"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Αββά Iσaάk του Σύρου «Περί καθαράς προσευχής»



Έρχεται το Πνεύμα, εν αύτώ, και έξ εκείνων, τα οποία προσεύχεται τις, λαμβάνει υλην, και κινείται εις αύτό· ώστε εκ της πολλής προσοχής, κόπτεται η κίνησις της προσευχής, και καταπλήττεται και αιχμαλωτίζεται ο νους, και λησμονεί την επιθυμίαν του ιδίου αυτού αιτήματος• αί δε κινήσεις αυτού βυθίζονται ως εις βαθείαν μέθην, και δεν υπάρχει είς τούτον τον κόσμον, ούτε διαφορά υπάρχει είς αυτόν σώματος και ψυχής, ούτε ενθύμησις τίνος πράγματος, ώς ειπεν ο θείος Γρηγόριος ο θεολόγος, ότι προσευχή έστι καθαρότης νοός, ήτις μόνη κόπτεται εκ του φωτός της Αγίας Τριάδος μετά εκπλήξεως. Βλέπεις, πώς η προσευχή κόπτεται μετά εκπλήξεως της κατανοήσεως εκείνων, τα οποία έξ αυτής γεννώνται είς τον νουν, ως προείπον είς την αρχήν του παρόντος συγγράμματος και είς πολλούς άλλους τόπους; Και πάλιν ο ίδιος Γρηγόριος λέγει, καθαρότης νοός είναι υψηλόν βάδισμα είς τά νοητά, ήτις παρομοιάζει με την ουράνιον χρωματουργίαν, επί τής οποίας αστράπτει το φώς τής Αγίας Τριάδος εν καιρώ τής προσευχής.

Αγίου Μαξίμου του Ομολογητή «Παραλλαγή Γ΄ Ερωταποκρίσεων»



ΕΡΩΤΗΣΙΣ Γ,1

Τι είναι το «ποιήσωμεν άνθρωπον. Κατ’ εικόνα Θεού και ομοίωσιν», και παρακάτω λέγει «και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον, κατ’ εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν» και παρέλειπεν το καθ’ ομοίωσιν;

ΑΠΟΚΡΙΣΙΣ

Επειδή πρωταρχικός σκοπός του Θεού ήταν να γίνει ο άνθρωπος « κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν», είναι δε το «κατ’ εικόνα» η αφθαρσία , η αθανασία, το αόρατο, τα οποία είναι εικόνα του θείου, και έδωσε αυτά να τα έχει η ψυχή, έδωσε δε σε αυτή μαζί με αυτά το αυτοδέσποτο και αυτεξούσιο, τα οποία είναι επίσης εικονίσματα της ουσίας του Θεού. Το «καθ’ ομοίωσιν» είναι η απάθεια, το πράο, το μακρόθυμο και τα υπόλοιπα γνωρίσματα της αγαθότητας του Θεού, τα οποία παριστούν την ενέργεια του Θεού. Έτσι λοιπόν αυτά της ουσίας Αυτού , τα οποία δηλώνουν το «κατ’ εικόνα», τα έχει δώσει σα φυσικά γνωρίσματα της ψυχής. Αυτά που είναι γνωρίσματα της ενεργείας του Θεού, είναι το «καθ’ ομοίωσιν», αυτά άφησε στο δικό μας αυτεξούσιο, και περιμένει μέχρι το τέλος της ζωής του ανθρώπου, εάν δια της μιμήσεως των θεοπρεπών της αρετής γνωρισμάτων κάνει τον εαυτό του όμοιο με το Θεό. Γι αυτό λοιπόν παρέλειψε η θεία Γραφή το «καθ’ ομοίωσιν».

Ματθαίος στ' 25 :
«Δεν μπορείτε να δουλεύετε συγχρόνως στο Θεό και στο Μαμωνά».

Αγίου Γρηγορίου τού Παλαμά, Εις τον Άγιον Απόστολον και Ευαγγελιστήν Ιωάννην τον Θεολόγον, Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, 11, 61 :

«"Δεν μπορείτε να δουλεύετε συγχρόνως στο Θεό και στο Μαμωνά". Μαμωνά λέγοντας το χρήμα που μάς περισσεύει, χρυσό ή άργυρο ή κάτι άλλο. Και διδάσκει ότι είναι αδύνατο να προσευχηθεί αυτός που φυλάσσει απόθεμα χρημάτων, διότι, λέγει, "όπου είναι ο θησαυρός σου, εκεί είναι και η καρδιά σου"».

Ευεργετινός Α', εκδόσεις «Τό Περιβόλι τής Παναγίας» Θεσσαλονίκη, σελ. 457 :
«Όταν προλαβαίνουμε και διαθέτουμε την καρδιά μας με τούς λογισμούς τής ταπεινοφροσύνης, δεν βρίσκει τόπο ο εχθρός (διάβολος) να σπέρνει μέσα μας τούς κακούς σπόρους. Επειδή όμως μάς βρίσκει άδειους από κάθε καλό λογισμό, ή μάλλον και να ερεθίζουμε τον εαυτό μας προς την κακία, γι' αυτό παίρνοντας αφορμές από εμάς, προσθέτει και τα δικά του, και από ανθρώπους μάς κάνει δαίμονες. Διότι τών δαιμόνων έργο είναι να ταράζουν τούς ανθρώπους και να ταράζονται και οι ίδιοι πάντοτε».

Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, ΙΒ' 15 :
«Μη φοβάσαι θυγατέρα Σιών. Νά, ο βασιλεύς σου έρχεται καθισμένος σ' ένα πουλάρι όνου».

Αγίου Γρηγορίου τού Παλαμά, Εις την Κυριακήν τών Βαΐων, Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, 9, 411 :

«Με τα λόγια αυτά ο προφήτης εδείκνυε ότι αυτός είναι ο προφητευόμενος βασιλεύς, που είναι ο μόνος πραγματικά βασιλεύς τής Σιών. Διότι, λέγει, ο βασιλεύς σου δεν είναι φοβερός στούς παρατηρητάς, συνοδευόμενος από υπασπιστάς και δορυφόρους, ή σύροντας πλήθος πεζών και ιππέων, ζώντας με πλεονεξία και απαιτώντας τέλη και φόρους, δουλείες και υπηρεσίες. Αντιθέτως σημαία του είναι η ταπείνωση, η πτωχεία και η ευτέλεια, εφ' όσον εισέρχεται επάνω σε όνο χωρίς καμία έπαρση».

Ευαγγέλιο τού Ματθαίου :
«Και λέγει ο Χριστός στην συκιά: ποτέ πιά να μη γίνει από σένα καρπός μέχρι το τέλος τού κόσμου. Και ξεράθηκε η συκιά αμέσως».

Αγίου Ισιδώρου Πηλουσιώτου, Επιστολές, Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, Α’, 73 :

«Να μη νομίζεις ότι ο Κύριος καταράστηκε χωρίς λόγο τη συκιά, αλλά το έκανε αυτό για να δείξει στούς αχάριστους Ιουδαίους ότι έχει δύναμη ικανή προς τιμωρία. Επειδή δηλαδή σε όλα τα θαύματα του δεν είχαν δεί ποτέ τίποτε κακό να προξενεί σε κάποιον, νόμιζαν ότι μπορεί μόνο να ευεργετή και ότι δεν έχει τη δύναμη να κάνει κακό στους πονηρούς. Για τον λόγο λοιπόν αυτό από την άψυχη ύλη πείθει τον αχάριστο λαό, ότι μπορεί και να τιμωρεί, αλλά δεν θέλει διότι είναι αγαθός».

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, ΙΑ' 41 :
«Να δίδετε τα διαθέσιμα ως ελεημοσύνη και όλα θα σάς είναι καθαρά».

Αγίου Γρηγορίου τού Παλαμά, Εις τον Άγιον Απόστολον και Ευαγγελιστήν Ιωάννην τον Θεολόγον, Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, 11, 61 :

«Εάν δεν πείθεσαι στον Λέγοντα "να δίδετε τα διαθέσιμα ως ελεημοσύνη και όλα θα σάς είναι καθαρά", και τα κατέχεις και τα διαφυλάττεις κοντά σου και δεν τα προσφέρεις για να καλύψεις τις ανάγκες τού πλησίον, πώς θα χύσεις δάκρυα γι' αυτούς; Διότι "όποιος έχει αγάπη", λέγει κάποιος από τούς φίλους τού Θεού, "εσκόρπισε τα χρήματα. Όποιος δε λέγει ότι έχει και τα δύο, χρήματα και αγάπη, βρίσκεται σε πλάνη. Απλώς ή χρήματα στερείται ή αγάπη στερείται, δηλαδή Θεό"».

Αγίου Ισιδώρου τού Πηλουσιώτου, Επιστολές, Σειρά «Έλληνες πατέρες τής Εκκλησίας», έκδοση «Τό Βυζάντιον» Θεσσαλονίκη, Α', 277 :

«Η παραβολή τών δέκα παρθένων δείχνει τη διαφορά τών διαθέσεων και τον τρόπο ζωής. Διότι όλες ήταν παρθένες, αλλά δεν φρόντιζαν όλες με τον ίδιο τρόπο και για τις άλλες αρετές, αφού νόμισαν ότι μόνον η παρθενία ήταν αρκετή για την είσοδο στη βασιλεία. Η απροσωπόληπτη όμως κρίσι τού Χριστού έδειξε ότι η παρθενία δεν ωφελεί καθόλου, εάν απουσιάζουν και οι άλλες αρετές».

Iosif έγραψε: η παρθενία δεν ωφελεί καθόλου, εάν απουσιάζουν και οι άλλες αρετές».

Και οι άλλες ? ή οι άλλες ?

lovethink έγραψε:

Iosif έγραψε: η παρθενία δεν ωφελεί καθόλου, εάν απουσιάζουν και οι άλλες αρετές».

Και οι άλλες ? ή οι άλλες ?

Η παρθενία είναι αναμφίβολα μία ΑΡΕΤΗ.
Πρέπει όμως να ΣΥΝΟΔΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ από τις άλλες αρετές.

Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος Ομιλία κζ΄ 3

Δεν είναι κάτι τυχαίο ό Χριστιανισμός• «διότι τό μυστήριο αυτό είναι μεγάλο». Μάθε λοιπόν τήν ευγενική καταγωγή σου, γιατί έχεις κληθεί σέ βασιλικό αξίωμα, είσθε «γένος εκλεκτό, ιερατείο μέ βασιλική καταγωγή καί έθνος άγιο»• διότι τό μυστήριο του Χριστιανισμού είναι ξένο προς τόν κόσμο αυτό. Η δόξα του επίγειου βασιλιά καί ο πλούτος του είναι επίγεια και φθαρτά καί χάνονται, εκείνη όμως η βασιλεία καί ο πλούτος είναι θεια καί επουράνια καί ένδοξα πράγματα, πού ποτέ δε χάνονται καί δε διαλύονται• διότι βασιλεύουν μαζί με τόν επουράνιο βασιλιά στην επουράνια Εκκλησία. Καί ο ίδιος βέβαια «είναι ο πρώτος πού αναστήθηκε άπό τους νεκρούς», όμως πρωτότοκοι γίνονται καί αυτοί. 'Αλλ' άν καί είναι εκλεκτοί καιδοκιμασμένοι από τό Θεό, όμως γιά τόν εαυτό τους είναι ελάχιστοι καί πολύ άξιοκατάκριτοι. Καί αυτό είναι γι' αυτούς κάτι το φυσικό καί σταθερό, το να μή θεωρούν δηλαδή τους εαυτούς σάν κάτι σπουδαίο.