Σελίδα 11 από 57

Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιουν 14, 2006 10:21 am
από Ionas
Αποφυγή επαίνου

Άλλος τις γέρων, επειδή εμακαρίζετο υπό των ιδίων αυτού λογισμών, ότι αντί των παρερχομένων πραγμάτων του κόσμου ηξιώθη εκείνης της ελπίδος της μη εξαφανιζομένης, απεκρίθη, εν όσω ευρίσκομαι εις την οδόν, την οποίαν εισέτι δεν ετελείωσα, ματαίως μ' επαινείτε.

Αγίου Ισαάκ του Σύρου "Λόγος λζ΄"

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Ιουν 15, 2006 5:36 am
από Ionas
Αν θέλης, παιδί μου, ν’ αρέσης στο Θεό, απομάκρυνε πρώτα τον εαυτό σου ψυχικά από τον κόσμο, είπε ο σοφός Πατήρ. Μη απασχολής το νού σου με τα γήϊνα. Ανέβα από τα κτίσματα στο Δημιουργό τους. Η προσευχή και το κατανυκτικό δάκρυ ας φτιάξουνε έναν ισχυρό δεσμό ανάμεσα σε σένα και τον Πλάστη σου. Τότε μόνο θα βρή η ψυχή σου ανάπαυση στον πρόσκαιρο κόσμο και στην αιωνιότητα.


Όσιος Σισώης Γεροντικό «Προσευχή»

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιουν 16, 2006 10:29 am
από Ionas
Αγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης Κλίμαξ- Περί Απαθείας


Αύτη λοιπόν η απάθεια, «η τελεία των τελείων ατέλεστος τελειότης», καθώς μου εξήγησε κάποιος που την είχε δοκιμάσει, τόσο πολύ αγιάζει τον νου και τον αρπάζει από τα υλικά, ώστε το περισσότερο μέρος της επιγείου ζωής του, μετά την άφιξη βεβαίως στο ουράνιο λιμάνι της ησυχίας, το ζει κανείς σαν να ευρίσκεται στον ουρανό, και ανυψώνεται εκστατικός σε ουράνιες θεωρίες.

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιουν 16, 2006 10:33 am
από Ionas
Αγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης Κλίμαξ- Περί Απαθείας

Απάθεια έχει η ψυχή που εταυτίσθηκε τόσο με τις αρετές, όσο οι εμπαθείς με τις ηδονές.

Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιουν 16, 2006 1:09 pm
από ntinoula
Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος

Αν ο Χριστιανός κατορθώσει τη νηστεία, την αγρυπνία, την ψαλμωδία και όλη την άσκηση και την αρετή, αλλά η μυστική ενέργεια του Αγίου Πνεύματος δεν κελαηδάει μέσα στην καρδιά του και δεν νοιώθει την αγαλλίαση να τον πλημμυρίζει, τότε αέρα δέρει και μάτην εκοπίασε...

Δημοσιεύτηκε: Δευ Ιουν 19, 2006 5:47 am
από Ionas
Αγίου Ισαάκ του Σύρου

«Περί των ζώντων παρά τω Θεώ και διερχομένων
πάσας τας ημέρας της ζωής αυτών εν γνώσει
»


Η ψυχή, η οποία ασχολείται με την εργασία της αρετής και ζει μετά ακριβούς πολιτείας και φόβου Θεού, δεν δύναται να μένη καθ’ ημέραν ανευ λύπης∙ διότι οι αρετές είναι ενωμένες με τη λύπη, και όποιος δεν δέχεται ευχαρίστως τις θλίψεις, αυτός χωρίζεται βεβαίως από την αρετή. Εάν επιθυμείς την αρετή, παράδωσε τον εαυτό σου σε κάθε θλίψη και στενοχώρια∙ επειδή οι θλίψεις γεννούν την ταπείνωση. Δεν θέλει ο Θεός να ευρίσκεται η ψυχή χωρίς φροντίδες, και όποιος θέλει να είναι αμέριμνος, με τη θέλησή του βρίσκεται μακράν του θελήματος του Θεού. Φροντίδα όταν λέμε, δεν εννοούμε την περί τα σωματικά, αλλά τη φροντίδα εκείνη η οποία καταπονεί και μαραίνει τους αγωνιζόμενους στα επαινετά έργα της αρετής.

Δημοσιεύτηκε: Τρί Ιουν 20, 2006 7:05 am
από Ionas
Οσίου Νείλου «Περί Προσευχής»

Εκείνος που υποφέρει τα λυπηρά, θα επιτύχει και τα χαρούμενα. Κι εκείνος που εγκαρτερεί στα δυσάρεστα, δεν θα μείνει αμέτοχος και στα ευχάριστα.

Δημοσιεύτηκε: Τρί Ιουν 20, 2006 8:42 am
από Ionas
Όσιος Νείλος «Περί Προσευχής»


Ο Κύριος έλεγε σ’ αυτούς και παραβολή για το «ότι πρέπει να προσεύχονται και να μην αποθαρρύνονται». Λοιπόν καθόλου να μην αποθαρρύνεσαι, ούτε να αθυμείς επειδή δεν έλαβες. Γιατί θα λάβης αργότερα. Τελειώνοντας την παραβολή αυτή, ο Κύριος είπε: « Αν και ούτε το Θεό φοβάμαι ούτε τους ανθρώπους ντρέπομαι, όμως επειδή αυτή η γυναίκα με ενοχλεί συνεχώς, θα της δώσω το δίκαιό της. Έτσι και ο Θεός, θα κάνει σύντομα το θέλημα αυτών που Τον παρακαλούν νύχτα και μέρα». Γι’ αυτό λοιπόν να είσαι χαρούμενος και να επιμένεις, υπομένοντας τον κόπο της νοεράς προσευχής.

Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιουν 21, 2006 11:14 am
από Ionas
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου «Θεία Πρόνοια»

Είναι πολλά και μεγάλα αυτά που γίνονται από το Θεό (κατά τη θεία οικονομία) κάθε μέρα για τη δική μας σωτηρία, τα οποία μόνο στον Ίδιο είναι γνωστά… Τα περισσότερα τα αφήνει να μας διαφεύγουν.

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Ιουν 22, 2006 7:12 am
από Ionas
Άγιος Μακάριος Αιγύπτου « Στενή η Πύλη»

Όλοι οι δίκαιοι τη στενή και γεμάτη θλίψεις οδό ακολούθησαν…Και αυτός ο Κύριος εφόρεσε ακάνθινο στεφάνι, εδέχθη εμπυσμούς , ραπίσματα και τελικά σταυρόν. Εάν ο Θεός έτσι έζησε επί της γης, οφείλεις και εσύ να γίνεις μιμητής Του… Πρέπει λοιπόν να συσταυρωθής μαζί Του. Δεν είναι δυνατόν χωρίς τα παθήματα της δύσκολης, στενής και γεμάτης θλίψεις οδού να εισέλθη κάποιος στην πόλη των αγίων.