"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

«Το γιατί της μυστικής ανάγνωσης των ευχών της θείας Λειτουργίας»
Η μυσταγωγική ζωή της Εκκλησίας, ως ένας ζωντανός και θεανθρώπινος οργανισμός, αναπνέει μέσα από τη λειτουργική σύζευξη του φανερού και του κεκρυμμένου. Η μυστική ανάγνωση των ευχών δεν αποτελεί ιστορικό κατάλοιπο ή τεχνική επιλογή, αλλά μια οντολογική αναγκαιότητα που διασφαλίζει την ιερότητα του Μυστηρίου. Σύμφωνα με τη Λειτουργική Θεολογία του Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης, η σιωπηλή εκφώνηση των ευχών από τον λειτουργό παραπέμπει στο απόκρυφο μυστήριο της θείας οικονομίας, όπου ο Θεός ενεργεί εν κρυπτώ για τη σωτηρία του κόσμου.
Στο σημείο αυτό, η ψαλμωδία και η μυστική ευχή συμπλέκονται σε μια πνευματική συμφωνία. Ενώ ο λαός, μέσω των ψαλτών, προσφέρει τη θυσία της αινέσεως και το ένδυμα της κοινής ομολογίας, ο ιερέας βυθίζεται στη «νοερά εργασία» των ευχών. Όπως τόνιζε ο μακαριστός π. Σαράντης Σαράντος, η πρακτική αυτή δεν αποξενώνει τον λαό, αλλά αντίθετα, δημιουργεί έναν πνευματικό χώρο όπου οι λέξεις μεταστοιχειώνονται σε βίωμα και χάρη, αποτρέποντας τον εκφυλισμό της λατρείας σε μια απλή θεατρική απαγγελία.
Η λειτουργία αυτή παρουσιάζει μια εκπληκτική αναλογία με τον ανθρώπινο οργανισμό. Όπως στο σώμα μας πραγματοποιούνται αδιάκοπα ζωτικές λειτουργίες —η κυκλοφορία του αίματος, ο μεταβολισμός, η κυτταρική ανάπλαση— οι οποίες δεν «φωνάζουν» ούτε γίνονται αντιληπτές στις αισθήσεις, αλλά είναι οι μόνες υπεύθυνες για την ευεξία και την επιβίωσή μας, έτσι και οι μυστικές ευχές αποτελούν το εσωτερικό κυκλοφορικό σύστημα του Εκκλησιαστικού Σώματος. Είναι οι «κρυφές αρτηρίες» που μεταφέρουν το πνευματικό οξυγόνο της Θείας Χάριτος από το θυσιαστήριο σε όλα τα μέλη, χωρίς να διαταράσσουν την εξωτερική αρμονία της συνάξεως.
Η σύμπλεξη αυτή φανερώνει ότι η Εκκλησία δεν είναι ένα άθροισμα ατόμων που ακούνε μια ομιλία, αλλά ένα ενιαίο σώμα που λειτουργεί σε πολλαπλά επίπεδα ταυτόχρονα. Η μυστική ανάγνωση διαφυλάσσει την αιδώ (τον σεβασμό) προς το Μυστήριο, επιτρέποντας στην πίστη να ριζώσει όχι στην ακοή, αλλά στο βάθος της καρδιάς, εκεί όπου πραγματοποιούνται οι σημαντικότερες, αθόρυβες μεταμορφώσεις του ανθρώπου.
Αυτή η μυσταγωγική σιωπή δεν αντιτίθεται, αλλά προϋποθέτει τη συστηματική φιλολογική και πατερική μελέτη των κειμένων σε χρόνο διαφορετικό από αυτόν της λατρείας. Η μελέτη λειτουργεί ως η ανατομία του Μυστηρίου: προσφέρει τη γνωστική υποδομή και τον χάρτη της σωτηρίας. Ωστόσο, την ώρα της Λειτουργίας, η θεωρία παραχωρεί τη θέση της στην εμπειρία. Όπως η γνώση της φυσιολογίας της καρδιάς δεν υποκαθιστά τον ίδιο τον καρδιακό παλμό, έτσι και η ερμηνευτική ανάλυση δεν υποκαθιστά τη ζωντανή επίκληση. Ο πιστός που έχει μελετήσει τις ευχές, ακούει τη μυστική τους ηχώ μέσα από την ψαλμωδία, συμμετέχοντας οργανικά σε μια λειτουργία που υπερβαίνει την ακουστική πληροφορία και αγγίζει την οντολογική μεταμόρφωση.
Η μυστική ανάγνωση κατά τη λατρεία και η συστηματική μελέτη των κειμένων σε χρόνο εκτός αυτής αποτελούν, συνεπώς, δύο συμπληρωματικούς πόλους της εκκλησιαστικής ζωής.
Η φιλολογική και πατερική ερμηνεία προετοιμάζει τον πιστό, προσφέροντάς του τα γνωστικά εργαλεία για να κατανοήσει «τι εστί το τελούμενον». Όπως επισημαίνει η Πατερική Θεολογία, η γνώση του περιεχομένου των ευχών είναι απαραίτητη ώστε η συμμετοχή να μην είναι τυφλή. Ωστόσο, την ώρα της Λειτουργίας, η γνώση αυτή πρέπει να μεταστοιχειωθεί σε υπαρξιακό γεγονός. Σύμφωνα με τον Άγιο Συμεών Θεσσαλονίκης, η μελέτη αφορά τη θεωρία (τη σπουδή), ενώ η μυστική ανάγνωση αφορά τη μέθεξη (τη συμμετοχή).
Εν κατακλείδι, η μελέτη είναι ο χάρτης και η Λειτουργία είναι το ταξίδι. Ο χάρτης είναι απαραίτητος για να μη χαθούμε, αλλά την ώρα του ταξιδιού, η εμπειρία του τοπίου υπερβαίνει την ανάγνωση του χαρτιού.

Ι.Ν. Αγίας Αικατερίνης Αιγάλεω

Για τὴν παρθένα ποὺ
ἔκρυψε τὸν Μέγα Ἀθανάσιο
Ἦταν στὴν Ἀλεξάνδρεια μιὰ παρθένα ποὺ τὴ γνώρισα, ὅταν ἦταν πιὰ ἑβδομήντα χρονῶν· καὶ μαρτυροῦσε γι’ αὐτὴν ὅλος ὁ κλῆρος, ὅτι ὅταν εἴκοσι χρονῶν, ἦταν πάρα πολὺ ὄμορφη, ὥστε ἀπέφευγε τὶς συναναστροφές, ἐξαιτίας τῆς ὑπερβολικῆς ὀμορφιᾶς της, γιὰ νὰ μὴ δώσει ἀφορμὴ ὑποψίας.
Ὅταν λοιπὸν κάποτε οἱ Ἀρειανοὶ μελετοῦσαν κακὰ γιὰ τὸν μακάριο Ἀθανάσιο, τὸν ἐπίσκοπο Ἀλεξανδρείας, μέσω τοῦ Εὐσεβίου τοῦ πραιπόσιτου τοῦ βασιλιὰ Κωνσταντίου, καὶ τὸν συκοφαντοῦσαν μὲ ἀστήριχτες κατηγορίες, αὐτός, προσπαθώντας νὰ ἀποφύγει νὰ κριθεῖ ἀπὸ ἕνα διεφθαρμένο δικαστήριο, δὲν ἐμπιστεύτηκε σὲ κανέναν φίλο ἢ συγγενῆ ἢ κληρικὸ ἢ κάποιον ἄλλον· ἀλλὰ ὅταν εἰσέβαλαν ξαφνικὰ οἱ στρατιῶτες τοῦ ἐπάρχου στὴν ἐπισκοπὴ καὶ τὸν γύρευαν, αὐτὸς πῆρε τὸ στιχάριο καὶ τὸ μανδύα του μέσα στὴ νύχτα, καὶ κατέφυγε σ’ αὐτὴ τὴν παρθένα. Αὕτη ἐξεπλάγη γιὰ τὸ γεγονὸς καὶ ταράχτηκε. Τότε τῆς λέει:
«Ἐπειδὴ μὲ καταζητοῦν οἱ Ἀρειανοὶ καὶ
μὲ συκοφαντοῦν ἄδικα, καὶ γιὰ νὰ μὴ καρπωθῶ ἄδικη δόξα καὶ κάνω νὰ ἁμαρτήσουν αὐτοὶ ποὺ θέλουν νὰ μὲ τιμωρήσουν, ἀποφάσισα νὰ φύγω.
Καὶ μοῦ ἀποκάλυψε ὁ Θεὸς ἀπόψε·
«Σὲ κανέναν δὲν μπορεῖς νὰ σωθεῖς παρὰ μόνο σ’ ἐκείνη».
Τότε ἐκείνη μὲ πολλὴ χαρὰ ἔδιωξε κάθε σκέψη καὶ ἀφιερώθηκε ὁλοκληρωτικὰ στὸν Κύριο· καὶ ἔκρυψε ἐκεῖνον τὸν ἁγιότατο ἕξι χρόνια, μέχρις ὅτου πέθανε ὁ Κωνστάντιος, πλένοντάς του ἡ ἴδια τὰ πόδια, φροντίζοντάς του τὴν καθαριότητα, ἐξοικονομώντας του ὅλα τὰ ἀναγκαῖα, δανειζόμενη καὶ βιβλία γιὰ νὰ τοῦ φέρνει· καὶ κανένας σ’ ὅλη τὴν Ἀλεξάνδρεια δὲν ἔμαθε ἐκεῖνα τὰ ἕξι χρόνια ποὺ βρισκόταν ὁ μακάριος Ἀθανάσιος. Ὅταν λοιπὸν ἀνακοινώθηκε ὁ θάνατος τοῦ Κωνστάντιου καὶ τὸ ἔμαθε, ντύθηκε καλά καὶ τὴ νύχτα βρέθηκε πάλι στὴν ἐκκλησία, πρὸς ἔκπληξη ὅλων, ποὺ τὸν εἶδαν σὰ ζωντανὸ νεκρό. Καὶ δικαιολογεῖτο στοὺς γνήσιους φίλους του λέγοντας:
«Δὲν κατέφυγα σὲ σᾶς γιὰ νὰ μὴν ἀναγκαστεῖτε νὰ ὀρκιστεῖτε ψέματα, καὶ γιὰ τὸ ἐνδεχόμενο τῆς ἔρευνας. Ἀλλὰ κατέφυγα σ’ ἐκείνη ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ δώσει ὑποψία, ἐπειδὴ ἦταν νέα καὶ ὡραία· καὶ ἔτσι πέτυχα δύο πράγματα, καὶ τὴ σωτηρία ἐκείνης, γιατί τὴν ὠφέλησα, καὶ τὴν προστασία τῆς ὑπολήψεώς μου».
Ἀπὸ τὸ βιβλίο, Παλλαδίου, «Λαυσαϊκὴ ἱστορία», ἔκδοση Ἱερᾶς Μονῆς Σταυρονικήτα, Ἅγιον Ὄρος 1980. Μετάφραση, Μοναχὸς Συμεὼν Σταυρονικητιανός.

Τί εἶναι αἵρεση;
Ἡ αἵρεση σημαίνει ὅτι δέν ἀκολουθῶ τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά αἱροῦμαι. Αἱροῦμαι στά ἀρχαῖα ἑλληνικά σημαίνει ἐκλέγω. Αἴρεση σημαίνει ἐκλογή. Διαλέγω μιά δική μου διδασκαλία, μιά δική μου γνώμη, καί αὐτή τήν γνώμη ἀκολουθῶ ἐγώ, καί δέν μέ ἐνδιαφέρει τί λέει ἡ Ἐκκλησία, τί λέει ἡ Ἁγία Γραφή καί τί λένε οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Ἑπομένως ἡ αἵρεση εἶναι μιά προσωπική διδασκαλία κάποιου πατριάρχη, ἐπισκόπου, ἱερέως, μοναχοῦ, λαϊκοῦ.
Σήμερα ἔχουμε αἱρέσεις;
Ναί, σήμερα ἔχουμε πάρα πολλές αἱρέσεις, γύρω στίς 350-400. Οἱ περισσὀτερες εἶναι ἀπό τόν χῶρο τοῦ προτεσταντισμοῦ· καί πολλές βέβαια ἀπό τίς αἱρέσεις εἶναι καί αἱρέσεις τοῦ παπισμοῦ. Δηλαδή, ὁ παπισμός καί ὁ προτεσταντισμός εἶναι αἱρέσεις.
Τί εἶναι ὁ οἰκουμενισμός;
Ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς ἦταν ὁ πρῶτος ἅγιος καί μεγάλος θεολόγος, ὁ ὀποῖος εἶπε ὅτι ὁ οἰκουμενισμός δέν εἶναι ἁπλῶς αἵρεση, ἀλλά εἶναι παναίρεση. Περιλαμβάνει ὅλες τίς αἱρέσεις μαζί! Ἡ παναίρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ διδάσκει ὅτι ὅλες οἱ αἱρέσεις εἶναι ἐκκλησίες! Ὅτι ἕνα κομμάτι τῆς ἀλήθειας ἔχουνε οἱ Ὀρθόδοξοι, ἕνα κομμάτι τῆς ἀλήθειας ἔχουνε οἱ Παπικοί, ἕνα κομμάτι τῆς ἀλήθειας ἔχουν οἱ Προτεστάντες καί ἀπό ἕνα κομματάκι τῆς ἀλήθειας ἔχουν ὅλες οἱ αἱρέσεις!
Πόσους Ἁγίους ἔχει ἡ Ἐκκλησία μας μέ τό ἐπίθετο Μέγας;
Δέν ἔχει πάρα πολλούς. Ἄς θυμηθοῦμε μερικούς. Ὁ Μέγας Βσίλειος, ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, ὁ Μέγας Ἀντώνιος, ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος, ὁ Μέγας Φώτιος, ὁ Μέγας Εὐθύμιος.
Τί ἔκαναν ὅλοι αὐτοί καί ὀνομάστηκαν Μεγάλοι;
Ὀνομάστηκαν Μεγάλοι, γιατί εἶχαν τήν καρδιά τους καί τόν νοῦ τους ἀνοιχτό, σέ ἐγρήγορση, ὥστε νά ἐντοπίζουν καί νά καταδικάζουν τίς αἱρέσεις. Νά μἠ φθαρεῖ ἡ πίστη μας.
Γράφει ὁ Μέγας Ἀθανάσιος γιά τόν Μέγα Ἀντώνιο: «καί τῇ πίστει δέ πάλι θαυμαστός ἦν καί εὐσεβής, …καί τήν τῶν ἀρειανῶν αἵρεσιν ἐβδελύσσετο». Σιχαινόταν, ἀηδίαζε ὁ Μέγας Ἀντώνιος τήν αἵρεση τοῦ Ἀρείου. «Οὔτε
Μανιχαίοις ἤ ἄλλοις τισίν αἱρετικοῖς ὡμίλησε φιλικά». Τώρα, δυστυχῶς, ὄχι μόνον μιλᾶμε φιλικά μέ τούς αἱρετικούς, ἀλλά τούς ἐξυμνοῦμε, τούς προβάλλουμε καί συμπροσευχόμαστε μαζί τους!
https://tasthyras.wordpress.com/2026/01 ... -%cf%84-2/

Γιατί στον Εξάψαλμο δεν πρέπει να κάνουμε καμία κίνηση;
Μητροπολίτου Λεμεσού Αθανασίου
Είναι γεγονός οι πατέρες ορίζουν κατά την ώρα που διαβάζεται στην Εκκλησία ο εξάψαλμος, να μη κάνουμε καμιά κίνηση, να μη μιλούμε, να μη κουνηθούμε από τη θέση μας, να τηρούμε απόλυτη ησυχία και να είμαστε πολύ προσεκτικοί.
Τηρούμε την απόλυτη ησυχία κατά τον εξάψαλμο, γιατί είναι η ώρα κατά την οποία η Εκκλησία μας θυμίζει την Δευτέρα Παρουσία και την Κρίση Του Θεού και πρέπει να ακούμε τον εξάψαλμο με άκρα σιωπής και ευλαβείας και να ενωθεί η ψυχή μας με το νόημα των ψαλμών εκείνων που είναι τόσο ωραίοι και τόσο σημαντικοί και τόσο κατανυκτικοί.
Και όταν τελειώσει ο εξάψαλμος και θα πούμε το αλληλούια τρεις φορές, εκεί θα κάνουμε το σταυρό μας τρεις φορές με τρεις μικρές μετάνοιες. Για να μην ταράζεται καθόλου η προσοχή μας από την μελέτη, την ακοή και την ανάγνωση του εξαψάλμου που είναι μια πολύ σημαντική στιγμή μέσα στην όλη ακολουθία του Όρθρου.
Για αυτό οι πατέρες ορίζουν αυτή την τακτική, αυτή την τυπική διάταξη. Και καλό είναι βέβαια να φροντίζουμε να είμαστε στην εκκλησία να ακούμε τον Όρθρο και να ακούμε τον εξάψαλμο που αναγιγνώσκεται με τόση ευλάβεια και έχει τόση δύναμη πνευματική και να είμαστε από νωρίς στην Εκκλησία να μετέχουμε στην Ακολουθία του Όρθρου.

Απόσπασμα Λόγου εις την Προσευχήν
Προσευχή σωφροσύνης εστί φυλακτήριον, θυμού παιδαγωγία, τύφου καταστολή, μνησικακίας καθάρσιον, φθόνου καθαίρεσις, αδικίας αναίρεσις, ασεβείας επανόρθωσις.
Προςευχή σωμάτων εστίν ισχύς, οικίας ευθηνία, πόλεως ευνομία, βασιλείας κράτος, πολέμου τρόπαιον, ειρήνης ασφάλεια, των διεστώτων συναγωγή, των συνεστώτων διαμονή. . .
Προςευχή παρθενίας εστί σφραγίς, γάμου πίστις, οδοιπόροις όπλον, κοιμωμένων φύλαξ, εγρηγορότων θάρσος, γεωργών ευφορία, ναυτιλλομένων σωτηρία.
Προςευχή κρινομένων συνήγορος, δεδεμένων άνεσις, κεκμηκότων ανάπαυσις, λυπουμένων παραμυθία, χαιρόντων θυμηδία, πενθούντων παράκλησις, γαμούντων στέφανος, γενεθλίων εορτή, αποθνησκόντων εντάφιον.
Προςευχή θεού ομιλία, των αοράτων θεωρία, των επιθυμουμένων πληροφορία, των αγγέλων ομοτιμία, των καλών προκοπή, των κακών αποτροπή, των αμαρτανομένων διόρθωσις, των παρόντων απόλαυσις, των ελπιζομένων υπόστασις.
Προςευχή τω μεν Ιωνά το κήτος οίκον εποίησεν, τον δε Εζεκίαν εκ των πυλών του θανάτου προς την ζωήν επανήγαγεν, τοις δε τρισί νέοις, εις πνεύμα δροσώδες την φλόγα έτρεψεν, και τοις Ισραηλίταις κατά των Αμαληκιτών ανέστησε τρόπαιον, και τας εκατόν ογδοήκοντα και πέντε των Ασσυρίων χιλιάδας, μια νυκτί, τη αοράτω ρομφαία κατέστρωσεν.
Και μυρία προς τούτοις έστιν ευρείν εκ των ήδη γεγενημένων τα υποδείγματα δι ὧν φανερόν γίνεται, το μηδέν της προςευχής είναι των κατά την ζωήν τιμίων ανώτερον.
Αλλά καιρός αν είη προς αυτήν ήδη την προςευχήν ασχοληθήναι. Μάλλον δε μικρόν έτι προςθώμεν τω λόγω, ότι πολλών και παντοδαπών αγαθών παρά της θείας χάριτος ημίν υπαρξάντων εν τούτο προς αντίδοσιν ων ειλήφαμεν έχομεν, το δια προςευχής τε και ευχαριστίας τον ευεργέτην αμείβεσθαι.
«…Η προσευχή είναι φύλακας της σωφροσύνης, χαλιναγωγεί τον θυμό, καταστέλλει την υπερηφάνεια, καθαρίζει από τη μνησικακία, διώχνει το φθόνο, καταργεί την αδικία, επανορθώνει την ασέβεια.
Η προσευχή είναι δύναμη των σωμάτων, φέρνει χαρά στο σπίτι, χορηγεί ευνομία στην πόλη, παρέχει ισχύ στην εξουσία, δίνει νίκη κατά την διάρκεια του πολέμου, εξασφαλίζει την ειρήνη, ξαναενώνει τους χωρισμένους, διατηρεί στη θέση τους ενωμένους.
Η προσευχή είναι το επισφράγισμα της παρθενίας, η πιστότητα του γάμου, όπλο στους οδοιπόρους, φύλακας όσων κοιμούνται, θάρρος των ξύπνιων, στους γεωργούς φέρνει την ευφορία, στους ναυτιλόμενους χαρίζει τη σωτηρία.
Η προσευχή γίνεται συνήγορος των δικαζομένων, ελευθερία των φυλακισμένων, παρηγοριά των λυπημένων, χαρά για τους χαρούμενους, παρηγοριά στους πενθούντες, δόξα γι’ αυτούς που έρχονται σε γάμο, γιορτή στα γενέθλια, σάβανο σ’ αυτούς που πεθαίνουν.
Η προσευχή είναι συνομιλία με τον Θεό, θεωρία των αοράτων, πληροφόρηση για όσα επιθυμούμε, ομοτιμία με τους αγγέλους, προκοπή στα καλά έργα, αποτροπή από τα κακά, διόρθωση για κείνους που αμαρτάνουν, απόλαυση των παρόντων αγαθών, υπόσταση των αγαθών του μέλλοντος.
Η προσευχή μετέβαλε για τον Ιωνά σε σπίτι το κήτος, επανέφερε στη ζωή τον Εζεκία από αυτές τις πύλες του θανάτου. Για χάρη των τριών νέων μετέστρεψε τη φλόγα της καμίνου σε δροσερή αύρα και για τους Ισραηλίτες κέρδισε νίκη κατά των Αμαληκιτών, ενώ τις εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες του Ασσυριακού στρατού, με αόρατη ρομφαία κατανίκησε σε μια νύχτα.
Και κοντά σ’ αυτά, μπορείς να βρεις αμέτρητα παραδείγματα από εκείνα που έχουν γίνει κι από τα οποία φαίνεται καθαρά, ότι κανένα από όσα θεωρούνται πολύτιμα στη ζωή, δεν είναι ανώτερο από την προσευχή.
Επειδή είναι πολλά και κάθε είδους τα αγαθά που μας έδωκε η θεία χάρη, αυτό το ένα έχουμε να ανταποδώσουμε για όσα λάβαμε, δηλαδή να πληρώνουμε τον Ευεργέτη με την προσευχή και με την ευχαριστία…».
Λογίζομαι τοίνυν ότι, καν πάση τη ζωή την προς τον θεόν ομιλίαν συμπαρατείνωμεν, ευχαριστούντες και προςευχόμενοι, τοσούτον της κατά την αντίδοσιν αξίας απολειπόμεθα, όσον ει μηδέ την αρχήν αντιδούναι τω ευεργέτη προεθυμήθημεν.
Του Οσίου Πατρός ημών Γρηγορίου Επισκ. Νύσσης
Από Ι.Ν. Παντανάσσης

«Αυτά που θέλετε να πείτε στα παιδιά σας, να τα λέτε με την προσευχή σας.Τα παιδιά δεν ακούν με τα αυτιά μόνον, όταν έρχεται η Θεία Χάρις που τα φωτίζει, τότε ακούνε αυτά που θέλουμε να τους πούμε. Όταν θέλετε να πείτε κάτι στα παιδιά σας, πέστε το στην Παναγία κι αυτή θα ενεργήση. Η προσευχή σας αυτή θα γίνει ζωογόνος πνοή, πνευματικό χάδι, που χαϊδεύει, αγκαλίαζει, έλκει τα παιδιά»
Αγίου Πορφυρίου

(Σαν σήμερα 25 Ιανουαρίου κοιμήθηκε ο Αλβανίας Αναστάσιος!)
Καλό παράδεισο και καλή αντάμωση με τις ευχές σου Άγιε πάτερ!
"Έρχου και ίδε.."
Έρχου και ίδε! Έρχου και άκουσε με προσοχή, χωρίς προκατάληψη, την προσωπική πείρα μυριάδων ψυχών, που βρήκαν τη λύτρωση κοντά στο Χριστό.
Δοκίμασε να Τον προσεγγίσεις· όχι ψυχρά, με το κρύο μυαλό, αλλά με όλη την ύπαρξή σου.
Αν σταθής από μακρυά, σαν παρατηρητής, δεν πρόκειται ποτέ να απολαύσεις και να γευθής τη νέα ζωή, που μεταδίδει ο Κύριος.
Μπορεί ποτέ κανείς να χαρεί τη γλυκύτητα που έχει το μέλι παρατηρώντας το χρώμα του σε μια ωραία διαφήμιση ή έστω θωπεύοντας ένα δοχείο με μέλι;
Μη στέκεις λοιπόν μακρυά, αγγίζοντας διστακτικά με τη σκέψη σου τις χριστιανικές αλήθειες.
Ο Χριστιανισμός δεν είναι μια διδασκαλία περί ζωής. Είναι ζωή. Εν Χριστώ ζωή.
Λυτρωμένη, γεμάτη θεία γεύση και φως. Μέσα στο «έρχου και ίδε», δεν υπάρχει μόνο μια κλήση για όσους δεν γνωρίζουν καθόλου τον Ιησού. Υπάρχει επίσης μια υπόμνηση· και για όλους εμάς, που δεν τον γνωρίσαμε καλά· και ίσως διατηρούμε στην ψυχή μας δισταγμούς και επιφυλάξεις. Δεν φθάνει, ότι ακούσαμε κηρύγματα και διαβάσαμε χριστιανικά έντυπα. Κάθε μέρα πρέπει να πλησιάζουμε τον Χριστό, με περισσότερο πόθο, διάθεση μαθητείας, με ειλικρίνεια και άδολη καρδιά. Και τότε, απ’ την προσωπική μας πια εμπειρία, θα αναδύεται πασίχαρη η κραυγή του Ναθαναήλ: «Ραββί, σύ εί ο Υιός του Θεού»· ο Λυτρωτής· η ζωή μου!
Αναστάσιος Αλβανίας

Οι ψυχές οι πεπονημένες, οι ταλαιπωρημένες, που ταλαιπωρούνται απο τα πάθη τους, αυτές κερδίζουν πολύ την αγάπη του Θεού.
Κάτι τέτοιοι γίνονται άγιοι και πολλές φορές εμείς τους κατηγορούμε.
Όταν το θυμάστε αυτό, θα αισθάνεσθε οτι αυτοί είναι πιο άξιοι κι απο σάς κι απο μένα.
Τους βλέπουμε αδύνατους, αλλα όταν ανοίξουνε στον Θεό, γίνονται πλέον όλο αγάπη κι όλο θείο έρωτα.
Ενώ είχανε συνηθίσει αλλιώς, τη δύναμη της ψυχής τους τη δίδουν μετά όλη στον Χριστό και γίνονται φωτιά από αγάπη Χριστού.
Έτσι λειτουργεί το θαύμα του Θεού μέσα σε τέτοιες ψυχές, που λέμε "πεταμένες".
Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Κατὰ τὴν ἐπί δεκαετίας διακονίαν μου ὡς πνευματικοῦ παρετήρησα μετὰ λύπης ὅτι σπάνιοι εἶναι οἱ ἄνθρωποι οἱ κατανοοῦντες ἐν αἰσθήσει καρδίας τὴν ἀληθινὴν φύσιν τῆς ἁμαρτίας... Συνήθως οἱ πλεῖστοι παραμένουν ἐπὶ τοῦ ἐπιπέδου τῆς ἀνθρωπίνης ἠθικῆς, καὶ ἐάν ποτε ἀρθοῦν ὑπεράνω αὐτῆς, πράττουν καὶ τοῦτο πάλιν ἀνεπαρκῶς.
Όσιος Σωφρόνιος Σαχάρωφ

Ο Άγιος Απόστολος Παύλος σκυμμένος πάνω από το κεφάλι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου τού μιλά, όταν εκείνος ερμήνευε τις Επιστολές του…!!!!
Ὅταν ὁ Ιερός Χρυσόστομος ἑρμήνευε τίς Ἐπιστολές τοῦ Αγίου Αποστόλου Παύλου, ὁ Μαθητής του καί μετέπειτα Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Άγιος Πρόκλος, εἶχε δεῖ κάποιες φορές κάποιον ἄνθρωπο νά εἶναι μαζί μέ τόν Ιερό Χρυσόστομο, νά εἶναι σκυμμένος πάνω ἀπό τό κεφάλι του καί νά τοῦ μιλᾶ!
Ὅμως ὁ Ιερός Χρυσόστομος βεβαίωσε τόν Μαθητή του ὅτι ἐκεῖνες τίς φορές πού εἶδε μαζί του τόν ἄλλο ἄνθρωπο, ἦταν ἐντελῶς μόνος του!
Ὁ Ιερός Πρόκλος ἔκπληκτος γιά τό θαυμαστό ἐκεῖνο θέαμα περιέγραψε τόν ἄνθρωπο ἐκεῖνο, νά μοιάζει μέ τόν Άγιο Απόστολο Παῦλο...!!!
"Τό ἱερό αὐτί, ἐπάνω στό ὁποῖο μιλοῦσε ὁ Άγιος Απόστολος Παῦλος, ἔχει μείνει ἄφθαρτο ἐπί αἰῶνες"...!!!
Διακρίνεται τό ἄφθαρτο αὐτί τοῦ Ἁγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου πάνω στην Τιμία Κάρα του, που θησαυριζεται στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου Αγίου Όρους, πρός ἀπόδειξη τοῦ συγκλονιστικοῦ θαύματος που περιέγραψε ο Μαθητής του και Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Άγιος Πρόκλος...!!!
Επειδή ακριβώς σε αυτό το αριστερό αυτί του Αγίου, κατέβηκε εξ ουρανού ο Απόστολος Παύλος και του υπαγόρευσε την Ερμηνεία των Επιστολών του, την οποία και συνέγραψε ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος…!!!