ποιος ειπες να επέμβει???ο δεσποτης??? γκουχ ..γκουχ....

καλο το κουκλοθεατρο κι η πλάκα με τον "γλυκες μου ψυχουλες" και τους αλλους αυτοχειροτονητους...αλλά δεν είναι μόνοι τους...δυστυχώς.....
Συντονιστής: Συντονιστές




καλη μου Κατερίνα,"η θρησκεία μπορεί να γίνει φοβερή αρρώστια" είχε πει ο π.Πορφύριος...raxil έγραψε:κουίζ:ποιος όταν ήταν ηγουμενος μοναστηριού είχε (και έχει) στη δούλεψη του μαγισσα η οποια έκανε γυμνη επικλήσεις στονεπι της στεγης της μονης κατά τις μεταμεσονυχτιες ώρες???
Αγαπητέ Μιχαήλ μας επεξεργάζεσαι διαδικτυακά .τουτέστιν μας δουλεύεις ψιλό γαζί .όχι ότι δεν κατέχεις την ερμηνεία του ανωτέρω αλλά προσπαθώ να κερδίσω χρόνο για να συνέλθω .δεν γίνονται αυτά τα πράγματα .αδύνατον .
π.Νικόλαος Χατζηνικολάου έγραψε:"Η εποχή αυτή δεν νικιέται. Η κατηφορική πορεία της δεν αναχαιτίζεται. Απλά ξεπερνιέται. Πριν από λίγα χρόνια έζησα για πεντέμισι μήνες σε ένα παντοκρατορινό κελλί, δίπλα στο Κουτλουμούσι. Η τουαλέτα βρισκόταν έξω από το σπίτι. Νερό δεν είχε. Χρησιμοποιούσαμε στάχτη. Για να πας το καλοσκεφτόσουν. Τον χειμώνα το κρύο, και το καλοκαίρι οι μύγες, σου προσδιόριζαν τον χρόνο της απόφασης. Η κουζίνα είχε ένα νεροχύτη παλαιού τύπου. Δίπλα μια εστία με τρίποδα και ξύλα. Δεν υπήρχε ούτε πετρογκάζ. Για να κάνεις ένα τσάι ή ένα καφέ έπρεπε να το υπολογίσεις αρκετά. Χρειαζόσουν χρόνο, ξύλα, φωτιά, υπομονή. Ένα φανάρι με σίτα συντηρούσε τον χαλβά και τις ελιές. Αντί για τραπέζι ένας σωρός με ταιριασμένα τούβλα. Αντί για καρέκλες τελάρα από τον μανάβη. Και όλα ήταν τόσο εύκολα! Σίγουα άβολα, αλλά όχι ασκητικά. Πάντως ευλογημένα.
Κάποιοι κουτσομπόλευαν τους πατέρες που ζούσαν εκεί χαρακτηρίζοντάς τους ακραίους. Τότε απορούσα. Σήμερα δοξάζω τον Θεό που υπάρχουν και αυτοί. Αυτούς μόνο δεν πατάει η εποχή. Αυτοί την ξεπερνούν. Αυτοί διασώζουν έννοιες και φρονήματα όπως άσκηση, αγώνας, εκούσια στέρηση. Αυτοί μας δίνουν τη δυνατότητα να κατανοούμε τους πατέρες, να ζούμε τη δόξα του Αγίου Όρους, να διακρίνουμε τα όρια και τις δυνατότητες του ανθρώπου, να λυπούμαστε για την εποχή. Αυτοί μας δίνουν τη δυνατότητα ακόμη να ελπίζουμε."