Την ακόλουθη ιστορία διαβάζομε στη βιογραφία του Όσίου Μακαρίου του Αιγυπτίου:
Ένας άσωτος νέος στην Αλεξάνδρεια γοητεύτηκε από την ομορφιά μιας παντρεμένης γυναίκας, πού ήταν παράδειγμα τιμιότητος και σωφροσύνης. Επειδή κατάλαβε πώς ήταν αδύνατον νά την παρασύρη στα δίχτυα του με άλλο τρόπο, πήγε σ' ένα μάγο και του έταξε πολλά χρήματα, αν κατόρθωνε με τη σκοτεινή του τέχνη να τη φέρη στο σκοπό του. Ούτε έτσι όμως κατάφερε αυτό πού ήθελε. Ό μάγος τότε, από εκδίκηση, έκανε νά φαίνεται η νέα στα μάτια των ανθρώπων σαν φοράδα. Έτσι τη βρήκε ο άνδρας της ένα βράδυ πού γύρισε από τη δουλειά του στο σπίτι του. Απαρηγόρητος για τη συμφορά, φώναξε τους ιερείς νά κάνουν αγιασμό και νά προσευχηθούν γι' αυτήν. Καταλάβαινε πώς όλα αυτά οφείλονταν σε διαβολική ενέργεια. Βλέποντας όμως πώς δε γινόταν τίποτε, την τρίτη ήμερα έδεσε από το λαιμό τη δυστυχισμένη γυναίκα και την οδήγησε στον Όσιο Μακάριο, πού η φήμη του, σαν θαυματουργού, είχε απλωθεί σ' όλη την Αίγυπτο.
Στο δρόμο τον σταματούσαν οι καλόγηροι και τον ρωτούσαν που πήγαινε εκείνη τη φοράδα. Έτσι ο δυστυχισμένος αναγκαζόταν νά διηγείται σ' όλους τη συμφορά του.
Σαν έφτασε στη σκήτη, είπαν οι αδελφοί στον Όσιο, πώς ένας άνθρωπος με μία φοράδα πήγαινε νά τον επισκεφθή.
- Πώς σας ξεγελά ο διάβολος, τους είπε εκείνος αυστηρά, και βλέπετε έτσι το λογικό πλάσμα του Θεού; Εγώ την βλέπω γυναίκα, όπως είναι στην πραγματικότητα.
Πήγε, τέλος, ο άνθρωπος, κι' αφού έβαλε μετάνοια στον Γέροντα, του διηγήθηκε το κακό πού τόσο ξαφνικά τον βρήκε. Ό Όσιος τον άκουσε με συμπόνια. Ύστερα έβαλε νερό σ' ένα μικρό δοχείο, προσευχήθηκε, το ευλόγησε κι' έρράντισε μ' αυτό τη δυστυχισμένη γυναίκα. Τότε την είδαν όλοι με την πραγματική μορφή της. Ό Όσιος τους εξήγησε πώς το φαινόμενο εκείνο δεν ήταν τίποτε άλλο από φαντασία διαβολική. Κατόπιν είπε στη γυναίκα συμβουλευτικά:
- Μη λείπεις ποτέ από την Εκκλησία, όταν γίνεται Λειτουργία, και νά κοινωνής συχνά, γιατί και τούτο το κακό σε βρήκε, επειδή έχεις μείνει πέντε εβδομάδες ακοινώνητη
Μηνύματα Αγίων
Συντονιστής: Συντονιστές
Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος Ομιλία λβ΄ 2
Έτσι και από τους Χριστιανούς όσοι αξιώθηκαν απ’ αυτόν τον κόσμο ν’ αποκτήσουν το επουράνιο ένδυμα, αυτό το ίδιο μένει μέσα στις ψυχές τους. Και επειδή έχει προορισθεί από τον ίδιο το Θεό η κτίση αυτή να διαλυθή και ο ουρανός και η γη να παρέλθουν, το ουράνιο ένδυμα, που έντυσε και δόξασε από τώρα την ψυχή, που το απέκτησαν μέσα στην καρδιά τους, αυτό θα ντύση και τα γυμνά σώματα που θα αναστηθούν από τους τάφους κατά την ημέρα εκείνη, αυτό θα τα περιβάλλει με δόξα, αυτό που από τώρα παίρνουν οι Χριστιανοί σαν κατοικία και ένδυμα αόρατο και ουράνιο. Όπως τα πρόβατα και οι καμήλες που βρίσκουν χορτάρι για να βοσκήσουν, με μεγάλη ορμή και γρηγοράδα τρέχουν προς τις τροφές, και αποθηκεύουν μέσα τους την τροφή, και όταν πεινάσουν αυτή την ίδια την ξαναφέρουν στο στόμα από την κοιλιά και την ξαναμασούν, έχοντας σαν τροφή αυτήν που αποθήκευσαν από πριν, έτσι και όσοι τώρα άρπαξαν τη βασιλεία των ουρανών και γεύθηκαν την επουράνια τροφή, αφού έζησαν με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, κατά τον καιρό της αναστάσεως αυτό το ίδιο θα έχουν, που τους σκεπάζει και θα ζεσταίνη όλα τα μέλη τους.
Έτσι και από τους Χριστιανούς όσοι αξιώθηκαν απ’ αυτόν τον κόσμο ν’ αποκτήσουν το επουράνιο ένδυμα, αυτό το ίδιο μένει μέσα στις ψυχές τους. Και επειδή έχει προορισθεί από τον ίδιο το Θεό η κτίση αυτή να διαλυθή και ο ουρανός και η γη να παρέλθουν, το ουράνιο ένδυμα, που έντυσε και δόξασε από τώρα την ψυχή, που το απέκτησαν μέσα στην καρδιά τους, αυτό θα ντύση και τα γυμνά σώματα που θα αναστηθούν από τους τάφους κατά την ημέρα εκείνη, αυτό θα τα περιβάλλει με δόξα, αυτό που από τώρα παίρνουν οι Χριστιανοί σαν κατοικία και ένδυμα αόρατο και ουράνιο. Όπως τα πρόβατα και οι καμήλες που βρίσκουν χορτάρι για να βοσκήσουν, με μεγάλη ορμή και γρηγοράδα τρέχουν προς τις τροφές, και αποθηκεύουν μέσα τους την τροφή, και όταν πεινάσουν αυτή την ίδια την ξαναφέρουν στο στόμα από την κοιλιά και την ξαναμασούν, έχοντας σαν τροφή αυτήν που αποθήκευσαν από πριν, έτσι και όσοι τώρα άρπαξαν τη βασιλεία των ουρανών και γεύθηκαν την επουράνια τροφή, αφού έζησαν με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, κατά τον καιρό της αναστάσεως αυτό το ίδιο θα έχουν, που τους σκεπάζει και θα ζεσταίνη όλα τα μέλη τους.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
-
Misha
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 3872
- Εγγραφή: Δευ Δεκ 26, 2005 6:00 am
- Τοποθεσία: http://clubs.pathfinder.gr/seraphim
- Επικοινωνία:
...Για να σωθείς, είναι ανάγκη να ταπεινωθείς.
Γιατί τον υπερήφανο, και με την βία να τον βάλεις στον παράδεισο, κι εκεί δεν θα βρεί ανάπαυση, γιατί δεν θα είναι ικανοποιημένος, και θα λέει: "Γιατί δεν είμαι εγώ στην πρώτη θέση";
Αντίθετα, η ταπεινή ψυχή είναι γεμάτη αγάπη και δεν επιδιώκει πρωτεία, αλλά επιθυμεί για όλους το το καλό και είναι ευχαριστημένη για όλα...
Αγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
Γιατί τον υπερήφανο, και με την βία να τον βάλεις στον παράδεισο, κι εκεί δεν θα βρεί ανάπαυση, γιατί δεν θα είναι ικανοποιημένος, και θα λέει: "Γιατί δεν είμαι εγώ στην πρώτη θέση";
Αντίθετα, η ταπεινή ψυχή είναι γεμάτη αγάπη και δεν επιδιώκει πρωτεία, αλλά επιθυμεί για όλους το το καλό και είναι ευχαριστημένη για όλα...
Αγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
Άγιος Διάδοχος Φωτικής «Τα 100 πρακτικά κεφάλαια»
Πάντως απαιτεί από μας ο νους, όταν του φράξομε με τη μνήμη του Θεού όλες τις διεξόδους, κάτι να του δώσομε να κάνει πού να ικανοποιή την ενεργητικότητα του. Πρέπει λοιπόν νά του δίνομε μόνο το «Κύριε Ιησού» για την ολοκληρωτική εκπλήρωση του σκοπού μας. Γιατί κανείς δεν μπορεί νά πει «Κύριος Ιησούς» χωρίς το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. Πρέπει όμως ο νους να μελετά αδιάκοπα τα λόγια αυτά μέσα στα βάθη του, ώστε νά μην ξεφεύγει σε διάφορες φαντασίες. Όσοι μελετούν ακατάπαυστα στο βάθος της καρδιάς τους το Άγιο και Ένδοξο τούτο Όνομα, αυτοί μπορούν νά βλέπουν κάποτε και το φως με το νου τους. Και τούτο επειδή, όταν αυτό το Άγιο Όνομα κρατείται με πολλή επιμονή από τη διάνοια, κατακαίει όλη την ακαθαρσία πού σκεπάζει την ψυχή• και αυτό η ψυχή το αισθάνεται έντονα, γιατί ο Θεός μας είναι φωτιά πού κατακαίει. Και με αυτό ο Κύριος προσκαλεί την ψυχή σε μεγάλη αγάπη της δόξας Του. Γιατί όταν πολυκαιρίσει το Ένδοξο και πολυπόθητο αυτό Όνομα με τη μνήμη του νου στη θέρμη της καρδιάς, μας προξενεί οπωσδήποτε συνήθεια να αγαπούμε την αγαθότητα Του, χωρίς νά υπάρχει πια κανένα εμπόδιο. Αυτό είναι το πολύτιμο μαργαριτάρι, το όποιο μπορεί κανείς να αποκτήσει αφού πουλήσει όλη την περιουσία του, και για την εύρεση του οποίου νά έχει μία ανέκφραστη χαρά.
Πάντως απαιτεί από μας ο νους, όταν του φράξομε με τη μνήμη του Θεού όλες τις διεξόδους, κάτι να του δώσομε να κάνει πού να ικανοποιή την ενεργητικότητα του. Πρέπει λοιπόν νά του δίνομε μόνο το «Κύριε Ιησού» για την ολοκληρωτική εκπλήρωση του σκοπού μας. Γιατί κανείς δεν μπορεί νά πει «Κύριος Ιησούς» χωρίς το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. Πρέπει όμως ο νους να μελετά αδιάκοπα τα λόγια αυτά μέσα στα βάθη του, ώστε νά μην ξεφεύγει σε διάφορες φαντασίες. Όσοι μελετούν ακατάπαυστα στο βάθος της καρδιάς τους το Άγιο και Ένδοξο τούτο Όνομα, αυτοί μπορούν νά βλέπουν κάποτε και το φως με το νου τους. Και τούτο επειδή, όταν αυτό το Άγιο Όνομα κρατείται με πολλή επιμονή από τη διάνοια, κατακαίει όλη την ακαθαρσία πού σκεπάζει την ψυχή• και αυτό η ψυχή το αισθάνεται έντονα, γιατί ο Θεός μας είναι φωτιά πού κατακαίει. Και με αυτό ο Κύριος προσκαλεί την ψυχή σε μεγάλη αγάπη της δόξας Του. Γιατί όταν πολυκαιρίσει το Ένδοξο και πολυπόθητο αυτό Όνομα με τη μνήμη του νου στη θέρμη της καρδιάς, μας προξενεί οπωσδήποτε συνήθεια να αγαπούμε την αγαθότητα Του, χωρίς νά υπάρχει πια κανένα εμπόδιο. Αυτό είναι το πολύτιμο μαργαριτάρι, το όποιο μπορεί κανείς να αποκτήσει αφού πουλήσει όλη την περιουσία του, και για την εύρεση του οποίου νά έχει μία ανέκφραστη χαρά.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Γεροντικό «Αββάς Σιλουανός»
Ενω συμπροσευχόταν κάποτε με τους μαθητές του ο Αββάς Σιλουανός, έπεσε σ' έκσταση και έμεινε πολλή ώρα γονατισμένος, ακουμπώντας το κεφάλι του στη γη. Όταν σηκώθηκε, τον είδαν κλαμένο.
— Γιατί θλίβεσαι, Αββά, τον ερώτησαν οι Αδελφοί.
Ο Όσιος τότε αναγκάστηκε να τους φανέρωση, πώς ο νους του την ώρα της προσευχής ξεπέρασε τον γήϊνο κόσμο κι' έφθασε στη μερική κρίση και είδε πολλούς μοναχούς να καταδικάζονται και να οδηγούνται στην κόλαση, ενώ πολλοί κοσμικοί ανέβαιναν στην αιώνιο Βασιλεία. Ή καταδίκη εκείνων, πού άφησαν τον κόσμο για ν' αφιερώσουν τον εαυτό τους ολοκληρωτικά στη λατρεία του Θεού, τόσο έθλιβε τον Όσιο, πού σ' όλη του τη ζωή πενθούσε γι' αυτούς και το δάκρυ δε στέγνωσε στα μάτια του. Δεν ήθελε να βγαίνη έξω από το κελί του και όταν αναγκαζόταν να το κάνη, σκέπαζε με το κουκούλι το πρόσωπο να μη βλέπη το γύρω κόσμο.
Ενω συμπροσευχόταν κάποτε με τους μαθητές του ο Αββάς Σιλουανός, έπεσε σ' έκσταση και έμεινε πολλή ώρα γονατισμένος, ακουμπώντας το κεφάλι του στη γη. Όταν σηκώθηκε, τον είδαν κλαμένο.
— Γιατί θλίβεσαι, Αββά, τον ερώτησαν οι Αδελφοί.
Ο Όσιος τότε αναγκάστηκε να τους φανέρωση, πώς ο νους του την ώρα της προσευχής ξεπέρασε τον γήϊνο κόσμο κι' έφθασε στη μερική κρίση και είδε πολλούς μοναχούς να καταδικάζονται και να οδηγούνται στην κόλαση, ενώ πολλοί κοσμικοί ανέβαιναν στην αιώνιο Βασιλεία. Ή καταδίκη εκείνων, πού άφησαν τον κόσμο για ν' αφιερώσουν τον εαυτό τους ολοκληρωτικά στη λατρεία του Θεού, τόσο έθλιβε τον Όσιο, πού σ' όλη του τη ζωή πενθούσε γι' αυτούς και το δάκρυ δε στέγνωσε στα μάτια του. Δεν ήθελε να βγαίνη έξω από το κελί του και όταν αναγκαζόταν να το κάνη, σκέπαζε με το κουκούλι το πρόσωπο να μη βλέπη το γύρω κόσμο.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Όσιος Ιωάννης ο Σιναϊτης ΚΛΙΜΑΞ- Περί Διακρίσεως
Τους απίστους ή τους αιρετικούς που μας επιτίθενται με κακότητα, ας τους αφήσουμε «μετά πρώτην και δευτέραν νουθεσίαν» (Τιτ. γ΄ 10). Στους επιθυμούντας όμως να μάθουν την αλήθεια, «το καλόν ποιούντες έως αιώνος μη εκκακώμεν» (Γαλ. Στ΄9). Αλλά και στις δύο περιπτώσεις ας είναι η συμπεριφορά μας ανάλογη με την ψυχική μας δύναμη και αντοχή.
Τους απίστους ή τους αιρετικούς που μας επιτίθενται με κακότητα, ας τους αφήσουμε «μετά πρώτην και δευτέραν νουθεσίαν» (Τιτ. γ΄ 10). Στους επιθυμούντας όμως να μάθουν την αλήθεια, «το καλόν ποιούντες έως αιώνος μη εκκακώμεν» (Γαλ. Στ΄9). Αλλά και στις δύο περιπτώσεις ας είναι η συμπεριφορά μας ανάλογη με την ψυχική μας δύναμη και αντοχή.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Αγίου Διαδόχου Φωτικής «Τα 100 πρακτικά κεφάλαια»
Άλλη είναι ή προκαταρκτική και άλλη ή τέλεια χαρά. Ή πρώτη δεν είναι αμέτοχη φαντασίας, ενώ η δεύτερη έχει τη δύναμη τής ταπεινοφροσύνης. Ανάμεσα σ' αυτές υπάρχει μία λύπη ανάμικτη με αγάπη τού Θεού και δάκρυ χωρίς πόνο. Γιατί όπου υπάρχει πλήθος σοφίας, εκεί υπάρχει και πλήθος γνώσεως· κι εκείνος πού λαμβάνει περισσότερη γνώση, προσθέτει αίσθημα πόνου. Γι' αυτό λοιπόν πρέπει με την προκαταρκτική χαρά να κληθεί ή ψυχή στους ασκητικούς και πνευματικούς αγώνες στην αρχή, και έπειτα νά ελεγχθή και νά κριθή από την αλήθεια τού Αγίου Πνεύματος για όσα κακά έχει κάνει, ή και για όσα φαντασμένα ακόμη κάνει. Γιατί λέει ή Γραφή: «Με ελέγχους για την ανομία του, διόρθωσες (Κύριε) τον άνθρωπο, και έλιωσες σαν αράχνη την ψυχή του». Κι αφού ή ψυχή δοκιμαστεί από το θείο έλεγχο, σαν νά μπήκε σε ένα καμίνι, τότε θα δεχτή την ενέργεια τής χαράς χωρίς φαντασίες μέσα στη θερμή μνήμη τού Θεού.
Άλλη είναι ή προκαταρκτική και άλλη ή τέλεια χαρά. Ή πρώτη δεν είναι αμέτοχη φαντασίας, ενώ η δεύτερη έχει τη δύναμη τής ταπεινοφροσύνης. Ανάμεσα σ' αυτές υπάρχει μία λύπη ανάμικτη με αγάπη τού Θεού και δάκρυ χωρίς πόνο. Γιατί όπου υπάρχει πλήθος σοφίας, εκεί υπάρχει και πλήθος γνώσεως· κι εκείνος πού λαμβάνει περισσότερη γνώση, προσθέτει αίσθημα πόνου. Γι' αυτό λοιπόν πρέπει με την προκαταρκτική χαρά να κληθεί ή ψυχή στους ασκητικούς και πνευματικούς αγώνες στην αρχή, και έπειτα νά ελεγχθή και νά κριθή από την αλήθεια τού Αγίου Πνεύματος για όσα κακά έχει κάνει, ή και για όσα φαντασμένα ακόμη κάνει. Γιατί λέει ή Γραφή: «Με ελέγχους για την ανομία του, διόρθωσες (Κύριε) τον άνθρωπο, και έλιωσες σαν αράχνη την ψυχή του». Κι αφού ή ψυχή δοκιμαστεί από το θείο έλεγχο, σαν νά μπήκε σε ένα καμίνι, τότε θα δεχτή την ενέργεια τής χαράς χωρίς φαντασίες μέσα στη θερμή μνήμη τού Θεού.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Οσίου Μακαρίου του Αιγύπτιου ΟΜΙΛΙΑ ΚΔ'
Αν δεν προσέλθη στο Θεό ο άνθρωπος… και να σταλάξη από ψηλά ο Κύριος μέσα στην ψυχή του ζωή θεότητας, αυτός δε μπορεί νά νιώση την αληθινή ζωή, και δεν πρόκειται νά συνέλθη από τη μέθη της ύλης, αλλά και ούτε πρόκειται ν’ ανατείλη μέσα στη σκοτισμένη ψυχή του ο φωτισμός του Αγίου Πνεύματος, νά λάμψη μέσα του άγια ήμερα, να ξυπνήση από το βαθύτατο ύπνο τής αγνοίας, και έτσι πραγματικά να γνωρίση το Θεό με τη δύναμη του Θεού και την ενέργεια τής χάρης του.
Αν δεν αξιωθή ο άνθρωπος έτσι με την πίστη του να λάβη τη χάρη του Θεού, είναι ακατάλληλος και ανήμπορος νά φτάση στη βασιλεία του Θεού. Και πάλι, αφού δεχθεί τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, χωρίς νά παρεκτραπή σε τίποτε και χωρίς να περιφρονή τη χάρη με την αμέλεια και τις κακές πράξεις του, αφού αγωνισθεί πολύν καιρό, χωρίς νά λυπήση το ΄Αγιο Πνεύμα, θα μπορέση νά κερδίση την αιώνια ζωή. Διότι, όπως κάποιος αισθάνεται τις ενέργειες τής κακίας πού προέρχονται από τα πάθη (εννοώ το θυμό, τις κακές επιθυμίες, το φθόνο, το βάρος τής ψυχής, τους πονηρούς λογισμούς και τα υπόλοιπα αμαρτήματα), έτσι πρέπει νά αισθάνεται τη χάρη και τη δύναμη του Θεού στις διάφορες αρετές (εννοώ στην αγάπη, στην καλοσύνη, στην αγαθότητα, στη χαρά, στην ελαφρότητα τής συνείδησης και στη θεία αγαλλίαση), για νά μπορέσει να μοιάση και να ενωθή με την αγαθή και θεία φύση και με τη χρηστή και αγία ενέργεια τής χάρης του Θεού. Έτσι, αφού δοκιμασθεί η ελεύθερη θέληση του ανθρώπου για πολύ καιρό στην προκοπή και την αύξησει, εάν ενώνεται πάντα με τη χάρη του Θεού και είναι ευχάριστη σ’ αυτή, τότε ολόκληρη, ανάλογα με την πνευματική προκοπή, δέχεται τη φανέρωση του Aγίου Πνεύματος, και έτσι γίνεται άξια της βασιλείας του Θεού, αφού αγιαστεί και καθαρισθεί με την παρουσία του Αγίου Πνεύματος.
Ας προσφέρουμε δοξολογία και προσκύνηση στον Πανάγιο Πατέρα και στον Υιό και στο ΄Αγιο Πνεύμα στους αιώνες. Αμήν.
Αν δεν προσέλθη στο Θεό ο άνθρωπος… και να σταλάξη από ψηλά ο Κύριος μέσα στην ψυχή του ζωή θεότητας, αυτός δε μπορεί νά νιώση την αληθινή ζωή, και δεν πρόκειται νά συνέλθη από τη μέθη της ύλης, αλλά και ούτε πρόκειται ν’ ανατείλη μέσα στη σκοτισμένη ψυχή του ο φωτισμός του Αγίου Πνεύματος, νά λάμψη μέσα του άγια ήμερα, να ξυπνήση από το βαθύτατο ύπνο τής αγνοίας, και έτσι πραγματικά να γνωρίση το Θεό με τη δύναμη του Θεού και την ενέργεια τής χάρης του.
Αν δεν αξιωθή ο άνθρωπος έτσι με την πίστη του να λάβη τη χάρη του Θεού, είναι ακατάλληλος και ανήμπορος νά φτάση στη βασιλεία του Θεού. Και πάλι, αφού δεχθεί τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, χωρίς νά παρεκτραπή σε τίποτε και χωρίς να περιφρονή τη χάρη με την αμέλεια και τις κακές πράξεις του, αφού αγωνισθεί πολύν καιρό, χωρίς νά λυπήση το ΄Αγιο Πνεύμα, θα μπορέση νά κερδίση την αιώνια ζωή. Διότι, όπως κάποιος αισθάνεται τις ενέργειες τής κακίας πού προέρχονται από τα πάθη (εννοώ το θυμό, τις κακές επιθυμίες, το φθόνο, το βάρος τής ψυχής, τους πονηρούς λογισμούς και τα υπόλοιπα αμαρτήματα), έτσι πρέπει νά αισθάνεται τη χάρη και τη δύναμη του Θεού στις διάφορες αρετές (εννοώ στην αγάπη, στην καλοσύνη, στην αγαθότητα, στη χαρά, στην ελαφρότητα τής συνείδησης και στη θεία αγαλλίαση), για νά μπορέσει να μοιάση και να ενωθή με την αγαθή και θεία φύση και με τη χρηστή και αγία ενέργεια τής χάρης του Θεού. Έτσι, αφού δοκιμασθεί η ελεύθερη θέληση του ανθρώπου για πολύ καιρό στην προκοπή και την αύξησει, εάν ενώνεται πάντα με τη χάρη του Θεού και είναι ευχάριστη σ’ αυτή, τότε ολόκληρη, ανάλογα με την πνευματική προκοπή, δέχεται τη φανέρωση του Aγίου Πνεύματος, και έτσι γίνεται άξια της βασιλείας του Θεού, αφού αγιαστεί και καθαρισθεί με την παρουσία του Αγίου Πνεύματος.
Ας προσφέρουμε δοξολογία και προσκύνηση στον Πανάγιο Πατέρα και στον Υιό και στο ΄Αγιο Πνεύμα στους αιώνες. Αμήν.
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος Ionas την Πέμ Δεκ 07, 2006 6:26 am, έχει επεξεργασθεί 1 φορά συνολικά.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Άγιος Ησαΐας ο Αναχωρητής «27 κεφάλαια περί τηρήσεως του νου»
Όταν χωριστεί κανείς από την αμαρτωλή ζωή, θα γνωρίσει με ακρίβεια όλα τα αμαρτήματα με τα όποια αμάρτησε στο Θεό. Γιατί δεν βλέπει τις αμαρτίες του πριν χωριστεί από αυτές, πράγμα πού θα του φανεί πικρό και δύσκολο. Όσοι φτάνουν σ' αυτό το μέτρο, κλαίνε για τις αμαρτίες τους και παρακαλούν και ντρέπονται μπροστά στο Θεό, φέρνοντας στο νου τις πονηρές φιλίες πού είχαν με τα πάθη. Ας αγωνιστούμε λοιπόν αδελφοί με όλη τη δύναμή μας και ο Θεός μας βοηθά κατά το πλήθος του ελέους Του. Και αν δεν φυλάξαμε καθαρή την καρδιά μας, τουλάχιστον ας βάλομε τα δυνατά μας να φυλάξομε τα σώματα μας, όπως ζητάει ο Θεός, αναμάρτητα και ας πιστεύομε ότι κατά τον καιρό τής πνευματικής πείνας πού μας βρήκε, μας ελεεί μαζί με τους αγίους Του.
Όταν χωριστεί κανείς από την αμαρτωλή ζωή, θα γνωρίσει με ακρίβεια όλα τα αμαρτήματα με τα όποια αμάρτησε στο Θεό. Γιατί δεν βλέπει τις αμαρτίες του πριν χωριστεί από αυτές, πράγμα πού θα του φανεί πικρό και δύσκολο. Όσοι φτάνουν σ' αυτό το μέτρο, κλαίνε για τις αμαρτίες τους και παρακαλούν και ντρέπονται μπροστά στο Θεό, φέρνοντας στο νου τις πονηρές φιλίες πού είχαν με τα πάθη. Ας αγωνιστούμε λοιπόν αδελφοί με όλη τη δύναμή μας και ο Θεός μας βοηθά κατά το πλήθος του ελέους Του. Και αν δεν φυλάξαμε καθαρή την καρδιά μας, τουλάχιστον ας βάλομε τα δυνατά μας να φυλάξομε τα σώματα μας, όπως ζητάει ο Θεός, αναμάρτητα και ας πιστεύομε ότι κατά τον καιρό τής πνευματικής πείνας πού μας βρήκε, μας ελεεί μαζί με τους αγίους Του.
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
797
2 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Η ΑΓ ΜΕΡΟΠΗ Η' ΜΥΡΩΠΗ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΕΣΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ 3ΟΥ ΑΙΩΝΑ
ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΓΕΝΝΑΙΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΜΑΡΤΗΡΥΣΑΝ
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.
ΜΕ ΑΝΔΡΕΙΑ Η ΑΓ ΜΕΡΟΠΗ ΥΠΕΜΕΙΝΕ ΤΙΣ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΕΣ ΠΛΗΓΕΣ
ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΥΓΗ ΚΑΙ ΛΙΓΟΨΥΧΙΑ.
ΕΜΨΥΧΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ ΕΜΕΙΝΕ ΑΚΛΟΝΗΤΗ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΗΣ
2 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Η ΑΓ ΜΕΡΟΠΗ Η' ΜΥΡΩΠΗ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΕΣΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ 3ΟΥ ΑΙΩΝΑ
ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΓΕΝΝΑΙΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΜΑΡΤΗΡΥΣΑΝ
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.
ΜΕ ΑΝΔΡΕΙΑ Η ΑΓ ΜΕΡΟΠΗ ΥΠΕΜΕΙΝΕ ΤΙΣ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΕΣ ΠΛΗΓΕΣ
ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΥΓΗ ΚΑΙ ΛΙΓΟΨΥΧΙΑ.
ΕΜΨΥΧΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ ΕΜΕΙΝΕ ΑΚΛΟΝΗΤΗ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΗΣ