"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

799

4 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Η ΑΓ ΒΑΡΒΑΡΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΚΟΣΜΗΜΑ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ 3ΟΥ ΑΙΩΝΑ!
ΜΟΝΑΧΟΚΟΡΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣΚΟΥΡΟΥ ΔΙΑΚΡΙΝΟΤΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ,
ΤΗΝ ΕΥΦΥΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗ ΤΗΣ.
ΖΟΥΣΕ ΜΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΥΣΕΒΕΙΑ ΚΑΙ ΣΕΜΝΟΤΗΤΑ.
ΟΤΑΝ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΔΙΟΣΚΟΥΡΟΣ,ΕΜΑΘΕ ΟΤΙ
Η ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΕΓΙΝΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗ
ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΙΚΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΕ!

Άγιος Ησύχιος «Προς Θεόδουλο»

Γιατί ο Κύριος αντιτίθεται στους υπερήφανους. Αντί νά μιμούμαστε τον Κύριο με ταπείνωση, πιάνομε φιλία με το δαίμονα, τον εχθρό του Κυρίου, από φρόνημα κενόδοξο και υπερήφανο. Γι’ αυτό έλεγε ο Απόστολος: «Τι έχεις πού δεν το έλαβες; Μήπως εσύ έπλασες τον εαυτό σου; Και αν το σώμα και την ψυχή, από τα οποία και στα οποία και με τα οποία οικοδομείται κάθε αρετή, τα έλαβες από το Θεό, γιατί καυχιέσαι σαν νά μη τα έλαβες;» Ό Κύριος είναι πού σου τα δωρίζει.
Δεν είναι τίποτε άλλο ο τέλειος καθαρισμός τής καρδιάς, με τον όποιο και ταπείνωση και κάθε αγαθό βρίσκεται μέσα μας προερχόμενο από τον ουρανό, παρά το νά μην επιτρέπομε διόλου στους λογισμούς πού προβάλλουν το κεφάλι τους, νά μπουν στην ψυχή. Η φύλαξη του νου, με τη βοήθεια του Θεού και μόνο για το Θεό, όταν πολυκαιρίσει στην ψυχή, χορηγεί φρόνηση στο λογικό για τους κατά Θεόν αγώνες. Μεγάλη ικανότητα δίνει σ' εκείνον πού την έχει, νά διευθύνη και νά διευθετή τα έργα και τους λόγους του με κρίση και σκέψη ευπρόσδεκτες στον Κύριο.

Άγιος Μάρκος ο Ασκητής «Προς το μονάζοντα Νικόλαο»

Άλλα όπως φαίνεται, η λησμοσύνη των λογισμών αυτών πού μας συμφέρουν καί μας δίνουν ζωή, καί η αδελφή της λησμοσύνης οκνηρία καί η συνεργός καί ομότροπή τους άγνοια, δηλαδή τα πιο βαριά καί εσώτερα πάθη τής ψυχής, τα δυσκολοεξιχνίαστα καί δυσκολονίκητα, πού καλύπτουν καί σκοτίζουν την ψυχή με φοβερή πολυπραγμοσύνη, κάνουν να ενεργούν και να φωλιάζουν μέσα σ' αυτή τα υπόλοιπα πάθη τής κακίας. Επειδή προκαλούν αφοβία καί αμέλεια των καλών καί προσφέρουν άφοβα καί εύκολα εργασία για κάθε πάθος. Γιατί όταν η ψυχή είναι σκεπασμένη από την πάγκακη λησμοσύνη καί από την ολέθρια αμέλεια καί από την άγνοια, τη μητέρα και την τροφό όλων των κακών, εύκολα δένεται ο άθλιος καί τυφλός νους από κάθε τι πού βλέπομε ή σκεφτόμαστε ή ακούμε. Παράδειγμα· αν δεις όμορφη γυναίκα, ευθύς πληγώνεται από τη σαρκική επιθυμία. Καί έτσι λοιπόν, αφού δεχτούν οι μνήμες εκείνο πού είδε ή άκουσε ή ψηλάφισε, με το ξανατύπωμα των σκέψεων καί την κακή μελέτη ξαναζωγραφίζουν μέσα μας τις εικόνες, καί με τον τρόπο αυτό μολύνουν τον εμπαθή καί άθλιο νου, με την ενέργεια των πορνικών πνευμάτων. Τότε λοιπόν καί η σάρκα, αν είναι παχιά καί λιπαρή ή νέα ή επιρρεπής στα σαρκικά πάθη, διεγείρεται εύκολα προς το πάθος από τις μνήμες αυτές καί κάνει κινήσεις προς την επιθυμία, ή ενίοτε στον ύπνο ή καί ξύπνιος εργάζεται την ακαθαρσία, αν καί δεν πλησίασε γυναίκα. Καί ναι μεν από τους πολλούς νομίζεται εγκρατής και παρθένος και αγνός-και άγιος ακόμη νομίζεται- ενώπιον όμως του Θεού που επιβλέπει τα κρυφά των καρδιών, κρίνεται ως ακάθαρτος και άσωτος και μοιχός.

