Άγιος Ησύχιος «Προς Θεόδουλο»
Ο Κύριος, θέλοντας να δείξει ότι κάθε εντολή την εκτελούμε από χρέος, ενώ η υιοθεσία που προσφέρει, συντελείται στους ανθρώπους με το αίμα Του, λέει: « Όταν κάνετε όσα έχετε διαταχθεί, να πείτε ότι είμαστε αχρείοι δούλοι και κάναμε αυτό που οφείλαμε». Γι αυτό δεν είναι μισθός έργων η Βασιλεία των Ουρανών, αλλά χάρη και δωρεά του Κυρίου που έχει ετοιμάσει για τους πιστούς δούλους Του. Δεν απαιτεί ο δούλος την ελευθερία ως μισθό, αλλά ευχαριστεί ως οφειλέτης και την περιμένει ως δωρεά.
Μηνύματα Αγίων
Συντονιστής: Συντονιστές
Άγιος Ευάγριος Ποντικός «Περί διακρίσεως παθών και λογισμών»
Απ’ όλους τους λογισμούς, μόνο ο λογισμός της κενοδοξίας έχει αφθονία υλικού και περιλαμβάνει ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο και ανοίγει κρυφά τις πόρτες σ’ όλους τους δαίμονες, σαν πονηρός προδότης κάποιας πόλεως…Από αυτόν τον λογισμό γεννιέται και ο λογισμός της υπερηφάνειας, ο λογισμός που κατακρήμνισε από τον ουρανό στη γη το σατανά που είχε πριν τη σφραγίδα της ομοιώσεως με το Θεό και το στεφάνι της ομορφιάς…Αυτόν τον δαίμονα (της κενοδοξίας) τον διώχνει η επίμονη προσευχή και το να μην κάνει κανείς θεληματικά ή να λέει τίποτε από εκείνα που βοηθούν στην καταραμένη κενοδοξία.
Απ’ όλους τους λογισμούς, μόνο ο λογισμός της κενοδοξίας έχει αφθονία υλικού και περιλαμβάνει ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο και ανοίγει κρυφά τις πόρτες σ’ όλους τους δαίμονες, σαν πονηρός προδότης κάποιας πόλεως…Από αυτόν τον λογισμό γεννιέται και ο λογισμός της υπερηφάνειας, ο λογισμός που κατακρήμνισε από τον ουρανό στη γη το σατανά που είχε πριν τη σφραγίδα της ομοιώσεως με το Θεό και το στεφάνι της ομορφιάς…Αυτόν τον δαίμονα (της κενοδοξίας) τον διώχνει η επίμονη προσευχή και το να μην κάνει κανείς θεληματικά ή να λέει τίποτε από εκείνα που βοηθούν στην καταραμένη κενοδοξία.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου « Οι Απόστολοι»
Ο ελληνισμός και η θρησκεία του (δωδεκάθεο) διαδόθηκε σε όλη τη γη και κατέκτησε την οικουμένη, ήλθε όμως ο Χριστός και κατέλυσε εν δυνάμει αυτές τις δοξασίες. Το δικό μας κήρυγμα πολεμήθηκε σκληρά από την αρχή. Αμέσως μόλις άναψε ο σπινθήρας της πίστεως, ποταμοί και άβυσσοι ξεχύθηκαν από παντού να τη σβήσουν. Όμως όχι μόνο δεν έσβυσε αλλά δυνάμωνε και θέριευε και ανέβαινε σε ύψη άπιαστα. όλα αυτά εγίνοντο αν και άνδρες ασήμαντοι, κατά κόσμον , την υπηρετούσαν. Δεν είναι αιτία λοιπόν του μεγαλείου τούτου και των θαυμάτων η των αλιέων αυτών δυνατότητες αλλά της δι αυτών ενεργούσης δυνάμεως του Χριστού. Αυτοί που εργάστηκαν αυτά τα μεγαλειώδη ήταν ο μεν ένας σκηνοποιός, ο Παύλος, ο δε Πέτρος ψαράς. Δεν θα μπορούσε να διανοηθή κανείς ότι τόσο ταπεινοί άνθρωποι ήταν δυνατόν να δημιουργήσουν κάτι τέτοιο, εκτός αν κάποιος λέει ότι ήταν τρελοί και τριγυρνούσαν εδώ και εκεί. Το ότι δεν ήσαν τρελοί είναι φανερό από αυτά που κατόρθωσαν και έπεισαν τόσο κόσμο και ακόμη πείθουν.
