Σελίδα 42 από 57
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Μάιος 12, 2007 12:28 pm
από georgiadis
9. Μην ανταποδίδετε τους ονειδισμούς ή τις θλίψεις που τυχόν σας προξενούν. Δείξτε υπομονή και μην θελήσετε ποτέ να πικράνετε κανέναν.
να είστε τότε σίγουροι, πως και το δικό σας όνομα θα συγκαταριθμηθεί στα ονόματα των αγίων "των γεγραμμένων εν των βιβλίω της ζωής" (Αποκ. κα',27).
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Μάιος 12, 2007 1:34 pm
από georgiadis
10. Να μη θυμάστε με λύπη το κακό που σας προξένησε ο αδελφός σας,
για να μην θυμηθεί και ο Κύριος τις δικές σας αμαρτίες για τις οποίες σας συγχώρεσε.
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Μάιος 12, 2007 1:35 pm
από georgiadis
11. Το κακό να το νικάτε με το καλό.
Το κακό δεν διορθώνεται ποτέ με το κακό (πρβλ. Ρωμ. ιβ',21)
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Μάιος 12, 2007 1:36 pm
από georgiadis
12. Πριν πείτε οτιδήποτε, σκεφτείτε μήπως με τα λόγια σας προσβάλετε τον Θεό ή τον πλησίον σας.
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Μάιος 13, 2007 6:40 am
από alexios71
Αν πεθάνης πριν πεθάνης δεν θα πεθάνης όταν πεθάνης
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Μάιος 13, 2007 8:05 am
από georgiadis
13. Σε κάθε προστριβή με τον πλησίον σας εξετάστε πρώτα τον εαυτό σας.
ασκώντας αυστηρή αυτοκριτική, σχεδόν πάντα διαπιστώνουμε πως αιτία της δυσαρέσκειας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός...
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Μάιος 13, 2007 8:07 am
από georgiadis
14. Υπομείνετε αγόγγυστα τους κακούς τρόπους του αδελφού σας, την αγανάκτησή του, την οργή του, τις απερισκεψίες του...
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Μάιος 13, 2007 8:09 am
από georgiadis
15. Οι φιλονικίες ταράζουν την ψυχή και μας αποστερούν την ειρήνη.
Σε κάθε φιλόνικο λογισμό αντιπαραθέστε την γλυκειά ευχή του Ιησού:
"Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με"
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Μάιος 13, 2007 8:13 am
από georgiadis
16. Μη θίγετε με τα λόγια σας την τιμή του πλησίον. Να χρησιμοποιείτε την γλώσσα μόνο για να δοξάζετε το Θεό και για να λέτε λόγους ψυχωφελείς στους αδελφούς σας. Αν θελήσετε να κακολογήσετε κάποιον, θυμηθείτε πρώτα τις δικές σας αμαρτίες - όλες εκείνες που κάνατε από τα νεανικά σας χρόνια μέχρι σήμερα - κατηγορείστε τον εαυτό σας γι' αυτές και αποφύγετε έτσι την καταλαλιά. Μην ξεχνάτε ποτέ πως η ενασχόληση με τα σφάλματα των άλλων αποτελεί σοβαρό παράπτωμα.
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Μάιος 13, 2007 7:32 pm
από Ionas
Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος «Ομιλία μα΄ 1»
Τό τίμιο σκεύος τής ψυχής έχει πολύ μεγάλο βάθος, τόσο πού λέγει· «ο ίδιος ο Θεός ερευνά την άβυσσο καί τήν καρδιά του άνθρωπου». Διότι, όταν ξέκλινε ό άνθρωπος από τήν εντολή του Θεού, και βρέθηκε κάτω από τήν επίδραση τής αμαρτίας, αφού τόν αιχμαλώτισε αυτή, πού καί αύτη είναι σάν μία άβυσσος πικρίας μέ πολύ μεγάλο βάθος, μπαίνοντας μέσα στον άνθρωπο κυρίεψε τους χώρους της ψυχής μέχρι τά πιό βαθιά μέρη της. Ας παρομοιάσουμε τήν ψυχή πού ενώθηκε μέ την αμαρτία σάν ένα μεγάλο δένδρο, πού έχει πολλά κλωνάρια, και τις ρίζες του βαθιά ριζωμένες μέσα στή γη· έτσι καί τους χώρους πού βρίσκονται μέσα στά πιό βαθιά μέρη τής ψυχής τους κυρίευσε η αμαρτία πού μπήκε εκεί καί αναπτύχθηκε μέ τή συνήθεια καί τήν παρεμπόδιση του αγαθού, αφού μέσα στον καθένα μεγαλώνει από τή νηπιακή του ηλικία καί συναναστρέφεται μ' αυτόν, διδάσκοντας του τά κακά.
Όταν λοιπόν επισκιάσει τήν ψυχή η ενέργεια τής θείας χάριτος, ανάλογα μέ τό μέτρο της πίστεως κάθε Χριστιανού, καί δεχθεί τήν επουράνια βοήθεια, ακόμα καί τότε ένα μέρος τής ψυχής μόνο επισκιάζει η χάρη, καί άς μή νομίσει κανείς ότι φωτίσθηκε όλη η ψυχή του. Υπάρχει ακόμα πολλή τροφή μέσα στην ψυχή πού τρέφει τήν κακία, καί χρειάζεται νά καταβάλει ακόμα ο άνθρωπος μεγάλο κόπο καί ν' αγωνισθεί γιά νά συμφωνήσει πλήρως με τη χάρη που βρίσκεται μέσα του.