"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ιερός Χρυσόστομος «Χριστιανισμός»

Όταν βλέπη ο μη χριστιανός το χριστιανό να είναι πλεονέκτης, να αρπάζη παρ’ όλο ότι λέει τα αντίθετα, και τους συνανθρώπους του να τους μεταχειρίζεται σα θηρία, αυτός ο οποίος διατάχθηκε (από το Σωτήρα) και τους εχθρούς να αγαπάη, θεωρεί ότι είναι ανοησίες ο λόγος του Θεού. Όταν τον δει να τρέμη το θάνατο είναι δυνατόν να δεχθή τη διδασκαλία περί αθανασίας. Όταν μας βλέπη να φιλαρχούμε και να είμαστε δούλοι σε άλλα πάθη, θεωρεί καλύτερο να μένη στα δικά του πιστεύω, τα δε δικά μας ανάξια προσοχής. Είμαστε τότε εμείς αίτιοι να μένουν αυτοί στην πλάνη τους. Τις αλήθειες της δικής μας διδασκαλίας μπορεί να έχουν ακούσει και να κατάλαβαν την δική τους πλάνη. Από τη ζωή τη δική μας όμως εμποδίζονται. Το να φιλοσοφεί κάποιος με λόγια είναι εύκολο ( πολλοί και δική τους φιλόσοφοι το έκαναν). Αναζητούν όμως όλοι την δια των έργων επιβεβαίωση.

Ιερός Χρυσόστομος «Εβραίοι»

Επειδή ενώ τους έδωσε χρόνο για μετάνοια έμεναν με επιμονή στην πλάνη τους, έπεσε επάνω τους η τιμωρία, και η πόλη τους κατεστράφη, αυτή δε διεσπάρησαν σε όλη την οικουμένη. Αυτό έγινε ένεκα φιλανθρωπίας. Τους διέσπειρε για να δουν σε όλη την οικουμένη προσκυνούμενον τον υπ’ αυτών σταυρωθέντα Χριστόν. Για να βλέπουν και να μαθαίνουν Αυτού την δύναμη και να κατανοούν την υπερβολική τους ασέβεια, και ελθόντες σε επίγνωση επιστρέψουν στην αλήθεια. Η αιχμαλωσία αυτή έγινε διδασκαλία και η τιμωρία νουθεσία. Εάν έμεναν στην Ιουδαϊκή γη, δεν θα εγνώριζαν ότι οι προφήτες προφήτεψαν αληθινά για αυτούς. Έπρεπε να εξέλθουν στα πέρατα της γης για να δουν ότι τα πέρατα της γης τα κατέχει ο Χριστός. Πάλι άλλος προφήτης λέγει (Σοφ. Β΄11), έπρεπε να διασπαρούν σε κάθε τόπο της γης για να δουν με τα μάτια τους κάθε άνθρωπο του τόπου αυτού να προσκυνάη Αυτόν. Δια αυτό διέσπειρε αυτούς σε πάντα τα έθνη για να κερδίσομε και εμείς. Να δούμε να επεληθεύονται όλα αυτά τα οποία προφητεύθησαν, περί αλώσεως των Ιεροσολύμων, του Δανιήλ και περί του βδελύγματος της ερημώσεως και ο Μαλαχίας που είπε «και σε σας θα κλείσουν οι πύλες», και ο Δαυϊδ και ο Ησαϊας και άλλοι πολλοί προφήτες για αυτά προφήτεψαν, για να βλέπουμε αυτούς τους αγνώμονες στο Δεσπότη πως τιμωρούνται. Χάσανε την ελευθερία τους την πατρική και όλες τις παραδόσεις τους και θεσμούς, μαθαίνουμε έτσι την δύναμη Αυτού που τα προείπε και τα έθεσε σε εφαρμογή.

- "Η επιείκεια είναι δυνατότερη από κάθε βία."

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος


- "Η αληθινή ταπεινοφροσύνη κρύβει, όχι μονάχα όλες τις άλλες αρετές, αλλά ακόμα και τον εαυτό της."