Ο ελληνισμός και η θρησκεία του (δωδεκάθεο) διαδόθηκε σε όλη τη γη και κατέκτησε την οικουμένη, ήλθε όμως ο Χριστός και κατέλυσε εν δυνάμει αυτές τις δοξασίες. Το δικό μας κήρυγμα πολεμήθηκε σκληρά από την αρχή. Αμέσως μόλις άναψε ο σπινθήρας της πίστεως, ποταμοί και άβυσσοι ξεχύθηκαν από παντού να τη σβήσουν. Όμως όχι μόνο δεν έσβυσε αλλά δυνάμωνε και θέριευε και ανέβαινε σε ύψη άπιαστα. όλα αυτά εγίνοντο αν και άνδρες ασήμαντοι, κατά κόσμον , την υπηρετούσαν. Δεν είναι αιτία λοιπόν του μεγαλείου τούτου και των θαυμάτων η των αλιέων αυτών δυνατότητες αλλά της δι αυτών ενεργούσης δυνάμεως του Χριστού. Αυτοί που εργάστηκαν αυτά τα μεγαλειώδη ήταν ο μεν ένας σκηνοποιός, ο Παύλος, ο δε Πέτρος ψαράς. Δεν θα μπορούσε να διανοηθή κανείς ότι τόσο ταπεινοί άνθρωποι ήταν δυνατόν να δημιουργήσουν κάτι τέτοιο, εκτός αν κάποιος λέει ότι ήταν τρελοί και τριγυρνούσαν εδώ και εκεί. Το ότι δεν ήσαν τρελοί είναι φανερό από αυτά που κατόρθωσαν και έπεισαν τόσο κόσμο και ακόμη πείθουν.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Άγιος Ισαάκ ο Σύρος « Περί παθών και λογισμών»
Θέλεις να εντρυφήσεις στη στιχολογία της ακολουθίας του και να αισθανθής τους λόγους του Αγίου Πνεύματος; .. Λέγε τους στίχους μετά προσοχής, όπως λέγης την ευχήν. Διότι δια της προσεκτικής αναγνώσεως απολαμβάνεις τας δωρεάς του Θεού. Έστω δε η διάνοιά σου προσηλωμένη εις την μελέτην των στίχων, έως ότου θα ξυπνήση η ψυχή σου μετά εκπλήξεως εις το να κατανοήση τις μεγάλες έννοιες της θείας οικονομίας, και από εκεί θα κινηθή ή εις δοξολογίαν του Θεού ή εις λύπην ωφέλιμον. Ότι είναι ωφέλιμο θα το πάρης. Όταν δε η διάνοιά σου βεβειωθή σε αυτά, τότε φεύγει κάθε σύγχυση, διότι αυτή είναι όχημα του σατανά , ο οποίος αφού πάρει μαζί του όλα τα πάθη ανεβαίνει στο νου και εισέρχεται στην ταλαίπωρο ψυχή και την καταποντίζει Γι αυτό στην ψαλμωδία να μην είσαι σαν να δέχεσαι από άλλον τους λόγους αλλά σαν δικούς σου να λέγης τους λόγους της προσευχής μετά κατανύξεως και να εννοής αυτά που λες, όπως εκείνος που γνωρίζει πολύ καλά το έργο που κάνει.
