Σελίδα 3 από 3

Δημοσιεύτηκε: Δευ Απρ 07, 2008 8:20 am
από dionysisgr
Αδελφια, εγω πιστευω οτι μενεις στην Ανασταση οσο παει (καλο ειναι μεχρι να τελειωσει να εισαι εκει), και λες στους αλλους ευγενικα "καλη ορεξη", χωρις παρεξηγησεις.

Δεν ειναι σωστο να εμποδιζουν οι αλλοι την επιθυμια σου να παρευρεθεις στην κατανυκτικοτερη ακολουθια του ετους, και στην τελικη αναλυση σε αυτο που ομολογουμε και προσδοκουμε ολοι μας!

Οσο για τους αλλους που ερχονται σαν "επισκεπτες", να κανουν "εντυπωση" και να φυγουν, καλυτερα να μην ασχολουμαστε, γιατι ο καθενας εχει τα δικα του χαλια.

Κανεις δεν ξερει εαν καποιοι απο αυτους σε λιγα χρονια, κλειστουν ακομη και στην μονη της μετανοιας τους.

Κοιταμε τον εαυτο μας και μονο (οχι με την κακη εννοια).

Ο καθενας θα πει χωριστα τα "καλαντα".

Καλη Ανασταση σε ολους!

Δημοσιεύτηκε: Δευ Απρ 07, 2008 9:57 am
από filotas
Αυτός που φεύγει μετά το "αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί Αυτού", τι είναι;

(Η ερώτηση δεν είναι δική μου, την έχει βάλει πολλές φορές ο π. Αθανάσιος Λεμεσού).

Δημοσιεύτηκε: Δευ Απρ 07, 2008 10:36 am
από nektaria
Έτσι ακριβώς φαινόμαστε όταν φεύγουμε μετά τη Ανάσταση, σαν ʽεχθροίʼ του Θεού που το βάζουμε στα πόδια.

Θέλω όμως να ρωτήσω και τον Πατέρα Αντώνιο τι γίνεται όταν οι γύρω μας είναι τυπικοί με την εκκλησία (όχι πολλά πολλά ) ιδίως σε ένα ζευγάρι αν ο ένας από τους δύο είναι κοντά στην εκκλησία και ο άλλος όχι. Δεν αφορά μόνο την Λειτουργία της Ανάστασης.
Έχω ακούσει βέβαια το ʽ άγιασε εσύ και θα αγιάσουν όλοι γύρω σουʼ, δηλαδή στην συμπεριφορά του άνδρα μας ή της υπόλοιπης οικογένειάς μας έχουμε και εμείς ευθύνη. ʽΈχουμε την εντύπωση ότι είμαστε εμείς οι καλοί χριστιανοί και αυτοί όχι και αντί να τους βοηθήσουμε με αγάπη, η συμπεριφορά μας και ο εγωισμός μας τους απομακρύνει από την πίστη μας.
Άρα δεν είναι σωστό να λέμε αυτοί φεύγουν από τη Λειτουργία και εμείς οι καλοί μένουμε ,αλλά όλοι μαζί τι κάνουμε.

Δημοσιεύτηκε: Δευ Απρ 07, 2008 10:53 am
από dionysisgr
H ευθυνη για την πιστη και την μαχη της σωτηριας ειναι ατομικη.

Δεν υπαρχει εκει το εμεις αλλα το εγω τι κανω.

Αλλο αγαπη, αδελφοσυνη, αλλυλεγγυη, σε ανθρωπινα μετρα κατα τον βιο του καθενος, και αλλο τι κανω μονος μου για να σωθω.

Δηλαδη εαν ολοι οι φιλοι μας και οι συγγενεις μας πανε και γινουν ιεχωβαδες π.χ., η πιστοι της εκκλησιας του σατανα, τι θα πουμε;

E, να παω και εγω για να ειμαστε ολοι μαζι...

Δημοσιεύτηκε: Δευ Απρ 07, 2008 11:09 am
από PRETORIAN
aposal έγραψε:
PRETORIAN έγραψε:
nektaria έγραψε:Υπάρχουν πολλοί που θέλουν πάρα πολύ να μείνουν σε όλη τη Λειτουργία μετά την Ανάσταση αλλά δεν θέλει κανένας άλλος από την οικογένεια, οπότε αναγκάζονται να φύγουν μαζί. Σας μιλάω εκ πείρας! Τι μπορείς να κάνεις τότε;
ΕΜΕΝΑ ΑΓΑΠΗΤΗ ΜΟΥ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ 12:05 ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΚΑΘΟΜΑΙ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ. ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΑΝ ΤΟ ΘΕΛΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΘΕΣΑΙ.ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΜΕ.....
Αυτό νομίζω ότι δεν πρέπει να είναι πάντα ο κανόνας! Σε ένα παντρεμένο ζευγάρι πχ όπου ο ένας θέλει να μείνει και ο άλλος όχι, προκειμένου να αποφευχθούν προστριβές, έχω την άποψη ότι προτιμότερο είναι να υποχωρήσει ο πιο πιστός!
ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΣ ΟΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΠΟΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ.ΤΩΡΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΥΣ ΔΙΑΦΩΝΩ ΟΤΙ Ο ΠΙΟ ΠΙΣΤΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΙΣΩ. ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΠΙΣΩ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΤΕ ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΑΛΛΑ, ΕΦΟΣΟΝ ΜΙΛΑΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ Κ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗ. ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ. ΓΕΝΙΚΑ ΜΙΛΑΩ.

Δημοσιεύτηκε: Δευ Απρ 07, 2008 11:24 am
από theodosis79
Ναι, ισως ο/η συζηγος να ειναι καλοπιστος και να κατανοει την επιθυμια του συντροφου του να μεινει αλλα οπως λεει και ο Αποστολος(apοsal) αν υπαρχουν στηνπαρεα γονεις η αδερφια και ξαδερφια του/της συζηγου τοτε ισως αυτοι να σκαδαλιστουν και να πουν διαφορα και ο/η συζυγος να νιωσει ασχημα η αβολα για το συντροφο του. Βεβαια αν αντιμετοπιζουμε τετοιο θεμα, καλο ειναι να κανουμε προσευχη και να το αφησουμε στην προνοια του Θεου!

Δημοσιεύτηκε: Δευ Απρ 07, 2008 11:31 am
από aposal
PRETORIAN έγραψε:
aposal έγραψε: Αυτό νομίζω ότι δεν πρέπει να είναι πάντα ο κανόνας! Σε ένα παντρεμένο ζευγάρι πχ όπου ο ένας θέλει να μείνει και ο άλλος όχι, προκειμένου να αποφευχθούν προστριβές, έχω την άποψη ότι προτιμότερο είναι να υποχωρήσει ο πιο πιστός!
ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΣ ΟΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΠΟΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ.ΤΩΡΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΥΣ ΔΙΑΦΩΝΩ ΟΤΙ Ο ΠΙΟ ΠΙΣΤΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΙΣΩ. ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΠΙΣΩ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΤΕ ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΑΛΛΑ, ΕΦΟΣΟΝ ΜΙΛΑΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ Κ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗ. ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ. ΓΕΝΙΚΑ ΜΙΛΑΩ.
Το αν πρέπει να γίνουν υποχωρήσεις και μέχρι ποιού σημείου είναι κάτι που, όπως όλα, δεν έχει κανόνες, αλλά απαιτεί διάκριση!
Γιατί, ας μην ξεχνάμε, οι παντρεμένοι έχουν να διαφυλάξουν ένα μυστήριο, αυτό του γάμου, οπότε η συμπεριφορά τους δεν είναι δεδομένη, αλλά κάθε φορά επηρεάζεται και από τον/την σύζυγο!

Δημοσιεύτηκε: Κυρ Απρ 20, 2008 6:59 pm
από iliasgr
εγω,αδελφοι,εχω πολλα χρονια να παω στην εκκλησια,και συνεπως και στην Ανασταση :cry: :cry: :cry: .
με τη χαρη του Θεου και την ευλογια του πνευματικου μου,φετος θα παω στην Ανασταση και θα κοινωνησω :D :D :D .
ευχεσθε υπερ εμου

Δημοσιεύτηκε: Δευ Απρ 21, 2008 7:31 am
από aposal
Ο Θεός να σου χαρίζει υπομονή, δύναμη και πίστη, Ηλία!