Για τον πνευματικό μας

[aposal]

Να διευκρινίσω ότι τα ραντεβού που κλείνει ο πνευμτικός (ένας από τους δύο) της ενορίας μου δεν σημαίνει επ' ουδενί γραφειοκρατική διδικασία και έλλειψη ενδιαφέροντος! ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ! Αναγκάζεται να το κάνει για να αντεπεξέλθει στη ζήτηση! Εξ άλλου όσοι τον γνώρισαν στην πρόσφαστη συνάντησή μας στην Αθήνα (27 Φεβρουαρίου), το ξέρουν.

[alexios_christian]

Ακουσε να δεις Αλεξιε,

επειδη μεταξυ μας ειμαστε, μια παρεα, και υποτιθεται συνειδητα ,μελη της Εκκλησιας,
και δεν εχουμε τιποτα να κρυψουμε..

Εαν θελεις απαντας, εαν θες οχι.

Σε ρωταω για να εχει νοημα η συζητηση, και οχι για αλλο λογο, μην με παρεξηγησεις, αδελφικα μιλωντας.

Εξομολογεισαι γενικα, η δεν εχεις παει ποτε;
Μετεχεις στην εκκλησιαστικη ζωη και στα μυστηρια;

Ολα απο εκει ξεκινανε και καταληγουν.

Απο εκει και περα, δεν ειναι απαραιτητο εμεις οι λαϊκοι να εχουμε τον "Γεροντα" με την Μοναστηριακη εννοια.

Δεν ζητα ο Θεος αυτο απο εμας. Δεν μας εταξε εκει.

Επειδη μιλας για 'πνευματικη καθοδηγηση', και ισως ειχες κατι πιο εξιδανικευμενο στο μυαλο σου, και πιο υπερβατικο, να εχεις υπ'οψιν σου, οτι αυτες οι καταστασεις, θελουν απολυτη υπακοη, αποταγη, και αφοσιωση σε Γεροντα και δια μεσου αυτου, εις τον Θεον.

Εμεις οφειλουμε να εχουμε μεν σχεση σταθερη με τον Πνευματικο μας, τουτεστιν να εξομολογουμαστε τακτικα, να κοινωνουμε επισης τακτικα, να παιρνουμε την συμβουλη του για θεματα που μας απασχολουν και απτονται της σωτηριας μας,
και οχι βεβαια οπως κανουν καποιοι και εχουν φτασει να ρωτανε τον Πνευματικο τους, επι παντος επιστητου,
μεχρι και σε ποιο φροντιστηριο να στειλουν τα παιδια τους, η ποιον οροφο να διαλεξουν στην νεα τους πολυκατοικια..

Αλλα γενικα, μην περιμενεις πραγματα που ισως να εχεις πλασει στο μυαλο σου, απο βιβλια, η συζητησεις,
γιατι η πραγματικοτητα ειναι πολυ πιο ωμη και πεζη, και σε προσγειωνει.

Οχι οτι δεν ισχυουν αυτα που λενε τα βιβλια και οι Πατερες (θεος φυλαξοι!) αλλα καθε αλλο, ισχυουν και παρα-ισχυουν!

Ομως,

Θα πρεπει να περασεις σαν τον Ιουδαϊκο λαο, γη ερημη και ανυδρη, ξερη και απαρακλητη,
μεχρι να φτασεις να εχεις "κατασταση πνευματικη", και να χτισεις σχεση με τον Πνευματικο,
και να αντλεις απο αυτην ωφελεια πνευματικη.

Με την πρωτη δεν γινεται. Ουτε ακοπα.

Εμεις διαβαζουμε συνηθως για φτασμενους ανθρωπους στην Πιστη, για γερονταδες, υποτακτικους ακομα και αγιους λαϊκους,
αλλα κανεις δεν λαμβανει υπόψιν του, ποσο κοπιασαν, τι απογοητευση περασαν,
τι αγωνα εδωσαν, τι πεισμα εβαλαν, τι χωμα και τουμπες εφαγαν,
μεχρι να φτασουν να γινουν θεμα για βιβλια αξιο και προς ωφελεια δικη μας.

Εδω ολοκληροι Αγιορειτες φημισμενοι γερονταδες ησυχαστες, γραφουν ποσο ταλαιπωρηθηκαν, μεχρι να βρουν γεροντα, να τους παει στο Θεο..

Συνεπως, τι κανουμε εμεις που δεν ειμαστε ουτε η παρανυχιδα τους;

Ταπεινωνομαστε, παμε στην γειτονια μας,
αφηνουμε κατα μερος τους διασημους και χαρισματικους πνευματικους που τους κυνηγανε ολοι εσχατως, (ειναι της μοδας)
βρισκουμε τον Ιερεα μας, ξεκιναμε με ζηλο και ειλικρινεια οσο μπορουμε,
να δινουμε αμαρτιες και να παιρνουμε φωτισμο και ευχη,
και σιγα σιγα ο Θεος, θα δει τον αγωνα μας, και θα κρινει,
ποτε ειναι η καταλληλη στιγμη να παμε παραπερα, η εαν πρεπει να μεινουμε εκει και να αγιασουμε οπου μας εταξε.

