fotios έγραψε:Το σφράγισμα θα είναι φανερή,συνειδητή άρνηση του Χριστού, όπως στα χρόνια των μαρτύρων.
Η ερώτηση θα είναι σαφής: Αρνείσαι τον Χριστό; Ναι ή όχι; Προσκυνάς τον "Νέο" Χριστό; ναι ή όχι;
Εδώ είναι το θέμα αδελφέ Δημήτρη.
Θάναι άραγε τα πράγματα προφανή, σαφή και ολοκάθαρα?
Θα προσπαθήσω να περιγράψω, πώς έχω στο μυαλό μου την εικόνα για την έσχατη εποχή.
Φυσικά δεν ξέρω αν θα είναι έτσι, μακάρι η εκτίμησή μου να είναι λάθος.
Εγώ αισθάνομαι ότι τις μαύρες εκείνες μέρες, θα είναι κάπως αλλιώς οι συνθήκες.
Θα επικρατεί ζόφος και σύγχυση.
Ολα θα είναι "αντικρουόμενα" και "συγκεχυμένα".
Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα πνιγηρή.
Ολα θάναι "έμμεσα".
"Κάνε το τάδε πράγμα, για να πάρεις φάρμακα"
"Κάνε εκείνο, για να γράψεις το παιδί σου στο σχολείο"
"Κάνε αυτό, για να γίνει το άλλο"
Ατέλειωτη "λίστα" υποτιθέμενων "υποχρεώσεων".
Υποχρεώσεων πρωτόγνωρων, που άλλη φορά δεν θάχει χρειαστεί ποτέ να τις τηρήσουμε.
Πνεύμα, ύλη, καθημερινότητα θάχουνε γίνει όλα "χαρμάνι".
Θα πρέπει συνεχώς να διαλέγεις, προσέχοντας πάντα πως θα καταφέρεις να είσαι "πνευματικά εντάξει", αλλά με όσο το δυνατόν μικρότερο "κοσμικό - καθημερινό κόστος".
Πιστεύω (αυτό είναι και το χειρότερο), ότι ακόμα και εντός της Εκκλησίας θα υπάρχουν διάφορες φωνές με διαφορετικές προσεγγίσεις.
Και αυτό θα δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερη απόγνωση.
Και ίσως, η καθημερινή τριβή με όλα αυτά, να "ταλαιπωρεί" τόσο πολύ τους ανθρώπους, που να οδηγεί στην Πτώση πολλούς από αυτούς, χωρίς καν σφραγίσματα και τσιπάκια.
Δηλαδή θέλω να πω, ότι ακόμα και κάποιοι από αυτούς που υποτίθεται ότι "άντεξαν" και δεν σφραγίστηκαν, θα έχουν αναγάγει σε τέτοια "πανάκεια" το μη σφράγισμα, (δεν σφραγίζομαι = άρα σώζομαι), ώστε να έχουν χάσει "τον μπούσουλα" σε όλα τα άλλα.
Κάποιοι άλλοι αντιστρόφως μπορεί να πουν "έλα μωρέ τώρα, ας σφραγιστούμε να μπορέσουμε πρόσκαιρα να αντισταθούμε (να αντισταθούμε ακόμη και "πνευματικά"!!), να ανασυγκροτηθούμε και μετά περνάμε στην αντεπίθεση), ξεσφραγιζόμαστε αργότερα" κλπ κλπ κλπ.
Δηλαδή ίσως η απομάκρυνση από την Πίστη και η άρνηση του Θεού, να γίνεται "και με τους δύο τρόπους"
Στις εποχές εκείνες τις "αποπνικτικές", θα βλέπει ο καθένας ανθρώπους που δεν είχαν ως τότε σχέση με την Πίστη, να ομολογούν Πατέρα, Υιό και Αγιον Πνεύμα. Και ομοίως θα υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι υποτίθεται ότι ήταν εντός της Ορθοδοξίας να "αποσκιρτούν" για να "επιβιώσουν" κοσμικά, αλλά "πεθαίνοντας" πνευματικά.
Αυτά..
Μην με παρεξηγήσετε ότι παριστάνω τον "προφήτη" -άπαγε της βλασφημίας-, απλά κάπως έτσι το φαντάζομαι.
Και μου φαίνεται, ότι αυτή η εποχή των "αμφιταλαντεύσεων" και των "εμμεσοτήτων", ίσως νάχει αρχίσει.