LOCKHEART έγραψε:Θεωρώ την ελευθερία να πιστεύει ο καθένας όπου θέλει και σε όποια θρησκεία ειναι δημοκρατικό δικαίωμα κάθε ανθρώπου, στην τελική με αυτό τον τρόπο δεν θα μπορέσουν να κατηγορήσουν το Χριστιανισμό για προσηλυτισμό διότι αναφερεται απο πολλούς και αυτή η άποψη.
Ευτυχώς στην Ελλάδα μας δεν έχουμε τέτοιο πρόβλημα. Μπορούμε να επιλέξουμε όποια θρησκεία επιθυμούμε.
LOCKHEART έγραψε:Μην ξεχνάμε ότι ειναι και ένας απο τους πολλούς λόγους που πολλοί δείχνουν αποστροφή έχω ακούσει απο πολλους να αναφέρουν οτι ειναι φασιστικό να προσάπτεις σε ένα παιδί θρησκευτική εξουσία απο την στιγμή που η συνείδηση του δεν εχει ακόμα επιλογή.
Και «συνείδηση» και «παιδί» και «θρησκευτική εξουσία» αποκλείεται να γίνουν.
Το παιδάκι όπως είμαστε υποχρεωμένοι να το μάθουμε να μιλάει μία γλώσσα για να επικοινωνεί, να το μάθουμε να αγαπάει την γυμναστική για να αποκτήσει καλή φυσική κατάσταση, να το μάθουμε αριθμητική, γραμματική, συντακτικό, γεωγραφία, ζωγραφική κτλ (και όλα αυτά για να αποκτήσει γνώσεις, να ασκήσει το μυαλό του αλλά και για να του γίνουν μιά καλή συνήθεια για την ζωή του), είμαστε υποχρεωμένοι να του γνωρίσουμε και τον Θεό. (να προσεύχεται, να εκκλησιάζεται, να έχει μυστηριακή ζωή κτλ)
Τώρα όταν το παιδάκι γίνει ενήλικας, θα επιλέξει εάν του αρέσει να ζει στην Ελλάδα και να μιλάει τα ελληνικά ή να πάει σε άλλη χώρα, θα επιλέξει εάν επιθυμεί να γυμνάζεται-να καπνίζει-να ...να....να...., θα επιλέξει τί επάγγελμα θα κάνει, θα επιλέξει ποια θρησκεία το εκφράζει.
ΟΜΩΣ, όπως ακριβώς ενδιαφερόμαστε στην μικρή του ηλικία για
το μυαλό του να το ασκήσουμε, όπως του μαθαίνουμε να αγαπάει
το σώμα του, έτσι ακριβώς του μαθαίνουμε να εκπαιδεύει και
την ψυχή του με την επικοινωνία του με τον Θεό.
Είναι δυνατόν στην παιδική ηλικία να πεις στο παιδί «διάλεξε θρησκεία», «διάλεξε γλώσσα», «αφού βαριέσαι άστο μην αθληθείς» ή «αφού δεν θέλεις μην πηγαίνεις στο σχολείο»?
Ή είναι δυνατό για έναν γονιό να αφήσει την ψυχούλα του παιδιού του μακρυά από τον Θεό?
Τί είναι το πιό σημαντικό? Το μυαλό, το σώμα ή η ψυχή του? Φυσικά και τα 3 και τίποτα δεν πρέπει να μείνει στην άκρη!!! Γιατί τότε θα έχουμε ένα «ανάπηρο» ή νοητικά, ή σωματικά ή ψυχικά έφηβο.
Το εάν η γνωριμία του παιδιού με τα γράμματα, με το σώμα του, με τον Θεό θα γίνει μιά τραυματική εμπειρία είναι άλλο θέμα πολύ μεγάλο.
LOCKHEART έγραψε:Για μένα καλό ειναι να γίνει ένα βιβλίο το οποίο θα αναφέρει όλες τις θρησκείες , μα φυσικά περισσότερο την Χριστιανική ώστε ο κόσμος να μπορέσει να ενημερώνεται ποιο ανοιχτά για το τι συμβαίνει και σε αλλες θρησκειες.
Αδελφέ LOCKHERT, υπάρχουν άπειρα βιβλία. Πολλά από αυτά τα διάβασα και εγώ στην ηλικία των 16-18 ετών για να βρω τον Θεό μέσα στις σελίδες τους.
LOCKHEART έγραψε:Θεωρώ οτι το Ιησου και τις διδασκαλίες του δεν μπορείς να τις επιβάλεις σε κανέναν, αν κάποιος γεννηθεί μέσα σε εκκλησία μπορεί να γίνει απιστος όπως και το αντίθετο ο άπιστος να γίνει ποιο πιστός και απο τον ποιο πιστό.
Ο Θεός είναι ΑΓΑΠΗ, και οι παραβολές του Ιησού είναι για να τις διαβάζουμε στα μωρά μας να αποκοιμηθούν γλυκά τα βράδυα. (μαζί με τις πριγκίπισσες και τους δράκους των παραμυθιών)
Το μυαλό μας, το κορμί μας, την ψυχή μας τα κάνουμε ότι θέλουμε. ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ.
(Τώρα αν έχουμε τραυματική εμπειρία από τον δάσκαλο των μαθηματικών............ ή από άλλους, στο χέρι μας είναι όταν ενηλικιωθούμε να τα επουλώσουμε και να προχωρήσουμε μπροστά. Όλοι από την παιδική ηλικία περάσαμε και ξέρουμε τί μας δόθηκε και πώς αυτό μας δόθηκε)