Αγιο Πνευματικο να βρεις, παλι ωφελεια δεν θα δεις, οσο εξαρταται απο εσενα, και εχεις θελημα και εγωϊσμο, και υψηλα προτυπα κατα διανοια, και φιλοδοξια.

Τρελλο Πνευματικο να βρεις, (που λεει ο λογος), αμα εσυ ταπεινωνεσαι και εχεις υπομονη θα πας ψηλα.

Μια συμβουλη. Στον πνευματικο παμε χωρις γνωση, χωρις ιδεες, χωρις στερεοτυπα, χωρις φαντασιωσεις, χωρις προτυπα αλλων.

Επιζητουμε το πετραχηλι, την αφεση, την ευχη, τον παρηγορο λογο, την σχεση και την διαμονη στην Εκκλησια, και τον αγωνα δια μεσου αυτης.

Λοιπον επι του πρακτεου:

Δεν χρειαζονται και τρομερα πραγματα. Θα σου στειλω με π.μ. στοιχεια για Πνευματικο, στην Νικαια, και να πας εαν θελεις, να δοκιμασεις.

Kαι δεν σε ειδα δεν με ξερεις..

Ενταξει;

O Θεος να σε βοηθησει, ο Χριστος να σε κατευθυνει, η Παναγια μαζι σου, εμεις δεν εχουμε να σου δωσουμε, παρα την ελαχιστη εμπειρια μας και γνωμη μας.

Συμμετέχω κανονικά και εκκλησιάζομαι αλλά δεν είναι εκεί το θέμα,εγώ απλά μια ερώτηση έκανα και δεν ζήτησα κάποιον ανώτερω πνευματικά γέροντα ούτε κάτι το υπερβατό παρά ένα παπά να δείξει έστω λίγο ενδιαφέρον στα λόγια μου και να μην αντιμετωπίζει το μυστήριο της εξομολόγησης με επαγγελματισμό και επειδή δεν ήξερα που να απευθυνθώ έγραψα αυτήν την ερώτηση.Συγνώμη αν δημιούργησα κάποιο πρόβλημα και για την ενόχληση,σας ευχαριστώ όλους για τις απαντήσεις σας και ο Θεός να σας έχει καλα.

[dionysisgr]

Οπως αγαπας, Αλεξιε.

και να μας συγχωρεις εαν σε κουρασαμε, εδω εχουμε συνηθισει να ενδιαφερομαστε σε εντονο βαθμο,
ο ενας για τον αλλον, και αυτο να μην παρεξηγειται απο κανεναν,
αλλα ισως εσυ να μην εχεις συνηθισει ετσι,
και το ενδιαφερον και η οικειοτητα να σου φαινονται παραδοξα.
Ουδεν κακον.

Ο Θεος να σε φωτισει και να σε κατευθυνει. Αμην.

Εαν παντως εξακολουθεις να ενδιαφερεσαι, για καποιον Πνευματικο, που να μην ειναι "επαγγελματιας", οπως λες, αλλα εξακολουθω να μην κατανοω τι εννοεις,
τοτε στειλε π.μ. και θα σου δωσω στοιχεια, για Νικαια παντα μιλαω, για αλλου δεν ξερω, ισως μπορει αλλος αδελφος.

[panagiotisspy]

Διονύση, έχω την αίσθηση ότι στην ουσία δεν ενοχλήθηκε ο Αλέξιος, από ό,τι του είπες.

Αλλά πάντως Αλέξιε, πράγματι δεν εξήγησες τι εννοείς.
Τι είναι "επαγγελματισμός"?
Είπαμε ότι ο φόρτος και η πολυκοσμία, καμμιά φορά τυποποιούν μια κατάσταση, παρά το ότι είναι εξόχως πνευματική, να "φαίνεται" κάπως "διαδικαστική" χωρίς να είναι όμως. Και πώς αλλιώς θα μπορούσε να είναι άλλωστε, όταν ένας ιερέας έχει να δεχτεί τόσο κόσμο? Είναι δεδομένο, ότι και θα κλειστούν ραντεβού και θα μπουν όροι, οι οποίοι "ξενίζουν" ενίοτε.
Αν από την άλλη, πράγματι συνάντησες αδιαφορία αληθινή από κάποιον, (πράγμα που δεν αποκλείεται φυσικά, μιάς και οι ιερείς άνθρωποι είναι κι' αυτοί), πήγαινε σε άλλον, δεν τελείωσαν οι επιλογές.
Ο Διονύσης αδελφικά προθυμοποιείται να σε συνδράμει, προς αυτή την κατεύθυνση.