Σελίδα 3 από 4
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 11, 2008 12:50 pm
από stratos
Ερώτηση.
Μέ τί διακριση εγώ ο κοσμικός καί ζαλισμένος από τίς μέριμνες καί τούς πειρασμούς τού κόσμου θά καταλάβω ποιά από αυτά τά [αθώα] τής καθημερινότητας,αν οχι μέ πηγαίνουν πίσω μέ αφήνουν στάσιμο πνευματικά;
Μέ ποιόν καθαρό νού θά καταλάβω το λάθος από τό σωστό;
Ειναι λάθος νά εχω ζυγαριά καί καθρέπτη τήν Αγία Γραφή καί τίς διδαχές τών Πατέρων εγώ ο κοσμικός;
Γιά τό θέμα τού Πνευματικού τωρα.
Από τήν μικρή μού πείρα μιλώντας καί πιεζοντας [νά μού μιλήσουν ανοικτα] καποιους Πνευματικούς που ειχα τό θαρος νά το κανω,κατάλαβα οτι ειναι λάσκα μέ τόν κοσμο οχι επειδη ετσι ειναι τό σωστό ,αλλά γιατι δέν μπορούν νά χωρέσουν η νά πράξουν αυτό που πραγματικα πρέπει νά κάνουν.
Δέν εχουν κάνει τό βήμα στό κενό οπως λέμε στηριζοντας τά παντα μονο στό Θεό.
Για αυτο καί ακουω παραδειγματα απο κοσμο που τούς επιτρεπεται ακόμα καί τό καπνισμα η καί αλλα ακόμα από
Με τήν δικαιολογία οτι δέν μπορουν χωρις αυτά η οτι θά γινουν χειρότεροι αν τα κοψουν
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 11, 2008 1:09 pm
από aposal
Αδελφέ μου Ηλία, δεν γνωρίζω αν απευθύνεσαι σ' εμένα, γιατί το μήνυμά σου έπεσε ακριβώς μετά το δικό μου!
Αν συμβαίνει αυτό, η άποψή μου είναι πως επειδή δεν έχουμε διάκριση και θα αργήσουμε πολύ να την αποκτήσουμε (αν την αποκτήσουμε) πρέπει να κάνουμε υπακοή στον πνευματικό μας! Αυτό, νομίζω, ότι θέλει ο Θεός από εμάς!
Η ερμηνεία της Αγίας Γραφής, κατά τη γνώμη μου, απαιτεί υψηλό πνευματικό επίπεδο, γιατί διαφορετικά μπορεί να προβούμε σε λάθη. Γι'αυτό το λόγο ΚΑΙ σ' αυτό το ζήτημα πρέπει να συμβουλευόμαστε τον πνευματικό μας.
Σχετικά με τους πνευματικούς, έχω την άποψη ότι είναι παρακινδυνευμένο να μιλάμε για σωστές ή μη αποφάσεις. Ποιός γνωρίζει αν για εμένα τον αμαρτωλό, η καλύτερη απόφαση είναι η πίεση, ή η περισσότερη λάσκα;
Μόνον ο Θεός! Ο οποίος, θεωρώ θα εκτιμήσει την προσπάθεια του πιστού να κάνει υπακοή στο πνευματικό του και θα φωτίσει τον δεύτερο να δώσει την καλύτερη (για τον συγκεκριμένο πιστό) λύση.
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 11, 2008 1:25 pm
από stratos
aposal έγραψε: Ποιός γνωρίζει αν για εμένα τον αμαρτωλό, η καλύτερη απόφαση είναι η πίεση, ή η περισσότερη λάσκα;
Συμφωνοι.
Αυτο εγραψα καί εγώ ποιό επάνω.
Οτι ο καθένας μάς είναι διαφορετικός από τόν αλλο καί δέν μπορει ο ενας νά ζεί οπως ο αλλος.
Αλλά νά μήν βγαζουμε καί δογμα τό [κανε τη ζωούλα σου ] αλλιώς εισαι καί εγω δέ ξερω τι νούμερο.
Οκ . δε μπορεις νά ζεις συμαζεμένα;
Μή περνάς οι ετσι ειναι και το σωστό
Γενικά μιλαω aposal δεν λεω γιά εσένα

Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 11, 2008 1:57 pm
από stratos
Καί μιά αλλη ερώτηση μιας καί τό εφαγα τώρα τό φλάς :)
Πώς γίνεται νά είμαστε τόσο ελαστικοί μέ τόν εαυτό μάς σήμερα στόν τρόπο ζωής μάς κλπ;
Καί από τήν αλλη νά απαιτούμε μετά μανίας μπορώ νά πω Ιεράρχες καί Ιερείς Ομολογητές ,Ασκητικούς ,χωρίς μισθούς και φυσικά ακτήμονες;
Βοηθήστε μέ σάς παρακαλώ οποιος μπορει γιατί θά αρχισω νά πιστευω οτι ειμαι γιά δέσιμο
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 11, 2008 2:00 pm
από eortologio_gr
Διότι εμείς είμαστε λαικοί ενω αυτοί που αναφέρεις Ηλία είναι κληρικοί δηλ. έχουν τάξει τον εαυτό τους στην υπηρεσία της Εκκλησίας και της Ορθοδοξίας, άρα αποτελούν "ζωντανό παράδειγμα" όπως εμείς το καταλαβαίνουμε ή όπως θα θέλαμε να το βλέπουμε.
Βαζοντας όμως τον πήχη στο υψος που τον βάζουμε για τους "αλλους" στην ουσία επιβεβαιώνουμε οτι ξέρουμε ποιός είναι ο πήχης και πόσο ψηλά πρέπει να είναι. Αρα ήδη βαδίζουμε στον "δρόμο"...
Χρ.
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 11, 2008 2:03 pm
από stratos
Στό Ευαγγελιο δέν διαβασα πουθενα για αυτό το διαχωρισμο.
Απευθύνεται σέ ολους τό ιδιο.
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 11, 2008 2:40 pm
από lazarr
stratos έγραψε: Μπορώ απο τό Ευαγγελιο καί από τήν Ιστορια τής Εκκλησιας να σου τά πω αλλιώς.
Αλλά δέν θάχει νόημα.
Σιγουρα και εμένα θά μέ συνέφερε νά περασω το μηνυμα οτι ο Κυριος εδωσε αυτά τά παραδείγματα πού λές ,γιατι ζω στον κόσμο καί απρόσεκτα πολλές φορές.
Οπως ξέρει ο καθένας ας πράξει.
Ουτε ειμαστε ολοι ιδιοι
Ουτε κάποια πραγματα δωθηκαν γιά ολους
Καταλαβαίνω τι λες αδελφέ, και είναι δείγμα πνευματικής υγείας να μην θέλει κανεις κάποια πράγματα να τα χρησιμοποιήσει σαν άλλοθι για να μην ανταποκριθεί σε κάποια άλλα.Όπως δείγμα υγείας είναι και ο προβληματισμός του αδελφού cool.Ξέρω πως το Ευαγγέλιο λέει ότι θα δόσουμε λόγο και για την τελευταία κουβέντα που είπαμε..αλλά νομίζω πως η σωτηρία μας δεν εξαρτάται από τις λεπτομέρειες.Αυτό που μετράει είναι ο γενικός προσανατολισμός μας και αν αυτά που κάνουμε διευκολύνουν τη σχέση μας με το Θεό.Αν όπως λένε οι άγιοι Πατέρες υπάρχουν κάποια "συγγνωστά" αμαρτήματα που δεν είναι ικανά να προκαλέσουν την πτώση ενός αγίου από την αγιότητα, πολύ περισσότερο φαντάζομαι ότι δεν μπορούν να μας οδηγήσουν στην απώλεια της σωτηρίας.Ο Θεός δεν είναι "ψείρας" όπως λέμε..Αν εφάρμοζε τη δικαιοσύνη Του , αλίμονο...δεν θα σωζόταν κανείς.Όμως "ου κατά τας ανομίας ημών εποίησεν ημίν, ουδέ κατά τας αμαρτίας ημών ανταπέδωκεν ημίν".
Αρκεί βέβαια να υπάρχει πραγματική μετάνοια..
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 11, 2008 3:00 pm
από eortologio_gr
stratos έγραψε:Στό Ευαγγελιο δέν διαβασα πουθενα για αυτό το διαχωρισμο.
Απευθύνεται σέ ολους τό ιδιο.
Υπάρχει το γράμμα του νόμου αλλα και το πνεύμα του νομου.
Η αίσθησή μου είναι οτι το Ευαγγέλιο μαζί με την ανα τους αιώνες ερμηνεία του απο τους Αγιους Πατέρες, δινει την αποδοχή της αίσθησης που εγώ εξέθεσα στο μηνυμά μου.
Αυτό εμένα με ηρεμεί και αφού με ηρεμεί έστω και ανορθόδοξα δηλ. χωρίς επακριβή αναφορά σε γραμμένα Ετυαγγελικά λόγια, σημαίνει οτι για μένα είναι ΟΚ. Αλλωστε εξέφρασα την άποψή μου όπως την έχω εγώ χωρίς να σημαίνει (αν την κρίνουμε με βάση την πραγματική αλήθεια του Ευαγελίου) οτι είναι και η αληθής.
Για την αληθή ερμηνεία και γνώμη ο μόνος κατάλληλος είναι ο Πνευματικός. Ολοι οι άλλοι είμαστε "απλές οδοντόκρεμες"...
Χρ.
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 11, 2008 3:07 pm
από Melpomeni
stratos έγραψε:Καί μιά αλλη ερώτηση μιας καί τό εφαγα τώρα τό φλάς :)
Πώς γίνεται νά είμαστε τόσο ελαστικοί μέ τόν εαυτό μάς σήμερα στόν τρόπο ζωής μάς κλπ;
Καί από τήν αλλη νά απαιτούμε μετά μανίας μπορώ νά πω Ιεράρχες καί Ιερείς Ομολογητές ,Ασκητικούς ,χωρίς μισθούς και φυσικά ακτήμονες;
Βοηθήστε μέ σάς παρακαλώ οποιος μπορει γιατί θά αρχισω νά πιστευω οτι ειμαι γιά δέσιμο
Η Ορθοδοξια και η Ορθοπραξια ειναι ιδιες και για τους κληρικους και για τους λαικους.Δεν διδαξε ξεχωριστα ο Χριστος η η Εκκλησια τους μεν απο τους δε. Φυσικα σε αυτον που εχουν δοθει πολλα,θα του ζητηθουν και πολλα.Αν πηρε 10 πνευματικα ταλαντα ,5 η 1 θα δωσει λογαριαμο για το τι εκανε με αυτα. Ολοι θα δωσουμε λογαριασμο για το τι μας εμπιστευθηκε ο Κυριος.
Φυσικα και περιμενουμε αγιοτητα απο Ιερωμενους. Ας τους βοηθησουμε.Ειναι στην Παραδοση της Εκκλησιας οι λαικοι να φροντιζουν για τις αναγκες των κληρικων.
Και ας κοιταξουμε και εμεις την δικη μας πορεια προς την αγιοτητα.Το οτι ειμαστε λαικοι,μαλλον δεν θα το δεχτει ο Κυριος σαν δικαιολογια...
Δημοσιεύτηκε: Δευ Φεβ 11, 2008 5:48 pm
από nikolaos-9
Γράφεις stratos κάπου: [...κατάλαβα ότι (οι πνευματικοί μας) είναι λάσκα με τον κόσμο όχι επειδή έτσι είναι το σωστό, αλλά γιατί δε μπορούν να χωρέσουν η να πράξουν αυτό που πραγματικά πρέπει να κάνουν...]
Όλοι γνωρίζουμε πως οι άνθρωποι που ακολουθούν την ιερωσύνη ή το μοναχισμό διέπονται από μία φυσική κλήση, δωσμένη φυσικά από το Θεό.Αυτοί άλλωστε κρίνονται αυστηρότερα από τον Κύριο και πειράσσονται εντονότερα από τον πονηρό.
Κάπου είχα διαβάσει η ακούσει πως, "εάν εμάς τους ανθρώπους μας εξομολογούσαν Άγγελοι από τον Ουρανό, θα πέρνανε κεφάλια" διότι οι ίδιοι δεν είναι άνθρωποι γιά να γνωρίζουν 'από πρώτο χέρι' την αδύναμη ανθρώπινη φύση. Όταν η Εκκλησία επιτρέπει "κατ' οικονομίαν" κάποια πράγματα, το κάνει από αγάπη, γνωρίζοντας τη μεταπτωτική φύση του ανθρώπου και τη ροπή του προς την αμαρτία. Έχω διαβάσει εδώ μέσα σχόλια γιά κάποιους ιερείς που βάζουν κανόνες πολυετούς αποχής από τη θεία Μετάληψη, γιά ασήμαντη αφορμή. Δεν μπορώ να κρίνω αν είναι παράλογα η όχι, πάντως είναι δύσκολο και χρειάζεται πολλή διάκριση από τον πνευματικό που, πρώτη του μέριμνα είναι η σωτηρία και όχι η τιμωρία και η προσήλωση στο πνεύμα και όχι στο γράμμα του νόμου, όπως πολύ σωστά έγραψε κάποιος αδελφός.