Γεροντικό «Όσιος Παχώμιος»

ΚΑΠΟΤΕ ο Μέγας Πατήρ του Κοινοβιακού συστήματος, ο Όσιος Παχώμιος, βρισκόταν σε μία από τις πολυάριθμες Μονές πού ο ίδιος είχε ιδρύσει. Ξαφνικά πήρε ειδοποίηση πώς ένας Αδελφός από το Μοναστήρι των Χηνοβοσκιών, βαρειά άρρωστος τον ζητούσε. Έφυγε βιαστικά με την προαίσθηση πώς κάτι σοβαρό συνέβαινε. Πήρε μαζί του και δύο - τρεις από τους γεροντότερους Μοναχούς.
Δεν είχε φθάσει καλά - καλά στο μέσο του δρόμου η μικρή συνοδεία, όταν ο Όσιος στάθηκε εκστατικός. Ό αέρας είχε γεμίσει από μελωδικούς ήχους ψαλμωδίας. Ό άνθρωπος του Θεού ύψωσε το βλέμμα στον Ουρανό και είδε την ψυχή του Αδελφού νά ανεβαίνη, ενώ προπορεύονταν τάγματα αγγελικά πού έψαλλαν τα υπερκόσμια εκείνα άσματα.
Οι μοναχοί πού συνόδευαν τον Όσιο, ούτε έβλεπαν, ούτε άκουγαν τίποτε ασυνήθιστο και απορούσαν γιατί είχε σταθεί έτσι στη μέση του δρόμου.
—Ας μην αργοπορούμε, Πάτερ, του υπενθύμισαν, για νά
προλάβομε τον ετοιμοθάνατο.
Περιττό, τους αποκρίθηκε εκείνος, και η ικανοποίηση ήταν διάχυτη στην μορφή του. Ο Αδελφός μας πορεύεται τη στιγμή αυτή τη μακαρία οδό.

Άγιος Ησαΐας ο Αναχωρητής «27 κεφάλαια περί τηρήσεως του νου»

Αν ο νους αποκτήσει πνευματική δύναμη και ετοιμάσει τον εαυτό του νά ακολουθήσει την αγάπη πού σβήνει όλα τα πάθη τού σώματος και πού δεν αφήνει με τη δύναμη της καμιά κακία νά εξουσιάζει την καρδιά, τότε ο νους αντιστέκεται εναντίον τής κακίας μέχρις ότου την χωρίσει από τις καλές διαθέσεις τής ψυχής.
Εξέταζε ενώπιον τού Θεού με μεγάλη προσοχή τον εαυτό σου, αδελφέ, κάθε ήμερα, και βλέπε την καρδιά σου, ποιο πάθος βρίσκεται μέσα σ' αυτήν. Και πέταξε το μακριά από την καρδιά σου, για νά μη σου γίνει αφορμή καταδίκης.
Πρόσεχε λοιπόν αδελφέ μου την καρδιά σου και άγρυπνα για ν' αντιμετωπίσεις τους εχθρούς σου. Γιατί είναι πανούργοι και με κάθε είδος κακίας. Και πίστεψε μέσα σου βαθιά ότι είναι αδύνατο ο άνθρωπος πού πράττει το κακό, νά πράξει καλά. Γι’ αυτό και ο Σωτήρας μας μάς διδάξει νά είμαστε προσεκτικοί και άγρυπνοι, λέγοντας• «Ότι είναι στενή ή πύλη και δύσκολος ο δρόμος πού οδηγεί στη ζωή και είναι λίγοι όσοι τον βρίσκουν».
Πρόσεχε λοιπόν στον εαυτό σου μήπως κάτι απ’ όσα οδηγούν στην
απώλεια σε απομακρύνει από την αγάπη του Θεού, και φύλαγε την καρδιά
σου και μην αμελήσεις και πεις: Πώς νά φυλάξω την καρδιά μου, αφού ειμαι άνθρωπος αμαρτωλός;» Γιατί όταν ο άνθρωπος εγκαταλείψει τις αμαρτίες του και επιστρέψει στο Θεό μετανοιωμένος, ή μετάνοια τον ξαναγεννά και τον κάνει όλον καινούργιο.
Παντού ή Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή, μιλά για την φύλαξη τής καρδιάς. Ό Δαβίδ λέει• «Γιοι των ανθρώπων, ως πότε θα έχετε βαριά καρδιά;», και πάλι• «Ή καρδιά τους είναι κούφια». Για εκείνους πάλι πού σκέφτονται μάταια, λέει• «Είπε μέσα στη καρδιά του, θα μείνω αμετακίνητος».

800A
5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΚΑΠΑΔΟΚΙΑ ΑΠΟ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ.
ΕΖΗΣΕ:439-533 M.X
8 ΧΡΟΝΩΝ ΕΓΙΝΕ ΜΟΝΑΧΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΣΚΗΤΗΣ
ΕΚΤΙΣΕ ΤΗ ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΛΑΥΡΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ
Ο ΑΠ.ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΕΙ:
"ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΡΑΤΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ
ΑΓΙΑΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΙΜΗΜΕΝΟ"!
ΕΤΣΙ Σ'ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ

800Β

"ΜΗΝ ΑΜΑΡΤΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΛΕΣ <<ΗΜΑΡΤΟΝ ΘΕΕ ΜΟΥ>>
Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΛΟΓΙΑ!
ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΕΡΓΑ:
ΠΡΟΣΕΥΧΗ,ΝΗΣΤΕΙΑ,ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΠΟΝΟ ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ
"ΟΤΑΝ ΣΕ ΧΤΥΠΟΥΝ ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΙΡΑΖΟΥΝ
ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΤΑΡΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΡΙΞΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ
ΠΑΛΕΨΕ ΚΑΙ ΠΑΡΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ Η ΑΓΑΠΗ"!

ΑΓ ΣΑΒΒΑΣ

"ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΥ
ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΛΕΞΟΥΜΕ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΣΟΥΜΕ ΣΕ ΑΣΘΕΝΗ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΙΑΤΡΟ
ΣΕ ΕΜΠΑΘΗ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟ
ΣΕ ΠΕΛΑΓΟ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΛΙΜΑΝΙ"

ΑΓ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ

Αγίου Διαδόχου Φωτικής «Τα 100 πρακτικά κεφάλαια»

Ο θυμός, περισσότερο από τα άλλα πάθη, ταράζει καί συγχύζει την ψυχή· κάποτε όμως καί την ωφελεί πολύ. Γιατί όταν τον μεταχειριζόμαστε χωρίς ταραχή κατά των ασεβών ή ασελγών για νά σωθούν ή να ντραπούν, τότε προσθέτομε πραότητα στην ψυχή μας, γιατί συμβαδίζομε με το σκοπό τής δικαιοσύνης καί τής αγαθότητας του Θεού. Αλλά και το γυναικώδες φέρσιμο τής ψυχής πολλές φορές το μετατρέπομε σε αρρενωπό, όταν οργιστούμε πολύ κατά της αμαρτίας. Καί δεν πρέπει νά αμφιβάλλομε ότι, όταν βρισκόμαστε σε πολλή αθυμία, αν αγανακτήσομε πνευματικά κατά του δαίμονα τής φθοράς, υψωνόμαστε πάνω από την καύχηση του θανάτου. Για να μάς διδάξει αυτό ο Κύριος, δύο φορές αγανάκτησε κατά του θανάτου καί τάραξε τον εαυτό Του, αν καί χωρίς ταραχή μπορούσε νά κάνει ότι ήθελε, καί έτσι ανάστησε τον Λάζαρο. Ώστε, νομίζω ότι ο φρόνιμος θυμός δόθηκε ως όπλο δικαιοσύνης στην ανθρώπινη φύση από τον δημιουργό Θεό. Αν η Εύα χρησιμοποιούσε αυτό το όπλο κατά του φιδιού, δεν θα νικιόταν από την εμπαθή εκείνη ηδονή. Γι' αυτό, νομίζω ότι εκείνος πού μεταχειρίζεται από ζήλο προς την ευσέβεια με σύνεση τον θυμό, θα βρεθεί οπωσδήποτε καλύτερος στη ζυγαριά των ανταποδόσεων από εκείνον πού λόγω δυσκινησίας του νου δε θυμώνει ποτέ. Αυτός ο δεύτερος φαίνεται ότι έχει αγύμναστο τον ηνίοχο των ανθρώπινων φρενών, ενώ ο πρώτος τρέχει πάντοτε στον αγώνα καθισμένος στα άλογα της αρετής και περνά ανάμεσα από τις δαιμονικές παρατάξεις, γυμνάζοντας το τέθριππο άρμα της εγκράτειας με φόβο Θεού. Αυτό το άρμα η Γραφή το ονομάζει «άρμα Ισραήλ» στην ανάληψη του θείο Ηλιού, επειδή στους Ιουδαίους πρώτους φαίνεται ότι μίλησε ο Θεός για τις τέσσερις αρετές (Φρόνηση, Σωφροσύνη, Δικαιοσύνη και Ανδρεία). Γι’ αυτό και πάνω σε άρμα πυρός αναλήφθηκε ο μέγας αυτός μαθητής της σοφίας.

Ιστορίες από το Γεροντικό

ΚΑΠΟΙΑ επίσημη γιορτή που οι Μοναχοί της σκήτης κάθισαν να φάγουν όλοι μαζί σε κοινό τραπέζι, ένας Αδελφός είπε στον τραπεζάρη:
-Εγώ δεν τρώγω ποτέ μαγειρευμένο φαγητό, μόνο ψωμί και αλάτι.
Εκείνος πάλι φώναξε δυνατά για να ακούσει ο βοηθός του:
-Ο Αδελφός δεν τρώγει μαγειρευμένα. Φέρε του αλάτι.
Τότε ένας από τους μεγάλους Γέροντες είπε αυστηρά στον Αδελφό: -Πιο συμφέρον ήταν για σένα σήμερα να φας κρέας στο κελί σου, παρά να ακούσεις μπροστά σε όλους τους Αδελφούς τούτη τη φωνή.