"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ωραία τα ποιήματα ευχαριστούμε! τα έχω αφήσει πολύ καιρό αυτά και κακώς... Το καφεδάκι που είπες Μάνο είναι ολόκληρη ιερότελεστεία... Μάνο το θέμα της δουλειάς που δεν ονειρευτήκαμε το έχεις αναφέρει ξανά, ήθελα να σου πω ότι και εμένα δεν μου αρέσει αυτό που κάνω και τα βάζω και με αυτό ώρες, ώρες αλλά ξέρω πως δεν φταίει αυτό μην ξεγελιέσαι και επικεντρώνεσαι σε κάτι που δεν μπορεί να αλλάξεις και αποδίδεις σ΄αυτό ένα μέρος της απογοήτευσής σου, ίσως είναι μια βαθύτερη δυσαρέσκεια, έλλειψη ενέργειας που έχουμε... 8O 8O !
Μόλις ακούω το:
¨Δεν είναι αργά για θαύματα¨ της Ανδριάνας Μπάμπαλη
...και αν είναι αργά... κοντεύουν πια χαράματα
...και αν είναι αργά δεν είναι αργά για θαύματα...

δεν ξέρω τι ήθελες να γίνεις αλλά φαντάζομαι κάτι ποιό σπουδαίο από αυτό που κάνεις... και που ξέρεις μπορεί να μπορούσες να είσαι ένας εξίσου καλός φούρναρης... -στο ζύμωμα κολάει αυτό- οπότε το μήνυμα είναι: άδραξε την μέρα!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Στη Φατνη των χτηνων Χριστος γενναται
χωρις της Επιστημης συνδρομη
η θεια Φυση κανει τη μαμη
κι ο δρακος,σαν αρνι,Θεος κοιμαται.

Αυριον,αντρας,σαν ληστης κρεμαται
νεα του κοσμου θελει οικοδομη,
Σταυρο του δινει ο κοσμος πληρωμη,
πλην Αγιο Φως στο ταφο του πλαναται

Διακοι του Βααλ,δεν ειναι δικος σας
αυτος της φατνης ο φτωχος Χριστος,
Που κηρυξε για νομο του τη χαρη.
Εσας τιμη σας μονη το στιχαρι.
Πομπες,θεοπομπες το ιδανικο σας,
κι ειν'ο Θεος σας σαν κι'εσας μιαρος!

ΑΒΛΙΧΟΣ ΜΙΚΕΛΗΣ

Η ΖΩΗ ΣΑ ΧΤΥΠΗΣΕΙ

Η ζωη σα χτυπησει τη πορτα σου
πρεπει να σαι σε θεση ν'ανοιξεις
κι αν εισαι αντρας που αξιζει τη χαρη της
στη στιγμη να το δειξεις

Μη δειλιασεις αν πονος το χαρισμα,
που η ζωη σου εχει ορισει,
ο,τι αν ειναι προδεξου το αδισταχτα
κι η ψυχη να σκιρτησει

Εχει ο πονος κι'αυτος την αξιαδα του
κι η θυσια μιας χαρας το μεθυσι,
φτανει μονο τη ζωη σου,οχι ανθρωποι,
μα η ζωη να εχει ορισει

ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΗΣ ΤΑΚΗΣ

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ

Ποιος τον σεισμο μπορει ποτε να τον προλαβει;
Και ποιος μπορει την τρικυμια να σταματησει
σαν ερτει η ωρα να σηκωθει γιγαντιο τ' Οχι;...
Αλλα ο σεισμος και η τρικυμια να γινουν κουνια
στο πνευμα μεσα των ανθρωπων,που θα δωσει
καποιο καινουργιο.Ναι στον κοσμο πιο μεγαλο,
-να το κρυφο ποχω βαθια μου θρεψει χρεος!

Του λαου τη διψα και τη λαυρα και την πεινα
νοιωθω στα σπλαχνα μου,Σαφαζ,να τα θεριζει.
Γι'αυτο και θελω αναμεσο σου ενα Σημειο
να υψωσω συνορο στον πονο του,σαν αστρο!
Λειτουργικα θελω τη φτωχεια του να ντυσω.
Λειτουργικα θελω την πεινα του να θρεψω.

Γιατι, αν ξεσπασει αχορταγια στο νου του μεσα '
ο ανθρωπος πεφτει παρακατω απο το χτηνος,
εκει που πεφτουνε οι πλουσιοι κι οι αφενταδες.
Μα εγω το λαο να τον σηκωσω θελω,απανω
κι απο τους πλουσιους κι απανω απ'τους αρχοντους,
ετοιμο παντα για τη λευτερη ανασα,
για τον παλμο,για τον ρυθμο,για τ'ανηφορι,
για τη ζωη και για το θανατο...

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Δοξα Θεω!Δοξα Θεω!
Θεον ανυμνουσιν αγγελων τα πληθη
Αγαπης αντηχει φωνη,
Σωτηρ του κοσμου εγεννηθη,
αγαλλονται οι ουρανοι.

Δοξα Θεω!Δοξα Θεω!
Των μαγων τα δωρα χρυσος και κασσια
ξενιζει η φατνη τον Θεον,
αγαλλον,αχραντε Μαρια,
σκιρτησατε,λαοι Σιων.

Δοξα Θεω!Δοξα Θεω!
Η χαρις εξ υψους τω κοσμω εδοθη
χαρας πληρουται ολ'η γη
δεσμων ο Αδης ελυτρωθη,
ηνοιχθη της ζωης πηγη

Κάλαντα Χριστουγέννων

Βυζαντινά

Άναρχος Θεός καταβέβηκεν και εν τη Παρθένω κατώκησεν

Έρουρεμ, έρουρεμ, έρου-έρου-έρουρεμ χαίρε Άχραντε

Βασιλεύς των όλων και Κύριος, ήλθε τον Αδάμ αναπλάσασθαι

Έρουρεμ, έρουρεμ, έρου-έρου-έρουρεμ χαίρε Άχραντε

Γηγενείς σκιρτάτε και χαίρεστε, τάξεις των αγγέλων ευφραίνεσθε

Έρουρεμ, έρουρεμ, έρου-έρου-έρουρεμ χαίρε Άχραντε

Δέξου Βηθλεέμ τον Δεσπότη σου, Βασιλέα πάντων και Κύριον

Έρουρεμ, έρουρεμ, έρου-έρου-έρουρεμ χαίρε Άχραντε

Σήμερον η κτίσις αγάλλεται, και πανηγυρίζει κι ευφραίνεται

Έρουρεμ, έρουρεμ, έρου-έρου-έρουρεμ χαίρε Άχραντε.

TΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ

Τοσος καιρος πως περασε!Που πηγαν
οι πρωτες ομορφιες;Ποιο κρυο αγερι
τα χελιδονια φοβισε και φυγαν;

Χτες ειμαστε παιδια-σημερα γεροι.
-Μια σταλα,τοση δα,η ζωη του ανθρωπου,-
Μια σταλα Μαης,λουλουδια,καλοκαιρι

κι'απε Φθινοπωρο πικρο.Του τοπου
το σκλαβωμα.-Και η πληξη μας η τοση,
Τα χαιρομαι τ'αυλακια του μετωπου,

μα κλαιω τη χαρη τους,που θα σκοτωσει
τη νεα καρδια,στη δινη απ'τα φευγατα.
Τι να την κανεις την πολλη τη γνωση,

τη γνωση την πικρη που τρωει τα νιατα;

ΑΝΑΞΙΟΣ

Αναξιος μεσα στους πιστους μου
κι'οσων παλμο κι'ανασαμο
τους δινει ο νους μου,
αναξιος οποιος δε μπορει
μες στο σεισμο, το χαλασμο,
καστρο τη γνωμη του να στησει,
και καρτερει,
και λεει:να ιδω και δε μπορει
κι αργοσαλευει του η ψυχη,
σαν κυπαρισσι.

Αναξιος,οποιος μεσ' την πραξη
που μεσα στα αιματα πατα
κι ευφραινεται στ' αποκαιδια,
αναξιος, οποιος απαλα
κραταει της σκεψης το μεταξι
για πεπλα, για χρυσοκεντιδια.

Αναξιος οποιος με το σκυλο
το συρτο μοιαζει σα δαρθει,
οταν αργα η γοργα θαρθει
της κρισης η ωρα
κι' αντιχτυπιενται τα στοιχεια
στα συγνεφα η στην Πολιτεια,
κεραυνοφορα.

Αναξιος οποιος ξαφνου ακουει
το προσκλητηρι των καιρων
να το φυσαει η να το κρουει
σαλπιγγα η τυμπανο, το ακουει,
δε λεει : Παρων!

ΠΑΛΑΜΑΣ Κ.