"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

theodosis79 έγραψε: Και επίσης απο παιδί δεν με τραβούσαν πολύ οι Ελληνες συγγραφείς. Πιο πολύ μου άρεσε πχ να διαβάζω "Ολιβερ Τουϊστ και Ιούλιο Βερν παρά Πηνελόπη Δελτα ή Ελλη Αλεξίου. Δεν ξέρω αλλά πως να το πω, μου έβγαζαν μια κακομοιριά. Μπορεί να είναι καλό για να σε προβληματίσει αλλά για ένα μικρό παιδί είναι αποθιτικό.

Με αγγίζει και αυτή άποψη, εμένα τουλάχιστον.
Μεγάλη κακομοιριά και μιζέρια μου έβγαζε ανέκαθεν ο Καραγκιόζης.
Επίσης δε μου άρεσε πάρα πολύ ο Αίσωπος.
Απο ξένους;
ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ για μένα υπήρξε ο Χάνς Κρίστιαν Άντερσεν.
Το κοριτσάκι με τα σπίρτα
Το μολυβένιο στρατιωτάκι
ήταν δύο παραμύθια απο το Άντερσεν, πολύ όμορφα, διδακτικά και ωφέλιμα.

ο Καραγκιόζης δε μου άρεσε ποτέ.
ο Αίσωπος όταν ήμουν πολυ μικρό.
ο Αντερσεν μέχρι τώρα!
η Πηνελόπη Δέλτα ήταν η αγαπημένη μου και ιδιαίτερα τα βιβλία στον καιρό του Βουλγαροκτόνου, για την Πατρίδα, τα μυστικα του βάλτου. Ο Ιούλιος Βερν επίσης και ιδιαίτερα ο δεκαπεντατής πλοίαρχος.
το πιο αγαπημένο μου όμως ήταν ο Χιτών το οποίο τώρα δεν εκδίδεται δυστυχώς και είναι κλάσεις ανώτερο απο τη σειρά που προβάλουν την περίοδο του Πάσχα στην τηλεόραση και θα ήθελα να το διαβάσει και το παιδί μου.
επισης και ο Ξενόπουλος γραφει ωραία αλλα ειναι για εφηβους μάλλον.

Συμφωνώ απόλυτα και με την ψυχουλα και με την vasilikirimp
αλλά τα βλέπω όλα αυτά γύρω μου ,που πιστεύω τα προωθούν σκόπιμα κάποιοι με σκοπό να κάνουν κακό αλλά και για συμφέρον δικό τους και όταν τα βλέπω στην αρχή στεναχωριέμαι για αυτήν την κατάσταση και μετά οργίζομαι με αυτούς που τα προωθούν και παρασύρουν το κόσμο στον βούρκο και ας είναι με νοητικό ή ψυχικό έλλειμμα αυτοί που γίνονται θύματα, που μέσα σε αυτά τα θύματα μπορεί να είναι αύριο και κάποιο από τα παιδιά μας ή κάποιο παιδί ενός συνανθρώπου μας που μπορεί να μην τυγχάνει μιας αρμονικής οικογένειας και μιας καλής διαπαιδαγώγησης.
Έχω ακούσει κάπου ότι χρησιμοποιούν την μέθοδο με τον βάτραχο και το βραστό νερό.
Η μέθοδος αυτή έχει ως εξής :όταν βράζει το νερό και ρίξεις μέσα έναν βάτραχο ,αυτός θα πηδήξει και θα βγει έξω αμέσως ,άν όμως τον βάλεις σε κρύο νερό και το ζεσταίνεις σιγά σιγά αυτός δεν θα καταλαβαίνει την διαφορά πολύ και θα κάθεται μέχρι που θα καεί.
Έτσι και αυτοί ,τα άσχημα πράγματα σου τα δείχνουν σιγά σιγά ανακατέβοντας τα με πολλά καλά πράγματα και εσύ έχεις απορροφηθεί στα καλά και δεν προσέχεις τα κακά.Σιγά σιγά αυξάνουν τα κακά και μειώνουν τα καλά μέχρι που στο τέλος και τα κακά τα βρίσκεις φυσιολογικά και πιθανόν τα καλά να τα βρίσκεις παράξενα και αφύσικα.

Προσωπικά μου αρέσει ο Παπαδιαμάντης , ανεπανάληπτος.

Μου άρεσε κάποτε και ο Καραγκιόζης , ο οποίος δεν μου έβγαλε ποτέ κακομοιριά , απλά , μου περιέγραφε πόσο δύσκολα πρέπει να πέρασαν οι πρόγονοί μας , γιά να απολαμβάνουμε εμείς σήμερα , αυτά που δεν εκτιμούμε.

Κάποτε επίσης μου άρεσε και ο Καζαντζάκης .

Οι σημερινές καρικατούρες μονο θλιψη μου προξενούν.


Δόξα τω Θεώ , Πάντων Ένεκεν.

Καλός είναι ο Παπαδιαμάντης αλλά για να θίγει κοινονικά προβλήματα. Πολύ καλός για να σε κάνει να προβληματίζεσαι. Κορυφαίος όμως σε αυτό το είδος είναι ο Ντοστογιέφσκι!

cloaca έχεις απόλυτο δίκιο για το πονηρό των προθέσεων σε πολλά από αυτά που μας σερβίρουν.
Και το παράδειγμα με το βάτραχο ήταν καταπληκτικό δείχνει ακριβώς πώς έχουν τα πράγματα.
Δυστυχώς ο κόσμος πάντα έτσι θα είναι γεμάτος παγίδες για τα παιδάκια μας εμεις ας τους δώσουμε ό, τι καλύτερο μπορούμε και με τη βοήθεια του Θεού θα έρθει η ώρα που θα μπορούν να διακρίνουν και εκείνα.

Στο σπίτι μου ήταν φανατικά εναντίον οτιδήποτε αντίθετο με τη θρησκεία μας και όμως στο ζήτημα των βιβλίων δεν ανησύχησαν ποτέ, θυμάμαι μια φορά γύρισα από μια έκθεση βιβλίου και είχα αγοράσει ένα βιβλίο του Καμύ χωρις να έχω ιδέα ποιος είναι, το μόνο που είπε ο πατέρας μου με ένα τόνο κοροιδευτικό ήταν "α, ο Καμύ, ναι είναι άθεος, να διάβασε και θα καταλάβεις", τελικά διάβασα όλα του τα βιβλία σχεδόν γιατί μου άρεσε πολύ το στυλ γραφής του και κάποιες ιδέες του και απλώς όπου υπήρχαν στοιχεία αθεϊσμού ένιωθα λύπηση για το συγγραφέα που παρεξήγησε και δεν κατάλαβε το χριστιανισμό. Το ίδιο και με τον Κούντερα και με το Μαρκές και με τον Κάφκα που μαζί με τον Καμύ αποτελούν τους αγαπημένους μου ξένους συγγραφείς γιατί πιάνουν τόσο καλά την ανθρώπινη ψυχολογία.

Αυτή η διαφορά φαίνεται ως και από τις ελληνικές ταινίες.Όχι ότι οι παλιές ήταν όλες αθώες αλλά δείχνανε κάπου κάπου και κανένα παπά και καμιά εκκλησία,προσευχόντουσαν κάπου κάπου προς την Παναγία ,ήταν πιο σεμνές και γενικά ήταν πολύ διαφορετικό το ύφος ,ενώ τώρα ως και τους γάμους ,τους δείχνουν αλλά αμερικάνικες ταινίες δηλαδή ή προτεσταντικούς ή πολιτικούς και οι ερωτικές σκηνές(ποια θα είναι ποιο αισθησιακή) είναι ένα ατού για μια ταινία.Πλέον δεν υπάρχουν ηθικές αναστολές ,οι οποίες στην εποχή μας θεωρούνται ξεπερασμένες ,αντικοινωνκές ,αντιερωτικές από τους περισσότερους ψυχολόγους και γενικά κάτι που δεν φέρνει εσωτερική ευτυχία στον σύγχρονο άνθρωπο.
Συγνώμη για το ύφος μου αλλά νιώθω μεγάλη αγανάκτηση για όλη την αδικία και την ηθική κατάπτωση που γίνεται από κάποιους εις βάρος όλων των συνανθρώπων μας.
Η Παναγιά να μην σταματάει να πρεσβεύει για μας.

cloaca έγραψε:Συμφωνώ απόλυτα και με την ψυχουλα και με την vasilikirimp
αλλά τα βλέπω όλα αυτά γύρω μου ,που πιστεύω τα προωθούν σκόπιμα κάποιοι με σκοπό να κάνουν κακό αλλά και για συμφέρον δικό τους και όταν τα βλέπω στην αρχή στεναχωριέμαι για αυτήν την κατάσταση και μετά οργίζομαι με αυτούς που τα προωθούν και παρασύρουν το κόσμο στον βούρκο και ας είναι με νοητικό ή ψυχικό έλλειμμα αυτοί που γίνονται θύματα, που μέσα σε αυτά τα θύματα μπορεί να είναι αύριο και κάποιο από τα παιδιά μας ή κάποιο παιδί ενός συνανθρώπου μας που μπορεί να μην τυγχάνει μιας αρμονικής οικογένειας και μιας καλής διαπαιδαγώγησης.
Έχω ακούσει κάπου ότι χρησιμοποιούν την μέθοδο με τον βάτραχο και το βραστό νερό.
Η μέθοδος αυτή έχει ως εξής :όταν βράζει το νερό και ρίξεις μέσα έναν βάτραχο ,αυτός θα πηδήξει και θα βγει έξω αμέσως ,άν όμως τον βάλεις σε κρύο νερό και το ζεσταίνεις σιγά σιγά αυτός δεν θα καταλαβαίνει την διαφορά πολύ και θα κάθεται μέχρι που θα καεί.
Έτσι και αυτοί ,τα άσχημα πράγματα σου τα δείχνουν σιγά σιγά ανακατέβοντας τα με πολλά καλά πράγματα και εσύ έχεις απορροφηθεί στα καλά και δεν προσέχεις τα κακά.Σιγά σιγά αυξάνουν τα κακά και μειώνουν τα καλά μέχρι που στο τέλος και τα κακά τα βρίσκεις φυσιολογικά και πιθανόν τα καλά να τα βρίσκεις παράξενα και αφύσικα.

Πολύ ωραίος αυτός ο παραλληλισμός - ακριβώς έτσι είναι φθάνουμε στο σημείο τα κακά να τα βλέπουμε φυσιολογικά - πριν κατηγορήσουμε όμως πρωτα, πρεπει να δουμε πως λειτουργούμε μεσα στην ιδια μας την οικογενεια -
Συμφωνώ μαζί σου

Πολύ ωραίος αυτός ο παραλληλισμός - ακριβώς έτσι είναι φθάνουμε στο σημείο τα κακά να τα βλέπουμε φυσιολογικά - πριν κατηγορήσουμε όμως πρωτα, πρεπει να δουμε πως λειτουργούμε μεσα στην ιδια μας την οικογενεια -
Συμφωνώ μαζί σου[/quote]
Έτσι είναι ,η οικογένεια είναι το κύτταρο του σώματος που λέγεται κοινωνία.
Κάπου άκουσα ότι ό άσωτος υιός είχε καλή ζωή με τον πατέρα του μέχρι να φύγει και γιαυτό και γύρισε πίσω.
Αν δεν είχε καλή ζωή δεν θα γυρνούσε.Πάνω στην κατάντια του θυμήθηκε το γεμάτο χαρά και αγάπη σπίτι του και γιαυτό γύρισε.

cloaca έγραψε:Πάνω στην κατάντια του θυμήθηκε το γεμάτο χαρά και αγάπη σπίτι του και γιαυτό γύρισε.

Εμμμμ, πολλές φορές στη σύγκριση καταλαβαίνεις τη διαφορά!