Σελίδα 21 από 57
Δημοσιεύτηκε: Παρ Σεπ 29, 2006 4:42 am
από Ionas
Αγίου Διαδόχου Φωτικής «Τα 100 πρακτικά κεφάλαια»
Όποιος νομίζει ότι το άγιο Πνεύμα και ο διάβολος κατοικούν μαζί μέσα στο νου επειδή έχομε καλούς λογισμούς μαζί με κακούς, ας μάθει ότι αυτό γίνεται γιατί ουδέποτε γευθήκαμε και είδαμε ότι ο Κύριος είναι αγαθός. Στην αρχή, όπως είπα πιο πάνω, κρύβει η χάρη την παρουσία της από όσους βαπτίζονται, αναμένοντας την πρόθεση της ψυχής. Όταν επιστρέψη εξ ολοκλήρου ο άνθρωπος προς τον Κύριο, τότε με ανέκφραστη αίσθηση φανερώνει στην καρδιά του ανθρώπου την παρουσία της. Αλλά και πάλι περιμένει προς τα πού θα στραφή η κίνηση της ψυχής και παραχωρεί τα δαιμονικά βέλη να φθάνουν μέχρι τα κατάβαθα της ψυχής, για να ζητήση το Θεό με θερμότερη θέληση και ταπεινή διάθεση. Αν λοιπόν αρχίση να προχωρή ο άνθρωπος με την τήρηση των εντολών, και επικαλείται ακατάπαυστα τον Κύριο Ιησού, τότε η φωτιά της αγίας χάρης απλώνεται και στα εξωτερικά αισθητήρια της καρδιάς και κατακαίει τα ζιζάνια της ανθρώπινης γης με πληροφορία καρδιάς. Έτσι οι δαιμονικές σκέψεις φθάνουν από μακριά σ’ αυτόν τον τόπο και προσβάλλουν αδύναμα το εμπαθές μέρος της ψυχής. Όταν όμως ο αγωνιστής άνθρωπος ντυθή όλες τις αρετές και μάλιστα την ακτημοσύνη, τότε η χάρη με μια βαθύτερη αίσθηση καταφωτίζει ολόκληρη την ύπαρξή του και τον θερμαίνει στην αγάπη του Θεού. Και τότε τα δαιμονικά βέλη σβήνουν μακρύτερα από το σώμα, γιατί η αύρα του Αγίου Πνεύματος κινεί στην καρδιά τους ανέμους της ειρήνης και σβήνει τα βέλη του πυρφόρου δαίμονα ενώ αυτά είναι ακόμα στον αέρα.
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Σεπ 30, 2006 10:37 am
από pavmaria
kostas8888 έγραψε:Τι ουν μακαριώτερον; τι ευδαιμονέστερον; η τι γλυκύτερον άλλο είναι η το να μελετά τις πάντοτε το ένδοξον, το τερπνόν και πολυπόθητον όνομα του Ιησού Χριστού, δια του οποίου ο,τι και αν ζητήση τις από του Πατρός και απʼ αυτού του ιδίου, εξάπαντος το λαμβάνει;...
»Ποία δε έννοια και ενθύμησις είναι χαριεστέρα και θειοτέρα από της εννοίας και ενθυμήσεως του σωτηρίου και θεοπρεπούς και φοβερού ονόματος του Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού, του υπέρ παν όνομα ονόματος, εις το οποίον κάμπτουσιν, αλλά και κάμψουσι το γόνυ τα επουράνια, τα επίγεια και τα καταχθόνια;...».
(Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης)
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Σεπ 30, 2006 6:20 pm
από pavmaria
"Αν βρεις τρόπο να αποβάλεις την υπερηφάνεια από το χαρακτήρα σου, τότε δε βρίσκει τρόπο, για να αναπτυχθεί μέσα σου το πάθος του θυμού. "
'Αγιος Γρηγόριος Νύσσης
Δημοσιεύτηκε: Δευ Οκτ 02, 2006 4:59 am
από Ionas
Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος (Ομιλία Ε΄ η)
Κτήσασθαι το ένδυμα εκείνο ίνα μη εκδυσάμενοι το σώμα γυμνοί ευρεθώμεν
Ας αγωνισθούμε λοιπόν με την πίστη και την ενάρετη ζωή, για ν’ αποκτήσουμε από αυτό τον κόσμο το ένδυμα εκείνο, για να μη βρεθούμε γυμνοί, όταν απομακρυνθή η ψυχή από το σώμα, και δεν θα έχουμε εκείνο που θα δοξάση τη σάρκα μας κατά την ημέρα της αναστάσεως. Διότι όσο αξιώθηκε ο καθένας με την πίστη και το ζήλο του να γίνη μέτοχος του Αγίου Πνεύματος, τόσο θα δοξασθή το σώμα του εκείνη την ημέρα της αναστάσεως. Διότι ο θησαυρός εκείνος που αποταμίευσε μέσα της η ψυχή, τότε θα αποκαλυφθή και θα φανερωθή έξω από το σώμα. Όπως τα δένδρα που έχουν περάσει το χειμώνα, και σα να έχουν ζεσταθεί από κάποια αόρατη δύναμη και από τον ήλιο και από τους ανέμους, από μέσα τους βλαστάνουν και βγάζουν σαν ρούχα φύλλα, άνθη και καρπούς, κατά τον ίδιο τρόπο και τα λουλούδια των χορταριών από εκείνη την εποχή βγαίνουν μέσα από τα σπλάχνα της γης, και σκεπάζεται και ντύνεται η γη και τα λουλούδια σαν τα κρίνα, για τα οποία ο Κύριος είπε ότι «ούτε ο Σολομώντας με όλη τη μεγαλοπρέπειά του δεν ντύθηκε σαν ένα απ’ αυτά» (διότι όλα αυτά είναι παραδείγματα και εικόνες των χριστιανών κατά την ανάσταση).
Δημοσιεύτηκε: Δευ Οκτ 02, 2006 10:22 am
από Ionas
Αγίου Ισαάκ του Σύρου « Περί της βλάβης του μωρού του ζήλου…»
Ζηλωτής άνθρωπος ουδέποτε φθάνει στην ειρήνη της διανοίας αυτού, και όποιος είναι ξένος της ειρήνης, αυτός είναι ξένος και της χαράς, διότι εάν, όπως λένε, η ειρήνη είναι η τελεία υγεία της διάνοιας, ο ζήλος είναι αντίθετος στην ειρήνη, συμπεραίνεται ότι αυτός που έχει μωρό ζήλο έχει ψυχική ασθένεια. Ω άνθρωπε, συ που νομίζεις, ότι δια του ζήλου σου θα θεραπεύσης τα ξένα σφάλματα, αποδιώκεις την υγεία της ψυχής σου.
Δημοσιεύτηκε: Τρί Οκτ 03, 2006 4:51 am
από Ionas
Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος (Ομιλία Ε΄ 9)
Δοξασθήσονται τα σώματα αυτών από του νυν δια φωτός αρρήτου
Έτσι πράγματι γίνεται σ’ όλες τις ψυχές που αγαπούν το Θεό, δηλαδή στους αληθινούς Χριστιανούς. Υπάρχει δηλαδή ο πρώτος μήνας ο Ξανθικός, αυτός που ονομάζεται Απρίλιος, στον οποίο είναι η ημέρα της αναστάσεως, και με τη δύναμη του Ήλιου της Δικαιοσύνης βγαίνει από μέσα τους η δόξα του Αγίου Πνεύματος, που καλύπτει και σκεπάζει τα σώματα των αγίων, αυτή η δόξα που ήταν κρυμμένη μέσα στις ψυχές. Διότι αυτό που τώρα έχει κάποιος, αυτό θα φανερωθή τότε έξω από το σώμα «αυτός ο μήνας», λέγει, «ας είναι ο πρώτος από τους μήνες του χρόνου» αυτός φέρνει χαρά σε όλη την κτίση αυτός ντύνει τα γυμνά δένδρα, προσφέροντας τη βλάστηση μέσα από τη γη αυτός δίνει χαρά σ’ όλα τα ζώα αυτός σ’ όλους δείχνει τη γλυκύτητα αυτός ο Ξανθικός είναι ο πρώτος μήνας των Χριστιανών, που είναι ο καιρός της αναστάσεως, κατά τον οποίο θα δοξασθούν τα σώματά τους με το ανέκφραστο φως, που από τώρα βρίσκεται μέσα τους, δηλαδή με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, αυτό θα είναι τότε γι’ αυτούς βρώση, πόση, αγαλλίαση, χαρά, ειρήνη, ένδυμα, ζωή αιώνια. Διότι γίνεται τότε σ’ αυτούς το πνεύμα της Θεότητας κάθε καλλονή λαμπρότητας και ουρανίου ωραιότητας, που τώρα αξιώθηκαν να δεχθούν.
Δημοσιεύτηκε: Τετ Οκτ 04, 2006 8:59 am
από Ionas
Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος «Ομιλία Ι΄ 4»
Διότι η ψυχή που πραγματικά είναι φιλόθεη και φιλόχριστη, και αν ακόμα κάνει αμέτρητες αγαθές πράξεις, πιστεύει ότι τίποτε δεν έχει κάνει, γιατί έχει μέσα της τον ακόρεστο πόθο προς τον Κύριο και αν υποβάλλει το σώμα σε νηστείες και σε αγρυπνίες, συμπεριφέρεται έτσι σα να μην έχει αρχίσει να κοπιάζει καθόλου για τις αρετές αν αξιωθεί να λάβη διάφορα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος ή και ουράνια μυστήρια και αποκαλύψεις, αισθάνεται σαν να μην έχει αποκτήσει τίποτε ακόμη, εξ αιτίας της απεριόριστης και ακόρεστης αγάπης προς τον Κύριο. Αλλά καθημερινά έχει μεγάλη πείνα και δίψα με την πίστη και την αγάπη και την επιμονή στην προσευχή, έχοντας αχόρταγο τον πόθο για τα μυστήρια της χάριτος του Θεού και για κάθε κατάσταση αρετής, είναι πληγωμένη από τον έρωτα του ουράνιου Πνεύματος και από τον φλογερό πόθο που καίει, πάντοτε με τη δύναμη της χάριτος, για τον επουράνιο νυμφίο Χριστό.
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Οκτ 05, 2006 10:59 am
από Ionas
Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου «Έξ οι τόποι των Πνευματικών ηδονών »
Εφύλαξες την εξωτερική αίσθηση της φαντασίας, για να μην τυπώνη τις εμπαθείς εικόνες; Εφύλαξες το νου και την καρδιά σου από τα πάθη και τους εμπαθείς λογισμούς; Τώρα άκουσε και ποιες είναι οι πνευματικές και προσφιλείς στο νου ηδονές, για τις οποίες είπαμε στην αρχή. Έξη, νομίζω, είναι οι κυριότερες πηγές και μέρη από τα οποία προέρχονται και κατά το περιεχόμενο, οι ηδονές του νου:
α) Η εργασία των θείων εντολών και εκπλήρωση του θείου θελήματος.
β) Η κτήση των θεουργών αρετών.
γ) Οι λόγοι των Θείων Γραφών.
δ) Οι λόγοι των κτισμάτων.
ε) Οι λόγοι της ενσάρκου οικονομίας.
στ) Η Θεωρία των προσόντων και τελειοτήτων του Θεού.
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Οκτ 05, 2006 5:23 pm
από loukas
Ο Θεός εκχύνει την Χάρη Του και ο άνθρωπος κατακρίνει τον εαυτόν του. Αυτός είναι ο κανόνας συνεργασίας με τη Θεία Χάρη.
Η κακή αρχή γίνεται όταν πιστέψεις πως με την αγωνιστικότητα και την καλή προσπάθεια βρίσκεις την Θεία Χάρη, και πως όσοι την στερούνται, αίτιοι είναι οι ίδιοι που δεν θέλουν να αγωνιστούν. Καταραμένη αυτοπεποίθηση, που γεννά και τρέφει τον εγωισμό και την οίηση! Όταν αποκτήσεις την επίγνωση ότι όλα προέρχονται εκ Θεού κ δεν είναι εκ των ιδίων κόπων τότε δεν μπορείς να κρίνεις κανένα , ούτε να τον βλέπεις θανάσιμα αν αμαρτάνει διότι θα λες : Δεν έχει Χριστέ μου την χάρη σου γιαυτό αμαρτάνει , αν φύγει κ από μένα θα πράξω χειρότερα , αν στέκω , στέκω γιατί εσύ με βαστάζεις .
ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ
Δημοσιεύτηκε: Δευ Οκτ 09, 2006 6:38 am
από Ionas
Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος «Ομιλία Ιε΄ 3»
Διότι, όπως ακριβώς γίνεται χαρά στον ουρανό, όπως είπε ο Κύριος, «για τον κάθε αμαρτωλό που μετανοεί», έτσι και για κάθε μια ψυχή, που χάνει την αιώνιο ζωή, γίνεται στον ουρανό πολύ μεγάλη λύπη και θλίψη. Και όπως πάνω στη γη, όταν πεθάνει κάποιος πλούσιος, με μοιρολόγια, με θρήνο και οδυρμό μεταφέρεται έξω από τη ζωή από τα αδέλφια του, τους συγγενείς, τους φίλους και τους γνωστούς, έτσι και για την ψυχή εκείνη όλοι οι άγιοι πενθούν με θρήνους και μοιρολόγια.