Μέγας Βασίλειος

Αγίου Ισαάκ του Σύρου «Περί απαρνήσεως του κόσμου …»

Συ, ω ψυχή, εξέτασον σεαυτήν, και βλέπε προς ποίαν γην η μερίς σου…πλύνε τας παριάς σου με τα κλαύματα των ομμάτων σου, ίνα αναπαυθή εις σε το Άγιον Πνεύμα, και καθαρίση τον ρύπον της κακίας σου∙ καταπράϋνον δια των δακρύων τον Κύριόν σου, ίνα έλθη και προς σε∙ επικαλού την Μαρίαν και την Μάρθαν, όπως σε διδάξωσι πενθικάς φωνάς∙ βόησον προς τον Κύριον , και ειπέ∙
Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, όστις εκλαυσας επι Λαζάρω, και έχυσας δάκρυα λύπης και συμπαθείας επάνω εις αυτόν, δέξαι τα της πικρίας μου δάκρυα∙ ιάτρευσον δια των αγίων σου παθημάτων τα πάθη μου∙ θεράπευσον δια των πληγών σου τας ψυχικάς μου πληγάς∙ δια του τιμίου σου αίματος καθάρισόν μου το αίμα, και ένωσον την ευωδίαν του ζωοποιού σου σώματος τω σώματί μου∙ η χολή, την οποίαν παρά των εχθρών εποτίσθης, ας γλυκάνη την ψυχήν μου από την πικρίαν, την οποίαν ο αντίδικός μου διάβολος μ’ επότισε…δεν έχω καρδίαν θλιβομένην προς αναζήτησίν Σου, δεν έχω κατάνυξιν, ούτε δάκρυα, τα οποία επαναφέρουσι τα τέκνα εις την ιδίαν αυτών πατρίδα. Δεν έχω, Δέσποτα, δάκρυον παρακλητικόν∙ εσκοτίσθη ο νους μου από την ματαιότητα του κόσμου, και δεν δύναται να ατενίση προς σε μετά πόνου.

Όσιος Κλήμης ο Αλεξανδεύς Λόγος, τις ο σωζόμενος πλούσιος

Αυτό το σχήμα που βλέπουμε εξαπατά το θάνατο και το διάβολο. Γιατί ο εσωτερικός πλούτος και το κάλλος είναι αθέατο γι’ αυτούς. Και η μανία τους εκδηλώνεται γύρω από το σαρκίο, που το καταφρονούν ως ασθενές και είναι τυφλοί για τα εσωτερικά κτήματα. Δεν ξέρουν πόσο μεγάλο κλείνομε «θησαυρό μέσα στο οστράκινο σκεύος», περιτειχισμένο με τη δύναμη του Θεού Πατέρα και με το αίμα του Υιού του Θεού και με τη δρόσο του Αγίου πνεύματος. Εσύ όμως να μην εξαπατηθής που έχεις γευθεί την αλήθεια και έχεις αξιωθεί τη μεγάλη λύτρωση, αλλ’ αντίθετα με τους άλλους ανθρώπους συγκέντρωσε για τον εαυτό σου στρατό χωρίς όπλα, απειροπόλεμο, που δεν θέλει το αίμα, που δεν οργίζεται, που είναι καθαρός, γέροντες θεοσεβείς, ορφανούς φίλους του Θεού, χήρες οπλισμένες με πραότητα, άνδρες στολισμένους με αγάπη. Τέτοιους απόκτησε με τον πλούτο σου δορυφόρους για το σώμα και την ψυχή σου, που στρατηγός τους είναι ο Θεός, για τους οποίους και πλοίο που βυθίζεται αναδύεται, κυβερνώμενο μόνο από τις ευχές των αγίων, και νόσος πάνω στο φούντωμά της δαμάζεται, καταπολεμείται με τη χρήση των χεριών, και προσβολή εκ μέρους των ληστών ακυρώνεται, λαφυραγωγούμενη από τις προσευχές των ευσεβών, και βία των δαιμόνων συντρίβεται, ελεγχόμενη με ισχυρά έμπρακτα προστάγματα.

Αγιονικοδημικόν Ανθολόγιον «Ύμνοι θείων ερώτων προς την Μητέρα του Θεού»

Ταύτα δε πάντα βεβαιοί και ο Κρήτης Ανδρέας με εκείνο μόνο το διήγημα, όπου αναφέρει περί της Θεοτόκου, το οποίον αληθώς είναι τόσον μέγα εις απόδειξιν της ασκήσεως της Παρθένου, ώστε κάνει να εξίσταται κάθε νους, και να μένει άφωνος κάθε γλώσσα∙ λέγει γαρ ότι τόσας πολλάς και συνεχείς γονυκλισίας εποίει η Θεοτόκος προσευχομένη εν τη αγία Σιών, ώστε από την συνέχειαν αυτών αι πλάκες του εδάφους εβαθούλωσαν, και έως τον καιρό του αγίου και ακόμη μετά εφαίνοντο τα βαθουλώματα των πλακών∙ ούτω γαρ εκείνος λέγει αυτολεξεί∙ « Εν ταύτη τη Σιών τας κλίσεις των ιερών γονάτων του πάναγνου σώματος αι προς τούδαφος κατεστρωμέναι πλάκες διωλύγιον ανακράζουσι».

Αγιονικοδημικόν Ανθολόγιον «Αι 14 επιστολαί του Αποστόλου Παύλου»

Ταύτας, λοιπόν τας των τοσούτων και τηλικούτων επουρανίων του Πνεύματος θησαυρών πλήρεις επιστολάς του σκεύους της εκλογής θεωρήσας ο Χρυσορρήμων Ιωάννης, και το εν αυταίς αναγκαίον και πολυωφελές και μεγαλωφελές θαυμάσας, εκινήθη υπό της θείας Χάριτος και πρώτος αυτός ηρμήνευσεν αυτάς πάσας κάλλιστά τε και υψηλότατα και τα εν αυταίς δυσνόητα μυστήρια ανεκάλυψεν αυτού του μεγάλου Παύλου παρισταμένου και προς το δεξιόν ους αυτού επικεκυφότος και προσλαλούντος και την τούτων ερμηνείαν μυσταγωγούντος, καθώς εφάνη δι’ οπτασίας τω θείω Πρόκλω, τω του Χρυσορρήμονος μαθητή∙ τοσούτον προσφυής και κατά την εύνοιαν του μεγάλου Παύλου η ερμηνεία αύτη του Χρυσοστόμου εγένετο, ώστε οπού και αυτός ο ίδιος Παύλος αισθητώς φανείς μετά την ερμηνείαν τούτο προσεβεβαίωσεν, ως διηγείται τούτο ο του Χρυσοστομικού βίου ανώνυμος συγγραφεύς. Επειδή γαρ ο θείος Ιωάννης βαστών εις τας χείρας του το ερμηνευθέν παρ’ αυτού βιβλίον του αποστόλου και ατενίσας εις την εικόνα του Παύλου είπε∙ «Δέχοιο Παύλε των παρ’ εμού πόνων και ων έχω το τιμιώτατον δώρημα∙ ει μεν της σης άξιον μεγαλονοίας και χάριτος, τω Θεώ και σοι χάρις∙ ει δε μη άξιον, σύγγνωθι τη ανθρωπίνη ασθενεία δεδουλωμένοις». Επειδή, λέγω, τούτα είπεν ο θείος Χρυσόστομος∙ ω του θαύματος! Ιδού αυτός ο των αρρήτων ακροατής και διδάσκαλος Παύλος σωματοειδώς ώφθη λέγων αυτώ∙ «Αδελφέ Ιωάννη, μηδέν όλως αμφίβαλε περί της των εμών, μάλλον δε του Πνεύματος επιστολών εξηγήσεως. Ίσθι γαρ σαφώς, ως ούτως ακριβώς διέγνως ταύτας και ανεκάλυψας, ως αυτός τε έγνων εγώ και ως το αυτό Πνεύμα αμφοτέροις υπέθετο». Ταύτα ειπών και ασπασμόν αυτώ δούς, ευθύς εξ οφθαλμών αυτού γέγονεν.

Άγιος Ιωάννης ο Καρπάθιος «100 παρηγορητικά κεφάλαια»

Ποιος θα αναγγείλη στο στενοχωρημένο μέσα στην αδοξία και την αδυναμία εκτελέσεως αρετών, ότι θα δή τον Ιησού όχι μόνο στη μέλλουσα ζωή, αλλά και από την παρούσα, να έρχεται με μεγάλη δύναμη και δόξα προς αυτόν, δια μέσου της απάθειας; Και η ψυχή, που γέρασε στείρα και τότε χωρίς να το περιμένη γέννησε γιο δικαιοσύνης, θα πη τα λόγια της Σάρρας: «Ο Θεός μου έδωσε γέλιο», δηλαδή δώρισε πολύ μεγάλη χαρά σε μένα, που πάρα πολλά χρόνια ήμουν καταλυπημένος, από τα πολλά πάθη μου. Ή, όπως αποδίδει το ρητό άλλος ερμηνευτής: « Ο Θεός μου έδωσε τρυφερή ηλικία», δηλαδή ανανεώθηκε η νεότητά μου καθώς του αετού. Γιατί είχα παλιώσει πριν με τις αμαρτίες και τα πάθη της ατιμίας, και τώρα έχω ξαναγεννηθεί και είμαι έφηβος και βρίσκω τη νεανική απαλότητα, εγώ που προηγουμένως είχα σκληρυνθεί από την ύλη.

"Από τον πλησίον εξαρτάται η ζωή και ο θάνατος, γιατί αν
κερδίσουμε τον αδερφό, κερδίζουμε το Θεό, αν αντίθετα
σκανδαλίσουμε τον αδερφό, αμαρτάνουμε στο Θεό."

Μέγας Αντώνιος