χαβαλέ.

Συμφωνώ ότι η Εκκλησία δεν πρέπει να κάνει εκπτώσεις στα δόγματα και στην ηθική της διδασκαλία. Η έκταση των Ακολουθιών , όμως, είναι θέματα τέτοιο, ειδικά όταν πρόκειται για πολλαπλή επανάληψη των ίδιων ύμνων ;

Η Εκκλησία πρέπει να βρει ΤΡΟΠΟΥΣ να φέρει κοντά της όσους δεν ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΝΤΑΙ. Αυτό δεν είναι ευθύνη μόνο των ιερέων, αλλά και όλων ημών. Ένας τρόπος είναι η προσευχή. Ένας άλλος είναι να κάνουμε πιο ζεστές, πιο ανθρώπινες τις ενορίες μας, ειδικά στα νέα ζευγάρια που έρχονται να εκκλησιαστούν. Άλλοι τρόποι ;

Αλήθεια, να ρωτήσω. Αν η Αναστάσιμη Ακολουθία ξεκινούσε στις 9.30 ( όπως οι αγρυπνίες ) και στις 12 το βράδυ ( στο μέσο της Θείας Λειτουργίας, στο Ευαγγέλιο ) έβγαιναν ( ΤΟΤΕ ) οι ιερείς για να διακηρύξουν δημόσια το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, αυτό νομίζετε ότι θα βοηθούσε ;

Καταθέτοντας απόψεις, γινόμαστε όλοι σοφότεροι.

Το σίγουρο είναι αυτό που λένε οι γεροντάδες, ότι δηλαδή εμείς δεν έχουμε αγιότητα και ταπείνωση, γι' αυτό και τα παιδιά αντιδρούν και απομακρύνονται, και ο υπόλοιπος κόσμος στο πρόσωπό μας βλέπει την Εκκλησία και την απεχθάνεται... Αυτό, δυστυχώς, είναι μια μεγάλη αλήθεια.

[lazarr]

Αλήθεια, να ρωτήσω. Αν η Αναστάσιμη Ακολουθία ξεκινούσε στις 9.30 ( όπως οι αγρυπνίες ) και στις 12 το βράδυ ( στο μέσο της Θείας Λειτουργίας, στο Ευαγγέλιο ) έβγαιναν ( ΤΟΤΕ ) οι ιερείς για να διακηρύξουν δημόσια το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, αυτό νομίζετε ότι θα βοηθούσε ;

Μια βόλτα στην επαρχία ( που θα συνοδευτεί από μια μικρή έρευνα) θα σε βοηθήσει να απαντήσεις στην απορία σου πιλότε.Σήμερα υπαρχουν χωριά που καλύπτονται από έναν εφημέριο, ο οποίος μπορεί να ξεκινά στο ένα χωριό Ανάσταση στις 730μμ και καταλήγει τα χαράματα στο τελευταίο χωριό.Πιστεύω πως δεν θα υπάρχει διαφοροποίηση.Αυτό φαίνεται άλλωστε και από τη φτωχή συμμετοχή στις προηγιασμένες.
Επίσης να σου πω ότι στον αντίποδα έχουμε τους μαύρους αδελφούς μας της ιεραποστολής(εσύ ξέρεις καλά)
που βρίσκονται μισή ώρα πριν στη θ.λειτουργία, ακόμα κι αν αυτή αρχίζει στις 600 πμ , χώρια από το ότι κάνουν πολλές φορές πολλά χιλιόμετρα ποδαρόδρομο για να φθάσουν στο "ναό"τους.Και χωρίς γκρίνια.
Δυστυχώς για μας τους χλιαρούς και ράθυμους, αλοίμονό μας αν αυτοί σταθούν δίπλα μας στην κρίση!