Θέλεις να εντρυφήσεις στη στιχολογία της ακολουθίας του και να αισθανθής τους λόγους του Αγίου Πνεύματος; .. Λέγε τους στίχους μετά προσοχής, όπως λέγης την ευχήν. Διότι δια της προσεκτικής αναγνώσεως απολαμβάνεις τας δωρεάς του Θεού. Έστω δε η διάνοιά σου προσηλωμένη εις την μελέτην των στίχων, έως ότου θα ξυπνήση η ψυχή σου μετά εκπλήξεως εις το να κατανοήση τις μεγάλες έννοιες της θείας οικονομίας, και από εκεί θα κινηθή ή εις δοξολογίαν του Θεού ή εις λύπην ωφέλιμον. Ότι είναι ωφέλιμο θα το πάρης. Όταν δε η διάνοιά σου βεβειωθή σε αυτά, τότε φεύγει κάθε σύγχυση, διότι αυτή είναι όχημα του σατανά , ο οποίος αφού πάρει μαζί του όλα τα πάθη ανεβαίνει στο νου και εισέρχεται στην ταλαίπωρο ψυχή και την καταποντίζει Γι αυτό στην ψαλμωδία να μην είσαι σαν να δέχεσαι από άλλον τους λόγους αλλά σαν δικούς σου να λέγης τους λόγους της προσευχής μετά κατανύξεως και να εννοής αυτά που λες, όπως εκείνος που γνωρίζει πολύ καλά το έργο που κάνει.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Μεγάλου Αθανασίου «Χριστιανισμός»
Για την Ελληνική φιλοσοφία και τα μεγαλόστομα των φιλοσόφων δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Είναι γνωστό σε όλους αυτό το θαύμα, ότι δηλαδή αν και έγραψαν τόσα πολλά οι Έλληνες σοφοί για την αθανασία και την ενάρετη ζωή, μόνο λίγους από το περιβάλλον τους έπεισαν, ο Χριστός όμως μόνος με απλοϊκό κήρυγμα και με ανθρώπους που δεν είχαν καμία σοφία (κατά κόσμον), έκανε σε όλη την οικουμένη πολυπληθείς Εκκλησίες. Έπεισε τους ανθρώπους να περιφρονούν το θάνατο και να πιστεύουν στην αθανασία, να παραβλέπουν τα πρόσκαιρα και να προσβλέπουν στα αιώνια. Τους έκανε να θεωρούν τίποτα τη δόξα επί της γης και να επιδιώκουν μόνο την επουράνια.
Για την Ελληνική φιλοσοφία και τα μεγαλόστομα των φιλοσόφων δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Είναι γνωστό σε όλους αυτό το θαύμα, ότι δηλαδή αν και έγραψαν τόσα πολλά οι Έλληνες σοφοί για την αθανασία και την ενάρετη ζωή, μόνο λίγους από το περιβάλλον τους έπεισαν, ο Χριστός όμως μόνος με απλοϊκό κήρυγμα και με ανθρώπους που δεν είχαν καμία σοφία (κατά κόσμον), έκανε σε όλη την οικουμένη πολυπληθείς Εκκλησίες. Έπεισε τους ανθρώπους να περιφρονούν το θάνατο και να πιστεύουν στην αθανασία, να παραβλέπουν τα πρόσκαιρα και να προσβλέπουν στα αιώνια. Τους έκανε να θεωρούν τίποτα τη δόξα επί της γης και να επιδιώκουν μόνο την επουράνια.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Αγίου Μάρκου του Ασκητή «Περί Πνευματικού Νόμου»
Εκείνος που μαζί με την εντολή ανακατώνει κρυφά το δικό του θέλημα, είναι μοιχός καθώς δηλώνεται στη Σοφία (Παροιμ. Στ΄ 32), και από έλλειψη φρενών υποφέρει λύπες και ατιμίες.
Όπως είναι αδύνατη η συνύπαρξη φωτιάς και νερού, έτσι είναι ενάντιες η δικαιολογία και η ταπείνωση.
Εκείνος που ζητεί άφεση, αγαπά την ταπεινοφροσύνη. Εκείνος που κατακρίνει τον άλλον, επισφραγίζει τις αμαρτίες του.
Εκείνος που μαζί με την εντολή ανακατώνει κρυφά το δικό του θέλημα, είναι μοιχός καθώς δηλώνεται στη Σοφία (Παροιμ. Στ΄ 32), και από έλλειψη φρενών υποφέρει λύπες και ατιμίες.
Όπως είναι αδύνατη η συνύπαρξη φωτιάς και νερού, έτσι είναι ενάντιες η δικαιολογία και η ταπείνωση.
Εκείνος που ζητεί άφεση, αγαπά την ταπεινοφροσύνη. Εκείνος που κατακρίνει τον άλλον, επισφραγίζει τις αμαρτίες του.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Γεροντικό «Μνήμη Θεού»
Τρείς τρόπους μεταχειρίζεται ο διάβολος, συμπεραίνουν οι Πατέρες ύστερα από βαθειά μελέτη του πνευματικού πολέμου της ψυχής, για να παρασύρη στην αμαρτία το πλάσμα του Θεού: Τη λησμοσύνη, την αμέλεια και την κακή επιθυμία.
Όταν η λησμοσύνη καταλάβη την ψυχή, γεννά παρευθύς την αμέλεια κι’ εκείνη πάλι την κακή επιθυμία. Ώ, αν δεν ξεχνούσαμε με τόση ευκολία το Θεό και τον προορισμό μας σ’ αυτό τον κόσμο, δεν θα παραμελούσαμε τη σωτηρία μας και δεν θα μας άφηνε ποτέ η θεία Χάρις να παρασυρθούμε από τις παράλογες επιθυμίες που φωλιάζουν μέσα μας.
Τρείς τρόπους μεταχειρίζεται ο διάβολος, συμπεραίνουν οι Πατέρες ύστερα από βαθειά μελέτη του πνευματικού πολέμου της ψυχής, για να παρασύρη στην αμαρτία το πλάσμα του Θεού: Τη λησμοσύνη, την αμέλεια και την κακή επιθυμία.
Όταν η λησμοσύνη καταλάβη την ψυχή, γεννά παρευθύς την αμέλεια κι’ εκείνη πάλι την κακή επιθυμία. Ώ, αν δεν ξεχνούσαμε με τόση ευκολία το Θεό και τον προορισμό μας σ’ αυτό τον κόσμο, δεν θα παραμελούσαμε τη σωτηρία μας και δεν θα μας άφηνε ποτέ η θεία Χάρις να παρασυρθούμε από τις παράλογες επιθυμίες που φωλιάζουν μέσα μας.
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος Ionas την Πέμ Ιούλ 06, 2006 9:31 am, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Αγίου Ισαάκ του Σύρου « Λόγος Νστ΄ »
Κάλλιον είναι να καταβάλη κάποιος τα πάθη δια της ενθυμήσεως των αρετών, παρά δια της ενστάσεως προς αυτά, επειδή όταν διεγερθούν τα πάθη, και κινηθούν προς πόλεμον, τότε εντυπώνουν σχήματα και είδωλα στο νού. Καθ’ ότι ο πόλεμος αυτός των παθών έχει μεγάλην δύναμιν κατά του νοός, καθόσον ταράττει και θορυβεί τις ενθυμήσεις, αλλ’ όταν κατά τον πρώτον όρον της ενθυμήσεως των αρετών νικήση κάποιος αυτά, τότε ούτε ίχνος παθών φαίνεται πλέον εις τον νουν.
[/code][/quote]
Κάλλιον είναι να καταβάλη κάποιος τα πάθη δια της ενθυμήσεως των αρετών, παρά δια της ενστάσεως προς αυτά, επειδή όταν διεγερθούν τα πάθη, και κινηθούν προς πόλεμον, τότε εντυπώνουν σχήματα και είδωλα στο νού. Καθ’ ότι ο πόλεμος αυτός των παθών έχει μεγάλην δύναμιν κατά του νοός, καθόσον ταράττει και θορυβεί τις ενθυμήσεις, αλλ’ όταν κατά τον πρώτον όρον της ενθυμήσεως των αρετών νικήση κάποιος αυτά, τότε ούτε ίχνος παθών φαίνεται πλέον εις τον νουν.
[/code][/quote]
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Γεροντικό «Όσιος Μακάριος»
Καθώς γύριζε στο κελλί του μια μέρα ο όσιος Μακάριος, φορτωμένος φοινικόφυλλα για το εργόχειρό του, τον σταμάτησε ο διάβολος, έτοιμος να του επιτεθή, αλλά δεν μπορούσε. Μία ακατανίκητη δύναμη τον εμπόδιζε.
- Πολύ μ’ έχεις βασανίσει, Μακάριε, του φώναξε άγρια. Τόσα χρόνια σε πολεμώ και δεν μπορώ να σε ρίξω. Και τι περισσότερο από μένα κατορθώνεις εσύ; Νηστεύεις τάχα; Αμ’ εγώ ποτέ δεν τρώγω. Αγρυπνείς; Εγώ ούτε καν έχω ανάγκη από ύπνο. Ένα μόνο φοβερό έχεις που με τρομάζει.
- Ποιο είναι αυτό; Ρώτησε με ενδιαφέρον ο Όσιος.
- Η ταπεινοφροσύνη, ομολόγησε θέλοντας και μη ο διάβολος και εξαφανίστηκε.
Καθώς γύριζε στο κελλί του μια μέρα ο όσιος Μακάριος, φορτωμένος φοινικόφυλλα για το εργόχειρό του, τον σταμάτησε ο διάβολος, έτοιμος να του επιτεθή, αλλά δεν μπορούσε. Μία ακατανίκητη δύναμη τον εμπόδιζε.
- Πολύ μ’ έχεις βασανίσει, Μακάριε, του φώναξε άγρια. Τόσα χρόνια σε πολεμώ και δεν μπορώ να σε ρίξω. Και τι περισσότερο από μένα κατορθώνεις εσύ; Νηστεύεις τάχα; Αμ’ εγώ ποτέ δεν τρώγω. Αγρυπνείς; Εγώ ούτε καν έχω ανάγκη από ύπνο. Ένα μόνο φοβερό έχεις που με τρομάζει.
- Ποιο είναι αυτό; Ρώτησε με ενδιαφέρον ο Όσιος.
- Η ταπεινοφροσύνη, ομολόγησε θέλοντας και μη ο διάβολος και εξαφανίστηκε.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Γεροντικό «Αββάς Ιωάννης ο Κολοβός»
Ο Αββάς Ιωάννης ο Κολοβός, προτού γίνει Ερημίτης, έζησε πολλά χρόνια την υποταγή κάποιου γέροντος στη Θηβαϊδα. Όταν πρωτοπήγε, για να τον δοκιμάση ο Αββάς του, τον πήρε μια μέρα και αφού περπάτησαν δώδεκα ώρες δρόμο από την καλύβα τους, έφθασαν σ’ ένα τόπο άνυδρο. Πήρε τότε ο Γέροντας το ραβδί του, το έμπηξε στη γη και πρόσταξε το νεαρό Ιωάννη να πηγαίνη κάθε μέρα μ’ έναν κάδο νερό να το ποτίζη. Ο καλός υποτακτικός έκανε πρόθυμα τον ορισμό του Γέροντος. Ύστερα από τρία χρόνια το ξερό ξύλο βλάστησε κι’ έκανε καρύδια. Τα πήρε ο Γέροντας και τα πήγε την Κυριακή στην Εκκλησία. Μετά τη λειτουργία τα μοίρασε στους Εριμήτες, λέγοντάς τους:
- Ελάτε, αδελφοί. Να γευτήτε τους καρπούς της υπακοής.
Ο Αββάς Ιωάννης ο Κολοβός, προτού γίνει Ερημίτης, έζησε πολλά χρόνια την υποταγή κάποιου γέροντος στη Θηβαϊδα. Όταν πρωτοπήγε, για να τον δοκιμάση ο Αββάς του, τον πήρε μια μέρα και αφού περπάτησαν δώδεκα ώρες δρόμο από την καλύβα τους, έφθασαν σ’ ένα τόπο άνυδρο. Πήρε τότε ο Γέροντας το ραβδί του, το έμπηξε στη γη και πρόσταξε το νεαρό Ιωάννη να πηγαίνη κάθε μέρα μ’ έναν κάδο νερό να το ποτίζη. Ο καλός υποτακτικός έκανε πρόθυμα τον ορισμό του Γέροντος. Ύστερα από τρία χρόνια το ξερό ξύλο βλάστησε κι’ έκανε καρύδια. Τα πήρε ο Γέροντας και τα πήγε την Κυριακή στην Εκκλησία. Μετά τη λειτουργία τα μοίρασε στους Εριμήτες, λέγοντάς τους:
- Ελάτε, αδελφοί. Να γευτήτε τους καρπούς της υπακοής.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς