"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Στην αρ­ρώ­στια, η ψαλ­μω­δία εί­ναι φάρ­μα­κο. Και βα­ριά άρ­ρω­στος να εί­ναι κα­νείς και να πο­νά­ει πολύ, άμα ακού­σει ψαλ­μω­δία, μα­λα­κώ­νει ο πό­νος του. Αν μπο­ρεί και ο ίδιος λίγο να ψάλ­λει, τότε το γλεν­τά­ει. Να, εγώ από­ψε που πο­νού­σα, έψελ­να στην δια­πα­σών. Όσο κου­ρά­γιο είχα, εκεί το έδω­σα. Ξέ­ρεις πόση δύ­να­μη μου έδω­σε αυτή η ψαλ­μω­δία;

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Πάρε έναν καρ­κι­νο­πα­θή που τον έχουν ξε­γραμ­μέ­νο οι για­τροί. Αν πι­στεύ­ει στον Θεό και βρε­θεί σε μια χα­ρού­με­νη πνευ­μα­τι­κή ατμό­σφαι­ρα, μπο­ρεί να ζή­σει πε­ρισ­σό­τε­ρο, ενώ δια­φο­ρε­τι­κά μπο­ρεί να λειώ­σει από την στε­να­χώ­ρια του και να σβή­σει μέσα σε λί­γες εβδο­μά­δες. Γι’ αυτό το κα­λύ­τε­ρο φάρ­μα­κο για μια αρ­ρώ­στια εί­ναι η πνευ­μα­τι­κή χαρά, για­τί σκορ­πά­ει την Θεία Χάρη στην ψυχή. Η πνευ­μα­τι­κή χαρά έχει την με­γα­λύ­τε­ρη ια­μα­τι­κή δύ­να­μη για όλες τις αρ­ρώ­στιες. Εί­ναι η Θεϊ­κή αλοι­φή που επου­λώ­νει τις πλη­γές, ενώ η στε­νο­χώ­ρια τις ερε­θί­ζει.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Εγώ από την υγεία μου δεν είδα κα­νέ­να καλό, μόνο από τις αρ­ρώ­στιες ωφε­λή­θη­κα. Όσο με ωφέ­λη­σαν οι αρ­ρώ­στιες, δεν με ωφέ­λη­σε η άσκη­ση που έκα­να σαν μο­να­χός τόσα χρό­νια. Πί­στευα, ότι θα κα­τα­κτού­σα τον Πα­ρά­δει­σο με το σπα­θί μου, αλλά ο Θεός με τις αρ­ρώ­στιες μου έδει­ξε, ότι με την τα­πεί­νω­ση κα­τα­κτά κα­νείς τον Πα­ρά­δει­σο. Όταν ήμουν στα νο­σο­κο­μεία και είχα αι­μο­πτή­σεις και μου έβα­ζαν σω­λή­νες στους πνεύ­μο­νες, σκε­πτό­μουν τι περ­νού­σαν οι Μάρ­τυ­ρες και ταυ­τό­χρο­να τα ζού­σα, ενώ προ­η­γού­με­νως μόνο τα διά­βα­ζα, χω­ρίς να κα­τα­λα­βαί­νω τι περ­νού­σαν. Οι θλί­ψεις εί­ναι ωφέ­λι­μες, γι’ αυτό ζητώ από τον Θεό να μου δί­νει υπο­μο­νή και αρ­ρώ­στιες.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Το «Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν» του Ιερού Χρυσοστόμου, κατανοείται αν το πεις όταν βρίσκεσαι στον προσωπικό Άδη, πιστεύοντας πως όλα έχουν τον λόγο τους.

π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Το να λες «Δόξα σοι, ο Θεός!», στα ευχάριστα και ωραία, είναι εύκολο και βγαίνει αυθόρμητα. Στις δυσκολίες, όμως, και στους πειρασμούς, είναι, πραγματικά δύσκολο. Όμως, αν βγαίνει ειλικρινά και όχι γιατί «πρέπει», όπως έκαναν οι άγιοι, τότε κατανοείς τη δυναμική της πίστης, της ελπίδας και της μυστηριακής σχέσης με τον Εσταυρωμένο και Αναστάντα Κύριο.

Η αποδοχή του λόγου του Λόγου, όπως μαθαίνεται από το Ευαγγέλιό Του, δεν είναι θεωρητική. Γίνεται πράξη, εφαρμογή στην καθημερινότητα και βιώνεις την οικειότητα μαζί Του. Αλλιώτικα, ζεις με ψευδαισθήσεις, χωρίς ουσία και άρα χωρίς Ζωή και ελπίδα.

Το «Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν» του Ιερού Χρυσοστόμου, κατανοείται αν το πεις όταν βρίσκεσαι στον προσωπικό Άδη, πιστεύοντας πως όλα έχουν τον λόγο τους.

Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος

Όταν κά­ποιος ζη­τά­ει με την καρ­διά του να πά­ρει ο Θεός την αρ­ρώ­στια από τον άλ­λον, τον ακού­ει ο Θεός. Αν όμως πάει και πιο πέρα και πει: ”Δώ­σε την αρ­ρώ­στια σε εμέ­να”, τότε ο Θεός συγ­κι­νεί­ται πολύ και του δί­νει αυτό που ζη­τά­ει, του δί­νει και με­γά­λο μι­σθό, αν και αυ­τός, δεν το κά­νει για να έχει μι­σθό.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Οι Φα­ρα­σιώ­τες, όταν αρ­ρώ­σται­ναν, δεν έτρε­χαν αμέ­σως στον Χα­τζε­φεν­τή (Άγιο Αρ­σέ­νιο τον Καπ­πα­δό­κη) να τους θε­ρα­πεύ­σει. Υπέ­με­ναν πρώ­τα τους πό­νους, όσο μπο­ρού­σαν, ανά­λο­γα με το φι­λό­τι­μο και την υπο­μο­νή τους, διό­τι θε­ω­ρού­σαν ευ­λο­γία να υπο­φέ­ρουν. «Ας βα­σα­νί­σω και εγώ, έλε­γαν, λίγο την ψυχή μου για τον Χρι­στό, αφού ο Χρι­στός βα­σα­νί­στη­κε πολύ, για να με σώ­σει». Και όταν πια έβλε­παν, ότι πή­γαι­ναν πίσω οι δου­λειές τους και τα­λαι­πω­ρούν­ταν η οι­κο­γέ­νειά τους, τότε πή­γαι­ναν στον Χα­τζε­φεν­τή να τους θε­ρα­πεύ­σει. Βλέ­πεις τι φι­λό­τι­μο εί­χαν!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ο άν­θρω­πος, όταν εί­ναι τε­λεί­ως καλά στην υγεία του, δεν εί­ναι καλά. Κα­λύ­τε­ρα να έχει κάτι. Αν δεν έχει κα­νείς υπο­χρε­ώ­σεις, να προ­τι­μά αρ­ρώ­στιες παρά υγεία. Από την υγεία του εί­ναι χρε­ώ­στης, ενώ από την αρ­ρώ­στια, όταν την αν­τι­με­τω­πί­ζη με υπο­μο­νή, έχει να λά­βει. Όταν ήμουν στο Κοι­νό­βιο, είχε έρ­θει μια φορά ένας Άγιος Επί­σκο­πος, πολύ γέ­ρος, ονό­μα­τι Ιε­ρό­θε­ος, που ασκή­τευε στην Σκή­τη της Αγί­ας Άν­νης. Την ώρα που έφευ­γε, όπως πήγε να ανε­βεί στο ζώο, τρα­βή­χτη­κε το παν­τε­λό­νι του και φά­νη­καν τα πρη­σμέ­να του πό­δια. Οι Πα­τέ­ρες που πή­γαν να τον βο­η­θή­σουν, τα εί­δαν και τρό­μα­ξαν. Εκεί­νος το κα­τά­λα­βε και τους είπε: «Αυτά εί­ναι τα κα­λύ­τε­ρα δώρα που μου έδω­σε ο Θεός. Τον πα­ρα­κα­λώ, να μην μου τα πά­ρει…»

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Οι πε­ρισ­σό­τε­ρες αρ­ρώ­στιες από την στε­να­χώ­ρια ξε­κι­νούν. Επί­σης το άγ­χος και οι νο­θευ­μέ­νες τρο­φές φέρ­νουν αρ­ρώ­στια. Το κα­λύ­τε­ρο φάρ­μα­κο για μια αρ­ρώ­στια εί­ναι η πνευ­μα­τι­κή χαρά, για­τί σκορ­πά­ει την Θεία Χάρη στην ψυχή. Η πνευ­μα­τι­κή χαρά έχει την με­γα­λύ­τε­ρη ια­μα­τι­κή δύ­να­μη για όλες τις αρ­ρώ­στιες. Εί­ναι η Θεϊ­κή αλοι­φή που επου­λώ­νει τις πλη­γές, ενώ η στε­νο­χώ­ρια τις ερε­θί­ζει.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Εσείς, όταν σας ζη­τά­ει κά­ποιος να κά­νε­τε προ­σευ­χή, για­τί την τάδε ημέ­ρα θα μπει στο χει­ρουρ­γείο, να προ­σεύ­χε­στε από την στιγ­μή που σας το ζη­τά­ει. Να μην πε­ρι­μέ­νε­τε την ώρα που θα μπει στο χει­ρουρ­γείο να προ­σευ­χη­θεί­τε. Αν για έναν άρ­ρω­στο δεν κά­νου­με προ­σευ­χή, η αρ­ρώ­στια θα ακο­λου­θή­σει την φυ­σι­κή της πο­ρεία. Ενώ, αν κά­νου­με προ­σευ­χή, μπο­ρεί να αλ­λά­ξει δρό­μο. Γι’ αυτό πάν­τα να κά­νε­τε προ­σευ­χή για τους αρ­ρώ­στους.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Αν δεν αρ­χί­σει κα­νείς να κά­νει από τώρα καμ­μιά θυ­σία, να θυ­σιά­σει μια επι­θυ­μία, έναν εγωι­σμό, πως θα φθά­σει να θυ­σιά­σει την ζωή του σε μια δύ­σκο­λη στιγ­μή; Αν τώρα σκέ­φτε­ται τον κόπο και κοι­τά­ει να μην κο­πιά­σει λίγο πα­ρα­πά­νω από έναν άλλο σε μια δου­λειά, πως θα φθά­σει στην κα­τά­στα­ση να τρέ­χει να σκο­τω­θεί αυ­τός, για να μην σκο­τω­θεί ο άλ­λος; Αν τώρα για μι­κρά πράγ­μα­τα σκέ­φτε­ται τον εαυ­τόν του, τότε που θα κιν­δυ­νεύ­ει η ζωή του, πως θα σκε­φτεί τον άλ­λον; Τότε θα εί­ναι πιο δύ­σκο­λα. Αν έρ­θουν δύ­σκο­λα χρό­νια και έχει λ.χ. ο δι­πλα­νός του πυ­ρε­τό και τον δει να πέ­σει στον δρό­μο, θα τον αφή­σει και θα φύ­γει. Θα πει: «Να πάω να ξα­πλώ­σω, μην πέσω και εγώ!».

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης