Τι είναι η ομάδα "Ε" στον Όλυμπο;;;;;

[nkope]

Επίσης βρήκα κι αυτό το άρθρο:

Ο πατήρ Σεραφείμ Ροουζ

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΠΗΛΙΟΥ

Γράφει ο διάσημος Αγγλος συγγραφέας Τ.Σ. Ελιοτ « Η εποχή μας είναι μια εποχή μέτριων αρετών και μέτριων παθών.
Οι άνθρωποι δεν απιθώνουν το Σταυρό, διότι ποτέ δεν τον επωμίζονται».
Την αλήθεια των παραπάνω, προς ελπίδα και παρηγορία της ταλαίπωρης ορθολογιστικής, υλιστικής και κοσμικής εποχής μας, έρχεται να ανατρέψει η μεγάλη μετάνοια του μακαριστού π. Σεραφείμ Ροουζ και στη συνέχεια το σταυρικό φρόνημά του και η ζωη του, στα οποία ενσκήπτοντας, μεγάλη πνευματική ωφέλεια μπορούμε να αποκομίσουμε. Ο π. Σεραφείμ, ένας Αμερικανός πρώην προτεστάντης, μια αληθινή ιδιοφυΐα, αφού έζησε την απελπισία, τον μηδενισμό, την ηθική αναρχία της γενιάς του 60 και 70, τον υλιστικό, φιλόκοσμο και πεζό αμερικανικό τρόπο ζωής, επανεστάτησε εναντίον τους. Μετά από οδυνηρές εσωτερικές διακυμάνσεις και αγωνιώδεις αναζητήσεις της Αλήθειας, ο Φιλάνθρωπος Κυριος, ο Ιησούς Χριστός, η Αυτοαλήθεια, αποκαλύφθηκε στη θλιμμένη έως θανάτου ψυχή του. Με μια θαυμαστή μεταστροφή εντάχθηκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία και έγινε μοναχός, θέλοντας να βιώσει την ουσία και την καρδιά του Χριστιανισμού, ο οποίος δεν είναι «εκ του κόσμου τούτου». Στην αρχή, μαζί με κάποιον νέο Ρώσο Ορθόδοξο, που έγινε επιστήθιος φίλος του, τον Γκλέμπ, ίδρυσαν στα απάτητα βουνά της Βορειας Καλιφόρνιας ένα μοναστήρι αφιερωμένο στον Αγιο Γερμανό της Αλάσκας, τον πρώτο Ορθόδοξο Ιεραπόστολο της Αμερικής. Εκεί ασκήθηκε ως ερημίτης, εξέδωσε πλήθος βιβλίων και άρθρων, και πραγματοποίησε σειρά διαλέξεων, με κίνητρο τον βαθύ πόθο να μεταλαμπαδεύσει στούς συμπατριώτες του την αρχαία πνευματική παράδοση των Πατέρων της Εκκλησίας μας. Τελος, εκεί και ανεπαύθη εν Κυρίω το 1982, σε ηλικία μόλις 48 ετών.
Εχοντας αναζητήσει εναγωνίως την Αλήθεια και αφού επιτέλους η Αλήθεια του αποκαλύφθηκε, ο π. Σεραφείμ κατενόησε πως το να ζεις την Αλήθεια σημαίνει να σταυρώνεσαι καθημερινά. Οτι η Ορθοδοξία προϋποθέτει τον θάνατο του εαυτού μας για την άρση του καθημερινού σταυρού, που αποτελεί, ωστόσο, ένα ελαφρύ ζυγό με τη χάρη και τη βοήθεια του Θεού. Ετσι ο Ευγένιος-αυτό ήταν το κοσμικό του όνομα-πριν ακόμα γίνει Ορθόδοξος, ήταν ήδη νεκρός γι αυτόν τον κόσμο και επιθυμούσε να πεθάνει για την Αλήθεια. Και η Αλήθεια, δηλ. ο Κυριος Ιησούς Χριστός, τον ενέπνεε στον πόθο του αυτόν. Εγραφε «Και ο Θεάνθρωπος, που μόνον Αυτός απ όλους υπέφερε ως ένας απολύτως Αθώος - γυρεύεις μια εξήγηση απ Αυτόν; Η εξήγησή Του είναι η ζωη Του, δες την... Ολοι μας αξίζουμε όσα υποφέρουμε, η τουλάχιστον πρέπει να τα δεχόμαστε ευχαρίστως ως μία ευκαιρία να ζήσουμε μια πιο βαθιά ζωη και να προσεγγίσουμε περισσότερο τον συνάνθρωπό μας και τον Θεο. Ομως, ο Ιησούς Χριστός δεν άξιζε να υποφέρει. Δεν υπήρχει καμιά αιτία, διότι Εκείνος ήταν αθώος και δεν είχε κάτι να διδαχθεί, κάτι να κερδίσει από το μαρτύριο. Ηταν μια δωρεάν πράξη χάριτος η δική Του, τέτοια που δεν μπορούμε ούτε να την φανταστούμε. Αυτός μόνον έζησε στο έπακρο όλο τον πόνο και τη θλίψη που μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος».
Ο πόνος είναι πάντα ένας ανεπιθύμητος «επισκέπτης». Καποτε ο Γκλέμπ, συνοδοιπόρος, συνεργάτης και αργότερα συμμοναστής του πατρός Σεραφείμ, αναρωτιόταν γιατί να είναι «απαραίτητο να εξακολουθούμε να υποφέρουμε, αφού ο Χριστός έχει νικήσει τον πόνο και τον θάνατο; Για ποιο λόγο πρέπει ακόμα να βασανιζόμαστε εδώ στη γη, όπως στον καιρό της Παλαιάς Διαθήκης;» Και ξαφνικά, μια μέρα, προσκυνώντας κάποια ιερά λείψανα, «κατάλαβα», έγραφε, «τη γλυκύτητα του μαρτυρίου, την οποία ο Χριστός δεν στέρησε από την Εκκλησία. Σε αντίθεση με ο,τι πίστευα στο παρελθόν, ο πόνος αυτός είναι απαραίτητος, για να διατηρηθεί η παρουσία της αγιότητας». Αυτή τη γνώση του τι σημαίνει μαρτύριο κατανούσε και ζούσε με ένταση ο πατήρ Σεραφείμ, «ένα πρώην καλομαθημένο παιδί από τη νότια Καλιφόρνια, τη γεμάτη ανέσεις και αυταρέσκεια». Μαλιστα στις ανησυχίες του Γκλέμπ για το αν θα μπορούσε ο Ευγένιος να ζήσει ως ένας αληθινός ασκητής-μοναχός, απάντησε ο ίδιος «Μην ανησυχείς για τη φιλοσοφική φύση μου. Οταν έγινα Ορθόδοξος Χριστιανός, σταύρωσα εκουσίως το νου μου και όλοι οι σταυροί που επωμίστηκα είναι μονάχα πηγές χαράς για μένα. Δεν έχασα τίποτα και κέρδισα τα πάντα»! Ας έχουμε την ευχή του.

Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος

[nemesis123]

ΑΠΟ ΤΟΥΣ Ε , ΤΟ ΠΗΓΑΜΕ ΑΛΛΟΥ ΠΑΛΙ.
ΕΛΕΟΣ