"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

χαιρομαι που εχετε τον Χριστο εγγυητη και δεν φοβαστε την μεταβαση της ψυχής απο το σαρκικο ενδυμα της στις ουρανιες μονες .Την ψυχη που φευγωντας νιωθει ΕΙΡΗΝΗ ΑΓΑΠΗ ΧΑΡΑ μακρια απο τα γηινα δεσμα που την αιχμαλωτιζουν πληγωνουν και την κατεβαζουν στα ταρταρα ενω εχει φτερα για να πετα προς τα ανω και λευτερη να ζει με ΑΓΑΠΗ(ΧΡΙΣΤΟ) ακομη και οταν βρίσκεται σε αρενες δοκιμασιων.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΦΟΥ Η ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ ΣΟΥ ΣΕ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΔΩ.ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΟΤΑΝ ΑΜΑΡΤΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΟΤΕ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΣ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ !



ΠΑΣΑ ΠΝΟΗ ΑΙΝΕΣΑΤΩ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ....

Merkourios έγραψε:

...έχω ετοιμάσει από χρόνια έναν φάκκελο σε περίοπτη θέση γιά την οικογένειά μου πάνω στην βιβλιοθήκη ( γιά να τον δούνε εύκολα μέσα στήν αναμπουμπούλα της κηδείας μου) μέ εξωτερικό τίτλο:

"ΕΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ ΑΙΦΝΙΔΙΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΟΥ" , όπου έχω καταχωρίσει πρόσωπα καί τηλέφωνα ανθρώπων πού θα πρέπει να ειδοποιηθούν, καθώς καί 3 τουλάχιστον Μοναστήρια γιά τέλεση Σαρανταλείτουργου...

Αυτή είναι εξαιρετική ιδέα και πολύ χρήσιμη

Τρέχω στο Πλαίσιο να αγοράσω όχι φάκελο, αλλά ντοσιέ...

Merkourios έγραψε:

Τό ερώτημα είναι πάντα επίκαιρο, γιατί καί ο θάνατος είναι καθημερινός, μερικές φορές ξαφνικός, αλλά καί πάντα επίκαιρος.

Κατ΄ αρχάς,

1) έχω ετοιμάσει από χρόνια έναν φάκκελο σε περίοπτη θέση γιά την οικογένειά μου πάνω στην βιβλιοθήκη ( γιά να τον δούνε εύκολα μέσα στήν αναμπουμπούλα της κηδείας μου) μέ εξωτερικό τίτλο:

"ΕΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ ΑΙΦΝΙΔΙΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΟΥ" , όπου έχω καταχωρίσει πρόσωπα καί τηλέφωνα ανθρώπων πού θα πρέπει να ειδοποιηθούν, καθώς καί 3 τουλάχιστον Μοναστήρια γιά τέλεση Σαρανταλείτουργου...

2) έχω χωρίσει τα περιουσιακά μου στοιχεία από τώρα, σε ειρηνική συνενόηση με την οικογένεια ώστε να μή αδικήσω εκ λάθους κανένα.

ΕΑΝ ΗΞΕΡΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΟΥ...

1) Εδώ καί κάποια χρόνια παρακαλώ καθημερινά την Παναγία μας με σχετικές μετάνοιες

"Παναγία μου, χάρισέ μου πληροφορία καί προετοιμασία θανάτου..."

2) Από 20ήμερη - μηνιαία εξομολόγηση πού κάνω τώρα, θα την έκανα 3ήμερη έως καί εβδομαδιαία.

3) Θά έκανα Ευχέλαιο γιά τα εξ΄ αγνοίας πταίσματα ( πού είναι καί τα περισσότερα...)

4) Θά νήστευα περισσότερο καταλύοντας λάδι μόνο Σαββατοκύριακο για να μη βρούν οί σκώληκες καί πολύ φαϊ να φάνε, καί να υπερυψωθεί η ψυχή επί τών παθών καί τών απαιτήσεων του σώματος...

5) Θά άνοιγα το χέρι μου γιά περισσότερες ελεημοσύνες...

6) Θά ζητούσα συγγνώμη από εχθρούς καί φίλους πού στενοχώρησα, ακόμη κι΄ εδώ μέσα...

7) Άν έχω ξεχάσει καί τίποτα "ιδού ο καιρός ευπρόσδεκτος..." καί ευχαρίστως σάς ακούω...

!!!!!!!!!!!!!!!Εχω μεινει με το στομα ανοιχτο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΕΥΧΑΡΗΣΤΩ

Θα έλεγα "Θεέ μου σ' ευχαριστώ που μου δίνεις έναν ολόκληρο μήνα να προετοιμαστώ! Βοήθησέ με να έχω καθαρό νου για ειλικρινή μετάνοια. Αξίωσέ με να μεταλάβω πριν το τέλος κι ας είναι ανώδυνο, ανεπαίσχυντο, ειρηνικό."
Όσο για αυτούς που μένουν πίσω θα φροντίσει ο Κύριος.

Merkourios, φάκελο δεν έχω ετοιμάσει αλλά λέω τόσο συχνά τι, πού και πώς θα ήθελα να γίνει, που νομίζω ότι όλο και κάποιος θα τα θυμηθεί

smarti έγραψε:Μπραβο σε ολους και φτου σου σε μενα

Αυτό να μη το ξαναπείς.
Σε παρακαλώ.

Αγαπητε Παναγιωτη και αν δεν ημαστε ικανοι για να παμε εκει πανω;
Mπορεις μεσα σε 1 μηνα

να κοψεις η να μετανοησεις για τα παρακατω που θα κριθουμε;

περι υπνου και προσευχης
περι αναισθησιας
περι καταλιας
περι πολυλογιας
περι ακηδιας περι γαστριμαργιας
περι υπνουκαι προσευχης
περι μετανοια και περι υπακοης
περι κενοδοξιας
περι υπερηφανειας
περιταπενοφροσυνης
περι πραοτητος και απλοτητας
περι διακρισεως λογισμων και παθων και αρετων
............................................................................

Αν εχεις προλαβει να καθαρισεις απο ολα αυτα και τα υπολοιπα που λεει η κλιμακα ,τοτε δεν εχω να πω τιποτα, και καταλαβαινω γιατι δεν φοβασε τον θανατοΕγω ομως που δεν προλαβα και ειμαι στην αρχη ,φοβαμαι παρα πολυ.

Σμαράγδα άλλο είναι η ταπείνωση και άλλο η απόγνωση και η κατάθλιψη που έχεις εσύ.
Η λύπη που δεν είναι κατά Θεόν οι Πατέρες λένε οτί δεν είναι φυσιολογικό πράγμα κι ότι η υπερβολική λύπη προδίδει εγωισμό.
Γι'αυτό σταμάτα να ισοπεδώνεις τον εαυτό σου έως απογνώσεως,αυτό που διακρίνω είναι οτί έχεις την τάση να κατηγορείς κακοπροαίρετα τον εαυτό σου μέχρι αυτοεξουθένωσης κι όχι να κλαις τις αμαρτίες σου (οπότε θα το δικαιολογούσα) αλλά αυτή η απαξίωση της προσωπικότητας σου είναι νοσηρή πράξη γιατί εσύ δεν κατηγορείς τον εαυτό σου για τις αμαρτίες αλλά τον μηδενίζεις τον εαυτό σου γιατί λες ο,τί δεν αξίζεις τίποτα,δηλαδή αμφισβητείς την ίδια την ύπαρξη σου κι αυτό δεν είναι καλό.
Να μιλήσεις με τον πνευματικό σου να του αποκαλύψεις αυτή σου την συμπεριφορά σου που σε ισοπεδώνει ψυχολογικά.

Παναγιωτη οταν με το καλο το Σαββατο με γνωρισεις ,πιστευω θα καταλαβεις οτι ουτε απογνωση εχω αλλα ουτε και απελπησια.